장음표시 사용
31쪽
ETHICA DE CONSECUTIONE FINIS ULTIMI 29 ad quem attingit per actus ordini morali conformes, et a quo recedit per actus huic ordini contrarios. Unde sit.
finem interme din t ui proprium est finis intermedii, et in hoc sistit tota aus bonitas, ut ad finem ultimum conducat. Ergo finis hominis in praesenti vita sistit in hoc quod sese Draeparet et dirigat ad beatitudinem in vita futura zs,ide VR i P r. 'Diu Pr Parati consistit in reta ordina i I actuum humanorum ad Inem ultimum, nempe ad Deum. Duplex enim datur Via quam homo in praesenti vita sequi
' ntiae, sanctitati et justitiae Dei contrarium, conten- . - 'm Pr PM tim em constituere ad beatitu uinem, et malum aeque ac bonum ad beatitudinem ducere Ergo praeparatio beatitudinis in praesenti vita habetur secun
32쪽
Prolagus. ota ratio essendi rerum in consecutione proprii finis sistit. Iamvero finis ultimus hominis est bonum increatum, nempe Deus, in futura tantum vita ossidendum : ideo finis vitae praesentis in hoe habetur quod homo sese praeparat ad beatitudinem, ordinando actiones suas ad Deum. Ad talem tamen ordinationem homo indiget regula, qua ad finem secure dirigatur et sine errandi lormidine. Error enim hac in re esset pessimus. Illa autem regula diritur lex moralis. Determinato igitur fine ultimo hominis, statim quaestio movetur de lege morali quae sese habet, ut diximus, quasi causa exemplaris actuum humanorum, quia illi actus non possunt hominem ad finem dueere nisi sint ipsi legi con
Loc moralis considerari potest vel in oenere, vel in meis, prout distinguitur in legem aeternam, naturalem, et Positivam. Unde quatuor erunt articuli huius capitis Mundi agemus I De lege in genereri 2 de lege aetema lege naturali De lege positiva. En se ma totius materiae.
33쪽
De lege in genere se a momitiaeTa Oolia definitio
Legis diserimen a rareevti Eromulvis luatione finsubiectem onia
itivit temporalisa 'Assirmativa ' -- a' ii. I tu Plieiter prohibe probibens simul et ij
.Νotio Diserimen ab idea Dei et a Providentia irrita aeterea' Coisaeota Omne ereaturae legi aeternae subduntur.
decundum modum naturae suae. Lex aeterea est fundamentum omnia legis.
34쪽
ι Notio Diserimen a lege aeterm Existentia
naturali Proprietates Universalitas Perspicuitas Unitas Immutabilitas Natura
Status quaestionis Thesis naturalis est intrinsece et extrinees immutabilis. Dimouitatum solutio Fundamentum Sanetio Status quaestionis Thesis Vis obligativa legis naturalia al, ordinatione inteli tua et voluntatis divinae radicaliter procedit. Corollariau Autonomia rationis humanae icitur Moralia inispendens e latea
Thesia Lex naturalis prae se fert divinam sanctionem. imperfectam ciae rim terra. perlectam im vitatutura haec autem in possessione vel amissione finis ultimi consistit. Corollaria : Praemia et poenae alterius vitae non erunt pro
omnibus aequulia. Praemia et cena erunt aeterna. Ri ternitas poenarum vetitur ex necessitat Psanctionis persectae.
35쪽
Notio Di me a lege naturalintriq-
auri tiproprietatis premulgationisus'. seu sine detrimento nostrae libertatis 't rarae itivas hominibus indieare. I imis II. Praeter legem naturalem et legem humanRm necessarium luit ad dieretionem vitae humanae habere legem positivam divinam. Thesi Omnis lex humana a lege naturali derivatur. Thesia II. lex humana ut obliget debet Me in neε- iusta, possibilis. Lorollaria: Numquam licet obedire legi quae legi divinae adversatur. Lex iniusta contra bonum humanum non obligat irrete sed indirecte Propter eandalum vitandum. I passive resistere licet, a sine dato vel maiori detrimento.
