Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

발행: 연대 미상

분량: 616페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

plicationem ista haberet. Sed vocem χαυν nihil esse mcte intestexarat Casaiahoniis nec vero latui commodulavi tur inυ- assando enim non laxae aure molles fiunt cariam, praesertim vi ra, sed ri disra potius. χαῖνον-αM a Vreo, quae sunt altera cisalaboni AEonie'urii, non friet metri ratio. Restat ergo, ut collicis seripturam teneamus, stariretiniusque perperam perinuratis ob for ariae similititilinem, ut passim alibi vi sinus lueris a 4, ω ναυα scriptum oporruisse qua re voce ol sequentein iniri proximae ' ocis vocalem postreata vocalis, idi

potirem. Sed quaenam sit vis huius vocabuli, sive auid aliud sub eo lateat, videant doctiores acutioresque perecomitio se quod ad seruentiam, Dalmampius quem si eutus Gallicus interpres vi riir vertit, assera, tuod assa nimis ni friari sed in verbo χναύω , aut in eius deri

vatis, quorum in itinero adieetivum χναυσς ne sep ritur auidem usquam nullum talem signineatum a veteribus Grammaticis adnotatum video; quoriam observata

omnia vis in . Stephanus, in Thes T. IV. p. 4 ,

Nam visti est ea re, avellere, aut rimat inre; να- ιἀ- vero proprie dicuntur earnium is a frusta, aut par te quae eu-:riis elluntur O denariantvri is huc trahere velimus quod apud Hesychium adiicitur, k τῶν κρεῶνεπανορακισματα id est, eodem Stephano interprete, pam

iurea earnoM etfae, vae super ear boni bas tostaetri, tantur. Quae cum ita sint, hariolando magis, quam errani rationem secutus, vost torrita interpretariis sum.

Intellime etiam possis, viscera silan nimii , ita ut fragilia stant O propemotam in Os stula dilabantur. Sed somtasse rem χναυα pro vαὐμα- id est, delicata cat nium fust super earboribus tosta accipientius adoptatavi.

iis praecedente verbo menclatione Casailboni, commo-ssius sic instinguemus verba:

χορδῆς ἔτερος, φύσκης ἔτερος , Arimasi Vol. V. P

232쪽

SAUBONUS: Μaliai δια λαιμοτόμην υπὸ τῶν μον. Q m. intus sint, omno via ras iu uarunt, quae ad epulas in cessariae. διαλαιματόμησuat agni convivii designationems,habet cuiusmodi est quod Hebraei vocant Kerah, quasiis dicas exesonem. Affine, proprium coquorum verbum .es διαρταμειν. Anaxandrides, Ἀρτιως διαρτάμηκε an τα με διηνεκῆ σώματος μέρη δαμαἰεται ἐν πυρικτλποισι. γης α - Verbum λαιμοτομεῖ proprie significat sine iam gulum ancidera, hQuare Paam notionem si huic loco, ut tecit Gasaubonus, adplicare velles; Dἀλελ-οτόμηται in praeterito tempore, quemadmoduni ab eodem proposituna est, scriptum oportebat: nam intus in thalamo non in ctantur victimae. At id qui lem metricae horum versuum rationi, cuius nullo sensu tactus fuisse videtur doctissimus Animadversor, neutiquam convenit & praesens tense pus tenet cum editis libris uterque instus. Quare consentaneum videri debet, ut verbum ἀλευμοτομεῖ comice hic positum statuamus, pro τῆς τόμους quos nudo nominaverat' διοι τὸν λαιμὸν ἀγειν, frusta caminu per

is cepta interpretibus Qvies ista verba MAUBONus, sic verterula centens ii crauera lavrar unpletis vino: id est . , crate vinum e cado inissum est abunde: in an ine itineis convivae po G se invitare. M Tum idem sic pergit: v POLm cor sv ροῖμος exponitur a Veteribus svμασcφοδρον:n quia iis vrpam etiam ad soni eius significationem, lenim edit fluens aqua vehementius. I vero κρατηρ ευοι ελασθαι dicitur, qui largiore fluxu vini e cado stilentis fue-n rit impleturu At mihi, quam coacta contorta haec videtur docti Animadversoris expositio, tam plana In plex, prorsusaiae vera Dalecam pii interpretatio oueima linodum OHδδέω ideis sonat ac ροφέω, quod docent Grammatici omnes sic ἐκροιβδ- valet ικροψεω, id est, ex om

