장음표시 사용
401쪽
Martis demonstratur Plautus autem in Truculento comtusem esse Nerienem Martis dicit atque id sub persim
militis in hoc versurmrs peregre adveniem stlutat Nerisnem msuam. Super ea re audivi non incelebrem hominem dicere, nimis comice Plautum imperitori incondito militi salsam novamque opinionem tribuisse, ut Nerienem coa-
iugem esse Martis putaret. Sed id pe ite magis flumcamice dictum intestiget qui leges Cn. Gellii a FIem tertium . in quo scriptum est, Hersiliam, cum DPud T. Tatium verba faceret pacemque oraret, ita precatam esse Neria Martis te obsecro; pacem dare, uti liceat nuptiis propriis o prosteris uti, quod de tui et jugii consilio contigit, uti nos itidem integras raperent, nη esse herossibi, suis posteris, patria pararent. De tui, inquit, conjugis consilio, Martem scilicet significans, per 'pes apparet non esse id poetice a Plauto dictum sed eam quoque traditionem fuisse, ut Nerio a quibusdam uxor esse Martis diceretur. Inibi autem animadvertendom est, quδd Gellius Neria dicit per a litteram, non τio neque Nerienes praeter Plautum etiam praetersa: Gellium Licinius Imbrex vetus comoediarum scriptoria fabula, quae Neaera inscripta est , ita scripsit:
Nolo ego Neaeram te vocent, sed Nerienem agitm quidem Marti es in connubiurn data.
ita se numerus hujusce versus habet, ut tertia in eo γmine syllaba, contra quam supra dictum est, corripienda sit cujus sonitus quanta apud veteres indisserentis sit, notius est, quam ut plura in id verba sumenda sint Ennius autem in primo annali in hoc versu Nerienem Mavortis ct Herclem, is, quod minime solet , numerum servavit primam
sillabam int dies, tertiam corripuit. Ac ne hic pi'
402쪽
Noe T A CAE. Lib. 329 dem praetermittendum puto , cuicuimodi est, quod
in commentario uodam Servii Claudii scriptum invenimus, Nerio dictum quasi Neiria, hoc est, tane ira cum placiditate ut eo nomine mitem tranquillumque seri Martem precemur ne enim particu-la , ut apud Graecos, ita plerumque in Latina quoque lingua privativa est. A P. XXII LM Catonis consularisi censeri pulaberrima exprobatia contra bilasephantes mineo non re. M. Cato, coasularis, censorius, publicis iam privatisque opulentus rebus, villas suas inexcultas &rides , ne tectorio quidem praelitas fuisse dicit ad a num usque aetatis suae septuagesimum atque ibi postea his verbis utitur Neque mihi, inquit, aedificatio, ne' que rasum, neque vestimentum ullum est manu preciο-ssem, neque preciosiusemus neque ancilla est si quid est ,
inquit, quod utar utor Anon est egeo suum cuique per me utι atque fru licet tum deinde addit Vitio velarunt , quia niuita egeo ar ego illis quia nequeunt egere. Haec mera veritas Tusculani hominis, egere se multis rebus &nihil tamen cupere dicentis, plus hercle prc' movet ad exhortandam parsimoniam sustinendamque
inopiam quam Graeca istorum praestigiae philosophari sese dicentium umbrasque verborum inanes fin- entium; qui se nihil habere nihil tamen egere ac ni nil cupere dicunt , quum: habendo Megendo eu riendo ardeant.
403쪽
. tum tractatumque quid sint manubiae atque initidiicta quaedam de ratione utendi verbis pluribi idem In cantibu6.1 fastigiis fori Traiani simulacra sunt sita circumundiisque inaurata equorum atque signorum militarium: subicriptumque est, Ex MANuBIEIs. Quaerebat Favorines , quum in area sori ambularet. Mamicum suum consulem operirotur causas pro tribunali cognoscentem, nosque tunc eum sectaremur: quaerebat inquam, quid
nob1s videretur signiti are proprie manuptiarum illa in scriptio. Tum quispiam, qui cum merat, homo in studiis doctrina multi atque celebrati nominis Ex ma nubiis, inquit, significat ex praeda manubie enim dicuntur praeda , quae manu capta est. Etiamsi, iri luit Favorinus , opera mihi pranceps prope omnis in litteris disciplinisque Graecis sumta est non usque eo tamen infrequens sum vocum Latinarum, quas subsicivo aritumultuario studio colo, ut hanc ignorem interpretati item vulgariam cpidd esse dicantu manubia praeda.
