Confessarius monialium commoda, brevi, & practica methodo instructus circa earum obligatione, privilegia, & cætera fere omnia ad hanc materiam spectantia a p.d. Cajetano de Alexandris ..

발행: 1763년

분량: 433페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

201쪽

, 8s De Infirmar. obligat. O Pristi.

las . Ratio est, quia materia praecepti indicentis horas canonicas est divisibilis . atque adeo qui non potest implere maiorem partem praecepti, tenetur ad minois rem , quam potest . Neque subsistit quod major pars trahit ad se minorem , & per , consequens si desit potentia ad majoremos ficii partem, cesset obligatio ad reliquam , ad quam forte est potentia . Hec 'enim doctrina remanet pros cripta inproposit. sq. inter damnatas ab Innocentio XI. Verum tamen est , quod si infirmitas

impediat indefinite divinum officium , ut est febris gravis . vel aliquid simile ,

non est scrupulose inquirendum , an pos sit infirma unam , vel alteram horam legere , ut notat Suarea tit. a. de Relig.

excusatio ex se indefinita aequivalet uni- 'versali, ita enim consuetudo hanc legem Iinterpretatur .. Et krtasse ratio in quia est valde dissicile in hujusmodi occasi nibus attingere punctum in judicando, quid possit homo dicere, vel non dicere sine gravi incommodo, & ideo satis e se creditur, quod ossicium ipsum dici non possit sine notabili damno . Quaer. X. An infirma , quae ex se quidem totum non potest Officium legere .

202쪽

cap. IV. q. V. 18'potest autem cum socia , teneatur, Vel sociam quaerere, vel admittere si se oruferat. Aci neutrum teneri, tradit Diana min opere coord. t. t. tract. 6. resoL97. num. Q. Quia recitare cum socia, privilegium , & favor est quo non uti libere potest; alioquin , contra commune axioma, favor in gravamen verteretur .

Quaer. XI. An monialis postquam febris, aut alia infirmitas illam deservit possit Offcium prstermittere dum convale scit. Resp. Pota , quia imbecilitas a morbo relicta reputatur infirmitas, S E clesia , quae est pia mater , Vult aegris requiem aliquam indulgere . Ita Trul-lenc. & aliis relatis Sancta tom. a. cons. lib. 7. cap. a. dub. in . num. 3. Per quolautem dies possit ab ossicio vacare, non potest statui certa regula. nam ex mai ri , vel minori morbi praeteriti durati ne, au Vehementia , validiori, aut graciliori complexione , aetate vivida , vel senili , potest remanere in moniair maior imbecillitas, ratione cuius debeat ma ior, vel minor vocatio ab ossicii recitatione indulgeri Unde standum est prudentis arbitrio. Quaer. XlI. An postquam eonvaluit. possit diebus non impeditis in privata recit

203쪽

188 De Infirmar. obligat. O Trivit. citatione legere Officium de Sanctis duplicibus , aut semiduplicibus tempore. infirmitatis omissis . . Resp. Videri quod sic , per ea. quae tradit Quintanad. trast. 8. lingui. 9. n mer. a. Ubi licet loquatur de officio

omiso ex errore , vel oblivione , ait men , ut observat Lugo in rcsp. morat. l. s. dub. 8. num. 8. etiam de impediamento orto ex infirmitate concludunt ra-

tiones ab ipso adductae . inarum prima est quod tunc transfertur e proprio die in alium diem non impeditum officium d plex , aut semiduplex, quando proprius dies est impeditus; cum igitur dies proprii officiorum duplicium . vel semiduinplicium in praesenti casu fuerint ab infirmitate impediti, poterunt eadem officia in alios dies non impeditos transferri,

atque adeo extra convalescentiam recitari . Secunda ; Iure suo nemo eriva dus est absque culpa sua , l. crimen Τ. de

paenis l. sancimus C. eod. tit. c. adsin.

de his quae fiunt oec. Sed Sanctus, & reincitans jus possident, ut de tali festo recitetur semel in anno , ergo hoc iure non debent privari ratione infirmitatis quae illorum non fuit culpa Tertia ; Vulgata iuris regula est, quod impedito non cum

