장음표시 사용
331쪽
. & revelatorum Dogmatum custodiam efflagitavit, aptissima velut media , ut sint ρο ies sanctificati in Ueritate . Iohan. II. v. I9. , & seqq. , illud imprimis rogavit . Non pro eis avis rem rogo Iantum , Ied oe pro eis , qui credisuri sunt per υerbum eorum in me , ut omnes unum sint ut dilectio , qua dilexisti me, in ipsis sit , ct ego in ius . Supremam hanc Christi
voluntatem illico a gloriosa ejus in Coelum ascensione , relictam velut sanctissimam arrham , veraeque Ecclesiae signaculum , exsecuti sunt , de amplexi Discipuli , & Fideles , adeo ut dixerit Lucas Act. 7. v. qq. Omnes , qui credebant , eram parrier, S babebant omvia communia . Et c. q. v. ῖ2. Multitudinis autem credentium erat cor unum, S anima
una o Uirtute magna re inebant Aposeoli testimonium resurre Iion s P. C. D. N. , S gratia magna eraι in omnibus illis. Praestat hoc de Divino praecepto differentem audire Cyprianum in libro de Unitate . Inter sua diuina mandata, O mi seria salutaria , Passioni jam proximus Dominus addidit , rite ns : Pacem a mitto vobis , pacem msam do UobIs . Hanc nobis haereditatem Christus deait: dona omnia suae pol-Ieitolion s , ct praemia in pacis conse aiioηe promisit . Si
haeredes Cbroi sumus , in Cbrisi pace maneamus . Si F1lii Dei sumus , Pacsej esse debemus : Beati , inquir , Pacifici , quoniam ipsi FiIri Dei υoeabuntar. Paersicos esse oportet Der Filios , corde mites , sermone simplices , affectione concordes ,
fideIιier sibi unanimitaris nexibus cobare Ies . Haec unanimitas sub Apostolis olim fuit e sic novus credentium populus , m
mini mandata custodiens , charitatem suam teneat. Probat Scrip- rura diυrna , quae dicit : Turba autem eorum , qui crediderunt, Πηima , ct mente una agebant . Et iterum: S erant perse-ranes Omnes unanimos in oratione cum mulieribus , ct Maria,
quae fuit Mater Ris , S Fratribus ejus , ct ideὸ efflancibus
precibus orabant , ideo impetrare cum faeucia poterant , qvodcumque de Domini miseraeordia postulabant. Atque hinc quot quot eveniunt mala, sive in exitiali quovis fidei discrimi ne, sive in rebus aliis , ubicumque sarta tectaque disciplina grande emolumentum tribuit Religionis incolumitati , ea contingere ataverat omnia ex sacratissimi moniti hujus neglectu . Quod urget idem Cyprianus epist. 8. , ubi in Tractatu quopiam Ecclesiastico, conqueritur , fuisse dissonas voces,
332쪽
oe dispares voluntates : oe wbementer displicuisse illi, qui H-xeras e Petite, eg impetratis ' quod plebis ivnequalitas discreparet , nec esser Fratrum confrem una , S simplex , es jknctaeoncordia, cum scripIum sit : Deus, qui inbabisare faeir unanimes in domo . Et in Actis Apostolorum Iegamus 2 turba autem , qui crediderant, anima , ac mente una agebant. EI G- minus sua isee mandawrit, dicens e me est mandaIum meum, tit diligaris inυicem. Et iterum: dico autem vobis , quoniamsi duo ex vobix conwnerint in terra , de omni re quamcumque
petierisis, continget vobis a Patre meo, qui in Coelis est. Quod si duo unanim's tantum possunt , quid si secundum pacem , quam nobis Dominus dedit, uniwrsis Fratribus conveniret λ Iam pridem de diυina misericordia impetrassemus quod petimus, nec tantum l. hoe s. alutis, ct fidei nostrae perreuis fluctuaremus animo ; sero nec venisseηt Fratribus haec mala , si in unum Fraternitas fuisset animata . Iam quippe invaluerat multorum adversus unitatem seditiosa praesumtio: jam conscribenda. rum Antencyclicarum Obtinebat prurigo , dc id genus epistolae coeperant usurpari , quae, autore Basilio M in epist. 