M. Tullii Ciceronis Orationum pars 1. 3.. Cum correctionibus Pauli Manutii

발행: 1565년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 로마

181쪽

etariti , Opostea signa reliqua urbis ornamenta sanctissime custodita, tenuerunt. te imperatore infelicissimo inlaeterrimo,Caesonine Caluet ciuitas

libera proximis suis benefici s asenatu, apopulo liberata, ichboliata, atque nudata eLl, ut, nisi C. Virginius, legatus, uir fortis, O innocens , interuenisset, unum Agnum DRanti, ex maximo

numero nullum haberent . a Yod fanum est in Acha is, qui locus, aut lucus in Graecia tota tam sanctus fuit, in quo ullum simulacrum, ullum ornamentur ureliquum sit/Emisti a Dedissimo tribuno pl. tum in illo naufragio huius urbis, cum tu idem, qui gubernare debueras, euerteres, tum, inquam, emisti Pandi pecunia, ut tibi de pecuniis creditis ius in liberos populos contra S.C. O contra legem generi tui dic re liceret. id emptum ita uendidisti, ut aut ius non 'dicerer, aut bonos ciues R. euerteres.s uorum ego nihil dico nunc, P. C. hominem ipsum relinquo: depro uincia dis uto. itaque omnia illa, quae Osaepe audia sis, O tenetis animis, etiamsi non audiatis, pra termitto: nihil de hac eius urbana,quam ille praesens in oculis uestris mentibusq. defixit , audacia loquor rnihil desuperbia, nihil de contumacia, nihil de crudelitate distulo lateant libidines eius illae tenebric fae, quas stolite, O supercilio , non predore, O te perantia contegebat de prouincia, quod agitur , id disputo. Huic uos non summittetis' hunc diutius manere patiemini ἰ cuius, ut prouinciam tetigit, sic fortuna cu improbitate certauit , ut nemo posset, uitrum dete.

182쪽

dieterior , an infelicior esset , iudicare uero in Syria diutius est Semiramis illa retinenda ' cuius iter in prouinciam fuit eiusmodi, ut rex Osriobaret anes consulem uestrum ad caedem faciendam, tamquaaliquem Thracem,conduceret. deinde aduentus in Syriam primus, equitatus habuit interitum : post, concisaesunt optimae cohortes. igitur in Syria, imper tore, nihil aliud a tum est, nisi pantiones pecuniarum cum tyrannis, decisiones, direptiones, latrocinia , caedes, cum palam populi R. imperator, instru-LIo exercitu, dexteram tendens, non ad laudem milites hortaretur ,sed omnia sibi empta, O emen des spe clamaret. Iam uero, publicanos miseros me etiam miserum illlorum ita de me meritorii miseri'. ac doloro tradidit in seruitute Iutaeis, O ris, nationibus natis seruituti. Ratuit ab initis,et in eo perseuerauit, ius publicano non dicere: pa tiones, sine ulla iniuriafactas, rescidit: custodias sustulit: uectu les multos,ac stipendiarios liberauit: quo in opido ipse esset, aut qm ueniret, ibi publicanum, aut publicani seruum esse uetuit . quid multa ἐcrudelis haberetur ,si in hollem animo fuisset eo, quo fuit in ciues Reeius ordinis praesertim, qui e lsemper dignitate sua, benignitate magistratus sustentatus. itaque u

detis,P. C. non temeritate redemptiones,aut negoti

gerendi inscitia, ned auaritia , superbia, crudelitate Gabini paene afflictos ia, atque euersos publicanos tquibus quidem uos, in bis anguntis aerarii,tamesubueniatis, necesse est: etsi iam mediis nonpotestis, qγι- . mmm 3 propter

183쪽

propter illum honem senatus , inimici um orsnis equestris, bonorum. omnium, nonsolam bona,sid etiam honestatem miseri deperdiderunt: quos non

