장음표시 사용
391쪽
ili minores , hi majores magistrat tu appellantur Minoaribus cneandis magistratibus tributis comitiis magiIIratus , sed justius curiata datur lege majores cehturiatis comitiis
sunt. Ex his omnibus verbis Messala manifestum st& qui sint magistratus minores, siquamlabrem minores appetantur sed & collegam esse praetorem consuli docet, quod eodem auspicio treantur. Majora autem dicuntur auspicia habere, quia eorum auspicia macis rati sunt quam alibi um. Idem Messala in eodem inro de minoribus magistratibus ita scribit i Consul οὐ bnmagitimatibus cir comitiata, concionem avocare potest. preroris comisiatum o concivem usquequaque avocare potest, nisi a consule minoires magiitrat unusquin cromitiatum nec concionem avocare possent ea re, qui eo ου primus vocat ad colaitiatum, is rem agit quia ι fariam cum populo agi mn potest nec avocare alias abi posset , si crancionem habere volint, uri ne cum populo agam quamvis multi vi Cistratus simul concio=ren habere
possunt. Ex his verbis Mesila manifestum est, aliud esse cum populo agere, aliud tencionem inbere nam cium populo agere , est rogare quid populum , quod suffragiis suis aut jubeat aut vetet; ctincionem autem habere, est verba faccre ad populum sine ulla fgatione:
A V LHumanitatem non id significare quod rustiis putat sed eo vocabulo , qui Dceriter lectiti sunt , maga proprie esse usos. Q Ut verba Latina secerunt, quique his probe ussi
sunt , humanitatem non id esse voluerunt quod volgus existimat, quodque a Griecis φιλ-hωαο dic, tur significat dexteritatem quamdam benevolentiamque erga omnis homines promiscam sed humanitatem
appellaverunt id prope modii in quod Graeci παιδε b
392쪽
vocant nos eruditionem institutionemque in bonas artis dicimus quas qui sinceriter cupiunt appetuntqire, hi sint vel maxime humanissimi liujus enim scientia cura disciplina ex universis animantibus uni laomini data est iccircinpie humanitas appellata est sic igitur eo verbo veteres esse usos cum primis M. Varronem Marcumque Tullium, omnes ferme libri declarant. quamobrem satis habui unum Intetim templum pro mere itaque verba posui Varronis e libro rerum hulnanarum primo, cujus principium hoc est Praxitelas, qui propter arti latum egregium nemini est paulum modo Mnaniori ignotus. Ut amori, inquit non ita, ut vol 'dieitur, faciliis tractabili & benivolo, tametsi ruris
literanim sit, hoc enim cum sententia nequaquam convenies sed eruditiori doctiorique , qui Praxitellam quid fuerit , R ex libris, ex historia cognovelit. C A P. XVII. Q d apud M. Catonem soli cent verba haec intc os
O Ratio est M. Catonis Censorii , de aediliblis
vitio creatis ex ea Cratione verba haec sint:
Nunc ita junt, in segetibus , in herbis, bonasin enta se nolite ib nimium spem habere saepe audivi iv reris atque sum multa interrenire pos . . verumvero inter ossam atque herbam tb vero longum interva Mue t. Erueius Clarus, qui praefectus urbi, bis Consul fuit, vir morum literarum veterum studiosi si mus ad Sulpicium pollinarem scripsit hominem memoria nostrae doctissimum , quaerere sese 3 potere , ut sibi rescriberet, quaenam sic eorum verborum spotentia tum Apollinaris, nobis praesentibus , nam acitem portasgo adolescens Romae cetabar cum discendi
gratia , rescripsit Claro , ut viro erudiis, brevissime
393쪽
quod Graecus ille inροι κιώδης versus:
Platonem tribuere Emipidi, Sophocliversum o imetum versus verbu isdem, aut patuis syllabis immutatis , apud diversos poetas temporibM rarιu natos. Ersus est notae venustatis senarius eum versum Plato in Theaeteto Euripidi esse dicit, quod quidem nos admodum miramur nam scriptum eum legimus in tragoedia Sophocli, quae inscripta est Aristi . Λοκρός prior autem natus fuit Sophocles quam Euripides sed etiam ille versus non minus notus:&in tragoedia Sophocli scriptus eii, cui titulus est φυ- λύiδήι, Min Bacchis Euripidi id quoque animadvertimus apud Eschylum τῶ -ρφον Προμοι, c apud Euripidem in tragoedia, quae inscripta est δω eumdem esse versum absque paucis syllabis. Eschylus sic:
Euripides autem scrFuit autem Eschylus non brevi antiquior. A P. XIX. Degenere atque nomimbus familie Porciae.
