Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

241쪽

tatum Quosnam vero convivantium πόρους istis is faucesu DALECAMPIUS intelligebat. VILLEBRUNIUS, Mnades secretorios Eclo de res nin menses cogitaveram, qua. ut non amplius vomitu cons purcarentur inet illorum arte emum Sed lubens meliora docebor.

I, ef 38. Placet ouPII ratio, ver,irum seriem in isto versu sic mutamis ru est B. βω-4M ei actatis nam aua amram uia pons et r. Cum φιλόσοφα legerem in eduis, ad T γ ματ referebatur illud adiectivum ris sententia utinctimque probabilis existebat. Sed haud paulo prius, is

. posuimus iam iptis sexto sad pag. 378. b. o ni pag. . 386. b. J Apagaraoctorum emendationem, L nempe Dasol ampli, J οὐχ' θύειν μέλλομενsu CASAUBONUS. Vesris. Recte abi eodem CasAUBON monitrum erat rae Scribe, υτῶντἀ τ οι κἀτει τὴν τεχνην. Ea Usanum in quae ad amem perinent. Omissus is verius in seu cum citolaiis praece sentibus ciano sequen . . Mendum palam faciunt metri lac sententia quae nul- .la est: nam de interpretatione viri docti si aliciam exv inmmis vovis apponam: Dalacamp. 3 iii aliud dicas, .nii; ito olim de innecte Emeraemiis igitur quod .corruptum est, ut sententiam aliqua, Quin versurun Limo: nουδὲν χοροῖ σοι διαφέρω τ' 'Λσπενδών.. Per horam De in intes sago Maro ιώ, de ou ex. aerat proumbium, 'Aσπένδιος αβ ιστάς. Ac fortasse sci

242쪽

. Eo proverbio inelnuuint, quo fram eo tomaerentile, qui c. sua sibi commoda, non aliorrum sectareriir cunasmossiae sunt avari istaestus cupitli. G γι φιλοχρη τον , alva Zer inbius, exponens hoe Proum Num scenturi II nunKm-ντοι. Haec ille. Sed non minus Venuste de alio uium mpaveris, si sibi, non aliis, larum emisium vult sis

mestharoedo vel ad cinoriun rapacissinim manus alii Mens, Bauae sexcentis iocis matἡriani pretiet time amu Plautiamm Graecos continos ves potius hoc significans, se i .henter vesci eo quod paraverit, si iure Mis copia AMmque hanc interpretationem proximus versus Veis .

ipse Nupius observavit recte monens, εὐ- non singnificare illabo, sed poum seu sperianen dabo: c a ripiti Cyclop. 49. QValinenar ad Herodot. VII. o. p. 33a quod, se Casailbonus pulchre mellexerat ad

Acten. I. 28. f. Animadu T. I. u. 216. M omnino non satis adhuc in lupaulo posita aerii emerinatio luinis loci ab illo proverbio petita. an quo a , quaeso, laus artem solertia lue seam conamendatum & ad OQ.haturiis Ei, cui operam suam locare cupit, rapacinitem saam laudaveriti aut quid proniolumni se pinaverit, fiet dixisset, ipsum se lisenter vesta eduliis a se paratisὸQuare, donee magis in liquidum deducatur quid sit auod Hoc, ipserit poem, confisitius duri, iugaram lcriapturam quamlilae vitiosam, in qua fortasse longe aliudquli latear, terrere sumi vero monere erudirum lecto-- , - χονδαεύου σοι, sed . σνδρευουσι serua in membrani o διὲ vetet, quod cum Atis tenent eaedem membranae, nulla prorsus caussa fuerat curri mn --tatum voluerint viri doctu Careenim, ut ad provectium

243쪽

p. o. IN LIB. IX CAP. LXVIII. as

e de spina ritharoedo redeant, se iam silera etiam ad IV. 374 L Animadv. Vol. II paa. 633. Darii iniis si l geris suae de illo citharoedo Areonius Paedimus ad . Tulluserrinas scripsit, cuius verba Erasinus etiam in Ad lsis pag. 6oa adposuit intellis solenti arinodum fuisseum artificem , ita quidem ut absqM magna molinom