8o. Rec atrises nuncupabantur, ut alibi accuratius expendemus . II. Doctores pariter, atque Pastores iccirco a Christo eonstituti sunt , ait Apostolus ad Ephesios 4. v. I 3. Ut ociscurramus omnes in unit stem fidei. Quam in rem praemiseratu. 3. Solieiti servare uniratem SpiriIus in υineulo pacis, unum Corpus, unus Spiritus. Quae quidem verba laudatus Cyprianus Novatiano Opponit, qui primus pessimum morem illum invexerat, ut in Ecclesiis, ubicumque schismatis gregales habebat, suarum partium Episcopum constitueret, a quo& reliquae deinceps sectae sitos pariter Pseudo-Episcopos creare didicerunt. Quantum vero praepostera haec agendi ratio Ecclesiae incolumitati obesset, edisserit in epistola sa. , quae est ad Antonianum, laqueis Novatianorum irretitum. Ac primo illius carpit dothrinam : Scias , nos primo in loco nee curissos esse debere, quid illa doceat,eum foris doceat. Ouisquis
illa est, se qualiscumque est , Grisfaκus non est , qui in zbmyi
Eces fia non est. Verae subinde EccIesiae, verique Episcopa tus , & Pastoratus certiorem proponit indicem , & characterem . Pactet se licet, ct Pbilosopbiam , ct eloquentiam suam
superbis istibus praedicet, qui nec fraternam caritarem , nee
334쪽
gitur apud eundem Cyprianum , adversus quem factiosa ista turba per extortas istiusmodi Antencyesteas seditionem conflare , diutius elaboravit . Haec itaque prior est Antencyclicarum origo, quibus quarto subinde seculo. Ariani , Semiariani , Aeliani, Macedoniani, Apollinarissae, Eunomiani, similesque pestes perfidiam propagare sunt conati. Ibique enim quum haud aliter constituissent propriae se. ctae Episcopos, ab iis epistolas in variis dissitisque Provinciis subscriptas, apud plebem , dc populum ostentabant, perversitatis pomoeria usquequaque extensuri . III. Liquet jam hinc, animorum concordiam , fidei unitatem , & consonam, constantemque dogmatum professionem harum Literarum praecipuum ibisse scopum p quippe quibus facilius, tutiusque, persecutionum praesertim tempore, unitas haec servaretur . Haud aliter enim , ac epistoIae, inter absentes ultro citroque datae, praesentes veIut, converissantes , confabulantesque amicos repraesentant: unde frequens illarum commercium ad amorem fovendum , servandamque animorum unionem , mirabile quoddam illicium , apti si imum medium , & arctiis mum censetur apud omnes, inculum: ita Apostoli, atque Apostolici deinceps viri, po steaquam ad ultima terrarum orbis confinia Christianam Fidem, & Religionem propagarunt, mandati a Christo tra. diti memores , unitatis fideiqile servandae gratia , epistolas
ultro citroque dare coepεre : quod ii Iorum subinde exemplo ab Episcopis iactum esse , amplissimis animadversionibus, nisi fallor , a nobis prorsus est demonstratum . Hoc sane aptissimum velut medium fuisse habitum , vel unus docere potest Cyprianus, qui, quum Novatianus, missa per
orbem Antencyclica, una cum volumine calumniis opple. to , quas in S. Cornelium consaverat, populos, ct Provincias in factionem pertraheret, Encyclicarum mutuarum remedio occurrendum ratus, cum Africanos Antistites, tum. Cornelium ipsum, ad fovendam per hasce epistolas concordiam est adhortatus . Scribit hinc ad Cornelium epi st. εχ. Cui rei sopiendae necessarium duximus , ut scribentium nobis inde Collegarum nosti oram firma , solida auIoritas pararetur: quil moribus, ne υitae , ct disciplinae tuae condigna IιIerarum suarum restimonia praedicantes, aemuIis quoque , ct rerum vel πο-
