장음표시 사용
171쪽
i tum Sp. Cassio , Postumo Cominio cos. quis On rat ἰ quod quidem nuper in columna aenea memini - .mus polit no ira incisum , perscriptumfuisse. quo modo igitur L. Cassinius Tiburs, pater huius equitis optimi atque ornatissimi uiri, damnato Coelio; quo modo ex eadem ciuitate T. Coponius, ciuis item summa uirtute,odignitate, nepotes T. O C. Coponios nonis9 damnato C. Massone ciuis erifactus ζ an lingua,.ingenio patefieri aditus ad ciuitatem potuit, manu, uirtute non potuitin an de nobis traberesi olia loederatis licebit,de hostibus non licebit ψ an, quod adipisci potuerunt dicendo, id eis asequi pugnando non licebit c an accusatori maiores nostri maiora praemia,quam bellatori, ese uoluerunt equod si acerbissima laxe Seruilia principes uiri , ac grauissimi sapientissimi cives banc Latinis, id enfoederatis,uiam ad ciuitatem populi iussu patere passes sunt; neque ia bis es hoc reprehensum Licinia , Mucia lege; cum praesertim genus jsum accusatio ηis,. nomen, o eiusmodi praemium, quod nemo assequi possit nisi exsenatoris calamitate, neque senatori, neque bono cuiquam nimis iucundum esse ρ set: dubitandum fuit, quin, quo in genere iudicum praemia rata essent, in eodem iudicia imperatorum olerent citum fundos igitur actos populos Latinos arbitramur aut Seruilia lege,aut ceteris,quibus La - . tinis hominibus eras propositum aliqua eX re praemium ciuitatis ψ Cognostite nunc iudicum senatus,
quo semper es iudiuo populi compi 'batam. Sacra
172쪽
inereris udices,summa maiores nonri religione con fici,caerimoniaq. uoluerunt. quae cum essent assumpta de Graecia, et per Graecas semper curata fiunt sacerdotes, Graeca omnia nominata ed cum illam, suae Graecum illud sacrum monstraret,et faceret,ex Graecia deligerent; tamen sacra pro ciuibus ciuem facere uoluerunt; ut deos immortales scientia per grina,stea terna, mente domestica, O ciuili preca' entur.has sacerdotes uideo iere aut Neapolitanus ,
ιt Velienses fuisse,foederatarum sine dubio ciuita-isum: mitto uetera : proxima dico ante ciuitatem Meliensibus datam,de senatus sententia C. Valerium
Flataum, praetorem urbanum, nominatim ad populum de Calliphana Veliense, ut ea ciuis R. esset, tulisse. num igitur aut fundos factos Velienses , aut1-cerdotem illam ciuem Refactam non else, aut foedus est a senatu, O a populo uiolatum arbitrabimur ἐintelligo, iudices, in caussa aperta, minimeq. dubia
multo est plura,cta pluribusperitissimis effie dictat, quam res ponularet: sed id factum est, non ut uobis
rem tam perspicuam dicendo probaremus, uerum ut ominium malevolorum , iniquorum, invidorum annmos si angeremus: quos ut accusator incenderet, ut aliqui sermones hominum alienis bonis maerentis etiam ad uestras aures permanarent, in iudicio ipso redundarent, iccirco illa in omni parte orationis suae arte ad pergi uidebatis: tum pecuniam L. Cornelii, quae neque inuidiosa est, edi, quantacumque en, eiusmodi est, ut conseruata magis,quam corrupta ef-
173쪽
se uideaturu tum luxuriam, quae non crimine aliquo libidinis , sed communi maledicto notabatur: tum Tusculanum, quod Metelli fuisse meminerat, O L. Crassi ; Crasyum emi se de libertino homine Soterico Martio, ad Metellum peruenisse de V nonii Vindicis bonis non tenebat : simul illud nescieba praediorum nullam esegentem, emptionibus ea solere saepe ad alienos homines, saepe insimo ς, non legibus,tamquam tutelas, peruenire. Obiectum en stiam, quod in tribum Crustuminam peruenerit: quod hic assecutus en legis de ambitu praemio, minus inuidioso,quam qui legum praemi Uraetoriam sentetia , praetextam togam consequutur. Et adoptio