장음표시 사용
141쪽
iis De bonis si ionibus Ecclesiarum
cessarium habet, delpropter quam caussam iniuget. Non ergo similiter agendum est in iis , qui ab infantia duriter sunt educati, oe stricte, oe in iis qui large Ο delitis
nutriti sunt, postea ceciderunt. Nec eadem sunt ministranda viris oe mulieribus, aut multum senibus cir iuuenibus dν debilibus, m qω propterea non possunt biacquirere estas, m iis qui det ex parte possent sibi succurrere. Requirendum est autem, Ur O multos habeant natos non negligentes ,sed omniafacientes, S non sibi ossi cienter occurrentes, ne plura dicamis multa sapientia opus est ei, qui vult bene disspensare Ecclesia ticos reditus, mi etiam in istis fidelis er prudens dispensator inuentus, beatas esciatur. 1, ὰφ Tisia Cum itaque feruerent apud veteres Christia- az' nos pauperum studia, & in eorum gratiam maxi me,aerarium publicum haberetur: aliunde tamen reperio etiam in ornatum & splendore in Ecclesiarum stipes ab eis collatas: ne quod hominum miseriar liberaliter indulgebant, illud diuinis honoribus amplificandis viderentur denegare: Testem.
ιό- is cito eluS consuetudinis Origenem Honulla deci- Iosue. '' 'ma in Iosue, qui studium ornana cclesiarum inutilo es se Christiano dictitat, nisi praecordia virtutum ornamentis fulgeant & mens studiis rerum optimarum simul exculta , quasi iucundissimum hospitium taluinae Majestati, sua amoenitate blandiatur. Si qui, inquit,siunt in nobis, qΠΟ-ram fides hoc tantum modo habet, ut ad Ecclesiam veniant in inclinent capulsuum Sacerdotibus, sicia exhi' beant, seruoi Dei honorent, ad ornatum quoque artaris b
142쪽
Liber. primu . H7 Ecclesiae aliquid conferant, non tamen adhibentstudium, τι etiam mores suos excolant,mc. sciant ibi pariem esse a Iese Domino cum Gabaonitis tribuendam. Inuenio&alium sacrae pecuniae usum . Nempe Aliv se cum dira aestuaret persecutio, & Christiani sci- hyhliarent iram tyrannorum aliter placari non posse, μ' '' 'Υ quam si eorum auaritiae litaretur; non nunquam, visese ex graui & diuturna iactatione colligerent,& aliquid captarent quietis, solebant tributum &vectigal ex comuni aerario pendere: sicq; fortunarum dispendio aris & sacris securitatem impetrabant. id vero potissimum haurio ex Tertulliano, qui morem hunc quasi inlicitum & Christo iniuriosum carpit, quia nimirum eo censuS genere, infames quoque lectae & turpissimorum homi num collegia, solerent artium nefandarum licentiam emereri ac impetrare. βuid non timiditas
persuadebit quasi fugere scriptura permittat σ
redrmere praecipiat. Parum denique est simnus aut alius ita eruitur. Massaliter totae EcAsiae tributum sibi irrogauerunt. Nescio dolendum an erubesicendum sit S cum matricibus beneficiariortim curiosiorum , inter tabem narios , lanios, fures balnearum , O aleones, re lenones . Christiani quoque veAgales continentur. VC-rum hoc vectigal recens& sua tantum aetate Christianis impositum liquet ex eodem Tertulliano, qui paulo ante ait a nemine unquam ImperatoruM . . Christianos factos esse vectigales. - fuerunt opes, haec ceconomia nascentis Ecclesiae; his inti.
iis in eum splendorem euecta est, quem inuidia
143쪽
iest D - bonis oepose 'nibus εcclesi. iram, saeculi lacessit. cui etiam boni aliquando, & Religiosi viri obstrepunt: ne si diuitias & opesEcclesiae
defendant, videantur nata ex iis vitia luxuriem, fastum,contentiones & dissidia propugnare. Interim vero referamus assidue oculos in tria jorum nostrorum imaginem , quibus in tenui fundo, angustaque recula, tanta pauperum vigebat sollicitudo : Erant illi in sordibus generosi, in vulneribus fortes, in penuria liberales. Habuit inuictos athletas, indomitos milites Ecclesia, quamdiu stipendiis caruit, nec sincerioribus votis vlli Christum coluerunt, quam quos ad nobilem militiam sola impellebat supplicioru expectatio. Nunc animum nobis mentem que fregere diuitiae: prodidit seipsum largitate stipendiorum& honorum profusione Imperator noster: deumque pertaesus calamitatis Ecclesiasticae , otium Clero & quietem indulget, tam illustri munificetia milites suos no magis opulentos habuit qua vecordes. An nulli sunt, qui inanibus honorum
aucupiis deliniti,Christum abjurant, qui amplissimas dignitates, scelere & perfidia sedantur,quas
non possunt virtute ac doctrina promereri. Majorum nos pudeat necesse est : & tamen quid sumus nisi illis succedimus 3 Quoties Petri,quoties Pauli, quoties A postolorum nomina reclamamus, si dignitatis nostrae & honoris fundamenta tentantur Filii sanctorum sumus, reuera filii: sed tamen rebelles, ingrati, contumeliosi, nisi patrum vitam
amplectimur, nisi diuitias in pauperes spargimus.
144쪽
L iber primus. nisi ut in dignitate constitutos veneramur: ita inimis subselliis languescentes erigimus, nisi quos Sacramentis & Christi corpore pascimus, eo Cdem necessariis vitae praesidiis instruaemus, ne pluris facere pecuniam, quam Christi corpus & ca duca fortunae membra, supra sanguinem Agni immaculati videamur aestimare.