Fr uris quae alia magno labore vix irare possint. Et linet..nias quklem, fricti concedam equule', aut ita absurdec inii nostrilin, de sua solertia gloriantem, cum ssio Maroedo sese consere potuisse. Sed potest in controverso vocabulo etiam proprium nomen alicuius coqui aere sua olim nobilitati, larere. Vi 11 48. Ad eduum Ea invi se ex ins. A. adnot tuni:, poterat id teneri, producta vocali ancipiti, tenetque etiam is m. Sed cum alias sere constanter Atinticam formiam is praeferant inevibranae, hic quoque e 'idem placuit uti Veii 4'. Recte ignorat inlex instita uterque articulurn τα , qui ei aere in e litis a sectus erat. In utroque vero cod. τεταγμένἀ plene coibitur. V . 32. Delendum ii articulum clamabat metri retitio oeabiecerat etiam OuPIUS ris 34 των πετραέων ἰχθύων των ποικιλων, sunt 3enitivi partitivi subimellecto pronomine τινάς. conterri cum hoc loco Toupius iussit Machonis verba VI. 44. la sita ibi Hον πιτραῖον ποικι- ν, absque articulo, aetii poeta dixisti feras aviuvarii generis at hic οι ποικίλω Videntur esse variegari. ιμβαμματιο ις una voce scriptum oportuisse peti -cte idem absolutissimus cliticus viderat id ipsum vero dedere codices mssti ambo. . Scri- πρὸς 'ιλειν. Sic loquuntur Graeci. Aristot ' istes VIII. Politic. ταν δε ἔτη τρια πρὸς τῶ ἀλι ις μα-

BONUS. -- Atqui id ipsum ' τῆ φιλεῖ cum inretis iam recte dederat ed Ven. Eaiadem dicendi formulam notavimus lib. II pag. 39. d. V 49. ἀδηφοὶ γον recte dedere inini, quernadmoduni in ne huius itari, Ministis decimi. Vers. i. Sic scribendum esse , ἡ δ' ἔ δ' ἴστε ς, arisinnuit Asa IBONUS Sic vero etiam scribitii in utro

244쪽

Afit, tinfimiam apparo id longe sessivissimum re visum erat UPIO, conserenti ciam uomenandri quod legitur apud Nostrum IX. 38 s. e. Cum Dilecaniplo equinin hoc simpliciter, sicut verba sonant, de epulosin , auod litantium mine dicitur, accepi Aster OuPius dictionem istam , omnes sesel-s,lis interpretes contendens. Festive inquit Comicus issentim eonvivia περιδδε πω τηλβis vocare. Sed hoc Aiuncae salivae est,in quod nostri homines non lapiunt trire 44. χ ο ρ ντ ατ α. Sum rivum, pro Comparativo, tenent cum duis mssti ambo Quod non adeo ab usu Graecorum, parariti pr*esertim, alienum nobis viis sum erat, ut opus fuisset νωθρότερα cum ToUPIojor rigere es 43. σιναπι πούτοις παραπιθημι. . Sic transponenda esse verba bene monuerat CASAUBo-

ius, cui suffragatus est Toup. Vultatam tamen Verborum seriem tenent assti. yes 47 ινα διαγειρ scripsit Breviator is in his veri is finem fecit talogae. In Iζητεῖ vers. 48. nil mutat iras . . quod tamen non fere

. Anthippi μαγειρικὸν , lim excipit alia poetae nescio cuius..Νam ait καὶ ἡ παρὰ Διονύσν δ ιν εσμοφόρ μαγειρος Μανδρες δαιταλεῖς τι ηM Quis auten hic Dionysiis drammaticus poeti Lego Διονυσιν, & hanc quoque sabulam is Dionysio tyranno tribuo. Certum est, aliquot comoediasis ab hoc editas Adonidem illius paullo ante laudavit auctor;, nunc Θεσμοφορον quain vocem utro genere accipiauius, is virili ne an foemineo in qua notione , incertum M C SAUBONUS. - Perspicue παρὰ Διονυσι. crustiar in

sero vis. Dic nescio an in ins A. Cur vero Dion o regi potius tribuamus hanc fabulam, quam Sinopensi cornici monyso, cuius aliae passim fasulae laudantur a Nostro, nulla satis valida causis subesse videtur Verba sφεσι; in ecl. Cas. post parenthesin ponuntur eum intems vomis signo Nobis haec cum proxime praecedentibus visa oran cohaerere : ut, τοὐτου ἀνησθηνἀ τι φησὶ, idem va-

