Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

211쪽

ν. D. IN LIB. IX CAP. 1M ins

a nos at --ο utique nonnisi fere de reati ex ran diisci solet quod Heraesissis magis convenit. Sed Hermioneam ille, sive Hermionensis, quis fuerit, obscurum prorsuru'ki r vero in veteri Graecorrum historia nulliun alium novimus nisi Pandionis filium,/Megarorum regem de cuius morte longe diversa ab his, quae hic legimus, truis

ni Apollinioriis Biblioth. III. 13 I., Pausen. l. s. pag. 4D Quare nihil mutare ausus sum.. Η μή ἐγχεῖἀξε. . Videtur hic poεtii scripsisse 4, at simul quodam l o apud Hippocratem. 4ὐα, ψόα- ψο-

QBImimovμui Thesauriani Philol. T. III. ai. 6as. vaea, penulium brevi saribitur in titillo huius capitis;

h sic mox rursita in SIMARIsTI testimonio in au t me codex ML super Mα ab eadem manu splithon- sum . notitiam habet. Monymi poetae testimonium , da quo modo quaterebamus, Me cossici D. In cod. A. v

τ ψύας sic scribitur, lemadmodum in editis: at ita

tamen primam syllabam produci debere, versiis hexameistis ostendit. Paulo post vero, in Euhrotus- testimonio, mustis manifeste correpta eadem syllaba est. Postremis verbis ex Sunars testimonio, κώβους, πιλλι- usum esse CORATUM ad illusti uncium locum issicilem VIII 3sLL ad eum ipsum locum notavimus.. fide nostrorum istrorum in istis verbistis ex libello,, Rufi Ephesii De Appellatione Partium corporis humaniis lembani Κλειταρχος. Sed didici postea Rufum, non . Athenaeum, emendaritonis in ligere nam apud Pollu- . m. oui torum sere Rufi librum in situm semin luna . um casu, - . scriptiun. Et da anatoaucis reb

212쪽

.s: ipsisse Laaa-νMSolensem, Aristotelis discipuluin his testantii Pollucis vina e libro secundo: sin. 46. I

. evindem Pollia II. 64. LIB M vii nomino appellans scindit ciea rara νευρομάτρας uiri nos ex Suida imae sicamus rectum esse s*ρομήτρας. Au ille rati . das, in Ψόα':J εν--ις ἔγκειν- οι πηροὶ δι', au. ψέξεις κινεῖσθαι πεφώκασιν. Man constare potin tutetas, ex Hippocrate , qui νιφρον μόit iunctim nomimae m nim riam ex Interpretatione Rufi, mani an in initiis .e sitionibus Oearchi hic lo in hari siriir Κλειταωσωμητερ ἀς. M CASAUBONUS. - Quod praecessit apud Nostrum v abutunt, o nἈλωπεκας, eamdem det inni- mitionem adnotavis Hesychius in iaι. Serapnira μυ- τἀ tenet cum editis codex A. Protius corriire vero mi ori scis ini in cod. seu sed ibi superate imposita nota monetur lector de menda In qua tamen scriptu- in illud fortasse boni inest, io acuirit ultima vocis syllaba, ut apud N STEPHANUM, in Indice Thes pag. 349 g. Caeterum emendationis illius, 'εφρομήτρας prom-μητρος, honorem Merra suo Henne STEPHAMO tribuere Calatii onus debuerat: nam is sic corrigendum hunc laeum diserre nonuerat T. 1V. Thesauri r. Ling. pag.

in Ciaracteribus Trueophrasti. σφόδρα αποψῆν. Facilem autem Ei,M posse rari, clarii ref δε αυτόπιστος : nama id coninuine omnibus partibus quae protuberant & κολωλἀ non sunt, sta potius Uτἀs. Quare non sivino quislis sibi velit Etymologici auctor, cum scribit, /ην sici quasi 4υην, sed per viatiphrasin, ἡ ευχ σχώσαι οὐδ'

213쪽

p. 399. IN LIB. IX CAP. LIX.

ntur. Non praeteranitnim dicere, in verbis Athenaei viax, do diversas sementias super o ne huius nominis las unam confutvltimam alii ausi, deduxerunt, alii a 4αλιν. . ouare ita sci ita malim, διοι τὸ ρ - ἀποψαλ αι δ

censui Sed nec ossaubonus si iiii equidem video

semieni iam initias i i perceperat: nam, ut alia omittam, ae ovalisve, quaeso, est illa interpretiitio verborminaπι μυουσα σὰρξ quarum tactia obnoxia se eam. Debuerat doctiss1iniis Philologus lue edicum potitis ussire DALΕ- propior erat. . E c. , hoc nomen sic ille huncci cum latine reddidit n inclitum, quia facile A ποέωνται, id is est avectamur auandoquidem lumbos flectius puto,imi, Maam Minos, licturus erat L. ea car leviter Dium uiniso, ossibus s& eis a superficiaria insidetici me adishoenis vero a particula , quae deerat evitis ante Ozi, comm- monuit Casau, nus potueratque simul adn tare, recte exhiberi eatriciosam particulam in Epitoma No quiMin codex 'u illam tenet μνημονεύει ἀυτων καὶ ε ρ- Sicinis A. cum e l. Ven. recte, nempe τῶν ψυῶν qua scriptura temere disce sum in ecl. Bas. Gis. In Epitoma deest hoc EνPNIs testimonium ; ad quod nihil est a Casaubono non crum sed ad vers. I. haec adnotaverat DALECAMPIUS:. Λοβές .ialis es 4ecinoris in pulmonis sed aώρ- hocis dicitur. σὰρξ enim est, οὐ λοβός. Lacenter id poeta... Vocem latine Abram redidiant Glossae veteres P steriori versu suspensa sententia est. ἐπιτεμὼν sic scriptum de sit nis... Sed vix simul stare possunt, absque coniunctione, duo participia, ἐπιτεμο νδε μαιών. Commode Hem DALECAMPIUS in versione has laetifere, isse am eontempleris, aes s. Caeteriam, licet afuturo lectan do a in Uristus secundus quem dicunt, regulariter isse