sed quaero an M. Tullius, verborum homo diligentissimus, in oratione quam dixit de lege agraria halendis Januariis contra Rullum inani millepida geminatione iunxerit manubias de praedam, si duo haec verba idemsgnificant , neque ulla re aliqlia dissident atque, erat Favorinus egresia vel divina quadam memoria verba ipsa M. Tullii statim dixit ea nos ad se ibimus hic, Praedam, manubia , sectionem , castra denique Cn. P phi sedente imperatore decemviri vendent. Minfra itidem duo haec simul junctim post dixit L. praeda, ex manubiis, ex auro coronario ac deinde ad eum
convertit, qui manubias esse praedam dixerunt i ,
Videturne tibi , inquit, utroque in loco M. Cicero duobus
404쪽
NOCT ATTICAE. Lib. II. duobus verbis idem, sicuti tu putas , significantibus in epte Se frigide esse usus' ac tali loco dignus, quali apud AriRophanem facetissimum comicorum Euripides Ita
schylum insectatus est' quum ait, Nequaquam vero, inquit ille, talia videntur, quale est λακπαρ κάρδοσας quae a poetis vel oratoribus Graecis nostrisque celebranda Mornandae rei gratia duobus eadem pluribusve nominibus frequentantur. Quid igitur , inquit Favorinus, valet haec repetitio instauratioque G. jusdem rei sub alio nomine in inanubiis Min pr/da' num
ornat, ut alioqui solet, orationem num eam modulatiorem aptioremque reddit num oneiandi vel exprobrandi criminis causa exaggerationem aliquam speci
iam facies sicuti in libro ejusdem M. Tullii, qui de comstituendo accusatore est, una eademque res pluribus ve bis velaementer atque atrociter dicitur Sicilia tota, si una voce loqueretur , hoc diceret, quod auri, quod ar- remi, quod ornamentorum in meis urbibus , sedibus, Glabris fuit nam quum urbes totas semel dixisset, sedcs
delubraque addidit quae sunt ipsa quoque in urbibus.
item in eodem libro simili modo. Siciliam, inquit, provinciam C. Verres per triennium depopulatus esse, iuculorum civitates ast se , domos exinanisse, fana stoli, asse dicitur. Haec , quid videtur, quum Siciliam provinciam dixerit, atque etiam insuper civitates addiderit, domos etiam & fana, quae insta ' fuit, comprehendisset, verba haec item multa atque varies depopul itus esse, pastasse, exinanisse , t roliasse, nonne unam S eamdein vim in sese habent' lane sed quia cum dignitate orationis cum gravi verborum copia dicuntur, quamquam
405쪽
eadem fere sint in sententia cooriantur,il
ra tamen esse existimantur: quomam: aures de animum saepius seriunt hoc ornatus penus, in crimine uno v
cibus multis atque saevis exstruendo ille iam tunc Cato antiquissimus in orationibus suis celebravit sicuti in illa, quae inscripta eli, De decem hominibus quum Thermum accusavit quod decem liberos homines e dem tempore interfecisset hisce verbis cam dem omnibus rem significantibus usus est quae, quoniam sunt et ruentiae Latinae tunc prim lim exorientis lumina quaeam sublustri , libitum est ea mihi μνημον .Hκm nefariam facinus pejore facinore operire postulo. sucidiri humanas facis, tantasurucidationesfacis, decem Mura facis decem capita libera ηterficis decem hominibviviram eripis, indicta causa , injudicatis, indemnatis item M Cato in orationis principio , itam dixit in senatu pro Rhodiensbus , quum vellet res nimis prosperas dicere, tribus vocabit lis idem sentientibus dixit. verba ejus haec sunt Scio flere plerisque hominibvi in relati secundis atqV prolixis atque prooeris animum excestere , atque superbiam atque ferociam augescere. Itidem Cato , ex Originum septimo, in oratione quam contra Servium Galbam dixit, compluribus vocabulis super eadem re usus est Multa me dehortata sunt huc prodire.