Theophanis agitata est, per quam Cornelius nihil est, praeterquam propinquorum suorum hereditates, assecutus.quamquam lorum animos, qui ipsi Cornelio in nident, non est difficillimum mitigare: c more hominum inuident: in conuiui s rodunt: in circulis uesi cant, non illo inimico, sed hoc maledico dente carpunt qui amicis L. Cornelii aut inimici sunt, aut inuident, bisunt huic multo uehementius pertimescendi . nam huic quidem ipsi quis est umquam inuem- tus inimicusin aut quis iure 4be potuit ζ quem bonum non coluit φ cuius fortunae, dignitatiq. non conces' sit hwersatus in intima familiaritate hominis potentissimi, in maximis nostris malis, uestrisq. discordi'
neminem umquam alterius rationis , ac partis , non re, non uerbo, non uultu denique offendit .fuit hoc. s. Memcum, me resp.fatum, ut in me omnis illa inclinatio
174쪽
ν R o L. C o R N. B A 2 2 o. a natio communium temporum incumberet. non m
do non exsultauit in ruinis nostris,ue iri. discordiis cornelius ,sed omni oscio, lac mis, opera, cons I latione omnes me absente meos subleuauit. quorum ego testimonio,ac precibus munus hoc meritum huic,
, ut a principio dixi, iustam, O debitam gratiam refero: steroque, iudices, ut eos, qui principes fuserant conseruandae salutis, aut dignitatis meae,diligitis, O caros habetis , c, quae ab hoc, pro facultate eius, pro loco, acta sunt, g grata esse uobis, probata . N n igitur a suis, quos nullos habet , sed afuoram,qui multi, Opotentes sunt, urgetur inimia . cis: quos quidem hesterno die Cn. Pompeius copiosa oratione, Ograui secum ,si uellent,contendere iubebat, ab hoc improbo certamine,atque iniuria contentione auocabat.O erat aequa lex, O nobis, iudices, atque omnibus, qui nonris familiaritatibus implicantur,uehementer utilis, ut nostras inimicitias ipsi inter nos geramus, amicis nostrorum inimicorum temperemus. ac si mea cuntoritas satis apud illos in haere ponderis habere cum me praesertim rerum uarietate,atque usu ipso iam perdoctum viderent; etiam ab illis eos maioribus viscordiis auocarem. id enim contendere mihi uidetur e rep. cum id defendas,
quod esse optimum sentias; O id fortium uirorum , O magnorum hominum semper putaui; neque huictimquam labori . oscio , muneri defui:sed contentio tam diu sapiens en, quam diu aut prosicit aliquid, aut, s non profici non obest ciuitati.uoluimus quae
175쪽
dam,contendimus, experti fumis robtenta non sunt dolorem alii, nos ludium, maeroremq. suscepimus :cur ea, quae mutare non possumus, conuellere malumus, quam tueri φ C. Caesarem senatus O genere supplicationum amplissimo ornauit,stn-ero disrum nouo . idem in angustiis aerarus uictorem exercitum stipendio affecit,imperatori decem legatos decreuit , lege Sempronia succedendum non censuit.harum ego sententiarum oe princeps, est auctor fui; neque
me dissensioni meae pristinae putauipotius assentiri ,
quam praesentibus reip. temporibus,stconcordiae, conuenire. non idem aliis uidetur .sunt tortasse in sententia firmiores: reprehendo n inem: sed sentior non omnibus: neque se inconstantis puto ,sententii aliquam,tamquam aliquod nauigium,atque curseum,
ex reip. tempestate moderari .sedsi qui sunt, quibus infinitim sit odium , in quo semel susceptumsit , quos
uideo esse non nullos: cum ducibus ipsis, non cum co mitatu, ase latoribusq. confligant. illam enim fomlasse pertinaciam non nulli, uirtutem ath putabunt: hanc uero iniquitatem omnes cum aliqua crudelitate coniundiam .sedsi certorum hominum mentes nulla ratione placare possumus , iudices; uestros quidem animos certe confidimus non oratione nostra , sed humanitate uestra esse placatos. quid enim est, cur non