245쪽

IV men priores versu Eclogae DION Trar in hunc ni dum editi legebantur: ταυτὶ προῶπας τὸν μάγειρον δέναι. Πολυ δῶ γὰρ ἀεὶ πρότερον ἔς μέλλει ποιεῖν διον ποιησαι κατὰ τρό πον πως δεῖ, τι- 4η προίδη τε τοὐτο, ἡ δὲ φροντι ,ου; ἔστι μαγειρος, ὀψοποιὸς δ' ἡ 'π' Dως. Ad quae AsAuBONU haec adnotavit oratum huius neciosae principium corruptum est. Apponemus aliquotis versus ita is legendi videntur nobis: v μικράν γε χάριν ἀεὶ μέαν , νὴ τους θεους. ταυτὶ προεῖπας τὸν μία γειρον ἐδέναι. Πολύ δεῖ γαρ αἰεὶ προτερον οἶς μέλλει πυεῖν Β τὸ δεῖπνον , εγχειρῶ, Τοιεῖν πόλλ' ειδειαι.n τολον ποιησαι κατοι τρόπον πῶς Ιει τινα na 3 ἡ προιδ τε τολο, μηδὲ φροντιν ,-ου ἔστι μάγειρος, ὀψοποδες δ' ι - ισως. . Qui ante locutus errat, coquunt aliquem laudaverat, eo nunico nomine, quod Gibos optime conciret. At ille cialian haec sunt, negat coqui eam esse laudem, sed vilis44 n ποιου. Artem enim coqui maius aliquid esse, ex plu--rilaus observationibus colle'um. Sic alii poetae in reci-istatis ita testimoniis viscrimen statuunt inter μωγειρονιο&όψοποιὸν4 διακονον, ut Nicomachus libro septimo in Vide VII. 29o f 49 r. a. Primum e ni DALEcAΜPIu latine sic reclaederat Ea semper fuit in tu mea stivisas. unusem versum ADA- Mus apud Viaebmnium, in anadem cum Casaubono senetentiam, hoc modo constititendum censuit:Σφόδρα μοι κ αχ εῖ-αὶ ἀνέμια, ἡ τους θεούς. uae, sive ipse ADAΜus sive VII. BRUNIUs in Ga lica versione reddidit Parcies oeux, is sevo, de re cui

246쪽

adni tum, speciosae, merita in tribuens latulem, tamen minori molitione tuendum hic MKori eximinavi. itaque nil nisi aerentum primae vocis mutans, Σφοδρα- πιειμ τὶ -s. a. resetis tentavi. Qua quidem ratione rectissime nunc curatum esse lauta locum, minime equidem adfirmaverim quin inius illo etiam incommodo premi intelliigo senarium, quem intactum nos reliquunm, auod dactyltini pedem habeat in secunda se se. Ac fortali in Ionge etiam diversam sententiani rinngemius accipiendusque versus fuerat; quae sententia ex his, quae infra verc3L 37. alii untur, eria debuerit. Ibi vide quae notamus. Pro ἀεὶ citin hoc loco, tum rursus ver reni, Isara it venis cod. A. De tota Ecloga nonnisi pauci

versus adponuntur in Epis nempe vers. I. usque o tuniriarsus ivr1. 3 - 34. In quam es, quem mutilatum ex filii ebant e siti, nobis non opius fuit ad coniecturas confugere nanti tria verba τὸ δεῖπνον , quae e messio versu exciderant, optimae nostrae membr. A. Mis ob tulere. Vese . nihil e membr. adnotatum sed necελι

initio versus serri potuit, nec istud οὐ ' πιβλαψ in medio. IV igitur, AsAUBONUM secutus, a μὲν γαρι τις οὐτ' επιβλ. scripsi. αυτ' ἐπ ιβλ. maluerat sive Adamus sive Viliebrianius. Ver6' . cum eodem Casau hono verba sic transposuimus , ut desiderabat metrica ratio, τροπον δὲ παραρ. Ο τρο ουον παραθεῖναι δέ item . . et cinnis xentu scripsimus, ut esset particula per sectans, non enclitica Pro μὴ προεδν τε, quod vers. 8.vulis legebatur, simplicius commodiusque nobis visum erat , μη τε προiδη cunti ADAΜo corrigere, quam si, μὴ προίδη cum Casaxi, no. Vitis Io Bene Atticum erat o ταυτὸν , quod veriis codex habet; sed ei nunc ob metriam non erat locus quare recte aruri editum. Uers. i. Cum sic vulgo consentiente cum editis co adice nasto aegeretur: τρατ γ πας καλεῖθ' Oe haec minnuit AsAυBonus is uod dixerat de disterentia in erωμάγειρον Ἀψοποιὸν, pulcro simili sequenimus quatuor