OUum in domus Tiberianae bibliotheca sedere mus ego Apollinaris Sulpicius, quidam alii
mihi aut illi miliares prolatus forte liber est ita ii scriptus: M. CATONI . EPOTI . tum quae icc x ptum
394쪽
NOCT ATTICAE. Lib. II. IN sum est, quisnam ississet ar Cato Nepes atque ibi
adolescens quispiam, quod ex ejus sermonibus conjectare potus, non ablaorrens a litteris Hie , inquit , est M. Cato, non cognomento Nepos , sed M. Catonis Censorii ex filio nepos , qui pater fuit M. Catonis praetorii viri, qui bello civili Uticae necem sibi gladio manu sua conscivit de cujus vita liber est M. Ciceronis, qui inscribitur , Laus Catonis Mouem in eodem libro idem Cicero pronepotem fuisse dicit M. Catonis Censolii. eius igitur, quem Cicero laudavit, pater hic fuit Μ
Cato cujus ori tiones feruntur inscriptae, M. Cat nis Nepotis Tum Apollinatis, ut mos ejus in reprehendendo fuit, placide ad modiim leniterqtie Laudo inquit, te, mi fili, quod in tantula aetate etiamsi hunc
M. Catonem, de quo nunc quaeritur quis fuerit ignoras; auditiuncula tamen quadam de Catonis familia aspersus es non unus autem , sed complures M. illius Catonis Censorii nepotes fuerunt, geniti non eodem patre duos enim M. ille Cato, qui S orator lacn-
rsuit filios habuit Hatribus diversos, Maetatibus longe dispares nam jam adolestente altero matre ejus amissa, ipse quoque jam multum senex, Salonii clientis sui filiam virginem duxit in matrimonium, ex qua natus est ei M. Cato Salonianus hoc enim illi cognomentum filii a Salonio patre matris datum ex majore autem Catonis filio, qui praetor designatus patre vivo mortuus est, egregios de iuris disciplina libros. reliquit, nascitur hic, de quo quaeritur, M. Cato M. filius, M. nepos is satis vehemens orator fuit multasoue orationes ad exemplum avi scriptas reliquit, consul cum Q. Marcio Rege suit inque eo consulatu, in Africam prosectus, in ea provincia mortem obiit sedis non ita, ut dixi lii, M. Catonis praetorii viri, qui se Uticae occidit, B quem Cicero laudavit, pater suit:
nec , qui, hic ne pos Catonis Censorii. ille autem pro . A nepos
395쪽
nepossiit, propterea necessum est patrem hune lusci hie enim nepos, cujus haec modo prolata oratio est . sum quidem majorem Catonem habuit sed non eum qui Uticae periit; sed qui , quum aedilis eurulis&pKγtor fuisset, in Galliam Narbonensem prosectus, ibi νυ functiis est ex altero autem viro Censorii filio loni natu minore, quem Salonianum esse appellaturi dixi, duo nati sunt L Cato N. Cato is M. Cato tributas plebis fuit; 4 aeturam petens mortem obiit eaque eo natus est M. Cato praetorius , qui se besto civili Uti-
eae interemit, de cujus vita laudibusque quum M. Tul, lius scriberet, pronepotem eum Catonis Censorii lili fuisse videtis igitur hanc partem familiat, quae exis, note Catonis filio progenita est , non solum generis psus tramitibus , sed temporum quoque spatio dissent. nam quia ille Salonianus in extrema patris aetate, scaridi xi , natus fuit prognati quoque ab eo aliquanto pinseriores filerunt, quam qui a majore fratre ejus Fauerant hanc temporum disserentiain faelle animadverietis ex hac ipsa oratione quum cam legetis. Haec Sulpicius Apollinaris audientibus nobis dixit quae pollis ita esse , uti dixerat , cognovimus quum 'auda' tiones linebres, librum commentarium de Emita Porcia legeremus.
quod a scriptoribimeleganti viis major ratio habiti iij,
situs vocum atque verborum iucundioris , quae a Graci α'φωνῖοι dicitur , itai regula discipliraque, tra gra1nmaticis reperta est.
