장음표시 사용
161쪽
io De bonis oe post ionibus Ecclesiarum,tatum est,quod bonis & facultatibus Ecclesiarum ossiceret, ante Decretum C lota rij, qui Clodoueosii ccessit. Is forte rerum angustiis pressus , &inopia pecuniarum, in qua vires Imperij maxima ex
parte versiantur, indixerat ut omnes Ecclesiae Regni sui, tertiam parte fructuum Fisco dissolueret, illuduero licet inuiti omnes Episcopico sensissent, atq; subscripsissent, Attamen Beatus Iniurio in suspiciens subscribere dedignatus est, icens , Si volueris res
clo iiii E. Dci tollere, Deus regnum tuom Pelociter auferet, quia
i iniqμμm est , ut pauperes, quos tuo debes alere horreo, abitis P. r. eorum stipe tua horrea repleantur: Et iratus contragem nec valedicens abscesiit. Tunc commotus Rex,timens
etiam et inutcm beati Martini, misit post eum cum m neribus. yenia precans,&hoc quo ecerat, damnauit, simulque rogauit, ut Pro si Tirtutem Beati imploraret. Post
Clotarium, Chilpericus vetuit, ne testamento fas esset aliquid Ecclesiae relinquere. At ea lex cito eratincta per Gunt ranum, qui cum Clericis & Sacer-cerdotibus impense fauisset, res sacne in tuto fuerunt ad aetatem usque Caroli Martelli, quem primum in Ecclesiae patrimonium ungues immisisse omnes fere antiqui aut hores conqueruntur.
Quippe inter aestus bellorum cum aerarium Principis militaribus impensis non suffceret, coactus est ex Ecclesiae reditibus stipendia militibus di tribunis petere, iisdemque decimas in congiarium& beneficium impertiri. Eam ob rem laceratur eius nomen: nec ullus est tam in Delix stylus, quo non pung tur eius memoria, adeo ut ipsum istius
162쪽
Liber secundus 1 9 sceleris poenas dare apud inferos praedicent , &flammas voraces pascere, qui incontinenti vora citate Ecclesiarum facultates exedit : Magnum Chronicon Belgicum, Sanctus Eucherius,quem idem Carolus inex:lium miserat qui in Monasterio sancti vestic Tr donis req uesit, in oratione positus m ad alterum saecorum raptus , inter caetera, qua Domino ostendente con fluxit, et idit ipsum Carolum in inferno torqueri: Cui E,m n,iri.
caussam intcrroganti, reθonsumsit a. Melo ductore, Prat, 5 anctorum iudicio , quorum res ab tulit vel diuisit, ante illud iudicium anima corpore sempiternis siuppliciis L qq. Vfuisse de utatum. Nec facto tantum suo Ecclesiam vexavit Martellus, Verum etiam reliqui optimates, qui facilius vitia Principum imitantur, quam virtutes colunt, ad eius exemplum res Ecclesiarum auferebant, & leui stipendio Sacerdotibus relicto, opimiores eius census ac reditus absumebant. V nde Carolus magnus,ut Ecclesiae spoliatae inuidiam a se repelleret, & nefariam sanc bonoru m Ecclesiasticorum partitionem intercluderet, . Vetuit in posterum res Ecclesiae diuidi de militibus Massignari. Ita enim habetur titulus cap. 83. lib. a. Capitularium:
nno Dominicae Incarnationis D. C C. LXX ix indictione xii. anno xxi. regni nostri actum est huius meoru praee
legationis Edictum, in Aqui rani Palatio publice, data est haec xiiij. dies . April. tempore Adriani Papae, o Caroli Magni Imperatoris, quando Paulinus Epistopus tenuit et ices Ap olicae Sedis, in Aquis fuit factum C pit*lum, propter hoc, quia Laici homines Iolebant diuide-
163쪽
Liber sicundus. /3Igena librarum millia mense Maio anno GiLquod diploma Regis lectum filii & probatum in suprema Curia Parisiensi anno is zi. leguntur pluri ina eiusmodi in tabulis & scrinijs Camerae rationum,de quibus dicendum nobis erit alio loco. Cum ergo in Gallia nil decretum sit,quod Ec .clesiarum ornamento & fortunis communibus ossiceret, priuatim tamen cautum est , ne aliqua collegia haberent fac altatem coemendi Laicorupraedia & possessiones. Sic a supremo Senatu olim statutu est , ne liceret passim Cariusianis &Celestinis venalia rura & fundos mercari : forsan ne in unius aut alterius domus como du , Omniti opes . transirent, & earum frugalitas publicae luxuriari poliis opimioribus ditaretur. Ita refert Papus in fullo re Arrcstorum, titulo . Arresto. 3. Quod vero ad alias nationes pertinet.Video pace laetissimastorentes Ecclesias bonis omnibus ad
maiestatem usque & pompam abundasse. in Anglia vix quisquam percensere possit Abbatiarum
multitudinem, opes, priuilegia, quae Omnia intacta permanserunt usq; ad Eduardum . an. I292.
