장음표시 사용
91쪽
Nain ut demus inamens sese in Ecclesia ta cultates & auctas pietate Christi is una, fortu- nas non modo suppeditare sacerdotibus,quae ne cessitati sussiciant, sed quae deliciis & ambitioni obsequanturi demus prae aris Ic templis i quallere
caetera & paupertate Chri limul tot plendole Ob- Ωebidis
ducta , infamiam Crucis & suppliciorum iam' nouae opes. pridem euanuisse. Attamen quis propterea iure inuidere possit Z Paten t omnibus opes & fortunae Ecclesiarum: nullus ab aditu sacrae domus arcetur: sit .no est certis Lominibus adscriptum Christi patri monium, neque Seruatoris empta sanguine bonorum ubertas intra unius familiae aut Tiibus comoda continetur. auis ergo fortunis & opibus inuideat, quae omnium cse possunt: Veniunt unde quaque ad aras,sive ex palatiis Regum , siue ex
mapalibus subulcorum: nullus isto honore indi gnus e li, nisi qui seipsum indignum vitiis oc desidia fecerit. Quicumque purum adfert &innoce-tem animum, in eo virtus nobilitatem supplet, cuius vero illustrique stemmate , longe altius Ecclesia, quam inanibus Maiorum titulis glori
At Levitis tantum natebant opes sacri olim patrimonii, quiex ea tribu no esset, illi nec per VIr- ' tutem ac rerum p lare gesta una gloriam lice b c id acri honori astigium anhelar . Secundo - I curiis erat certum tempus ministerio consit x Ium, quo exacto, in urbes & ciuitates secede-b ne , forte otio allac altissima pace vitam
92쪽
De bonis oe possessionibus Ecclesia vim:
acturi. At ordo noster inducias nescit. Non amant altaria Christianorum desultorios & temporaneos sacerdotes. Quisquis se titulo vel Ecclesiae consecrauit, eius saluti perpetuo vivat & vigilet necesse est , adeoque,ut idem sol mundum continuo circuitu Iustrat, nec captandae quieti alterum in vicem susscit : ita oportet lacerdotem perpetuis &in se quo da orbe redeu ntibus curis,in Ecclesia sua tuenda & amplificanda exerceri. Vt quid ergo leuis annonae stipendia inuid eurus, &diarium panem ab eorum manibus excutimus 3 quorum verbo panis ille diuinior in Delicem mentium saginam crescit,&qui cibo tantum viliore donati, carnem Christi pretiosam diuidunt, qua accepta nefas est quidquam aliud aut amore prosequi au t inuidere. Si enim Levitis ad aliquod tantummodo tempus, in re sacra versantibus . communi ope Tri- buum omnium victus pendebatur : quanto aequius est Sacerdotes nostros, quorum vita continua oratio & iuge sacrificium est, ex demense publico victitare, & stipendiis eorum terrenis pasci, quibus immortalis vitae delicias propinant 'tfuit, stac Praeterea Levitarum hoc erat priuilegium vili ais, ' is rerum suarum haeredes filios relinquerent , adeo
..uus..ε qWς in eadem semper familia sacrarum facultatatum possessio, solatiumque tam facilis ac laeti
prouentus consistebat. At Sacerdotibus nostris nefas est alios haeredes scribere quam pauperes neque illorum tantum inopiae morientes test
93쪽
Liber prim Imento succurrunt: verum & maximam sui censius partem, deliciis & voluptati substractam egenorum leuandae impendunt calamitati. Vnde enim tot Xenodochia , Gerontoco naia , Nos dochia, , aliaeque domus iis patentes, quibus reliquae clauduntur, quas implent miseri, errones , morbidi, non gemitu magis quam corpore, & ubi certiusquam in Esculapij rano reuiuiscunt. Vnde, in-
, quam tot affictorum perfugia nisi ex studio & impensis Episcoporum creverun qui ea quar. Deo consecrata erant,nunquam sanctius arbitra
ti sunt posse collocari, quam si in remedia pauperum & egentium solatia cederent, sub quorum miseria & detrito centone, iterii palliata Christi majestas & oculis hominum subducta delitescit. At nihil tale de Levitis legimus. quin potius prae
ter collatas decimas, noua in pauperum alimoniam pensitatione Iudaei premebantur, quibus etiam anni septi mi fructum reseruabant Tandem impigneratio, venditio , distractio
non erat Levitis interclusa. At res suas ab Ecclesia alienareSacerdoti prohibetur,&cum ei augendi census Ecclesiastici facultas, imo ut videbimus postea) necessitas imposita sit, libertas tamen erepta est minuendi. Non est itaque ad uer sus Ecclesiae facultates argumento veteris Syna' gogae, Vten dum, quae inter delicias vix ir, &mol . niore nutricatu pene ad luxuriam educata.