INterrogatus est Probus Valerius quod ex fimilias
ejus quondam comperi yhasne urbis , an has urbi sti hanc turre n. an hanc turrim, dici porteret. Si s 'ersit , inquit, largis, aut orationem solutumsrὴν
396쪽
rancidas neque fetutinM grammaticvi flectareris de
aurem tuam interroga, quo quid loco conpensat dicere.
quod illa suaserit, id profecto erit recIissimum. Tum qui quaesierat, quonam modo , inquit . in aurem meam interrogem Probum ait respondisse, quo suam Vit4gilius percunctatus est, qui divers in locus urbes de 'ν dixit arbitrio consilioque usus auris nam in primo Georgicωn, queri ego, inquit , librum manu ipsius correctum legi, urbis per i litteram scripst , verba d.versibus ejus haec sunt, id turbisne inrisere casar
i verte enim, muta, ut urbes dicas , insubi ius nescio quid facies linguius contra in tertio Eneidos urbes dixit per litteram.
Hic item muta , ut urbis dicas nimis exilis vox erit Seexsanguis tanta quippe iuncturae dist mentia est in con- sonantia vocum proximarum praeterea idem Virgilius eurrim dicit, non turrem, securim, non securem , Turrim in recipis flantem.
Incertam excusit cervice θcurim.
quae sunt opinori jucundioris gracilitatis , quam si
duo utrumque loco per litteram dicas. At ille, qui interrogaverat, rudis prosectbri aure agresti homo, Cur, inquit , aliud alio in loco potius rectiusque es dicas. non saue intelligo. Tum Probus jam commotior Noli inquit , igitur laborare , utrum istorum debeas dicere, urbis an urbes nam quum id genus sis quod video, ut sine actura tui pecces, nihil perdes utrum dixeris. His tum verbis Probus&hac tini, hominem dimisit, ut mos ejus sui erga indociles, prope inclementer. Nos autem aliud quoque postea consimiliter a
Virgilio duplici modo scriptum invenimus nam tres X a ' dotis
397쪽
diuis posuit, eodem in loco , ea iudicii subtilitate, ut
si aliter dixeris mutaveri ue Laliquid tamen aussa heas, sentias suavitatem lonitus claudere versus exae cimoli sunt rTres quoque Threicios sorae degente supremi, Et tris quos Idati patero patria Ismara mittit. tres illic tris hic penscula utrumque di modulare ea
peries suo quodque in laco sonare aptissime sed in illo quoque itidem Virgilii versu.
Hae sinu Priami fatorum,smul ut hie sinis dicas, durum atque absonum erat. respuentque aures , quod mutaveris sicut illud contra ejusdem Virgilii insuavius facias si mutes rQuem das finem, rex magne 'laborum nam si ita dicas, sciam dat nem Linjucundum nescio quo pacto& laxiorem vocis sonum feceris. Ennius item ιctosis pressos dixit contra receptum vocabuli genus, hoc versu: Capitibus,xtantispinos rectosque cuprcsser. firmior ei, credo viridior sonus esse vocis visus est vectos di ere cupressor , quam rectas contra vero idem Ennius in annali duodevicesimo aere sulpa di it, nonsul το non ob id solumqubd Homerus ab βαλῖα, diutit; sed quod hic sonus , opinor, vocabilior est visus&amoenior sicut etiam M. Ciceroni mollius teretiusque visum , in quinta in Verrem . fusti . scribere quam, peto perangustes, inutiit, fetu ipsa erat enim crassius vastiusque perangusto stet . dicere itidem in secunda, simili usus modulamine manifesto peccatu, inquit, non, peccato hoc enim scriptum in uno atque in altero anti. quissima fidei libro Tironiano reperi vcrba sunt Ciceronis hare Nemo ita virebat, ut murae ejus vita pars sim nae turpitudinis esset expers nemo ita in inani sesto e catu tenebatur, ut quum impAdens fuisset in facti, ruri impudentior videretur si negarer. Hujua autem vocis ouum et antior hic in loco sonus est , ut ratio certa
398쪽
d probata est. Hic enim peccatas, quasi petratis, Gcte Latineque dieitur sicut hic incestus, non qui admisit, sedclud admissum est, oributu quod tribιμrum nos dicimus a plerisque veterum dicta sunt hie quoque allegatus & hic arbitratus pro allegatione proque
arbitratione dicuntur qua ratione servata, arbitratu de
Segata meo dicimus. Sic igitur, in manifesto peccatu .ὸixit ut inmanis 3 incesta, cieres dixerunt non quin Latinum esset, peccaso, dicere sed quia in loco isto positum subtilius ad aurem molliusque est Lucretius aeque auribus servi nsfunem seminino genere appes lavit, in hisce versibus, Eata, ut opinor enim mortalia saecla superi: aurea de caelo demistit funis in arva.