potius ad summam laudem huic, quam ad minimam raudem, Caesaris familiaritas ualere debeat' cognouit adob licens: placuit homini prudentissimo: in summa amicorum copia cumfamiliarismis eius est adae
176쪽
quatus:inpraetura,cosulatu praefectum fabrum is tulit: consilium hominis probauit: fidem est complexus: oscia, obseruantiamq. dilexit.fuit hic multorum illi laborum socius aliquando : est fortasse numenon nullorum particeps commodorum. quae quidems huic obfuerint apud vos; non intelligo,quod bonum cuiquam sit apud tales uiros profuturum. Sed quoniam C. Caesar abest longissime, atque in iis en nunc locis, quaeiregione orbem terrarum, rebus illius I sis imperium populi definiunt: nolite, per deos immortales, iudices, hunc illi acerbum nuncium ueiale deferri, ut suum praest tam fabrum, ut hominemsbi carismum, es familiarissimum, non ob ipsius aliquod desidium ,sed ob suam familiaritatem uestris oppressum sententi' audiat. miseremini eius, qui non de suo peccato, sed de huius summi,stclarismi uirifacto, non de aliquo crimine ,sed periculo Do de publico iure disceptat: quod ius si Cn. Pompeius ignorauit, si M. Crassus , seu Metellώs ,si Cn. Pompeius pater ,si L. Dila, si L. Crassus, si C. Marius ,
se senatui, si populus I .si qui de re simili iudicarunt, se foederati populi, si foci , si illi antiqui Latini: videte, ne utilis uobis, O honestius sit, illis ducibus e rare,quam hoc magistro erudiri . sed si decerto, de perstimo, de utili, de probato, de iudicato, uobis iure die constituen tam uidetis : nolite committere, D, in re tam inueterata quidquam noui sentiatis. simul σ illa , turices, omnia ante oculos uestros proponite :primum esse omnes etiampon mortem reos clar
177쪽
rissimos illos uiros,qui foederatos ciuitate donarunt; deinde senatum, qui persaepe hoc iudicauit; populum, qui iussit ; iudices , qui approbarunt. tum etiam illud cogitatote, sic uiuere, ac uixisse Cornelium, ut, cum omnium peccatorum quae iones in , di non de uitiorum suorum poena, fed de uirtutis prae 1nio in iudicium uocetur. accedat etiam illud, ut saluatis hoc iudicio, utrum posthac amicitias ct rorum uirorum calamitati hominibus, an ornamento esse malitis . ostremo illud , iudices, fixum in animis uestris tenetote, vos in hac caussa non de: . Maleficio L. Cornelii,sed de beneficio Cn. Pompeii. iudicaturos. 4
I quis uestrum, P. c. exstillat, quas e sim prouincias decreturus; consideret ip- sesecum, qui mihi homines ex prouini ci s potissimum detrahendisint: non du- ' bitabit, quid me sentire conueniat, cuml, quid mihi' ' sentire nec sest, cogitarit. acsi princeps eam sententiam dicerem, laudaretisprofecto ;βsolus, certe ignosceretis; etiam sipaullo minus utilis uobis se tentia uideretur, ueniam tamen aliquam dolori meo tribueretis . nunc uero C. nonpar et icior u luptate i
178쪽
linate is ues quod hoc maxime reip. conducit, Syria Macedoniamq/cerni, ut dolor meus nihil a communi utilitate dissentia uel quod habeo octorem P. Servilium, qui ante me sententiam dixit, uirum es rigimum,est cum in universam remp. tum etiam e ga meam salutam fide,ac beneuoletia singulari. quod si ille Opaullo ante, quotiescumque ei locus dicendi, ac potestas fuit, Gabinium, O Pisonem, duo reip. portenta, ac paene funera, cum propter alias caussas, tum maxime propter illud insignescelus eorum, O importunam in me crudelitatem, non solum sententia sua ,sed etiam uerborum grauitate esse notandos putauit: quonam me animo in eos esse oportet , cuius illi salutem pro pignore tradiderunt ad e plendas suas cupiditates πι sed ego in hac sententia dia. cenda non parebo dolori meo,nec iracundiae serviam. quo animo unusquisque uestrum debet esse in illo hoc ero: praecipuu illum, et propriusensum doloris mei, quem tamen uos communemi semper uobis mecum O, seduxi lis, a sententia dicenda amouebo, ad ulciscendi tempora reservabo. Quattuor sunt prout ciae, T. c. de quibus adhuc intelligo sententias esse dictas; Galliae duae,quas hoc tempore uno imperio uia demus esse coniunθas; Dria, Macedonia,