94쪽
a De bonis posse io ins Ecclesiarum
OVicumque censura St rigido ungue digia in aliquid in Christi Sacerdotibus vestigant , &qu ru n t materiam sto mach o at qu e in d ignat ioni, nil habent antiquius. quam ut nos ad maiorum exempla reuocent Petros, Paulos, aliosque mar tyres , qui sanguine Ecclesiam dedicarunt, constantissime obiectant , quasi ab eorum ingenio, doctrina & moribus iampridem ipsa defecerit, nilque de tanta sanctitate ac religione, per quam fundata est, aliud praeter sterile praeconium &inanem memoriam hac aetate retineat. Fateamur nil esse ta salutare, qua Auos Ecclesiae&Fundatores religiose intueri ad horum constantiam ac probitatem, vitae cursum effiagere. hoc praesertim tempore, quo eae tinctae innocentia , &hominum commercio interclusa, necesse est ad mortuorum imaginem sese com ponere , cum inter vivos, rarus sit quem tuto possis imitari. At istud quam religiosum, certe tam stolidum est velle Ecclesiam in eum statum ac conditionem reuocare , quo primis temporibus fuit; cum publica omniuinuidia laboraret, neq; Christiani aliter qua vulneribus &infanua nosceretur.
95쪽
Qui ferant patienter, vices annorum & serient 4empestatum, qui non indignarur Vere laeto mutari hyemes procellosas, & terram exutis nivibus
' ac deposita senili canitie , florum amoenistimo cultu splendescere. Qui arbores cernunt humilibus initiis , tandem in aequata nubibus fastigia. distendi: qui viles familias e sordibus erumpere, de Sellis subinde Curulibus ornari ac superbire,
sitie strepitu felle que patiuntur : illi Ecclesiae
otium suum & quietem iuuident: eorum iudicio non placent Sacerdotes nisi miseri, squallentes, cito morituri; falso titulum Petri fert nauis, quam procellae violentiores non allidunt: solus detorror
naufragi j eam a piratica classe secernit, dcnique Christo foederari Ecclesia non potest, nisi quam diu hominibus fuerit inimica. Ita sponse Vocem intercludunt, fallique asserunt, cum iucundiorem secessum sibi pollicetur & suauissimo affatu amicum compellat, iam hieois transi , imber obrat CT rec sit. At abutuntur inquiunt Sacerdotes de Ministri Ecclesiarum reditibus tam multis & censu tam Opimo. Res ita se habeat, volo ; quot sidiar qui adolescentiam, storem optimum aetatis, in vitia & libidines exhauriunctquot sunt qui oculis in ah menta vitiorum&ihcendia voluptatum utinatureiquot sunt, qui melius animo haberent, si miteri languescerent & aeternitatis memoriam tristi calamitatum disciplina docerentur 3 ut quid ergo tu upnes natura nos fecit ut quid non ut
96쪽
go D e bonis sionibus Ecclesia uni, ', die caliginem sustundit Θ ut quid non pessifera
lue angit miserum corpus, cuius morbis & ruina animae valetudo certissime sarciretur. . fApage ergo tam supina argumenta. Qui E clesiam diuitem nolunt, hi certe nec mendicam& calamitosam ferrent, & dum Sacerdotum pingues reditus atroci stylo perfodiunt, aliunde Monachorti piis sordibus obstrepunt&austerae indignantur mendicitati Eo animo fuit Uui depfus,
de quo ita scribit Harsipfeldius historioui clepsa
Harbsel. l. nae cap. 2. Qui, Monachos, qui ρosscssionibas abundan , n,' ' totumque Clerum ob eandem caussam allere inicia se, is nec fratrum inopiam atque mendicitatem ferre potest,nec mendicato eos diuere patitur, lassisibi bene constat, & paulo-
post, fratrum mendicantium nussitati at ue mendicitati inuidet, quas omnes indi criminatim ad manuam opera atque laborem, nisi Celint aeterna salute excidere, reuo at , omnes inquit de ord ne mendicantihmsunt bdereticidantes eis elemosinam sunt excommunicati.