quem dicere usitat us manente numero posset. Aurem .coris dimisit funis in arva. Sacerdote initoque feminas M. Cacero antistitas dicit non secundum grammaticam legem, antistites narra quum insolentias verborum a veteribus diciorum plerumque respueret, hujus tamen rerbi in ea parte sonitu delectatiis Sacerdotes , inquit, Cereris atque 2 f timi irae usque adeo in quibusdam neque rationem verbi neque consuetudinem , sed si, iam aurem secuti sun suis verba modulis pensitaritem. Quod qui non sent tint, inquit idem ipse M. Cicero, quum de numerosa S apta oratione dissereret, quas auris habeant aut. quid in his bolam simile sit, nescio illud vero cum primjs apud Homerum veteres frammatici annotaverun quod, quum
Eixi se quodam in loco Gλοι - ψῆω, alio in loco
sequutus non cotti munem , sed propriam in quoque --
os situ jucunditatem: nam si alterum in alterius loco, ita, utrumque seceris sonitu insuave.
399쪽
turba T. Castrici rhetoris ad discipulis adolescentes de
τestitu atque casteatu non decoro. T. Castricius rhetorica disciplinae doctor, ni habuit Romae locum principem declamandi ac docendi, summa vir auctoritate gravitateque, a Divo Hultiano in mores atque litteras spectatus, ouum me praesente susus sum enim eo masistro discipulos quoudam suos senatores vidisset die teriato tunicis uacetiiii indutos&gallicis calceatos; quidem, inquit, maluis.
sem Os rogatas esse pigitum est cinctos saltem esse je-nulatos sedcti hic rester hujusicemodi restitus de multo jam
usu in scibilis est, soleatos tamen vos popidi Romani senatius per urbis vias ingredi nequaquam decorum est, non hercle vobis minus , quam illi tum fuit, cui hoc M. Tuutilus pro turpi crimine objectavit Haec me audiente CN.stricius & quaedam alia ad eam rem conducentia Romane demere dixit plerique autem ex iis, qui audiverant, requirebant, cur soleatos dixisset, qui gallicas, non soleas, haberent sed Castricius prosecto scite atque incorrupte loquutus est omnia enim serme id genus quibus plantarum calces tantum infima teguntur, caetera prope nudari teretibus habenis vincta sunt,
Ieas dixeritiatri nonnumquam voce Graeca crepidulas. Gallicas autem verbum esse opinor novum, non diu ante aetatem M. Ciceronis usurpari coeptum itaque ab eo ipso positum est in secunda Antonianarum. Cum Gallicis, inquit, ct acerna cucurristi neque in ea significatione id apud quemquam alium scriptum ego gravioris dumtaxat auctoe itatis scriptorem sed ut dixi, crepida Λ crepidulas prima syllaba correpta id genus calceamentum appellaverunt, quod Graeci κρηπιδας vocant, ejusque calceamenti sutores crepidarios dixerunt. Sempronius
400쪽
pronius Asellio in libro rerum gestarum quartodecimo , Crepidarium , inquit, caludum rogarit a crepidari so
A P. XII. Comprecationes, qua ritu Romano sunt Ziis: exposita sustein libris sacerdotum; inter quas Marii Nerienem trDbaant; quia Neriene seu Nerio nomen importet. Comprecationes desim immortalium , quae ritu Romano fiunt, exposita sunt in libris sacerdotum populi Romani Min plerisque anticuis orationibus. In iis
scriptum in Luam Saturai, Salaciam Neptuni, Horam rurim. 3uies Quirini. N am Volcani, Heriem yunonis , Motis Manu, Nerienemque Martis. ex quibus
id quod postremum posui, sic plerosque dicere audio, ut primam in eo stllabam producant, quo Graeci modo dicunt νηρωπα sed qui probe loquuti sunt, primam
correptam dixerunt, tertiam produxerunt est enim Gcius casus vocabuli ejus , sicut in libris veterum scriptum est, Nario quamquam M. Varro in satira Menippea, quae inscribitur σκιαμα όα, non Nerio sed Ne ia νienis vocative dicit in his versibus: Ted Anna Perenna, Panda, te Lato, Pales ,
Nerienes, Minerva, Fortuni ac Ceres.
ex quo nominaiadi quoque casum eumdem fieri necessum est sed Nerio a veteribus sic declinatur, quasi Α-nio nam proinde ut Anienem, sic Nerienem dixerunt tertia syllaba producta id autem sive Nerio sive Nerienes est, Sabinum verbum est , eoque onificatur virtus Acsertitudo itaque ex Claudiis, quos a Sabinis oriundos accepimus, qui erat egregia atque praestanti sortitudine Ner appellatus est sed id Sabini accepisse a Graecis videntur, qui vinculari firmamenta membrorum Neura dicunt unde nos quoque Latine novos appellamus. N