335쪽
υitate , wI praυitare gaudentibur, Omnem ambigendi, ct diseretandi scrupulum sustulerunt: oe secundum consilium nostrum , I a-ubri ratione Iibratae in boe faritu aestuantium Fratrum menteI, sincerὸ , ne firmiter tuum Sacerdotium probaυerunt . Hoc enim HI maxime, Frater, o Iaboramus , ct Iaborare debemus , ut unitatem is Domino , o per Apostolos nobis Decessoribus traditum, quantum possumus , obtinere curemus ,S quod in nobis est , paIabandas ct errantes oυes, quas quorumdam pervicax factio, oe haeretica tentatio a Matre secernit, in Ecclesiam colligamus, illis solis foris remanentibus , qu im obstinatione sua , wl furore perfeυeraverint, sis nos redire nolueriηt , discretionis, Sseparatioris a se tactae, S Eecissae derelictae ipsi rationem
mmdno reddituri. Hisce autem literis ex multiplici subscribentium Episcoporum copia pondus, autoritatemque conciliari , atque adeo felicius improbos Novatianorum conatus, & lmitimam ex adverso Cornelii electionem populis, ceterisque omnibus suaderi possie , scribit eidem Cornelio epist. 4s. Ne in Urbe Schisma factum absentium animos incerta opinione confunderet, placuit, ut per Episcopos, retenta a nobis rei veritate , ct ad comprobandam ordinationem tuam, factactu oriIate majori , tum demum scrupula omni de singulorum pe-Eioribus excussio , per omnes omnino isbie positos literae fierent sicut fiunt ut te uniυersi. Collegae nostri, o communicationem tuam, id est, Carbolicae Ecclesiae unitatem pari er, o caritatem probarent firmiter, o tenerent . suod divinitus eisnisse , ct coHilium nostrum proυidenter profecisse, gaudemus . Sic enim tune Episcopatus tui, S υeritas pariter , o dignitas, aptissima luce , ct maη festisma, firmissma comprobatione fundata est, ut ex rescriptis Collegarum nostroram, qui ad nos literas inde fe-' cerunt, o ex reIatione, ae testimoniis Coepiscoporum Pompei, SStepbani, ct Caldonii, ac Fortunati ordinationis tuae origo necessaria, ct rario justa, ct gloriosa quoque innocentia ab omnibus, nosceretur . Quod ut simul eum ceteris Collegis nostris stabiliter , ac firmiter adminifremus, atque ut Ecclesiae Catholicsse pacem concordiae unanimitare teneremus, perficiet divina digκatio. Uι Dominus, qui Sacerdotes sibi in Ecclesia sua eIigere, o constituere dignarur , electos quoque, o constitutos sua Voluntate, atquc opitulatione tuentvr , gubernantes inspirans , ac subministrans , oe ad improborum contumaciam fraenandam , vigorem,
336쪽
. ct ad Lapsorum foυendam poenitent am, lenitatem. IV. Haec quidem erat Ecclesiastica consuetudo. Restat ut in eius rationes exemplis, & animadversionibus inquiramus. Quod cum per semet jucundum est, & scitu dignum, tum quod suscepimus pertractandum unitatis , concordiae. que argumentum,mirum in modum it Iustrat. Episcopi enimvero , & supremi quicumque Ecclesiasticae gubernationis moderatores, animo versantes fidei unitatem, Ecclesiarum concordiam, atque unam eandemque populorum prosessionem servare; & ad id omne expeditissime tutissimeque obtinendum , peropportunas esse videntes mutuas hasce epi. stolas, variis inductis earumdem epistolarum generibus, institere proposito, atque adeo castam illibatamque dogmatum , & disciplinae custodiam posteris tradiderunt . Quae quidem varia genera partiri ,&expendere, quatenus ad hanerem faciunt, constituimus. Communior autem,& usitatior Encyclicarum forma ea fuit, qua in gravioribus