장음표시 사용
421쪽
Manc Avmini; ut populum, indigne ferens, quod malum
TRYo in non amplius utemur eo nunc autem qui Popu- munimento, Se PraecinXIt.-nc. Quaerit, qui tandem ista conductura sint reipublia TRYG. Identiores fiernus quodammodo, ima lucernarum artifex est. Antehac quidem palpabamus res mendas in tenebris; at nunc de omnibus rebus ad lucernam consultabimus.
Manc Olo qualia jussit me ex te sciscitari lTRYG. QuaenainclΜERC. Plurima, esiam vetusta illa, quae reliquit olim et primo quidem quid rerum agas Sophocles, percontabatur. TRYG. Bene ac beate est illi; et lamen evenit ei in tale quiddam. muc. Quid ZTavs E Sophocle fit Simonides.ΜERC. Simonides quomodo TRYG. Quoniam senex et oesidiis lucri causa vel in crate naviget.ΜΕnc. Quid vero estne in vivis adhuc Cratinus ille a piens ZTRYG. ortuus est, quando Lincones uruptionem secerunt. MERC. Quid in accidit' ra es. Rogas animi deliquium passus est quippe dolori temperare non poterat, quum videret dolium Ino plenum fimn-
422쪽
eum in longo post tempore oporam sui in aver, MARC Non, si re patriis inlaturam puteo biberis. Sed quam primum hancce Theoriam suscipe, et ad Senatum Penluc, cuius quondam erat. Tam O beate ut Senati ob hane Theotiam quantum sorbebis jusculi per triduum' quanimi tua comede vi, me et et carites' sed, o amice Mercuri, vale multum. vino. Tu quoque vale, mi lumio laetii alii, et meariores
TRYG. Quoraui erm silli MERC. Curra1ni Iovis subiit, et fulmen gint. TRYG. Unde ergo miser ille istic habebit cibosqMaac Ganymedis ambrosiam comedet. TRYG. Quonudo em descendam ego a MERO. Bono animo es, recte hac, juxta in imam.
424쪽
ἡ ἔχομεν οδον, λογον εἴπωρον, χροσα τε νους αὐτος ἔπει γε.Xρην μὲν τυπτειν τους 'rao tu, ' τις κωμωδοποιηπης Οἀτὸν ἐπιήνει πρὸ το Θέατρον παρασὰς ἐν τοῖς ἀνωταίςοις' ει δ' ουν ικός τινα θησαι, Θύγατερ Διος, σπις αριστος κωμωδοδιδάσκαλας ανυώπων καὶ κλεινότατος γεγέκηται, ἄξιος ευα φη εὐλογια μεγάλης ο διδάσκαλος μων. πρωτον μὰν γὰρ τους ἁψιπάλους μονος ανΘρώπων καὶέπαυσενες τὰ ράκια σκώπὶοψας ἀει, καὶ τοῖς φθειρσὶν πολaμουνὶμ'τους Θ Ηρακλέας τους τ ονὶας κδ τους πιινωβας ἐκείνους, τοκου φευγοντας, κἀξαπατῶντας, καὶ τυεομενους ἐπίτηδες, αξηλα τυπιμασας πρωτου καὶ τους δούλους κατέλυσεν, ους ἀειρον κλάοντας ἀεὶ καὶ τουτους Ουνεκα τουδὶ, D ὁ σύνδουλος σκώψας αυτοῖ τὰς πληγὰς AH ἀνέροιτο' Ω κακοδαιμον, τί το δερμ' ἔπαθες - ὁςριχὶς εισε λεν σοι ἐς τὰς γουρας πολλῆ ρώια κ δενδρώομησε τὰ νωτα; τοιαυτ' ἀφελων κακὰ καὶ φόρὶον, καὶ βωμολοχευμῶ ἀδεν , εποίησε τέχω μεγίλην ηρον, κήπύργωσ' οἰκοδομησας ἔπι ν μaskλοις, καὶ διανοίαις,καὶ σκώμμασουν, ἁβραίοις, ου διώ- ανΘρωπίσκους κωμωδων, οὐδὲ γυναῖκας' ἄλλ' 'Hραιαγώους οργην τιν' εχων, τοῖσἈ μεγὰοις επιχειρεῖ,
καὶ πρωτον μὲν μάχοροι πάντων αυτω - κροχαρόδοντι,
425쪽
CEOR SQ abi laetus nos autem interea hanc supellectileni comitibus serrandam committamus quope solent Praecipue circa seenas plurimi fures moriri occulti, et mala patriae. Sed tu mastodi haec strenue nos autem spectatoribus dicamus ora stituto nostro quaecu a nobis ratio suadet atque animus. Equulem oportebat ut, si quis comicus p ta in dimmione ad spectatore per anapaestos se ipsunt laudaret, iIlum verberarem lictima sis, o Iovis filia, aequum est, quempiam luna re adsim vii praeviantissimus hominum et celeberrimus evas fit in arte eomoedias docendi poeta noster magna se laude dig-n messe in Primo emin solum nanaum incit, ut quos ii liet aemulos, si desierint pannos metulicorum Inidere, et cum pedicissis belligerare et deinde Hercules illos pinsentes, et fame- ω, et fiugitivos, et smudulentos, et se consulio verberibus o serentes, collutulatos expulit primus et servos euam lacessere coε-ot, quos semper P lucebant flentes, Idque eapropter, ut con-
aere ridem alterius tam sic eum interem ret O miser prataeeid culi tuae risum hystris invasis uri in latera cinnmagno exercitu, tergumque tuum exscidis et valvavit st Sublatistis ineptus, odiosisque et ignobilibus nugis, magnani feci a tem vobis,' inm aedificavit, et alte quasi lauribus eduxit verbis inamificis, et sententiis, dicteriisque haud trivialibus operam
non alnuetis perstria mndis privatis homuncinnit ira, mulierib --: exhereuleo quodam impetu IIIaxima monstra Myeditur, iratis Mens orionam foetores telaos et coeni commoti minas.