204쪽

rit tempus P Cum igitur ratione infirmi,. tatis fuerit impeditus dies festivitatis ilialius Sancti, perinde eit, ac si proprius eius dies non pertransisset; & die non impedito poterit recitari . Neque ex hoc sequitur , ait . id enis Auctor, quod po set etiam monialis re citare officium Paschatis , si eo die fui1- set infirma . Nam non transfertur Ossicium Paschatis, sicuti transfertur Oiscium de duplici, aut semiduplici, & ideo si illud non est recitatum proprio die , est omnino omittendum, & sic dicendum de Officiis aliarum sole ninitatum , quae translationi non subjacent. Verum oppositam sententiam absol te sustineo cum Lugo loc. cit. qui praedi,

Etam opinionem rejicit tanquam singula rem . Ratio est, quia rubrica de translatione festorum non' loquitur universaliter de Θmni impedimento , ted solum

quando dies impeditur officio Domini. cae , vel festi , aut feriae privilegiatae

tunc Occurrentis . Adeoque concedit,

imo di praecipit tantum hujusmodi translationem quando impedimentum se tenet ex parte diei, non vero ex parte recitantis , prout in casu.

Quod pariter suadetur, quia ritus di- Vini

205쪽

r 'o De Infirmur. obligat. O Priosi. vini ossicii recitandi non debet ede prisVatus , S proprius singulis. perinis sed publicus, & communis toti communitati , vel Ecclesiae , ad quam pertinent rccitantes atque adeo singuli debent semeter ossicium illud recitare , quod

recitatur a tota communitate , vel Ec-Hesia, . ad quam spectant, non sol triuin recitatione publica , sed etiam in re- Citatione privata , quia uti singuli sunt partes illius communitatis , vel Ecclesiae . cui proinde debent conirmari , nam turpis est pars , quae non congruit cum suo toto , cap a. dist. 8.. O cap. a.

de sponsal. q. partes eivitatis , & docet

Nauar. tom. a. de regul. num. 63.

- aer.XIII. An moniales infirmae e X-chisentur a ieiuniis tam Ecclesiae, quam

regulae.

Re1p. Actualiter 'vel habitualiter ex cusari ex communi DD. sententia ita E clesiae legem & pneceptum Regulae imterpretante , idque habere locum etiamsi infirmitas ex propria culpa contigerit, docent Maior, Palud. & Sanche Z cum infirmitas corporis sit incompatibilis cum ieiunio , neque Ecclesia aut Regula ad illud obligare intendat infirmos quacumque ex caussa ipsis infirmitas obvene

206쪽

cap. IV. q. n. Is Irit. Pasqualζgus de jejunio decis 263.n ιm. 7. inter infirmos computat etiam

illos qui licet nullo actuali morbo lab

rent lunt tamen complexionis male aia

sectae eosque absolute a jejunio excniat

eo quod inquit ipi e illa prava affectio

aequiparetur morbo continuo ; verum in hoc catu cum ui tinctione procedem dum mihi videtur si enim revera Monialis siticomplexionis adeo male asse

ctae ut prudenter judicari possit grave damnum , quod non intendit Ecclesiae illius sanitati obventurum iri si ieiunium servet eam ab illo excusarem , secus si ieiunium sit compatibile eum illa complexione absque gravi incommodo, dixi gravi nam aliquam mortificationem& rationabile incommodum intendit Eclesia aut Regula dum jejunium praestribit . Quaer. XIV. Quanta debeat esse infidimitas , ut censeatur celsare obligatio je-3unandi . Resp. Communiter Doctores hoc re mittunt prudentis iudicio . Sed haee re ponsio difficultatem non, tollit: semper enim dubitare potest Confessarius, an nimis laxe se gerat, vel nimis rigide ;ideo tradenda regula est, secundumis γ

207쪽

quam prudenter valeat judicare . Ce seo itaque , tunc morbum, aut debilitatem ex convalescentia eximere a te-

Iunio , quando impedit consuetas functiones ; tunc enim morbus , aut debilitas sunt alicuius considerationis, & ideo est habenda ratio ipiorum , nec corpus ulteriori afflictione debilitandum. Hoc autem impedimentum non debet neces, sario esse tale , ut absolute impediat sed iussicit quomodocunque impediat. Ita Pal qua l. loe. cit. nuur. 3. qui etiam tradit decis. 216. num. 9. quod si quae ex aliqua infirmitate sit adeo debilitata, ut remaneat in statu simili senectuti , ita ut fiat in ipsa continua virium , roboris naturalis diminutio, libera sit ab onere jejunii; sicuti ex morbo status senectutis , ita etiam anticipat exemptio aieiunio. aer. XV. An Monialis infirma, ob Vincendas carnis tentationes ad incont, nentiam graviter illam e Xtimulantes , teneatur ieiunare , etiam si praevideat ob iciunium futuram diuturniorem in- .firmitatem maximo cum monasterii dis

Resp. Assirmantem sententiam suaderi posse ex Fervend. in Exam. Theol.