parsimonia, non continentia, non uirtus, non labor,

non 'lendor tueri potuit contra illius heluonis, praedonis audaciam. quid ψ qui se etiam nunc subsi cith patrimoni , aut amicorum liberalitate sustentans, hos perire patiemini ψ an, si qui si ui publico non potuit per hostem, hic tegitur ipsa lege censoria: queis frui nonsenit, qui est, etiamsi non appellatur, hostis, huic ferri auxiliu non oportet in iretinete igitur in prouincia diutius eum, qui de soci s cum hostibus, de ciuibus cum sociis faciat pasitiones: qui hoc etiam se pluris essee, quam collegam, putet, quod ille vos trinitia uultuq. deceperit, ipse numquam se minus, quam erat, nequam esse simularit. Piso autem, alio quodam modo,gloriatur, se breui tempore perfecisse, ne Gabinius unus omniu nequissimus existimaretur. Hos uos deprouinciis, si non aliquando deducendi essent , diripiendos non putaretis ' has publicas pestes sociorum, militum clades, publicanorum ruinas, prouinciarum uastitates, imperii maculas teneretiuat ijdem uos anno superiore hos eosdem reuocabatis, cum in prouincias iam peruenissent.quo tempore si liberum uestrum iudiciumsuisset,nec toties dilata res, nec ad extremum e manibus erepta esset: restituissetis, id quodcupiebatis, uestram au toritatem,lis, per quos erat amissa, reuocatis, est ijs ipsis praemiis ex tortis,quae erant pro scelere,atque euersone patriae cons

184쪽

consecuti. quam poenam si tum aliorum opibus, non suis mitissimis uobis euolarunt; at aliam multo maiorem, grauioremq.subierunt. quae enim homini n

quo aliquisse non famae pudor, at supplici timor est,

grauior poena accidere potuit, quam non credi litte- ris p s , quae rem benegestam in bello nunciarent'hoc

saluitsenatus, cum sequens supplicationem Gabinio denegauit; primum, homini sceleribus, flagitus , contaminatissimo nihil esse credendum ; deinde, a proditore, atque eo, quem praesentem hostem reip. cognosset, bene rem ieri non potuisse; postremo, ne deos quidem immortales uelle aperiri sua templa, sibi supplicari , hominis impurissimi, O sceler tissimi nomine. itaque ille alter aut ipse est homo doctus , O a suis Graecis subtilius eruditus,quibuscum iam in orchestra heluatur, antea pon Barium solebat: aut amicos habet prudentiores, quam Gabianius,cuius nullae litterae perser utur. Hosce igitur imperatores habebimus in quorum alter non audet nor certiores facere,ve imperator appelletur: alterum, si tabellarij no cessarint,necesse est,paucis diebus paeniteat audere. cuius amici, si qui sunt, aut si belluae ta limmani,taq. taetrae postunt ulli es e amici, iaccUolatione utuntur , etiam T. Albutio supplicationem hunc ordinem denegassee. quod en primum dissimile; res in Sardinia cu m. mccatis latruculis a propra tore una cohorte auxiliaria gesta; O bellum cum maximis Syriae gentibus, urannis, consulari exercitu imperiri. cor editim: deinde butius, quod a se

185쪽

ORATIO

natu petebat,ipse bi in Sardinia ante decreuerat . coctabat enim,Graecum hominem,ac leuem, in ipsa prouincia quasi triumphasse. itaque hanc eius temerita tem senatus,supplicatione denegata, notavissed ruratur sane hoc solatio, atque hanc insignem ignominia, quoniam uni praeter se inusta est, putet esse leuiorem; dummodo, cuius exemplo se consolatur, eius exitum exste tet; praesertim cum in Albutio nec Pisonis libidines, nec audacia Gabinii fuerit; hac tamen una plaga conciderit, ignominia senatus. At qui duas Gallias decerηit consulibus duobus, hos retineta hos:qui autem alteram Galliam, O aut Syriam, aut Macedoniam, tamen alterum retinet, et in utriusque pariscelere disparem condicionem facit. Faciam, inquit, illas praetorias; ut Pisoni, est Gabiniet succeri daturnatim.s hic sinat: tum enim tribunus interce dere poterit; nune non potest . itaque ego idem, qui nunc consulibus uis, qui de gnati erunt, Syriaminacedoniamq. decerno, decernam easdem praetorim ut praetores annuasprouincias habeant, em eos qκa primum uideamus,quos animo aequo uidere nonpo se

sumus.sed, mihi credite, numquam seuccedetur illis, nisi cum ea lege referetur, qua intercedi de prouinciis non licebit: itaque,hoc tempore amisso, annus essinteger uobis exste tantas : quo interiecto, ciuia um calamitas , sociorum aerumna ,sceleratissimorum hominum impunitas propagatur. quod essent, illi optimi uiri, tamen ego mea sententia C. Caesari succedendum non dum putarem . qua de re rica P. C. .

