M. Tullii Ciceronis Orationum pars 1. 3.. Cum correctionibus Pauli Manutii

발행: 1565년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 로마

251쪽

mnium ciuium famamnostram ,fortunamq. p eqve, te indemnatum uideri putas φ quem socii, quem foederati, quem liberi populi, quemctiptitari, quem negotiatorcs, qvcm publicani, qu m uniuersa ciuitas, quem legati, quem tribuni militares, quem reliqui milites, qui ferrum, qui famem, qui mortem effffugerunt,omni cruciatu dignissimum putant: cui non apudsenatum, non apud ullum ordinem, non apud Gquites I . non in urbe, non in Italia maximorum scelerum uenia ulla ad ignoscendum daripossit: qui se ipsum oderit, qui metuat omnes: qui suam caussam nemini committere audeat: qui se ipsum condemnet . numquam ego anguinem expetivi tuum, numquam illud extremum, quodposset esse improbus O probis . commune, supplicium legis, ac iudiei': sed abiectum , contemptum, des ectum a ceteris, a te ipso desteratum,'relictum, circumspectantem omnia, quicquid increpuisset pertimescentem, dissidentem tuis rebus, me uoce, sine libertate, me auctoritate, me ulla θecie consulari, horrentem, trementem, adulantem omnibus uidere te uolui; uidi. quare ,si tibi eue-ncrit, quod meo sis: ne accitu: equidem non moleste feram. in id tardiusIoae Iit e fruar tamen tua indignitate ; nec minus libenter metuentem uidebo, ne relis fas, quam reum; nec minus laetabor, cum te sempersordidumqtiam paulisper sorditatum ut e .

252쪽

PRO T. ANNIO MILONE .

Ts I uereor, iudices, ne turpe sit , pros uiro dicere incipientem, timere; minimeq. deceat, cum T. Annius Milo ipse magis de reip. salute , quam de sua perturbetur, me ad eius causam parem animi magnitudinem asserre non posse: tamen haec noui iudicis noua forma terret oculos: qui, quocremque inciderint, ueterem consuetudinem fori, ct pri Rinum morem iudiciorum requirunt. non enim corona consessus uester cladius est , ut solebat; non ustata frequentia stipati sumus . nam illa praesidia, quae pro templis omnibus cernitis, Osi contra uim collo cat,i sunt, non asserunt tamen oratori aliquid, ut in foro, iudicio', quamquam pracsdiis salutaribus, necessariis septi sumus, tamen ne non timere quidem sine aliquo timore possimus.quae si opposita Miloni putarem, cederem tempori, iudices, nec inter tantam uim armorum existimarem oratori locum effe . innae recreat, O reficit Cn. I Vpci , sapienissimi, O iunis i uiri, consilium : quiprofecto nec iustitiaes epularet esse, quem remiscntentire milia cum tradidispe eundem telis militum dedere; nec fa

pientiae,immeritatem concitatae multitudinis au Ioritate publica armare . quamobrem ilia arima, centuriones , cohortes non periculum nobis ,sed pracsi

iuum denunciantis milite solum hi quicto, scd etiam

253쪽

simis, bonantur; neqvauxilium do defensioni meae rum etiam silentium pollicentur. reliqua uero multilredo,quae Fidem est ciuium, intuentes ex hoc imo loco cernitis, unde aliquamusori ad pici potest, ct huius exitum iudicii exste tantes, non cum virtutu Milonis fauet, tum dese, deli beris uis , patria, de fortunis hodierno die deceristari putat. Vnum gemus est aduersum insuma. bis , eorum, quos P. Clodii furor rapinis, O Pcen Gest omnibus exitis publicis auit: qui heste

na etiam concione incitatisunt, ut uobis uiae praeiarent , quid iudicaretis. Porum clamor , si quis horte fuerit, admonere uos debebit, ut eum ciuem retine tu, quisempergenus illiabominu clamorem. ma

mos pro uestrasatne neglexit. Quamobre ad ite animi, iudices, in timorem, si quem habetis, d poniteinamsiumquam de bonis, in fortibus uiris, si

rectisviris datus en, ubisualludia ergasortes.