Iart. q.

208쪽

cap. IV. q. n. sy

au. . eap. I a. q. 6. num.1. quia iuxta charitatis ordinem. docemur 1piritualia corporalibus anteferre . Unde damnum quod ex diuturniori infirmitate sequitur monasterio, sequitur per accidens , nam per se intenditur maius bonum . Contrarium tamen desumitur ex Homobono in Examin. eccles pari. a. tract. 8. cap. T. q. 17. quia ad vincendas tentationes alia occurrunt remedia, orationes videlicet , Sacramentorum frequentia , piae adliortationes , &.his similia . Ista igiatur dhibeat, & tantae iacturie monaste.

rium non e Xponat.

Quaer. XVI. An laborantes febri tertiana vel quartana , praecipiente medico ne caenent ut die a morbus Vinca tur , peccent contra praeceptum jejunii,s comedant .

Resp. Contra praeceptum ieiunii non peccare tradit ex Sancheg Pasqual. quia morbus est talis , ut de se liberet a jei nio ; affligit enim, & debilitat corpus , ct consequenter incapax efficitur obligationis jejunandi. Ρeccare tamen con tra naturale praeceptum temperantiae , notat Sancti. atque adeo aut venialiter . aut mortaliter juxta quantitatem damni, quod inde sequitur, ars II. . I Quaer.

209쪽

xs De Infirmar. oblig. O Privit. Quaer. XVII. An , & quando monia Ies infirmae excusentur ab audienda Missa,

Resp. Non tam facile moniales ab amdienda Μissa excusari, quia intra m nasterium audire possunt, & proinde habent faciliorem accessum . Ρasqual. de sacris. nov. leg. q. Ira T. Gm. F. ny-hilominus non tam decumbentes in lecto , quam illas etiam , quae adire Ec clesiam non pollant sine probabili salutis

detrimento , e Simunt communiter D ctores . Quanta vero debeat esse infir. mitas, ut excuset, aut quantum nocumentum , quod timetur, videtur po se lconstitui haec regula , ut nimirum, quam do infirmitas impedit consueta exercitia , aut e Srellam e cubiculo, ita ut hoc existimetur congruere in ordine ad curam infirmitatis, & ad salutem corpo-lralem, afferat etiam iussicientem excusationem jn ordine ad audiendam Misiasam, attenta semper diversitate cominplexionis , ct qualitate personae. Hinc convalelcentes , & debiles de facili po1- sunt excusari praesertim hyemis tempore , & quando aeris intemperies nocere potest capiti ; ut notant Praepositus , &alii relati a Pa ual. lo c. cit. ubi iden O

210쪽

concludit de senibus, si tales sint , ut debilibus valeant comparari. . In dubio standum elt iudicio medici . Addunt i men Leander ω S Gargia. quod ma- . nente dubio, Possunt illud practices M. ponere , dc ab auditiode Midae abssin xe . Laborantes febri tertiana, aut qua tana , non dubito , quoad illos dura , linquibus febri corripiuntur, excusari ; in reliquis vero diebus consideranda est ipsarum complexio a quoiubdorem

II ex praecedentisi febri, α secundum hoc judicandum ut supra re, gulariter puto n*n excusari

raer. XVIII. An liceat monialibus Infirmis celebrar facere super : Altari

portatili in suis cellis i Vel devotionis gratia , ve ad satisfacistodum prMepto in diebus festis . f Resp. Aharmat Pasqual. in deci ruo. Val. decis. IIO. mm is . . stiperioris et men , ad quem sperui, obtenta l iceimtia pro sacerdote ce labrituro ingredien

di clausur m Fundatur in Privilegio. Pii IV amnicis Regularibus sancti

tum moniales , quae , Vivunt sudi eodem. ipsorum Regulatium regimine , & insti-

SEARCH

MENU NAVIGATION