Et primuin quidem omnium oppino ipsam illam sera in dea- ulnas inim-eni uani, cuius in oculis terribiles inicia mit
426쪽
Cynnae nudit, eaput autem eius circuim ambebant centum eapiat perditissimorun adulatorum quae vocem habebat torrentis Stragem edentis, odorem phocae, coleos iamiae illotos, culumque cameli. Hujuscemodi viso monstro non extimui, sedim vobis pugnans et pro insulis, obstiti ei semper. Quapropter
nune vos aequum est reddere gratiam nuta, et Inen ore esse. Eientia antehac, quunt rem ex sententia gessissem, non Obambulabam palaestras, puerosque solicitabant; sed sumta urblectile statim abibam, in paucis molestus, in plerisque desectabilis, servato in omnibus offieis. Proinde intin es me habere decet e viros et pueros ealvos etiam ad inonenius, ut Suo studio nos adjuveni in adipiscenda letoria. Unus enim quisque dicet, me Victore, ad mensam et in conviviis Porrige calvo illi Deala Mi de bellariis alipetiri et ne detrahe vrcpsam praesim fassam poplar an, vir pii ntem habet. SBM. Musa, tu bello repudiato, mecum, eum amico tuo, choreas exerce, Deorum celebrans connubia, hominu lue con- viria, et beatorum epulas et tibi enim hiaec in primis curae sunt. Si autem Carcinus venerit, et iecur oraverit, ut eum filiis suis
427쪽
ου δεινοταται μὲν ἀπ' οφθαλμων Κυννης ἀκτῖνες ἔλαμπον, ἱκο96 δε κυκλω κεφαλαι κολάκων ἀμωξομένων ελιχμων οπερὶ την κεφαλην, ψωνην δ' εἶ θεν χαράδρας ολεθρον τοὶοκυίας, φώκης δ'ἀσμην, Λαμίας ορχεις ἀπλυτους, πρωκὶον δὲ καμηλου.
εισπουδάζειν περὶ της νίκης. πας γαρ τις ἐρῶ, νικωντος μου, καπὶ τραπέζη καὶ ξυμποσίοις' Φέρε τω φαλακρω, δος - φάλακρωτων τρωγαλίων, καὶ μη φαιροι
ανδρος τὸ μέτωπον ἔχοντος. Ημ. Μοῖσα, συ μὲν ο λέμους ἀπωσαμένη, μετ ἐμοῖτο φίλου χόρευον, κλειουσα σῶν τε γάμους, ανδρῶν τε δαῖτας, και Θαλιας μακάρων.
σοὶ γαρ τάδ' ἐξ ἀρχης λελει. ην δε σε Καρκίνος ἐλΘων
428쪽
τὸν χορὸν ἀχον ἀδελφος τε καὶ ὐτὸς, ἡ Φω
429쪽
ehu is institim me o iami res, hoe eis Mutrix mia: ἀν- in omne esse eois res dolatratinos, salinis levi mucos, si tum nanos, caprinoma atta corum mnenia, inac uuntur inventores Etenim dixit eorum piar, illud, quod Faeter spem sibi obtimat argumentum fabulae, a mustela vesperi sua matum ruisse. SEM. Talas Meet Gratiarunt pulchricornarumammmeelebre sapientem p tam ariditae, quando vere novo luminμβα- inans voce peraueyx et choriuii non habet Montanus, neque Melanusius cujus acerbissimam vocem garrientis ainsivi, tam tra eum horum haberent mam ejus et ipse, ain, Gormnes
430쪽
moras, basilispices, Harpyiae, nuum fututore inpura, Mentes hircurn, piscium periticies et quos despue creatu magno et
TRYG. Quantae molis erat pervenire usque ad deos i mihi hercle sesso dolent oppido mira Parili utique desuper intuenti mihi videbamini. De Mo Psdem spectanti sidemini sane maligni, hinc autem mulio maligniores. Fasi. Venistin , o hereqTRYG. Ut ego audivi ex quodam. FAM. Qualem expertus es sortunam TRYG. Dolent milii crura, magnum iter emenso.FAM. Age dic nunc mil11. Tavs Quidnani FAM vidistin alium quempiam listainem in agre Vagantem Praeter te ipsum PRYG. Non nisi sol te duas aut tres diluinanitaeonis poetarum animas.FAM. Quid autem faciebant' Tino Volitanis colligebant prooemia nescio quae natantium In afre virorum nugas.'