Is enim, suadente Guillelmo Marchiano , belli violentia pressus sacras pecunias templis extuli .& militaribus impensis addixit, mediam quoque
partem Ecclesiasticorum redituum occupauit: annuentibus tamen Praelatis, qui ab eo in fauorem Ecclesiae, ius manus mortuae postularunt. In Belgio vero Carolus V. constitutione edita anno II. t. X. Kalend. Martias edixit, ne liceret in
164쪽
1uei. De bonis oe poscisionibus Scclesiuirium,
posterum Sacerdotum Collegiis prophanas emere possiessiones, alioquin si emerentur, aliter retineri non possent, quam iure manus mortuae a Principe impetrato. Ante hoc tempus, nil duri molitum in Ecclesiam, nisi quod refert Meyerus Arnul phum comitem , si credatur Monasteriorum Chronicis, multa Coenob's dctraxisse, quς sede in isti nobilitati, mi in Coenobio Gandensi, inpago Cursracensi fili achiam Al-dengten , oe Holthen , &c. Referunt Mur anienses
ablatas sibi apud Naianas ab Arno ho pes lunes suas,
quas eo ιfuncto, mox intercessione Emmia Regime, a Lothario receperunt. E indem ferre Seriminiani canunt cantilena quanquam isti pene omnia ante obitum resti
Vt vero apud eas nationes, quae idolorum frenesi mature excussa, Christum primis tempori bus agnoueriit. Ecclesiarum opibus & latefundiis ornandaruseruor incaluit. Vt Principes illi Comstantinus, Clodoueus, aliique ignominiosam si bi purpura duxerui, quadiu Sacerdotes Christi &sacrae legis Interpretes,in squaliore&sordibus versarentur Ita qui tardius Euangeliu amplexi sunt, ad eorum exempla vitam instituentes, nil habuerunt antiquius, quam Maiestatem Christi illustri loco ponere, per quam regnare, & in cuius vice populis dominari se faterentur. Pudebat eos maiestatis suae, quamdiu Christus inopia marcesceret, & Verebantur ne magnitudine opum suarucum Religionis tenuitate comparata , non tam potentes
165쪽
potentes' in homines viderentur . quam e mDeum ingrati. Hac mente Stephanus, qui prophanum & insolentem cultum , nefariamque polytheiam ea Hungaria amandauit, sanctissimis legibus coli Sacerdotes dc Religionum Praesides edixit, eorumque dotes permisit , collatis praediis & uniuerso bonorum genere amplificari. Ita enim habet decreti sui capite tertio , in quo capite filium horta tur ad reuerentiam de cultum gradus Sacerdotalis,
Regum, inquit, solium ornat ordo Pontificum, ac μ ν Stephas.
hoc in Regali dignitate terriumpossident locum Pontifices. Re Le Sh rissime sili seniores illos ita custodiri sicut oculorum hq φ' i pupillas: si illorum beneuolentium habes inminem a luem sariorum timebis. Illis critide te obseruantibus, eris securus in omnibus , illorum precatio commendabit te omnipoten ti Deo. Illos enim Deis constituit Diuimgeneris custodes, fecitaueste latores animarum, ac totius Iu lesiastica dignitatis, ac diuini Sacramenti di*ositores, in datores.
Sine illis nec constituuntur reges nec principantur.