247쪽

mos, O sint. - -ιο . Prior haruni veris ita est ορ-neter Sed legendum i n-- ἀπειπτο μὲν ΒΜore sito Athm-us iaeta non descivis, inlauam loqueluein cooum erat at uis ita etLitus: acdereti CMAUB Nos vi, inae in provocat ad ea quae in Antinacis ercis lunum se ivluta ab ipso monita sum/- ad lacunam vina est in Diphili coniici testimonio. II. s. d. haec notraverat ii Solet Athenaeus, quamlo plus oculos ex aquo Poeta versi salescribit, mista saepe omit- aetere, quae ad sententiae summam nullum nomenuimis halam it. In sinas do Dipiali versi praeterinissus est .ali ius sermo, quia Uientena erat intereatus. M - Quam

viuervationeat, i in Animadversionibus nost- nescio do pacto ouussim tu adscribere voltu At im acum versio isti ad Eμι-- ati rem pertinetare, non ad Ata narim; nam, d ipse auctor in illa operis parte strips rit, quae inuina te oriani Periit, defiaire non datum '

248쪽

notis. Sed ne illa Dialem, st-ndi auctorissensilio, anti . bluariorem ini a nonnihil praeterivissum constituere poὐsiuniis Ilis latis cereiani minis videbatur, & interculisse aliquid Me qumiaperium Verini, ea tali quodam uiuo, Io vel a CA unono sinum vel a nobis tentatum est,

auso eremta. Illud autem inerim peripecte ab Anisse

adversore curarum qu ἀρχὸν, cui voci non emit serie hic locus, i ἀκμὴν mutavit. nisi ἀρετ . t malu ris, quod . lobissimo IACOB video placuiste.th, cohaerere ista videbantur , τὸν δονὸν Ἀρχέστρατος γέγραψεν. Quare monuit CASAI -- , Abulis .ur

DCtribus sestientibus, luteremurum CASAU Boos. Sane si versia nec metrica nec gratoniatica ratio, nec frateritia satis constabaa. Parum urique rvi ilum - CAMPIUS interpretanas erat Q ae adiuvandam homunum inani a illo mina sinet. Nempe ais Mais ille, contrii Graeci sermonis usum, pro των βιοπικω accepit. Similiter vero etiam VII. BRUNIUS cum ADAM , Graeca sicci genda satruit, in eamdem sere sententiam vertit Matur a non pissa prendreuout resulan a cri mur lineas M Hus migra se timents ou mur te ripis Mesain. morum tin ratione

illud qui leui rectissitne factum iussi vi, quod initio e ius a pronomen assiectum, articulum vero A ante a- γρο- ινα deletum btuerunt. Sed in ' ἔνεκα . haud obscure latere θ' ἔκα στα tu vidctatur pro quo Pium plene olim ἐστὶν ἔκαστα, scriptum suillat, epin

249쪽

is mio niM munivi , nisi quod . τ' re vostrophum se psi Quod si cui non satis iusta mensura inne versu videbis

vir deleta vocu A, a carere possumus recto in diu decurret senarias. Sed, ut eo consummus, nulla visis ire neces is urgere tint i ob se luemen vocalem

ei impii nostra insecundus pes erit tribrachys. Ninus 3M si sciistebatur in editis r καιρω αυτη δ' εαυτης ἔστι μηνότια ubi aliud si videtur CAsa 1-Nus, cum inoravit: Nam, ut alia ineant, sic veri ὁ καιρος de quihus non cogitasse vi in docti Animadversori nullus amplitus Iocus superfiat iis erat. obis, orti, pro αἱ n, recte ex Graeci rus usu dedere coelices nostri ambo Iidem vinnir, ut pro miscisino enere foemininum ponerem sive iuniores Italarii sive e litores. Sed de hoc ueritin continuo deinde semili locus erit. LIn ἐαυτῆι - nihil idem mutam codices nostri r sed mere retitio omnino postulavit, in transpositis verbis sic scriberetur ,

ri pro Musis fortasse Atticorum itiore aevo scripserire auctor Iam vero id ipsiit quod initio huius verius S in fine praecedentis scribitiar, V καιρὸς sssiit illari non potest abrupte admodum csci. Ex ins a. quidem milianas viscrepantia adnotata in seu vero, omissis ipsis tim

라틴어 텍스트