장음표시 사용
171쪽
AuLI GRLLII A P. XII. Largit atque aridum bibendi a P, Nigidi docti ni, τιro novo propemodum absurdo vocabula bibosum
BRemsi avidum P. Nigidius in commentariis grammaticis bibacem, bibosum dicit bibacem ego , ut edacem a plerisque aliis dictumario bibosum ditaim Otiam nusquam reperi , nisi apud Laberium, neque aliud est quod simili inclinatu dicatur non enim simile est,
ut vinosus, aut vitiosus , ceteraque, qua hoc modo dicuntur quoniam a vocabulis, non a verbis, inclinata
sunt Laberius in mimo vel primo qui Salinator inscriptus est, ver, hoc ita utitur. Non mammosa, non annos , non bibosa , mnprocax. A P. XII Louod Demosthenes etiamtum adolescens, quum Platonis philosophi discipulmforet , audito forte Callistrato rhetore in concione populi destitit a Platone , sectatis est Callistratum.
HErmippus hoc scriptum reliquit Demosthenem
admodum adolescentem ventitare in Academiam. Platonemque audire solitum atque is , inquit, Demosthenes domo egressus, ut ei mos erat, quum ad Platonem pergeret, complurisque populos concurrentis videret percontatur ejus rei causam, cognoscitque currere eos au itum Callistratum is Callistratus Athonis orator in republica filii δη γιγγους appellant. visum est paulum devertere experimque via ad digna auditu tanto properatum studio seret venit, inquit, atque
audit Callistratum nobilem illam δώ-Ωρωποῦ ML dicentem atque ita motus: demulct in captus est,
172쪽
NOCT ATTICA. Lib. I. 99ut Callistratum jam inde sectati coeperit Academiam
A P. XIV. Dimidium librum legi, aut dimidiam fabulam audivi . aliaque ejuscemodi qui dicat, vitiose dicere, ejusque
xiiii causaι reddere M. Varronem nec quemquam Peterum iste verbis ita usim esse. DImidium librum legi, aut dimidiam fabulam audiri, vel quid aliud hujuscemodi, male ac vitiose dici
existimat Varro oportet enim, inquit, dicere dimidiato librum , non dimidium. θ, dimidiatam fabulam, non dimidiam contra autem 'e sextario hemina fusa
est, dimidium, non dimidiatum sextarium fusum dicendum est qui ex mille nummum, quod ei debebatur, quingentos recepit, non dimidiatum recepisse dicemus, sed dimidium ars scyphus, inquit, argenteus mihi cum aliocourmunis in duas partes disjectus fit; dimidiatum eum dicere esse scyphum debeo , non dimidium argent autem, quod et e scypho inest, dimidium meum esse, an dimidiatum. Disserit ac dividit subtilisIime, Quid dimidium dimidiato intersit. M Ennium scienter hoc in annali bus dixisse ait: Sicutii quis feratias vini dilaidiatκm. scuti pars quae deest ei vasi non dimidiata dicenda est, sed dimidia. Omnis autem disputationis ejus, quam subtiliter quidem, sed subobscure explicat, summa haec est, Dimidiatum est quasi dimediatum in partis duas pares divisum dimidiatum ergo nisi ipsum quod divisum est dici haud convenit dimidium vero est non quod iapsum dimidiatum est , sed quae ex dimidiato pars altera est quum igitur partem libri dimidiam legisse volumus dicere, aut partem dimidiam fabula audisse si dimidiam
IEulam, aut dimidiam librum dicimus, peccamus t G a tum
173쪽
Ito Air LIGELLII tum enim ipsum quod di nidiatiun attiue divisum est , di midium dicis itaque Lucilius eadem sequutus, Uno oculo, inquit, pedibusque duobus dimidiatus
miiniso scruta qu dem ut vendat scrutarius andata Prafractam strigilem , oleam improbus dimidiatam. Jam in vicesimo manifestius dimidiam horum dicere studiose fugit sed pro dimidia, dimidium ponit in asceversibus: Tempestate sua atque eodem uno tempore hora Dimidio tribus confectis dumtaxat eamdem
nam quum obvium proximumque esset dicere: -- ct hora. Dimidia tribus confectis: 'vigilate atque attente verbum non probum mutavit mr quod satis apparet ne horam quidem dimidiam recte dici, sed vel dimidiatam horam, vel dimidiam partem horae..propterea Plautus in Bacchidibus dimidium auri dicitierom dimidiatum aurum item in Aulularia dimidium Asonii, non damidiatum obsonium in hoc versu: Ei adeo obsonii hinc jus t dimidii dari. In Menaechmis autem dimidiatum diem, non dimidium in hoc versu: Dies quidem jam ad umbilicum dimidiatus mortuus M. Cato in libro , quem de agricultura conscripsit: Semen cupress serito crebrum, ita uti linum seri solet. eo crebro terram insternito, dimidiatum digitum jam id bene tabula aut pedibus aut manibus complanato dimidiatum autem, inquit, digitum, non dimidium. nata a digiti quidem dimidium , di tum autem dimidiatum dici oportet. Item M. Cato de Carthaginiensibus ita scri psit Homines defo erunt m terram dimidiatos ignemiaque riircumposuerunt ita imp erunt neque quisquarn
174쪽
omnium , qui probe locuti sunt, his verbis lacus, quam dixi, usus est. A P. XV.