Ita insaniebat mendacissimus nouae haereseos antistes, qui Clerum & Monachos nec suo censu nec precario vivere patiebatur, ac praeter famem atque inopiam nihil eis licere existimabat. Quia vero sunt nonnulli mali Catholici qui in eodem prope errore versantur , quique nitidi in patientius ferunt, quam opes & quietem Ecclesiae M perpetuo gannitu nobis maiorum facta atque historiam obtrudunt, inquiramus an Ecclesia: primis temporibus sine dote fuerit, atque ita opinus destituta, ut nec praediis, nec reditibus vllis foret instructa: CAPur
97쪽
mouilibres instructamfuisse ante Constatinum. Proferuntur in hanc rem Pontificum Disivia,Constantini Ediecta, Copriam Testimonia, c.
AC primum,si Pontificum summorum Episto las consulamus, quamquam illae, supra Syricium, suspicione non carent: attamen nobis eam, quam huc usque habuerunt auctoritatem com
inodabunt, ad probandum , Ecclesiam primis temporibus, sine opibus de praediis non fuisse. Pius Papa epistolar. Praedia, inquit, diuinis et si- Piusi Fpit , bus Iradita, quidam humanis et sus applicant, O Deo απ'' cui tradita sunt, ea jubtrahunt, ut δεμ .sibus in rotant.
Quod si qui quam praesumpsierit, amovo habeatur, CT
acrilegus iudicetur: ipsos autem qui hoc aguntCleros , Domini Sacerdotes persequi, eosque infamare audiuimusiit malum super malum addant m deterioressant, noui taligentes quod Ecclesia Domini in Sacerdotibus coh-
Abi st erescit in templum Dei, oesicut qui Ecclesiam
Dei vastat,metu praedia donaria expoliat Grinvadit,si: sacriluus: sic mille quietus Sacerdotes insequitur, sacrile o reus' existit cir sacrilegus iudicatur. Ex quibus verbis apparet Pij I. temporibus fuisse quosdam, qui Ecclesiae praedia inuaderent,& eius census ac reditus etia renitetvilerox repugnate occuparet.
98쪽
Citat eandem Pij sententiam collectio Cresse. ': nrina. Huic consentit 'Vrbanus I. ad uniuersos /
pi c. c. p. t 'EpiscopoS: Attendenda ni est omnibas irmiter casto Cin ut ton Mn, ne prae tam in a r m calcitiam, de icatux t rumi in pruens bus texeniat, quod si μὴ fcce it 'o ἰ debitae vitio G acrimoniam , qua ergasaci I 10s Mire promin lais, p. reetoa damnetur in amia,cir cat ceri tra datur , aut ea illo porpetua deportationis urat Ari o- iniam iuxta Apostolum ὶ tradere oportet butu emo in hominem Satanae. Memoratis ergo a mentationi bus oe cultibus su tantum Ecclesiae, quibuου Episcopi prae- . psident Domino admini Alant reuerunt, tantis mari ma pars eoi cim abundat ribitis, vi nullus sit in eis communem eli ens vitam, indigens, s d omnia necessaria ab Episcopo ue Ministris percipis. Ex quo textu liquet anathemateperculsos,qui Ecclesiam suis opibus & facultatibus spoliabant. Quod si haec constitutio facta esset pace redita Ec- clesiis , & Principum purpura cruci famulante.