186쪽

3 quodsientio; atque illam interpellationem mei famia liarissimi, qua paullo ante interrupta est oratio mea ,

9 non pertimescam. gat me uir optimus inimicior rem Gabinio ebere 6se, quam Caesari: omnem Gi, nim illam tempestatem, cui cesserim, Caesare impul-s; sore , atque adiutore esse excinyam. cui si primum a scre 'ondeam, me communis utilitatis habere ra-- tionem, non doloris mei, possim neprobare, cum id a me facere dicam , quod exemplo fortissimorum s clarissimorum ciuium facerepossim ἰ an Ti. Gra , chus matrem dico, cuius utinam filii non degenerasses sent a Irauitate paterna tatam laudem eIn adeptus, e quod tribunuspi siolus ex toto illo collegio L. Scipio, ni auxilio fui inimicissimus O ipsius, edi fratris eius Asticani; iurauitq. in concione, se in gratiam non re

. di se ,sed alienum mi uideri dignitate imperii, quoi duces effient hostium Scipione triumphante ducti, eo- . dem ipsum duci, qui triumphat fiet' quis plenior inimit corum fuit C. Mario ' L. Crasseu M. Scaurus ij nei inimici omnes Meteilhut hi non modo illum inimissi ex Gallia sententiis suis ren detrahebant,sed O m- , pter rationem Gallici belli, prouinciam extra ordine decernebant.Bellum in Gallia maximum gestum est: l domitaesunt a Caesare maximae nationes,sed non G. legibus, non dum iure certo, non dum satis firmap . ced in tae.bellum affectum uidemus, uere ut di: cam,paene confectum sed ita, u si idem extrema peri sequitur, quiinchoauit, iam omnia perse Ia uideamus Ducceditur,periculum sit, ne instauratas ma

187쪽

ximi belli reliquias, ac renouatas audiamus. ergσego senator, inimicus, si ita uultis, homini , amicus

6be , cui semperfui, reip. debeo. Q ud ,si ipsas in

micitias depono resp. caussa, quis me tandem iure reprehendat/praesertim cu ego omnium meorum con-

Iliorum,atque D torum exempla semper exsummorum hominum fastis mihi censuerim petenda. non M. ille Lepidus, qui bis consul, O pontifex ma almusfuit, non solum memoria, Gy tenimonio taedetiam annalium litteris, summi poetae uoce laudatus en , quod cum M. Fuluio collega, quo die censor olfactus , homine inimici mo, in campostatim re

diri ingratiam, ut commune oscium censuirae commmum animo, ac uolantate defenderent/ Atque vi uellera,quaesunt innumerabilia, mittam; tuus pater ,

Thilippe, non ne uno tempore cum I 'is inimicismis in gratiam rediit8 quibuscum omnibus eadem res

reconciliavit,quae alienarat. Multa practereo,quod intueor coram haec lumina, atque ornamenta reip. T. Servilium, M. Lucul -: utinam etiam L. Lucullus ille uiueret.quae uerret inimicitiae grauiores in ciuitate , quam Lucullorum, atque Seruiliorum . quas in uiris forti is non solum eisinxit reip. di gnitas , O ipsorum ,sed etiam ad amicitia, consuetudinemq. traduxit . a Metellus Pupos nonne consul in templo Iouis optimi maximi, permotus, auctoritate uestra , tum illius P. Serviiij incre--.dibili grauitate dicendi , absens mecum summo suo .

beneficio redui in gra iam ζ An ego possum billa esse iinimicus

188쪽

DR hova NCIIs coNs, s inimicus, cuius si eris, fama, nunciis celebrantur aures quotidie meae nouis nominibus gentium, natiora , locorum δ Ardeo, mihi credite, P. c. id quod uos et de me existimatis, facitis ipsi, incredibili quodam amore patriae: qui me amor o subuenire, 'olim impendentibus periculis maximis cum dimica - tione capitis, ct rutum,cum omnia tela undique esse intenta in patriam uiderem, subire coegit, atque excipere unum pro uniuersis. hic me meus in rem : animus prininus,ac perennis cum C. Caesare reducit, reconcilia restituit in gratiam.quod uolent, utque . homines exstinent: nemini ego esse possum bene de . rep. merenti non amicus. etenim si iis, qui haec o f. mnia flamma, ac ferro delere uoluerunt, non inimia