ηnni, atra , το , vires , senecIus , rerum enimvera quum tantam rem publicam agier arbitrarer sed ante omnis apud Homerum ejusdem rei atque sententiae lucu-Ienta exaggeratis est: item in alio versu. nam quum omnia ista utrubique multari continua nomina nihil plus demonstrent quam proelium, huius ta-mm rei varia facies delectabiliter ac decore multis variis. qaet
406쪽
ue verbis depicta est neque non illa quoque apud eumem poetam una in duobus verbis sententia cum egregia ratione repetita est. Idaeus enim , quum inter Aj cem Hectorem decertantes armis intercederet Phia ad eos verbis usus est: in quo versu non oportet videri alterum verbum, idem quoa superius significans supplendi numeri causa ex trinsecus additum & consarcinatum est enim hoc inane admodum Eutiles, sed Pum in juvenibus gloriae studio flagrantibus pervicaciam ferociamques cupidinem pugnae leniter tamen ac blande objurgaret atrocidatem rei&culpam perseverandi bis idem dicendo alio atque alio vel, auxit , inculcavitque, duplexqtre eadem con pellatio admonitionem facit instantiorem ne illa qua-dem ejusdem significationis repetitio ignava frigida videri debet r
γδd bis idem να- ω πιριν dixe it indignitas enim
molienda tam acerba tamque injustae necis miranda mortis iteratione deficia est. Caeterum quis tam obtuso ingenio est, main intelligat, verba duo idem significantia non frustra posita esse
- - ελ λου, ut quidam putant, sed hortamcntum esse acre imperatae celeritatis. Verba quoque illa Marci Ciceronis in L. Pisonem trigemini etiam si dinae auris hominibus non placent, non venustatem modo nume- ris quaesiverunt, sed figuram simulationemque oris pluribus simul vocibus verberaverunt. Vultus denique,'nqui toti , qui sermo quidam tacitus mentis est, hie in fraudem stamines impulit .hic eos qui bruerat ignotus decepit, fefel
lit, induxit quid igitura simile est, inquit, apud eus
407쪽
nam neque ornatius fit additis manubii. neque exagg ratius modulatiusve sed aliud omnino praeda est, ut indibris rerum verborumque veterum scriptum est , aliud manubia nam prata dicitur corpora ipsa renim, qua capta sunt: manubia ero appellatae sunt pecunia a quaestore ex venditione praeda redacta utrumque ergo dixit M. Tullius . cumulandae invidiae gratia , decemviros ablaturos, persequuturosque iraedam quae nondum osset venundata, iecuniam quare venditione praeie
percepta ecti. Itaque haec inscriptio quam videtis,
EX MANuBI EIS , non res corporaque ipsa praedr
demonstrat nihil enim captum est horum a Trajano ex hostibus; sed secta esse haec comparataque ex manubiis , id est , ex pecunia praedaticia declarat mandut enita sunt, scuti iam dixi, non praeda sed pecunia per quaestorem populi Romani ex praeda vendita contracta. Quod per quaestorem autem dixi , intelligi
nunc oportet praefectum aerario significati nam cura aerarii a quaestoribus ad praefectos aerarii tralata est. Est tamen non nusquam in venire ita scripsisseritiosdam non ignobiles scriptores , ut aut temere aut incuriose prat pro manubiis,in manubias pro praeda posuerint aut IO'
pica quadam figura mutationem vocaduli fecerint quod lacere conccssum est scite id periteque facientibus se enim, qui proprie atque signate loquuti sunt , scuti hoc in loco M. Tullius, manubias pecuniam dixeruat. A P. XXV. Verba P. Nigidii, quibus dicit in nomine. Valar hic 'su vocandi primam syllabam acuendum se stitem 'lia ex ejusdem verbis ad rectam scripturam pertinc ti Nigidii verba sunt ex commentariorum grammὸ
ticorum vicesimoquarto , hominis in disciplinis
408쪽
Brularum omnium praecellentia. Deinde inquit, flatio qui poterit servari βηρ sciemus in nominis M. M. Valeri, utrum interrogandian vocandi fin num inter
rogandi secunda s=llaba puerisire ρη est quam prime
deinde novisi ima dejicitur at in asu vocandi summo tona est prima deinde gradatim descendunt sic quidem Nigidius dici praecipit sed si quis nunc Valerium appellans, in casu vocandi , secundum id praeceptum igidii acuerit primam ; non aberit quin rideatur. Summum autem tonum προσεία acutam dicit, quem accentum nos dicimus voculationem appellat se casum interrogandi eum dicit, quem nunc nos genitivum uidi mus id quoque in eodem libro Nigidiano animadve timus. Si hujus, inquit, amici vel hujin magni scribas unum, i, facito extremam si vero hi magnei, hi amsi cet casu multitudinis recto, tam ante, , scribendum erit e, atque id ipsum facies in simili bin item si hujus terrai scritum, i litis fit extrema, si huic terra; per e, scribendum est item qui scribit meisusioso per e, P. , scribat atquum mi , tum peri uirum scribendum est, non per e quia dandi casus est. Haec nos auctoritate doctinfimi hominis adducti, propter eos qui harum quoque
rerum scientiam quaerunt, non praetermittenda ex illimavimus.