Ecclesiasticis fidei , disciplinaeque controversiis omnes Ecclesiarum Antistites commonebantur, ut in fidei unitate perseverarent . Quoties enim Ecclesia impostorum procellis jactabatur , velut ad aciem , indicto per Encyclicam epistolam classico, omnes Ecclesiastici , Christianique agminis vires excitando , hostilemque improborum hominum contra dogmata animum reserando, di populos ad constantiam susceptae fidei adhortabantur ,& istorum ectores , Duces, & Episcopos excitabant, quatenus eorum opera, unionis vinculum solidaretur, hostium tela praecaverentur, & per communem definitionem, unamque dogmatis prosessionem , tutissimo Encyclicarum subsidio , fidei unitas victrix perseveraret . Quod quam feliciter, atque ex voto EccIesiis cesserit, monumentis cum adductis, tum in proxima Dissert. pressius expendendis, omnino constabit. U. Optime scripserat Cicero 2. Famil. q. Epistolarum genera multa esse non ignoras: sed unum illud certi imum , cujus caussa in nia res ipsa est , ut certiores fac remos abseκtris, siquid esset, quod eos scire , πηι nostra , aut ipsorum interesses R Iiqua sunt epistolarum genera duo, quae me magnopere deIectant: unum familiare , oe jocssum; alterum βυerum, O grave. Non secus apud Antistites , & Ecclesiarum Pastores grave
337쪽
unum erat epistolarum genus, nee nisi in gravioribus fidei, disciplinaeque contentionibus , aut , ut diximus , adhibitum , aut adhibendum; alterum vero familiare, quod quidem Ecclesia , omnisque Christiana Respublica nusquam praetermisit. Hie enim Episcoporum scribendi usus eo collinea bat , ut certis anni tempestatibus familiares ultro citroque dantes epistolas, mutuum amorem, & affectum , constantiam fidei , atque unam professionem, quae in illis plerumque inserebatur , in dies magis augerent. VI. PaschaIes equidem epistolae , quae a Primate , di Episcopis sive ejusdem , sive confinitimarum regionum quotannis mutuo dari consueverunt, vulgare medium erant ad animorum fovendam conjunctionem , & necessitudinem . Η inc Primas, easdem dirigens, ut Suffraganei nossent, ad quos traderent, di a quibus tuto reciperent, quotannis pariter ad epistolae calcem nomina recens electorum Episcoporum signabat, necnon eorum, qui a fide erant extorres , quatenus cum illis Ecclesiastica haec commercia interrumis
perent. Quod ex Theophili Paschalibus sat discimus. Sol-lenne equidem Episcopis suisse, per dies Paschales hoc epistolarum genere vinculum charitatis severe , docet Avitus in epist. 67. Ea autem occasione denunciari consuevisse Eeclesiarum statum , di fidei inseri professiones , demonstrant argumenta epistolarum Paschalium Dionysii Episcopi Alexandrini, apud Eusebium lib. 7. c. 2o. Praeter supradictas solas , idem Dioasus Paschales illas , quas babemus , Niso-
Ires tune temporis conscripsit: Encomta in AIis , o Panenricos sermones de Pasibali festo contexens . Erant itaque in Codice quopiam compactae , & quarumdam ex illis argumentum cum ibi, tum cap. 2I. laudat Eusebius, ostenditque hasce epistolas ad varios fuisse directas. Exstabant aevo etiam Hieronymi conscriptae a S. Athanasio Paschales epistolae, quarum unius tantum superest nobis fragmentum, in quo Sa erorum Bibliorum Canon exhibetur: quum ceteroquin exploratum sit, emissas quotannis ab eodem Paschales in quopiam olim codice fuiste adservatas . Discimus id eX autore libri, cui titulus: Descriptio Mundi universi: ex mente Chrisianorum, XII. libris distribkta ; Quemque ex Codd. Vatiis cano, di Florentino Parisiis eclidit superioribus annis Ber-