bonos cines,quae uultu,= uerbissa inirificas sent, re, ententiis declararent :hocprofesto test re ea potestite omne uos habetis, uistatuatis, utrumn uisse' peruestrae auctoritati deditisulam sempgms 'seger Παν, diu uexati aperditisimis ciui Galiquando per uos,ac uestram fide uirtutem . I peti mq recre umquid enim nobis, a orio sui quiam Irbolicitum, magis exercitia dici,

254쪽

dici,aut utpotes' qui spe amplissimorum praemiorum ad remp. adducti,metu crudelissimorum exitiorum carere non possumus. quidem ceteras tempe-

sates, O procellas in illis talaxat fluctibus concionum semperputaui Miloni esse subeundas, quo emper pro bonis contra improbos senserat: in iudicio uero, in eo consilio, in quo ex cunctis ordinibus amplissimi uiri iudicarent, numquam existimauis em ullam esse habituros Milonis inimicos ad eius nonsalutem modo extinguendam ,sed etiam gloriam pert les uiros infringendam. quamquam in hac caussa, iudices, T. ianni, tribunatu, rebus omnibus pro sal te reip. gestis, ad huius criminis dessensionem non butemur,nisi oculis uideritis insidias Miloni a Clodio factas: nec deprecaturi sumus , ut crimen hoc nobis multa propter praeclara in re .merita condonetis: nec po1lulaturi, ut, si mors P. Clodii salus uestrasu rit, iccirco eam virtuti Milonis potius, quam populi

felicitati assignetis: sed se illius insidiae clariores

hac luce fuerint, tu denique obsecrabo, obtestaborq. uos, iudices, si cetera amisimus, hoc saltem nobis ut relinquatur, ab inimicorum audacia telisq. uitam ut impune liceat defendere .sed ante quam ad eam orationem uenis,quae es propria nostrae quaestionis, uidentur ea esse refutanda, quae insenatu saepe ab in micis , ab improbis saepe iactata sunt, in concione etiam paullo ante ab accusatoribus: ut, omni erro'resublato,rem plane, quae uenit in iudicium, uidere

possitis . Negant intueri lucem fas esse ei, qui a se hominem

255쪽

minem occisum esse fateatur.In qua tandem urbe hiae homines stultissimi distulant f.nempe in ea, cinae primum iudicium de capite uidit M. Horatis . sortiigimiuiri: qui , nondum libera ciuitate , tamen populi comiti s liberatus est,cumsua manu sororem interfectam esse fateretur. an est quisquam, qui hoc ignoret, cum de homine occiso quaeratur,aut negari solere omnino esse factum,aut rem,a iure factum esse , d fendi/ nisi uero extimatis dementem P./ricanum fuisse; qui cum a C. Carbone tribuno pl. in concione mitiose interrogaretur , quid de Ti. Gracchi morte sentire res ondit,iure caesum uideri.neque enim posset aut Ahala ille Seruilius, aut P. Nasica, aut L. Opimius , aut C. Marius, aut me consulesenatus non nefarius haberi, si sceleratos ciues interfici nefas essset.itaque hoc iudice non sine causa diis fabulis doctissimi hominis memoriae prodiderunt,eum, qui pa- tris ulciscendi causa matre necauisset, uariatis hominum sententiss,non solum diuit ita, sed etiam deaesapientissimae sententia liberatum. quod si duodecim tabulae nodismumfurem quoquo modo,diurnum aute,

sise telo defenderit , interfici impune uoluerunt: quis en , qui , quoquo modo quis interfectus sit, puniet dum putet, cum uideat aliquando gladium nobis ad occidendum hominem de ipsis porrigi legibus ψ atqui

si tempus est ullum iure hominis necandi, quae multa sunt , certe illud en non modo iustum,uerum etiam necessarium, cum ui uis illata defenditur . Pudiciatiam cum eriperet militi tribunus mil. in exercitu