Ixstare in litteris perque hominum memorias traditum quod repente multis mortem attulit gaudium ingens insperatum, interclusa anima , ct rim magni Opique motus non sustinente.
Cognito repente insperato gaudio expirasse ani
mam resert Aristoteles philosophus Polycritam nobilem feminam Naxo insula Philippides quoque comoediarum pocla haud ignobilis, aetate jam edita, quum in certamine poetarum praeter spem vicisset, aetissime gauderet, inter illud gaudium repente mortuus est. De Rhodio etiam Diagora celebrata historia est, is Di goras tres filios adolescentes habuit, unum pugilem, alterum pancratiasten, tertium luctatorem .eolque omnes vidit vincere coronarique eodem Olympiae dies: quum ibi eum tres adolescentes amplexi, coronis suis in caput patris positis , aviarentur , quumque populus iratulabundus flores undique in eum jaceret cibi in sta-io, inspectante populo, in osculis atque in manibus silioriam animam emavit. Praeterea in nostris annalibus scriptum legimus, qua tempestate apud Cannas exercitus populi Romani caesus est, anum matrem nuncio de niorte filii allato, luctu atque maerore affectam esse sedi nuncius non verus fuit atque is adolescens in diti post ex ea pugna in urbem rediit anus repente filio viso, copia atque turba&quasi ruina incidentis inopinatisaudii oppressa exanimataque est.
175쪽
Αu L GE L IIC A P. XVI. Temporis varietia in puerperiis mulierum quanam si a medicis o a philosophis tradita atque inibi poetarum quoque veterum super eadem re opiniones e muli
que alia auditu atque memoratu digni, verbaque ipsa Hippocratis medec ex libro illius sumta, qui inscriptus est VH ποφῆς.
ET medici illi losophi illustres de tempore humani
partus quaesiverunt: απιας α - των νΘρώπων κυη-
mως Ηονγ. Multa optio est, eaque jam pro vero recepta, postquam mulieris uterus conceperit semen, gigni hominem septimo rarenter , nunquam Octavo, saepe nono, saepius numero decimo mense remoue esse hominem gignendi summum finem , decem mentes non inceptos, sed exactos idque Plautum veterem poetam
dicere videmus in comoedia Cistellaria his verbis: - tum ita quam compresserat Decim post mense exacto hic peperit filiam. Hoc idem tradit etiam Menander poeta vetustior, manarum opinionum vel peritissimus Versus ejus super ea re de fabula Plocio positi,
Sed noster Caecilius, litium faceret eodem nomine eiusdem argumenti comoediam, ac pleraque a Menandro sumeret in mensibus tamen genitalibus nominandis, non praetermisit octavum, quem praeterierat Menander Caecilii versus hicce sunt: Insoletne mulier decimo mense parere e Pol nono, etiam septimo , atque octavo. eam rem Caecilium non inconsiderate dixisse, neque temere a Menandro atque a multorum opinionibus descivisse M. Varro ut credamus facit nam mense nonnunquam octavo editum esse partum in libro quartodecimo
176쪽
INOCΥ ATTICAE. tu. 3. ro, inim divinarum scriptum reliqiut quo in libro etiam
endecimo mense aliquando nasci posse hominem dicit: ejusque sententiar, tam de octavo quam de undecimo mense , ristotelem laudat auctorem. Sed hujus demense octavo dissensionis causa cognosci potest in libro Hippocratis, qui inscriptus est es, ποτης, ex quo libro
verba haec sunt os ουκε. ν κταμ tam γλας id tam obscure atque praecise tamque adverse dictum Sabutas medicus, qui Hippocratem commodissime commentatus est, his verbis enarravit sit di: φωνοιδα Antiquos autem Romanos Varro dicit non recepisse hujuscemodi quasi monstruosas raritates sed nono mense aut decimo, neque praeter hos aliis partionem mulieris secundum naturam eri existimasse iccircoque eos nomina Fatis tribus fecisse a pariendo ri nono atque decimo mense nam Parca, inquit, immutata litteras naa partu nominata item Nona ct Decima a partas