Certe eorumdem auctoritas inuasore sd raptores
ab Ecclesia peculio continuisset, nec stacrilegium illud tam frequens aduersus sacra patrimonia foret perpetratum. Vnde colligo istam Urbani constitution in editam , inter Ecclesiae persecutiones,&ante Constantinum, su b cuius patrocinio Ecclesia de hostibus suis gloriosis lime triumpha ' bat, nec tam de ea poliar la quam de instauran
99쪽
Liger primas. I enim animae hominum pretios iῖ Νηὶ
creditae, mi ho magis oportcr eum coram pecuniarum gi rere; itaui potesate et , in ligenti omni di penitentur, per Pres teros Eiaconosi, cum timore omni e
sollicitudine mini Prenim. Ere his autem quib is indiget ad suas nec sitates m ad peregrinorum fratrum vis, ipse hercipiat , D nihil possit eis omnino deesse: Leae enim Deipraecip t, di qui altari desieruiunt de altaripa cantur, quia noc miles proprii lipen dius contra hostes arma fulta iij. Qui Canon manifeste docet sacrae pecu niae fundum,quondam apud Episcopos fuisse de possitum, quorum arbitrio diuidebatur ita tamen ut Pres byteri & Diaconi Episcopo, in dispensandis sacris rediribus ministraret,&pauperes viduas caeterasq; personas.quas Ecclesiς sua calamitas comendabat, pia sollicitudine & beneficentia solarentur. Cum Vero ex hoc Canone, no sine pecunia fuisse Ecclesiam constet, ex alio su periore hoc est trigesimo octauo apparet, sine praediis & possessionibus non
fuisse : nam prficipit, ut cum primum Episcopus
sedem capessit & Ecclesiae praeficitur, res eius &bona in commentarium referantur, fiatque de Dcriptio & bonorum Ecclesiae de bonorum Episco pi, ne confuso utriusque patrimonio aut Ecclesia per haeredes spolietur, aut miseri affines, ac liberigentilitiis opibus & auito fundo depellantur:
int manifestae res propriae Di copi, si tamen habet proprias manifes e Dominicae, ur potestatem ha -
e propriis moriens Di opus sicuti Poluerit, ut is voluerit relinquere: ne sub occasione Ecclesia li-
100쪽
Deb is posses ionibus Ecclesiarum
carum rivum, qua D copi esse probantur intercidan , Orta senim , aut xorem habet, aut filios, aut propin- qtios , aut mos: m iustam est hoc apud homines, i nee Ecclesia patrator detrimentum propter i norantiam re rum Pontificis , nec eiri propinqni sub obtentu Ecclesiae pro cri antar, O in litcs incidant, qui ad eam pertinent, imorsque eius injuriis, malae famae Aa accat. Licet vero ab Apostolis istos Canones minime conditos vero simillimum sit de eorum antiquitati ossiciant plurima, ut quod de Paschate celebrando agitur ante aequinoctium vernum, quod de Episcopatu per fauorem tacularium non λmbiendo,quod de iis qui seipsos exscindunt, constituitur: quae omnia sunt A postolis recentiora atta
menno multo post, Apostolorum aetatem compo- τ
ε ibis. a sitos fuisse, magniAuthores firmissim is argumen- ω ,-' iis propugnarunt. Vide Baronium ad annum stilo2. numero Io.&sequentibus. Sed ne dubiis quidem ac incertis argumentis videamur inniti: certe Ecclesiam bona & possessiones habuisse ante Constantinum, non alto cem tiori quam Constantini ipsius mei testimonio pro bare opus est. Postquam enim sese ad fidem Christianam recepisset&atrocissimae tempestati, quα Ecclesiam tandiu vexaverat, fecisset inducias, Edicto constituit, ut abrepta Christianis bona etiam intoluto pretio restituerentur &iustissime quidem : sciebat enim neminem posse in re secra
ripeta b. tuto nundinari. Jstud autem praeter caetera nominatim Christianis decernimus t loca cor m,in qua is in more