256쪽

PRO T. ANNIO MILONE Ira

Marii, propinquus eius imperatoris, interse diu ab eo est, cui uim asserebat . facere enim probus ad lescens pe riculose, quam perpeti turpiter,maluit.at φιe hunc ille uir summus, selere solutum , periculo liberauit. Insidiatori uero, et latroni quae potest a b ferri iniuna nex ζ quid comitatus nostri, quidgladii solunt 8 quos habere certe non liceret ,si uti illis nurulo pacto liceret. est enim haec, iudices, non scripta, sed nata lex, quam non didicimus, accepimus, legiamus , uerum ex natura ipsa arripuimus, hau mus , expressimus; ad quam non docti,sed acti, non instrutuli ,sed imbuti sumus ; ut, si uita nostra in aliquas insidias ,si in vim, in tela aut latronum, aut inimicorum incidisse omnis honesta ratio esset expedienda salutis . silent enim leges inter arma , cse expectari iuben cum ei, qm expectareuelit, ante iniusta poena luenda si quam iusta repetenda. et persapieter , quodam modo tacite dat ipsa lex potentatem defendendi r quae non modo hominem occidi ,sed esse clitelo hominis occidendi causa uetat: ut, cum caussa , non telum, quaereretur,qui sui defendendi caussa telo esset usus , non hominis occidendi causa habuisse telo iudicaretur. quapropter hoc maneat in cauo,iudices: non im dubito, quin probaturus sim uobis de

fensionem meam, si id memineritis, quod obliuisci nopotestis, insidiatorem, iure interfici posse. Sequitur illucquod a Milonis inimicis Depisme dicitur,caede,

qua P. Clodius occisus est,senatu iudicasse cotra rep.

estaudiam. Issam Aero senatus non sententi Uuis fori

257쪽

lim , sed etiam nudiis comprobauit.quoties enim est illa causa a nobis asta in senatu quibus assensimnibus tuerii ordinis' quam nec tacitis,nec occultisζquam do en sequentissimo senatu quattuor , adsummum quinque sunt inuenti, qui Milonis caussam non probarentζdeclarat huius ambusti tribuni phillae intermortuae conciones, quibus quotidie meam potentiam ii nidiose criminabatur, cum dicere senatu, non quod sentiret,sed quod ego uellem,decernere. quae quidems potentia en appellanda potius, quam propter m gna in remp. merita mediocris in bonis caussis audIoritas,aut propter osticiosos labores meos non nulla a pud bonos gratia; appellietur ita sane, dummodo ea nos utamur pro salute bonorum contra amentia perditorum . Hanc uero quasionem si non es iniqua, numquam tamen Isinatus constituendam putauit.erat . enim leges, erant quaesiones uel de caede , uel de ui; nec tantum maeroreminc luctu senatui mors P.Clo dij asserebatini noua quaenio constitueretur. cuius

nimsenatui deillo incemsupro iudicium decernendi potestas esset erepta, de eius interitu, quis poteri credere, senatum iussicium nouum constituetidum purasses cur igitur incendium curiae,oppugnationem acdiu M. Lepidi, caedem hanc ipsam contra re .se trafa Iam esse decreuit in quia nulla uis umquam est in libera ciuitates cepta inter ciues non contra remp. non enim est ulla defensio contra uim umquam

ptanda, sed non numquam est necessaria . nis uero aut ille dies, in quo Ti. Gracchus es casus , aut

258쪽

sse,quo Caius,aut quo arma Saturnisi oppressa 1 Getiams a rep. rems'. tamen non uulnerarunt. Daque ego ipse decreui, cum caedem in Appia factum esse constaret, non eum, qui se desivisset, contra remp.fecisse;sed, cum in 1 et in reuis, O infidiae, crimen iudicio reseruaui, rem notaui. quod se pers riosum illum tribunum senatui, quo Velitiebat, pem cere licuisset; nouam quaesionem nunc nullam habe