Regio certe digna pectore iudicia: quomodo enim populi principibus pareant, qui Deum ness ' iciunt, aut quomodo vectigal pendent homini:
qui se Deo vectigalem esse negar, α natIuIS co loribus exaratam eius imaginem in sacerdote non veneratur. Omne sub regno potiore regnum
est& Regum timendorii in proprios greges, R ges in i plos imperium est Iouis . lnde est quod idem Stephanus, lib. secundo Decreti, se tutorem pac defensorem rerum I cclesiasticarum profitc-
166쪽
et riηi 4ς contemptibilem poste mones Deo consecrata , atque ad
honorem Dei, sub R grae immunitatis aeycutone eo fi- tutas nhoneste tractarit,velinfringerepraeli serit, quasi inua or m violator domus Dei excommunicetur. Deccl. enim di indignationem ips*s Domini Regis sentiat,cuius nevolentia contemptor, S con titutionis praeuaricator extitit.Et capite quarto libri eiusdem concedit omnibus facultatem donadi. & alienadi quam voluerint bonorum tuorum partem, etiam in fauorem Ecclesiarum. Decrevimus Regali modia potentia eti
unusquisique habeat scaltatem sua diuidem li , tribuendi, uxori, illus liabusque,atque parentibus,siue ecclesiae, nec post eius obitum quis hoc destra ere audeat. Cum itaque Stephanus, qui postea sanctorum Catalogum auxit, multa Ecclesiae contulisset, posteri eius &Depotesne a maiorum pietate deficerent, sed regni simul ac virtutum haeredes viderentur, Aut sui argitatem, magnis in Clerum effusis opibus cumulariit. Inde cum ex iure fisci multa inEcclesiam transcripta fuissent, Regiumque domanium ma-Σima ex parte immititum, Colomannus Rex, tam immensas largitiones castigauit receptis sibi, &vindicatis quibusdam iuribus piscinarum & la-
.cuum, quae monasteriis antea concessa fuerant. Q ramobre reuocauit omnes donationes factas in fauorem Monachorum, praeter donationem san-
cti Stephani. Id vero elicitur ex eiusdera Decreto
N-m capite primo confirmat donationem Ste' P RHi, Pi cuit Re communi concilio, τοῦ dotes
167쪽
Do Ionis p fissionibus Ecclesiarum tuestui si et possessionis ea Ecclesiis a Beato Stephano JjJo-
fit e inconuullae remaneant. Et cap. decimo quinto eiusdem Decreti, irrita decernit quaecumque ab alio quia Beatos tephano essent donata Monaste- eoti uptus riis. ia communis videtur valere curia, quominus pup- '' petant nccessaria , ne nostra abundantia in eius supὸ fluat penurialiacuit omnes piscinas, prater quas Stephanus donauerit ummae regAli reddere. Quia indignam erat nobis recedentibus cisi talem nobisium honorem recedore,etbi praestat nos etenientes copiam honoris inuenire. Si- militer decrevimus pisicinas m Onasteriis ,vel Ecclesii e datas, alias quidem reddere, sed necessarias quotidiano fratrum 'sui relinquere :niu tas dera ni Vesuas auferre. Licet vero Coloniannus multa ab Ecclesiis re ceperit praesertim lacus & piscinas, quae forte ma ximum erant,& praecipuum fisci ornamentum attamen sanctissi me edixit, ut res Ecclesiae immunes essent ab omni Comitum & militum violentia, qui ut plurimum rapinis & litibus Ecclesias vexat,&inermen Clerii metu atq; auctoritate adoriuntur: & cum in hominia opes ac fortunas freti bellorum licentia grassari non possunt, Deum in pace praedantur: Nullux inquit ) Comitum in Ecclesia praesumat sibi vindicare potestatem , praeter solum Episco
PostColom annum Ecclesiam illustrioribus pri
uilegiis quam antea ornauit Andreas eius nomi- nis secundus, qui vixit &imperauit circa annum3: Os. Is enim nobilibus Imperii sui indulsit singulari Decreto , ut si ullos non haberent, quorum
168쪽
' commodis paterna pietas iuberet prosipicere pos sent Ecclesiam, & Monasteria vocare ad haeredita tem, illisque fundos & villas relinquere. At Andreae Regis beneficentiam, & singula rem, in Ecclesias astectum repressit Lodoicus 'primus anno IIJi. Is enim quecumque priuilegia Nobilitati concessa fuerant, nouo diplomate con probauit. Et hoc unum abrogauit quod ad Eccle- sarum emolumentum, &splendorem pertinebat mutam, a Praedicit is in qui t lateras ipsius Domini Andreae secundi hibb iis di L ii ii, praeiaces oris nostri inari mi, aurea μήν robo stas. 2 c. cceptam , excepto β&mmo'
do uno articulo praenotato, de eodem priuilegis : xcluso iri delicet quod nobil)s homines, sine haerede decedenter po se sint. γ queant Ecclesiis, vel aliquibus aliis quibus volunt in vita,etelin morte dareb legare, os iones eorum,utnmdere, vel alienare. Imo ad ista amni aciendase ulla omni no habeant facultatem est i infratres eroAimos, m iugerne tiones ipsorum possessiones eorumdem d e iure, legitime, pure oe simpliciter absque aliquali conrradictione
Idem vero decreto singulari constituit, ne pos sent Abbates &Episcopi aliquid nouarum possesse sonum adipisci absque Regis , aut Regina pri
uilegio; i copi quoq; Capitula, Abbates, Praepositi, σέ terae posses ionatae personae Ecclesiasticae , possessiones nec
requirere, nee retinere pessunt, nisi cam litteris priuilegia- libM Regiis, mel Regmatibus, aut iudicum: icem geren tium Regia maiestatis.