338쪽
2 3 nardus Mont faucon Benedictinus . Author ab Eruditorum plerisque creditur Cosmas Indodopleustes, qui, teste Photio cod. 36., Iustino imperante vivebat , atque adeo circa ann. s 24. Is autem lib. I O. a pag. 3i6. ad 3I'. ex Athanasii epistolis Iaudat Paschales, seu Festales 2. s. 6. 22. 14. 38. 39. ψο- ψ2. 63- s. , quas equidem in codicem aliquem fuisse relatas, nihil est ambigendum . Exstant hodieque XXX. S. Cyrilli Paschales, ex quibus epistolarum istiusmodi argu
mentum licet ediscere . Per eas equidem quotannis eminias , cum animorum promotam fuisse concordiam , tum commonitos Primates, siquae adversus dogmata novitates
irrepsissent, declarant, quae supra laudatae sunt, Theophili Paschales. Imo, quod ex gestis Silvani deprehendimus , qui in Cirtensi Traditorum Episcoporum Numidiae Concilio Episcopus fuerat electus, quum subinde perpetratum ab eodem traditionis crimen probandum esset , monumenta ex Paschalium Literarum codice fuisse extracta, dignoscimus. Gesta correctiora publicavit Baturius in II. Miscellan.
VII. Pacis eis quod erat a Iterum epistolarum genus
mutua haec Episcoporum concordia , continuato velut societatis, pacisque foedere, sanciebatur . Atque hae plerum isque dabantur, ubi simultates inter ipsos Episcopos exarsi Llent. Quemadmodum quum Athanasius per Sardicensis Synodi Eneyclicam Ecclesiae restitutus est,illud contigit, quod ipsemet in epist. ad Solitarios pag. 326. memoriae prodidit.
Eratque in Ecclesia profunda , ct admirabilis pax , inυicem undecumque Athanasio Episcopo pacis, ct tranquillitatis literas accipientibus. Quin Ursacius, ct Valens, quasi d sua ipsorum conscientia flagellati, menitentiam professi sunt, Literasque e
amicas, s Pacificas ad Episcopum, tametsi nullas ab eo acceperant , mi re. Pacificae itaque generatim ab Episcopis mutuo ad concordiam mittebantur. Athanasius enim Encycli eam Sardicensem epistolam per suos Dominicos Cursores quaquaversum direxerat , tum ut Episcopi subscriberent, tum ut Pacificas quoque susciperent. Hi ne recensitis Ualentis , Ursaciique Pacificis, in quibus antiquarum Pacificarum elucet forma , harum aperit scopum . Has literas eum
dedissent Ursaeius , di Valens ultro subscripserunt episοIis
339쪽
Pacificis , quas Albanasi Pres teri, Petrus, ct Irenaeus Ammonius Laieus ad iis circumeunt s coli' bant , eum tamen Albanasius nib I tale ab Ursaeio , S Ualente postu asset . su sigitur ista , S tantam Ecclesiae pacem non admiratus est λ Quis non gaυisus de tanta , tot Epscoporum inter se concordia pQ is Deum non glorifieaυit, conspecta in Gnaxibus tanta popu- lli laetitia λ In his conspice Pacificarum scopum , in eo situm , ut unitas, atque concordia inter Episcopos constitueretur; unde & simultates deponebantur , S una apud populos fidei professio servabatur . Viderunt sane haereseos antesignani malum, quod ex nobili illo triumpho, per Pacificas acto, Arianae caussae imminebat . Metu propi rea , invidiaque anxii fuere, ct quod tot Episcopi cum Albanasio eom-mun onem foserent, oe quod formidarent , ne , quos ipsi deceperant , a se deficerent, S hula unanimitati, communi omque sese adjungerent , neυe , quod futurum Uidebatur, de eorum haeresi jam ubique famosa, triumphus ageretur . Id ergo erat Pacificarum Encyclicarum argumentum , scopus ille, ut ex conspirantium Episcoporum omnium communione, di fide, certissima haberent veritatis documenta.