146쪽
ECCLESIARUM A TEMPORE' Constantini Magni Ρ R AE PATI O
AT 1s hactenus cum mala fortuna. i. luctatum: quas enim vires populorum odia& tyrannorum furor huc usque in Ecflesiam non armauit 3 l ...1 -
nascentem Christi gloriam non aggressa est vicit tamen patientia Martyrum , dumque Ecclesia suorum cladibus crescit, dum vivit mortibvi , per supplicia ac carceres illustratur; tamdem ex-m ' frene
cussa trenesi orbis resipiscens adorare cogitur, quod expugnare non potuit. Quas enim vitra machinas strueret in Ecclesiae ruinam, Principum ingeniosa saeuities 3 Quos faceret in posterum in ea euertenda conatus Agnoscant necesse et
147쪽
sub Constantino fruitur,eius constantiae ac gene-
rosis facinoribus quasi praemium reseruasse. Verum quid praemis nomine, diuitias, pacem,& otia amoeniora complector. Hostes sunt, sed blandioribus machinis armati, qui co facilius vincunt, quo videntur non tam ad nocendum quam ad delectandum comparati. Non caret itaque insidiis bona fortuna. cum hac quoque pugnandum est: parum est Ecclesiae infortunati iaculi vicisse tempestatem &iniurias, si in otio & rerum om- nium ubertate pereat, si quam odia Principum debilitare non potuerunt,ea amoribus a beneficentia opprimatur. Spectandae itaque sunt Ecclesiarum opes, ut patrimonium aliquod sacrum, partum sanguine Christi& Martyrum. Quis vero de doloribus Christi luxuriam tuam sine atroci scelere nutriat 3 quis de contumelia Sanctorum sine sacrilegio intolescat quis eorum tormenta in delicias mutet 3 & quod Deo ac Religioni dica tum est , velit impuro facinore vitiis ac libidini consecrare Olim grande piaculum fuit Jcmoni
mentum eiuratae impietatis , cum nefarius quidam statuam Herculis ligneam incideret, & eiusdem fragmentis ad rapas coquendas Vteretur: re' ch inditus est Deum nescire, qui deorum ruina prandium sibi componeret. & Herculem tot monstrorum victoria superbum sordenti culinae tam turpiter immolaret. Quis ergo Christianos esse merito non dubitet,
qRi pacem & quietem Ecclesiae emptam tot cla
148쪽
dibus ac tormentis spurcissimis sceleribus foedanc& populorum vota ac pietatem cogunt viiijs accina pietati subseruire. Nouerint ergo facrorum Praesides quid sibi in - rem &dominium Christi liceat,quos in usus sacrae
opes erogandae, sic pecunias & reditus Ecclesia runt quasi Christi sanguinem curent , quem nefando ritu daemoni libant, quotquot de altarium fructibus luxuriantur. Atque ut olim malitiam Principum & populorum saeuitiam vicit constantia Praesulum ; ita decorum dem amicitia. & beneficijs triumphum in stituat moderatio: doceat Ecclesia se nec aduersis premi nec secundis intumescere, quia res suas vel prosperas vel aduersas,unius Christi vel iactura vel possessione metitur. Sic insolens quorumdam furor facile retundetur, qui suas opes perpetuo Ecclesim improperant. Sic Politicorum artes Omnes& machinae corruent, qui Ecclesiam Imperijs infestam & rebus publicis ominosam perpetuo obstrepunt,quasi principum maiestatem prς data, de Regnorum spoliis, suum ipsa splendorem consarcinarit.
149쪽
ECCLESIARUM , A TEMPORE Constantini Magni.
QVi Reges o Principes in Ecdefit bona, corum hil incrementum leges tale inc.
C ne videamur quid quam dissimulare, earum rationum, quibus Ecclesiae pacem ac diuitias incessunt: prodeant in medium omnes hi fieri potest, Regesae Principes, qui Edictis suis prohibuerunt, quo-
minus Ecclesia bonorum accessione cresceret, aut ' qui in eius patrimonium manus immisere: videamus quamdiu haec Edicta durauerint, quibus causis proclamata , qua ratione abrogata, ac tandem
quibus praemiis coelitu&donati, qui aris & templis dotes condictas , & sacerdotibus constituta sti zondia minuerunt.
150쪽
darum postulasse;&vindicasse a Clericis, non solu , ea quae possidebant ex donatione Constantini,
sed etiam omnes fructus & centus ante actorum temporum crudeliter exegisse , adeo ut Ecclesia cogeretur tantum restituere , quantum perce
Et ne quid opum ac fortunarum Christianis relinqueret, illorum libertatem tributo compescuit,& constituit, ne cui liceret palam esse Christianu, nisi qui eius nominis licentiam pecunia emisset ab Iin peratore Ita Socrates, Cum sine p. cuma bellum
g Π no posse animaduerteret, pecunia deterator se etator quere co tauit. Nam issis, qui sacrificare renuebant, mul-risam imposuit pecuniariam: ipsaque xactio in dere Chri- Socrates i. pia nos seuera oe exqui ita luit, nam Vm qve projicli sta- cap utum proportione tributa phnsitauit, dcc. Apin Socratem
Impius ille Barbari furor cita morte restinctiis est, nec diu permisit coelum desertorem fidei imperatorem, de Christianorum seruitute gloriari. Successit Iovinianus, qui iura & libertates Ecclesiae restituit, & acceptas clades a Iuliano, liberaliter iuxta ac religiose in staurauit. Nec quidquam postea in Ecclesia tentatum : donec auaritia quo rumdam e sacerdotali catalogo, passim in simpliciorum opes inhiate, &meticulosas anus joliante. Valens & Valentinianus largitioni publicae,