quas,uobis inuitis, O oppress, pestiferi illi consules
pro euersae reip. praemi s occupauerunt decem daenobis sunt lege Sempronia duae . quid est, quodpo
1nus de Syria, Macedoniaq. dubitare ζ mitto, quod eas ita partas habent i,qui nunc obtinent, ut no ante
179쪽
artigerint,quam hunc ordinem condemnarint, quam uictoritatem uestra e ciuitate exterminarint, quam dem publicam,quam perpetuam populi R. alutem quam me, ac meos omnes foedisme, crudelissimeq. uexarint. omnia illa domestica, atque urbana mitto quae tanta sunt, ut numquam Han nibal huic urbi tantum mali optarit, quantum illi effecerint. ad ipsas uenis prouincias. euarum Macedonia, quae erat antea mi ita plurimorum imperatorum non turribus, sed trophaeis, quae multis uictoriis erat iam diu triumphisq. pacata , ic a barbaris, quibus est propter auaritiam pax erepta,uexatur, ut Thessalonic ses,pditi in gremio imperi' non relinquere opidu, er arcem munire cogantur; ut uia illa nostra, quae per Macedoniam en usque ad Hellestonium militaris , nonsolum excursionibus barbarorum sit infesta, sed etiam cani is Thraciis distinctainc notata.itagentes eae, qliae, ut pace uterentur, uim argenti dede xant praeclaro imperatori nostro; ut exhaustas d . mos replere possent,pro empta pace bellum nobis prope iuIium intulerunt. Iam uero exercitus ille nger, superbi o desectu, Didyma conquisitione coia labus, omnis inter t. magno hoc dico cum dolore et . miserandum in modum milites populi R. capti, necati, destini, disipatisunt; incuria , fame, marbo, . Misitate consumpti: ut, quod est indignisimum scelus, is imperator in poenam exercitus expetitus se uideatur . atque hanc Macedoniam, domitis iam grati usfinitimis, barbariaq. compressa , pacatam,
180쪽
th am perfici quietam, tenui praesidio, atque exi 'gua manu, etiam sine imperio, per legatos, nomine ipso populi R. tuebamur: quae nunc, consulari imperio, atque exercitu, ita uexata est,uix ut se post diuturna pace recreare: cum interea quis uestrum hoc non audiuit, quis ignorat, Achaeos ingentem pecu niam pendere L. Pisioni quotannis ψ uestigat, ac pomtorium 'rrhachinorum totum in huius unius quae-flum essee conuersum: urbem Drantiorum, uobis,
atque huic imperio fidelismam, honilem in mod messe uexatam c quo isse , postquam nihil exprimere
ab egentibus, nihil ulla uia miseris extorquere potuit , cohortes in hiberna misit: hispraeposivit, quos putauit fore diligentissimos satellitesscelerum , m nistros cupiditatumsuarum. Omitto iurisdictionem in libera ciuitate contra leges,senatusq. consultarcaedes relinquo: libidines praetereo; quarum acerbit mum extat indicium, O adinsignem me oriam turpitudinis, Opaene ad iustum imperis nostri odium; quod constat nobilissimas hirgines se in puteos abiecis 3ρ, O morte uoluntaria nefariam turpitudinem depulisse.nec haec iccirco omitto,quod nograuis asint; sed quia nuc ne teste dico Ipsam uero urbem By an tiorumfuisse refertissimam, atque ornatissimam mgnis, quis ignoratc quae illi,exhausissumptibus bellorum maximis, cum Mithridaticos impetus , totumq. Pontum armatum, esseruescentem in Asiam, asque erumpentem, aegre repulsum , O ceruicibus