233쪽

Notar Ridicula mastiea saltaclo, qua turpiter lumbos . .& spinam latiebant. Quidam legunt ἔλκεται κόρδὰI, .ut apud Aristoph. in Nub Pus. 34 ubi Vide hol. l

Bτες δ' Αδον τὰ κατωρεν ἄνω. Sunt qui emendent nκ- πται κόρδαξ: aae nobis placeret emendmo, nisi λελοκαυται moincus desendant libri omnes neque caussi est

ns idem parata, & dudum in mori esse convivas aut quos. Μanes inittebatur cum iam epulis se accinxissent quiae domi erant, Mi πεται κόμαξ, insula quasi hoc dicatam Hsvens unum, ut mensis renrofis Disano instIn sur: non . enim saltare incipiebant, nisi finitis epulis. Pro τοι κἀτω- ποεν ἄνω, placeat magis, nec opinor sine caussa, τὰ κἀ- πτω, νανω. Syllas M, quae fuerat ei, inanda, seisine scripta, depravando loco fuit. 'am varie accisnpiant Graeci suum illud ἄνω κάτω, ahitari nescio ubi In multis docemus. -- Saltationis genus, quo de agitur, alibi quidem constanter κόρδαξ vocatur, quam vocem lucqtu ire ans. D. exhibet: σκόρδαξ vero nusquam nisi hoc loco, in quo vetus M. A. cum e litis consentit,a perire milii contiψt. Videndum tamen, ne quemadmoduin aliis inultis vocabulis a liter consonante incipientibus sisterilinis praeponebant Attici, sic in hoc interdum secvirint. Multa sunt certe in Graeco sermone, quae ruritie aut aπαξ λεγόμενἀ esse videantur, aut quae plane nusquam in volgatis libris reperiantur, ab e litoribus scilicet oblit rata aut prorsiis eliminata; quorum satis frequentia fomissis exempla, si siligentius excuterentur vetere codices

in Bil Eoin armin scriniis latitantes, deprehensuri cis mus. Videndumque etiam, ne Aristoehaneum verbum σκορδινιασθαι,, illud , quod apud Pollucem V. 93. le- iri/r, σκορδευν, aliquam ii in hoc ipso vocabulo,Ψαξ adfinitatem habeat. Pro λείπεται κορδαξ, domimus. IACOBS, in Notusis nustis, άγεται κόριαξ legebat percommode id sane, si modo in vulgata scriptiira, quamin tuentia ambo nostri codices, recte ut mihi videtur desenes Calavi onus, quid uam desideraretur. mersum I 8 omlii Breviato abi quum S μειρακιον

234쪽

Iegeretur in editis. τὸ μειράκιον Caslubonus ut pasto an a te vi fimus sponse uatelligebat, maius in nuptiis epulas hasce Hesmare ille statuit. At nuptiariam in tota ecloga

nulla fit strentin tum vero, ut concessau μειρακιω abs que incommodo vocari sponsum potuisse, mirum omnino videri debet quid si quod sponsiis prii caeteris nunc ἀκολασταιma dicatur, id est, lascive O inulante am Quare, quoniani M-κιον - μειροικέου) in vetere codice scribitur, multo convenientius existimavi, si ulcia

μυρακέω mutaremus. Verseulus 9 in in . .. se scribitur, quasi e duobus mei alaris constans Hia'ες--δον τα κάτωρεν ἄνω. Quint paulo quidem commodius vis

deri poterat: tamen satis placet. Commiuissinium imret, παντα δ' ἔνδον ω. si modo per metri Ieges si reti Nunc elliptica fuerit locutio: πάντες δ' -- τὰ κάτοιο.ἄνω, scit. στρι υσιν. ia videtur obscoena quaedam sit esse sententia. Vers. - 1 q. v scribe elegantissimum locum hoc nimndo: Μέμνησ λέγω προσεχ οῖς μω χάσκως; ἔ-wman quae dicor auende iis quae topiori suas Heus tu,nhue m tu, si flere potest, eadem illis dicas. Scribetiis metu χασκ' ἀ; a e cor rupta venustate huius loci a Bτος, proίδευτος, initio periodi frequens apud Atticos.. Elegans spropria ovi lem illa ac pervulPrai at, euol ngans pJ formula en, βλέψον δευρο qua etiam vulgo uim