tempestivi tempore, Caesellius autem Vindex in lectio-tibus suis antiquis Tria, inquit, nomina Parcarum sum, M, Decima Morta is versum hunc Livii antiquissimi poetae ponit ex O'δυατέα: Fando dies adveniet, quem profata Morta est sed homo minime malus Caesellius , Ortam, quasi tamen accepit, quum accipere quasi Moeram deberet. Praeterea o de partu humano, praeterquam quae
sciipta in libris legi, hoc quoque venisse usu Romae comperi Feminam bonis atque honestis moribus , non ambigua pudicitia, in undecimo mense, post mariti mortem, peperisse ; factumque esse negotium propter
rationem temporis, quasi marito mortuo postea concc-pisset , quoniam decemviri in decem mensibus gigni nominem, non in undecimo scripsisIentri sed Divum Hadrianum , causa cognita , decrevisse in undecimo
177쪽
quoque mense partum edi posse idque ipsum eius res
decretum nos lagmus in eo decreto Hadrianus id sta-xuere se dicit requistis veterum philosophorum4 medicorum sententiis. Hodie quoque in satira M. Varronis quae inscribitur, ustamentum, legimus verba haec: Si quis mihi illus unus pluresve in decem me0bus enuntur eis arunt δεο λύως , exheredes sunto: quod quis undςcimo mense. I AD πλη, natus est. Accio idem quod Titio jus Vol apud me Per hoc vetus proverbium Varro sigili sicat, sicut vulgo dici solitum erat de rebus inter se nihil distantibus, i em Accii quod Titii ita pari eodemque jure
esse in decem mensibus natos Min undecim quod si ita; neque ultra decimum mensem laetura mulierum protolli potest quaeri oportet, cur Homerus scripserit Neptunum dixisse puellae a se recens compressae τεξ- άγλαοι κν επει-- ωφωλιοι ναὶ ad quum ergo ad compluris grammaticos attulissem; partim eorum disputabant Homeri quoque aetate, sicuti Romuli, annum fuisse non duodecim mensum, sed decem alii convenis Neptuno majestatique ejus dicebant, ut longiore tempore scelus ex eo grandesceret alii alia quaedam nugalia. Sed Favorinus mihi ait &λωλο- μου ὀνια τοῦ non confecto esse anno *d assecto in qua re usus est verbo non vulgariae significationis assecta enim, scuti M. Cicero veterum elegantissimi locuti sunt, ea proprie dicebantur, quae non ad finem ipsum, sed proxime finem progressa deductave erant hoc verbum ad hanc sententiam in Ciceranis oratione suit, quam dixit de provinciis consularibus Hippocrates autem in eo libro de quo supra scripsi, quum iumerum
dierum, quibus conceptum in utero coagulum consor- matur is tempus ipsiu partionis nono aut decimo
mense desinisssit, neque id tamen semper eadem esse
178쪽
Noc T ATHI CH Lib. 3. Questi dixisset, sed alias ocius fieri, alias serius , sesce ad
μstremum verbis usus est. γ, εγο ιν του πι ὰ πλειω At οσω λαοσονων quibus verbis significat quod ali- si do ocius sieret, non multo tamen seri ocilis neque, quod serius, multo serius. cmini ego Romaetaturate hoc atque solicite quaesitum, negotio On reim serva postulante, an octavo mense infans ex utero vivus editus S statim mortuus jus trium liberorum supplevisset riuum abortio quibusdam, non partus, vider tar mensis et avi intempestivitas. Sed quoniam de Homerico annuo partu ac de undecimo mense diximus quae cognoveramus visum est non praetereundum , quod in