A p., XXVI. tDe versibus, quos Vir illus sectat ridetur Homeri GParthenii.
ram M. χ, ρ 64ἰναλια dici λικέρτν. eum versum Virgilius aemulatus est. Itaque secit duobus vocabulis venuste immutatis parem e Glauco Panopea uno Melicertae.
sed illi Homerico non sane re parem neque similem se-
409쪽
Α ut et x LLII Eit esse enim videtur Homeri simplicior&sncellit, virgilii autem νεωτευκώτερο , quodam quasi senil mine immisso flicatiore Taurum Neptuno, taurum tibi pulcher ruria
Ap. XXVII. Desententia Paratii philosophi, quam seripsit in lora M
Vesciis secod. qua hortatur ut homines ad caperta injurias inimm loco intenti paratiquesivit.
LEgebatur Panaetii philosophi liber de ossietis secism
dus, ex tribus illis inclutis libris quos M. Tulliata magno cum studio maximoque opere aemulatus est ibi scriptum est, cum multa alia ad bonam fit m ducta tia, tum vel maxime, qudd esse haerereque in amτο debet id autem est ad hanc serme sententiam Vita io' Cult, hominum, qui aetatem in medio rerum agunt, talibi suisque esse usui voIunt, csotia periculaque hi proviso assiduari prope quotidiana seri ad ea Gyeata atque declinanda proinde esse oportet animo sempit
promto atque intento, ut sunt athletarum, qui pas zὸ tiar vocantur nam sicuti illi ad certandum vocati pro iectis alte brachiis consstunt, caputque is suum T 'nibus oppositis quasi vallo praemeniunt membG y rum omnia, priusquam pugna mota est, aut ad yi tandos ictus cauta sunt, aut ad faciendos parata: NPnimus atque mens viri prudentis adversus vina Mnta tantias injuriarum omni in loco atque in tempsi e II. spiciens, dei et esse eredia, ardua, septa solide, dita, numquam connivens, nusquam aciem suam ctens , consilia cogitationesque cxntra fortuna verbery,
contraque insidias iniquorum quasi brachia mina 'protendens ne qua in re adversari tepentina lacusii' imparatis improtei iisque nobis Obiniatur. ,
410쪽
Quod Quadrigarin , cum multis mortalibus dixit ad quid O quantum disserreis dixisset, cum multisa minibus. 3
VErba sunt Claudi Quaerigati ex annalium eius
tertiodecimo Concione dimissa Metellus in Capito- mvenit cum mortalibα multis inde domam proscisci tur tota civitas eum reduxit. Quum is liber eaque verba M. Frontoni , nobis ei ac plerisque aliis assidentibus, Iegerentur; cuidam baud sane viro indocto videretur multis mortalibin, pro hominibus multis , inepte seigideque in historis, nimisque id poetice dixisso tum pronto illi, cui hoc videbatur, Ain tu, inquit, aliarum homo rerum judicii elegantissimi mortalibus multis ineptum tibi videri frigidum nihil autem arbitrare caulae fuisIe, quod vir modestus alnue piari ac prope quotidiani se
monis mortalibus abiit, quam homnibus dieeres eamdemque credis suturam fuisse multitudinis demonstratio
nem, si cum mustis hominibus, ac non, cum multis mom
tabibas diceret. Ego quidem, inquit, sic existimo, ni , sis me scriptoris illius omnisque antiquae orationismo atque veneratio coecoisse judicio facit, longe a que longe esse amplius, prolixius, sortius , in ignificanda totius prope civitatis multitudine mortales quam heimnes dixisse namque mulionum hominum appellatio intra modicum quoque numerum cohiberi atque includi laevit, musti autem mortales nescio quo pacto 'uodam sensu inenarrabili omne sere genus, quod in civitate est,&ordinum: aetatium S sexus comprehendunt quod scilicet Quadrigarius ita ut reserat, ingentem atque promiscam multitudinem volens ostendere , cum mustis mortalibus Metellum in Capitolium venisse dixit. ε αφοι-τ τερον , quam si cam multis hominibus dixisi t. Ea nos