.mur cuin pueros nostros ad ea auae dicimus tu inus

.ebuimus consentientem utriusque coctio mini editis sciripturam Coniunctivo modo *ράιζης , mimi voluerat idem

vir doctus, non erat locus post si araes sui optativo

235쪽

is lan ir. Age descriptos ante hoc listro pag. 3 9 dil

236쪽

mpiente τῶν ἀρ- ρι- , Piae quo nexu es praecedent hias vel sequentibus apta fuissent aegre hariolanis esses, nisi ex hoc loco disceres. Nempe κυνες υρπιον τῶν καρχαμμων, est pulpamentum e parribus caudae moxin canis riscis, .c eo Mnere ps eainariae nonianantur. Scissitur quidem hic vulgo καρχαρ. penacine nec alii in ex Ins A. Minotiis tuam: in Epis vero deest iste versus cum mnibus qui versus 32a. e. Quare , id hinc encere non disitavimurugebatur, paulo commossius rav λυπιδινν dederat idem codex A. in versia 3rallelo pag. 3αa. e. quod ibi in Anima iv. liximus, mos Mi m. . οι πιι desiderari motrica Ia, id hic tandem in contextu ponere ausi sum .. M. Fon damneni, και μετα δεῖπνον θαυμα- ινστὸν ὁ Ἀστ' ἀγα- φηθη. agis tamen ex iis sit. - Vers i. υσι. εἰ σι nis. O . Nil interest.

237쪽

did M sententiam perimis est. Caeterim alnandaret Heriar hoc vertatim, insertiam ex interpretamone praeceden is emii Miπεῖ. Quod praecessit λορδοῖ, reciprinae vel neutralainter ac ipiendum , pro λορδὸ ἐαυτὸν , in mat se, praeabG

239쪽

πνοοι ἐν με πιι αρωματα. Sane, per tropum rem hun

240쪽

τοφυη λιδονα φησὰν ἀ-ν id est, fraei num nugatonem eum nominat. Quem locum ubi citat Suidas, i Φλέδων φλέδωνα quidem peris longum scribim in ed. Porri Eusteri se φλέδουνα habent Suidae edi ionm Veteres quemadmoduni apud Diog Iaera vulso clitur & recte se ciuidem, sicinis mox apud eumlem Suid. apud Hesych. λελν. per o breve effertur quam esse V ram is ipturam dubitare nos non sinu eiu et Timonis Sillogra pia veritis apud eunt leni Laεniuiti, II. O . Quare non in Casauhonus, φλεδό- in plurali, sed AGδsi a scripsimus Pod, cum τὸν - - χυρώμενον versis . perapte convenit Iani mos , a possis perinde vel ad ipsum id quod sequnur, τὸν - - πιώμνον, refero, vel ad superiora. Sed conivnino a omnino post qλιν ponens videbanir cuius vestigium etiam in vocula τὸ, cui non fuerat hic locus iupererat. Ante4πέλαβον - abiici parti latra' debuit. Minus feliciter manulem ver sunt olim curaverat Guu CANTERUS, Novari Lin lim. 1V.Cap. s. Villeiarunius in ciΜs. Par. B. non sλων scribit ait, sed Mν. sic. Unde sic corrigie, παντα φαυλόν τ' ἀνυπέλαβον εἶ ne id quidem absurde, nisi quod metinim desiti mitiare saltem q-λ- ῶνα ε' υπ- .ud ad codiciam scri-

Priaram propius etiam accessiit insu Io in hunc modum itus erat a VH παποπώλαις tenens TouPIUs, intelligebat, aru eso'olo, idem codex ia habet: at, neutriit satis esse ad con plendam versus mensuram perspicuum erae; qua-- τὴν τοῖσι ποντοις cum TolyPIo correximus.' si II insignem utique veri speciem habet eius lent TouPII emendatio, Quam si quis in contextii nostro desideraverit, haud primini in uiacta Nota a nobis continenclatiun viilebit. Vu, linam scriminiin, ελ. oν, in hanc simientiam accepit Dallicus imae r- ον γ', iis ne vo-- - de rh un

Dalem pius ipsis inriter ae ianwm e rara . Quasi es,

SEARCH

MENU NAVIGATION