VIII. Si quos vero' in communionem per epistolas Pacificas suscipiebant Episcopi , liciti imprimis erant, cavebantque, an in literis esset fidei professo ; sin minus, ut eam emitterent. Utrumque praestitere in epistolis ad Iulium ,& Athanasium datis , Valens, & Ursacius, addentes R eju- rationem Arianae haeresis, dc calumniarum, quas in Atha nasium conflaverant, palinodiam. Et haec quidem antiqui Csima fuit primitivae Ecclesiae solicitudo, quam Lucianus in . Dialogo , cui titulus, Peregrinus, notat, recolens Christianorum ritus , & servatam in suscipiendis hospitio quibuslibet, consuetudinem . Apud illos omnia ex aequo babenIur con. temtui , existimanturque esse communῆa, quae cire t fidem exacte exploratam in communem usum d quocumque deferentes susci-
p unt . Ait ille, exacte; quo ostendit, priscos illos fideles , quum ad charitatem fovendam hospitalitatis ossicia exercerent , neminem admisisse , qui scriptum ab Episcopo de sua fide, atque integritate documentum non protulisset, quatenus , quam ille profiteretur Religionem , constaret. Qua de solicitudine in hisce tradendis epistolis, cautum etiam
340쪽
etiam fuit in Concilio Illiberitano Can. 38. , ut Episcopi ,
anteaquam hasce epistolas darent, a Primate , vel ab antiquiore in qualibet Provincia Episcopo docerentur de postulantium fide . Hacuit, ut ubique , maximὸ in eo loco, in quo
.inimae Cathedrae constitutus est Episcopus, vι interrogarentur by, aut Communicatorias It teras tradunt, an omnia rectὰ habeantδEt Juo restimonio comprobent.
Ex quo confirmatam habemus, quam in superioribus proposuimus, animadversionem de Diaconica , Cursoribus Dominicis tradita . Etenim si Episcopi ,& Corepiscopi his
enim quoque distribuendarum Pacificarum jus a Synodo Antiochen a tributum est ut publice eas traderent , vel a Primate , vel a Seniore Episcopo qui in canone Illiberitano primae Cathedrae vocatur Episcopus, apud Graecos Protothronus; quae nuncupatio saepius in Conciliis Africanis occurrit J prius probandi , rogandique erant de Catholicorum dogmatum professione, qua quidem probata ex Primatis testimonio , tunc demum facultatem illam obtinebant: multo magis in Dominicis Cursoribus, ad perserendas Encyclicas destinatis , id erat exigendum, ut ex scripto diplomate agnoscerent omnes illorum officium, administrationem, integritatem, & fidem. Cujus rei rationem traddit Synodus Chartaginensis I. sub Grato Can. 8., quod videlicet, nisi in hisce tradendis epistolis diligens ea cautio adhibeatur , Communio siet passi υa, seu promiscua , nec Encyclicarum harum epistolarum obtinebitur finis , unitas scilicet fidei, & vinculum charitatis. IX. Canones itaque , qui leguntur plurimi , cum ordinem statua sive respectu Dominicorum Cursorum , sive Episcoporum, quibus facultas quidem tradendarum Encyclicarum , Pacificarum & similium conceditur, modo vet. Primatis, vel primae Sedis, seu antiquioris Episcopi testimonium ἡe propriae fidei integritate habeant ; ostendunt pariter, quanti ponderis esset ii Iarum usus, nobiscue loeum tribuunt, ut quod ex Canone II liberitano deprehendimus, exemplis roboremus, validissimis Iicet testimoniis in superioribus jam comprobatum . Et primum ouidem hac de caussa Liberius minime ad communionem suscepit Eustathium, Legatosque Synodi Lampsacenae, nisi tradito libet Io