mazima ei parte ue de bonia αε
169쪽
facultatibus Ecclesiarum Principes censuerunt, haec Edicta quibus eius fundum is pesque populorum pietate crescentes praeciderunt , E quibus,si . monimenta historiarum consulamus, constabit eos demi fuisse inuictissimos ac fortunatissimos Principes qui in Ecclesiae patrimonio defendedo, auctoritatis sucr neru o s acI m perij vires colloca as..csse duxerui: V nde enim Carlomanorum familia splendorem suum exorsa est Vnde tot triumpho rum sumpsit exordia, nisi ex Pipini in Ecclesiam Romanam affectu, ac propensione. Huius causis a Galliam deserit, & in senti exercitu e regni sui fi- Omonibus educto, Astulphum Longobardorum Re- , Op is gem sedis Romanae iura violantem compreessit, het isti
adeoque Papiae inclusum coegit fidem suam de
non lacessendo amplius S. Potifice datis quadra- O remnq
ginta obsidibus obstringere. Quis non opes, r-tunam, de felicitatem huic Principi spondeat, qui initia Imperij simul ac militiae, in Vicario Christi propugnando,ac defendendo collocat, per ouem felicitati nobis aditus patet. Nec semel Vero hoc ossicio defunctus est Iterum Astulphum res Italiae turbantem, & noui aliquid aduersus Romanae sedis priuilegia molientem aggressus est , & perfido ac rebelli superato, Exarchatum Rauennae,s. Pontifici,uti decebat, victoriae suae fructum consecrauit. Rauennam inquit Otho Frisingensis J cum
aliis plurimis 'r bus Italiae Beato Petro designauit. Nec religiosum minus, aut constantem in Ec
clesiae defensione Carolum Magnum Leo subin
170쪽
Liber sicundus'. 339.sacrilega manu spolientur. Ea caussa Dagobertus referente Trithemio cum meminisset res Ec- . p. clesiae a se quondam turbatas, Ut damnum, fortasse lib. et Com- se iuuenili ardore & tumultu militari instictum Σά. '' sarciret, Monasteria plurima construxit, & inter c tera Vassen burge se. In cuius fundationis diplo ' te , ipse se diuino iudicio per visionem adfuisse memorat,&ob violatas Ecclesias grauissime correptum. Merito itaque Gunthranus videns omnia sibi praeter spem ac desiderium continSere, atque exercitus suos sepius pulsos, aduersa semper fortuna vexari: tandem poenitudine ductus, & rerum praeteritarum memoriam refricans , calamitatis. suae causiam, Ecclesiarum cladibus ac ruinis per mulites suos allatis, adscribit:atque ita Duces suo sal loquitur Maliter nos hoc tempore mi Toriam obtinere posi, εpv4 sit ,
mus. Illi vero Ecclesias aedificantes, in Deum stem omi
n m ponentes, Marores honorantes,ncerdotes veneran
tes vi larias obtinuerunt ,gentesque aduersas diuino vi colante adiutorio inensi,mper arma sepiusAbdiderunt Nos vero , non situm D eum non metuimms, verumetiam si racius vastamus , ministros interficimus. Ipsa νο νς sanctorum pignora, in ridiculo discerpimus ac vasta Gnon enim pote bl obtineri mictoria , ubi talia perpetrantπr Ideo manus nostrae inualidisiunt, Ensis hebes it, nec Cly'peμs nos, mi erat solitus, defendit
Iustissima certe Principis indignatio, qui ro 3 rixio militum,& insolentia Tribunorum