36쪽
I. Lena notio.- a Lex uuaedam retata n et me urit Retuum secun -u-οὐ licuis ad agendum inducitur vel ab agendo risimituro dicitur enim Jex a Mando quia migat ad agendum. M Unde ex in genere significat principium quo explicatur modus constans et uniformis quem res servant in operando principium quo explicatur notas operandimnstans et uniformis imis invii ἰλlia Aia atris ae perimur, dieitur isqueauis pinsici, in vero quo explieatur
modun rectrangi cinnn nris et unitoris agentium liberorum
conis a L couMURPATI PROMULGATA. Dicitur Ordinatio rationis causa formalis, est ordinatio uom prpprium est legis dirigere et obticlare homIi orni his quae faciencia aut omittenda sunt, secundum quod obligatio dicit necessitatem moralem qua liberum arbitrium adstringitur ad aliquid faciendum vel omittendum. Diugere autem pertinet ad rationem, obligare ad voluntatem unde
37쪽
ratione, tum a voluntate D sed pH i litora in tuam quia rationis est. dinare ad finem qui est
Si autem S. Thomas non loquitur expliesto de voluntarer talnon est qui vult ipsam e Rudere, eum ipse docet D quod omnisciremis Nitur a ratione et voluntate legislatoris scise quia eum sit omnisus evIdeni aesum voluntatis ad condendam egem requiri, non videtur eodem modo omnibus manifesta Messitas ordinationis rationis. Unde S. Doctorde et voluntatis silet, ad in Ieandum, contra na---- tim qui emiaris Uentes docent et voluntatem regis habere vim legia . meram voluntatem superioris ad rationem legis non ussicere sed nee sarium esse hanc voluntatem esse rectae rationi conformem, e alioquin voluntas principis magis esset iniquitas quam lex s. φλDicitur ad bonum ommune. causa finalis . Finis enim legis est bonum, hon qui m privatum uti Horia aut subditorum, sed bonum commune et viaicum Subiectum enim legis eam materialis est omni in; non autem individuum unum vel alterum. In eo quidem secundum communem hominum concipiendi modum lex distininii ura PraeceDto quod illa communitatφm respicit ho ad privatas Dicitur 3 ab eo συι tirtam habet mmmiaisn ς. causae imὶ Lex enim obligationem parit. Jamvero superior tantum vim obligandi sibi Uscat. Ergo condere legem non convenit nisi ei qui superioritatem habet. Sed cum lex est ad bonum commune, condere legem non est cuiuscumque superioris, sed eius cuius est Procurare bonum commune, ocilicet eius qui curam halin communitatis
1int v nosci debet, et non cognoscitur nisi manifestetur '
38쪽
Muoms, nempe otium legis ex promuletatione, Illum
III coroniati.-1 taxilla definitione apparet quaenam uni legis qualitates seu onditiones, scilicet lex debet possibilis, honesta, utilis stabilis, promulgata VP ribilia, non tantum 2hrsim sed Auralit eu aliter,
non esset orclinatio rationis.
b mnata Meus non esset ad bonum sed ad malum. e G22. . quia non essera bonum com nune 'Buod est finis primarius et essentialis legis. M Stabilis, quia lex est per a perpetua et perdurat tamdiuatit communitas, nisi at rogetur vel br Me lat taut inutilis. e Promulsata ut subditis fiat cognita.
Disserunt ad invIova lex et praeceptum, licet indistincte im usurpentis V ratim inis, uuia fini/ estis est bonum
M. filiam gislator est mersona Dulisseas omoinieris Dotest Person .Privata, Potestate domestica pollens Latione Maeli, 'ex 'sinaulic homini huic Irtim, τεῆ ν ettiad laturis, quatenus sunt partes communitatis, Urmemum vero, privatis et Dr sentibus tantum imponitur : Datione oriensionis, 'ex oblitat in torta ciet ut cuius communitate fertur, Prae-o ptum personam assicit ubicumque invenitur, unde axioma :hae haeret territorio. praereptum iasi a sera αἰ- tandem ratione a bilum lex est de se perpetua, et permanet delu - legislatore, praeeeptum est e se transitorium, et praeei pientis morte expirat.
IV. mulsis eos. I Lex dividitur in lamam et
is oratim. Trae inisma est ratio gubernativa rerum existens ad aetemo in mento divina.
39쪽
diate auctor alia lumana quae ab auctoritate humana imponitur. 4 Lex humana alia est relasiastiea, alia eisina prout potestate Melesiastica vel civili sertur.5 Lex dividitur in virmatiram et negativam. vae Urmatis est illa quae positionem fictus P U
v. . . Adoravi IF num Deum tuum Laenestatua, quae
actus positionem prohinet, . . : mon occides.
egativa est implieite prohibena quae aetum laesi .n 'illicitum simpliciter : prolidens initi et irritana, quae actum 'lacit illieitum et invalidum i. ob. . 6 Lex dividitur in moratim poenalam, et mixtam. ta Tatia sub sola culpa lex poenalis sub sola cena, te mixta uti utraque ἐimul obligat. v. inlaet munus Iems.-Finis testis est dirige. e homines t. sibi bonum ommune et ad finem ultimum ido uo sacer 'homines bonos Homo enim est rationalis naturae, sed ruti ininem habet debilem quae errare potestu hunc autem intellectus 1,' desectum sequitur defectus voluntatis quae propter erroneum intellectus iudicium, allax fictumque bonum arripere potest lPropter hanc intellectus et voluntatis conditionem, neces ill ea lex hoc est agendorum et omittendorum norma, is qua homo adiuvatur in determInandi mediis ad finem. Isto , ς , modo dux homini in agendo lex est, eumque proemiis poeni pro sitis ad recte faciendum alli est, a peceando deterret Effectus et finis legis est lacere homines bonos