Plinii Secundi libro septimo naturalis historiar legimus. id autem quia extra fidem esse videri potest, verba ipsius Plinii potuimus Masurius auctor est , L. Papirium Ira: rem, secundo herede lege agente, bonorum offisi tum contra eum dedisse , quum mater partum se tredecim mensibus tulisse diceret, quoniam nullum certum tem- M pariendi statum ei videretur in eodem libro Plinii Sectandi verba haec scripta sunt Oscitatio in nixu lethalis, fiet sternuisse a cρitu hortiyum. A P. XVII. Id ea suesse agrar imis viris memoriae mandatam, quod ire libros Plato Philolai Pythagorici, Ari stotela pauchis Speusippi philosophi, mercati sunt preciis idem non
emoriae mandatum est Platonem philosopbum tenui admodum pecunia familiari fuisses atque tu tamen tris Philolai Pythagorici libros decem milli denaritim mercatum id ci pretium donasse quidam scripserunt amicum ejus Dionem Syracusanum Aristo-yricta quoque traditum libros pauculos Speusippi philo-
179쪽
hos Au L 1 GELLO sophi post mortem ejus, emisse talentis Atticis tribasea summa fit numi nostri ias duciis septuaginta Timon amarulentus librum maledicentissimum consiti
psit, qui ina O inscribitur in eo libro Platonem Iosephum, quem dixeramus tenui admodum pectri familiari suisse, contumeliose appellat , quod impensi pretio librum Pythagorica disciplina emisset, exque Timarum nobilem illum dialogum concinnasset Veris super ea re Timonis hi sunt: Κώ - Πλάτων ita: σαρ α ριαλδὼ ὀ λς ἐχει A P. XVIII. sui sint pedarii senatores, ct quam ob causam ita pellati quamque habeant originem verba hac ex Hid
Non pauci sunt qui opinantur pedarios senatore ap
pellatos, qui sententiam in senatu non verbis di xrent, sed in alienam sententiam pedibus irent ini igitur quum senatusconsultum per discessionem sinit Donne universi senatores sententiam pedibus serebaptatque haec etiam vocabuli istius ratio dicitur, quambius Bassus in commentariis suis scriptam reliquit, tores enim dicit in veterum aetate, qui curulem 'S stratum gessissent, curru solitos honoris gratia in cus' puelli in quo curru sella esset, supra quam consides h quae ob eam causam curulsi appellaretur sed eos sed tores, qui magistratum curulem nondum ceperant, bus itavisse in curiam propterea senatores nondum p joribus honoribus unetos pedarios nominatos.
autem Varro in satira Menippea, quaeimsi is
180쪽
T. A T, I C AE. Lib. I. Io 7pta est, equites quosdam dicit pedarios appellatos i videturque eos significare, qui nondum a censoribus in senatum lecti erant , senatores quidem non erant; sed quia honoribus populi usi quidem erant, in senatum veni bant Gententiae jus habebant nam B curulibus magi-gistratibus seneti, qui nondum a censoribus in senatum decti erant senatores non erant: quia in postremis scripti erant, non rogabantur sententias, sed, quas principes dixerant, in eas discedebant. Hoe significabat edictum, quo nune quoque consules, quum senatores in curiam vocant, servandae consuetudinis causa tralatitio utuntur. Verba edicti haec sunt: S. castra .
CERE LICET. versum quoque Laberii, in quo id vocabulum positum est , notari jussimus, quem legimus in mimo, qui Scriptura inscriptus est: Caput fine ingua pedari sententia est. Hoe vocabulam a plerisque barbare dici animadvertimus nam pro pedariis pedaneos appellant. Λ P. XIX. ma ratione abius Bassus scripserit parcum hominem appellatum, quam ejus vocabuli causam putarit ocontra, quem in modum, tribusque verbis Favorinus hunc traditionem ejus eluserit.
APud coenam Favorini philosoph quum discubitum
fuerat, coeptusque erat anponi cibus servus ass-stens mense ejus legere inceptaoat, aut Graecarum quid litterarum aut nostratium e velut eo die, quo assii ego,
Iegebatur Gabii Bassi eruditi viri liber de origine verborum4 vocabulorum,in quo ita scriptum fuit: parcus compsit vocabulo dictiis est , quoi par arca quoniam sicut in arca omnia reconduntur, Husique custodia serrantur