. citias solum,sed etiam bellum indixi, atque intuli; i cum partim mihi illorum familiares, partim etiam me defendente capitis iudici s estient liberati: cur eadem rest. quae me in amicos inflammare potuit, iniamicis placare non possit c quqd mihi odium cum P . clodio fuit, nisi quod perniciosum patriae ciuem forei putabam, qui, tu pissima libidine incensus, duas res, sanctissimas, religionem, O pudicitiam, uno scelere uiolasset in num est igitur dubium ex his rebus, quasis egit, agitq. quotidie, quin ego in illo oppugnando i re .plus quam otio meo,non nulli in eodem defendeni do suo plus otio, quam communi prospexerint ρ Ego meaC. Caesare in rep. dissensi se fateo est sensise uo biscum rsed nunc isdem uobis assentior, cum qμibur antea sentiebam . uos enim, ad quos liveras L. Piso

189쪽

de suis rebus non audet mittere qui Gabinii litteras

insigni quadam nota,atque ignominia noua 5demnastis, C. Caesari supplicationes decreuistis; numero , ut nemini ullo ex bello;honore,ut omnino neminiaurigitur exste tem hominem aliquem, qui me cum illo ingratiam reducat reduxit ordo amplissimus , ordo i qui es O publici consilibet meorum omnium consiliorum audior,c princeps.liossequor, P.C. vobis obtempero,uobis assentior: qui quam diu C. Caesaris consilia in rep. non maxime diligebatis, me quo que cum illo minus colundium uidebatis ostea quam rebus gestis mentes uestras, uoluntatemq. mutassis, me non solum comitem; esse sententiae uestrae,sed etialaudatorem uidistis. Sed quid eIl, quod in hac caussi maxime homines admirentur,streprehendant mesi consilium; cum ego idem antea multa decreuerim, quae magis ad hominis dignitatem, quam ad re'. necessitatem, pertinerent i Supplicationem quindecim dierum decreuisentetia mea. reip. satis erat tot die rum, quot C.Mario: diis immortalibus non erat ex gua eadem Iratulatio,qqae ex maximis bellis. ergo ille cumulus dierum hominis est dignitati tributus. in quo ego, quo consule referente primum decem disrumsupplicatio decreta Cn. Pompeio, Mithridate

interfecto, confedtoq. Mithridatico bello, O cuius sententia primum duplicata est supplicatio consularis; mihi enim estis assensi, cu- eiusdem 'Pompeii

litteris recitatis , confestis omnibus maritimis terdi

190쪽

DE PROVINCI Is coNs.

decreuistis θ sum Cn. Pompeii uirtutem, O an

magnitudinem admiratus, quod, cum ipse ceteris omnibus esset omni honore antelatus ampliorem honorem alteri tribueba quam ipse erat consecutus. emgo in illasupplicatione,quam ego decreui, res ipsa tributa est di s immortalibus , est maiorum institutis, utilitati reip. sed dignitas uerborum, honos, O nouitas, est numerus dierum Caesaris ipsius laudi, gloriae concelsus est. R. latum est ad nos nuper de si pendio exercitus: non decreui solum,sed etiamini uos decerneretis,laboraui multa dissentientibus restondi :scribendo assui. tum quoque homini plus tribui, quam nescio cui necessitati. illum enim arbitrabar tiamsine hoc subsidio pecuniae retinere exercitsi praeda ante parta,est bellum conficere posse: sed decus i luco ornamentum triumphi minuendum nostrapar monia non putaui. Adtum est de decem legatis: quos alii omnino no dabant:alij exempla quaerebat: ali3 tempus disserebant: alijsine ullis uerborum ornam iis dabant . in ea quoque re sic sum locutus, ut omnes intelligerent, me id, quod resp. caussa sentirem ,facere uberius propter ipsius Caesaris dignitatem . at ego idem nunc in prouinciis decernendis, qui illas omnes res egi silentio, interpellor; cum superioribus caussis hominis ornamentafuerint , in hac

me nihil aliud, nis ratio belli, nis summa utilitas

res. moueat. Nam ipse Caesar, quid et i, cur in prouincia commorari uelit, nisi ut ea, quae per eum a se Iasunt,perfecta res. tradantur ἐ amoenitas eum,

credo,

SEARCH

MENU NAVIGATION