νιχnus. decernebat enim, ut ueterihus legibus ta1 tum nodo extra ordinem quaereretur . diuisa sententia esi, postulante nescio quo . nihil enim necese est omnium pagitia proferire . ic reliqua auctoritassenatus empta interces onesublata est. At cnim Cn.Pompeius rogatione sua O de re, Ode causset iudicauit. tulit enim de taede, quae in Appia uia facta eo set, in qua P. Clodius occisus fuit . quid ergo talit e nempe, ut quaereretur. quid porro qn mendum s ἐfactam ne i at constat. a quo ἐ at patet. Didit et iis ,

in confessione odii iuris tamen defensionem suscipi posse. quod nisi uidisset, posse absolui eum, qui fateretur e cum uideret nos fater neque quaeri hinquam ins set, nec uobis tam salutarem hanc in iudicando sit teram , quam illam tristem, dedisset. mihi uere Cn. To eius non modo nihil grauis contra Milonem iudicasse, sed etiamstatuisse uidetur, quid uos iret iudi-icandolpediare oporteret. nam qui non poenam confessoni ,sed defensionem dedit,is causam interitus qhaerendam, non interitum , putauit. Iam illud dicet ip

se profesto ; quo stontefecit, Publio ne Clodio

259쪽

trybuendum putet, an tempori ζ domi suae nobilissi

mus uir , senatus propugnator, atque illis quidem teporibus paene patronus, auunculus huius nostri iud ρ cis, fortissimi uiri, Catonis, tribunus pl. M. Drusus occisus eri. nihil de eius morte populus consultus, nulla quaeIlio decreta a senatu est . uuantum lacitum in hac urbesailsci, a nostris patribusaccepimus, cum P. Abricano, domi suae quiescenti, illa nos turna vise set illata j quis tum non gemuit ζ quis non ast dolore ' quem immortalem ,bi fieri posset, omnes esse coperent, eius ne necessariam quidem exstentatam esse mortem ψ num igitur ulla quaestio de oricani morte lata est ἰ certe nulla. quid ita j quia non alio facinore

clari homines, alio obscuri necantur. intersit inter uitae dignitatem summors, atque infirmorum: mors quidem illata pers eius Udem poenis teneatur , gibus . nisi forte magis erit parricidia , si quis consularem patrem, quam si quis humilem necauerit: aut eo mors atrocior erit P. Clodij, quod is in monumentis maiorumsuorum sit interse Ius . hoc enim aepe ab Ulis dicitur. perinde quasi Appius ille Caecus uiam munierit, non qua populus uteretur, sed ubi impune sui posteri latrocinarentur. itaque in eadem ista . - pia uia cum ornati inlim equitem I . M. Papirium occidisset , inoa fuit illud facinus puniendum. homo Gnim nobilis in suis monumentis equitem docciderat. nunc eiusdem Appiae nomen quantas tragoedias excitat . quae cruentata antea caede honesti, atque innocetis uiri libatur , eadem nunc crebro usurpatur ,

260쪽

sea quam latronis parricidae sanguihelimbuta est. Sed quid ego illa commemoro ζcomprehensus esὶ in templo Castoris seruus T. Clodij, quem ille ad Cn. Pompeium interficiendum collocarat. extorta es confitenti sica de manibus . caruit foro postea Pompeius caruit senatu, caruit publico: ia a se, ac parietibus, non iure legum,iudiciorumq. texit.num quae rogatiolata,num quae noua quaenio decreta est'atqui si res, s uir ,si tempus ullum dignum fuit, certe haec in illa causa summa omnia fecerunt. insidiator erat inforo collocatus, atque in uestibulo ipso senatus: e uiro autem mors parabatur, cuius in uita nitebatur salus cinitatis: eo porro reip. tempore, quo si unus ille occidisset, non haec solum ciuitas, sedgentes omnes concidissent. nisi orte, quiaperfecta res non es, non fuit punienda. perinde quas exitus rerum, non hominum consilia, legibus uinditantur. minus dolendum fuit re non persecta, sed puniendum certe nihilo minus. Quoties ipse, iudices, ex P. Clodii telis, ex cruentis eius manibus effugi. ex quibus si me non mea, uel re . fortuna seruasset; quis tandem de interitu meo

quaestionem tulisset ζ Sed iusti sumus, qui Drusi ,

qui Asiricanum, Pompeium , nosmet ipsos cum P. - Clodio conferre auctumus . tolerabilia fuerunt illa: T. Clodi1 mortem aequo animo nemo terrepotest tu get enatus: maeret equester ordo: tota ciuitas confesta senio est squalent municipia: af ictantur coloniae : agri denique ipsi tam bene cum, tam salutarem , tam mansuetum ciuem desiderant . n fuit

SEARCH

MENU NAVIGATION