214쪽

vero .viri u habet ins A. non tamen id verum est.

dini pag. 6 6. e. ψησιν σπανέως δέ ἐστιν ευρεῖν - , α σπανι- δέ ἐσπιν π εὐμn τὸ οὐροι - των δελ- γων λυόμενον. Ram imis venias ουραρ μrpatum de assis aianasibus. Imperfecte comiscipitur haec obismatio. Non docet quid rectum sit, sed a quid minus rectum non enim ex his cistas, quibus ani-mnialibus proprie conveniat. Scin talli, Otia esseμα. ἰὸν τῶν προβάτων. t Suidas, i ατα , ex Odyss . . . 44o. Id quoque partim sarisiacit nam Aa in unis

is versum appellatur mamna in homine O quadri eous, aut is Quia tota in sunt mammae. των ἰοιων τὸ κατα τῆς. -στὰς, 4nc vitant veteres. Hesychius, ira OAαμJ Sed is nanc vocem lanea sibi Vin sicavit, &-υia appellavit eώ-istra mammas, vel partem illain corporis ubi mammas hambent in cae alia bruta selini sumen vocanti De hisis ighurisvtit proprie usu atur interdum non κυριως, sed B M αλόγως, de aliis quoque dicitur pura, de piscissius autis cetis sed hoc raro contra usum recte loquentium, isti observarii luc, cum ὐπογαστριο potius de istis et

ti idem esse, tau Hesychius scribit. CASAUBONUS. Habes etiam ex incerio poεta apud Hesychiuni, οὐθαταιεέσκει , pro H ς βόσκει, ut ita exponitur adeoque de

Plutarchum, De Sanitate truenda, opp. T. II. ecl. Francos pag. 324extr. Parique ratione tria saec.ὐπογαστρια, εὐ- Βατα, τμαιον δέλφακος, coniunctim nominavit Pollux.sib. I. sectosa taeteriam, quo pertineat quod ait oster, - των ἀλλων ζώων, haud sane adparet. Proximum HERODOTI testimonium si spectes , quod ex quam bracapite sectando ductum est, hoc videri possit dicere Atli

215쪽

p. 399. IN LIB. IX CAP. LX.

sum, periinere potius mi Tele ae testimonium , inutio. positum ii ut de assis anima, o dicat auctor Noster pra in honiano nec tamen pro certoi statuere quidquain a

sini. ire vero Epitoniator invium totius huius capitis ρεῖν ἐον τῶν αμον ἰωων λεο-νον. Sed magis etiam illini nureris, quod CASAUBONUs, quum suo arbitriit se illa rodorea, quae sub contextu a nobis adposita iunt, in ipsim Atticiei contextum inseruisset, ne uno quidem verbo de isto ructo monuerit lectores. Nam veteres scri-tti libri uni essitis ante Osaub. nil assiiud hinsiant nisiae ipsa verba: Ηρόδοτος δ' ἐν τῆ ταρτ των στwῶν*ησιν. -Nίως δεχτ. Ubi Basileensis quidem editor postvησὶν laminae Aprum sociaua sed fortasse nihil deerat, ad cp41σι uitelligerulum erat . ουθαρ sive quid omnino excissisiet, satis esse nos putavimus, 1 ἐπὶ σπω sup-tteremias, monentes simul lectorem in veriistis libris non: cista Aliquanto tiara verba, quam a Casaubono factum, ex Herodoto hic inserenda ianvolini censuerat Paulus LEOPARDU Emendat sib. VI cap. ao. Quem secutus ille, omissis prioribus ista sola inseruit, a φλέβα τεος. sinulque pro σσσωμένας, quod legitur apud Herodotum , υσυωμένης . casia, nescio, an consilio scri-lfit. Quam scripturam, quia tacite ista omnia a casau-ono admissa erant, ab Athenaes manu profectam ratus laminias VALCRENARIUS, percommodan ue eamdem es.se intelligens ex Athenaeo corrigendos Heri dote 4 rosc insuit inmotis ad Herodoti locum citatum.ὐ ποἁmis δὲ μόνον, ως - των ιχθύων. Adiecta mes-les verba, ἡ ἐντμαῖον, οις - δέλφακος aut aliquid sim . te. Cons. VII. 3oa. f. cita novata.d STNATTIDI versiculum, ex Atalanta irarum, correxi ex VII. 3oa. d. ubi idem iani prolatus est. Ex eodem loco pag. oa. e. correxi hic THEOPOMPI ex caua sthm t stimonium, quod in editis libris corruptissimum erat, eum Dἁμαρτεν Dro Δαματορ legereriir: ut mireris nihil gravius de isto scripturae monstro pronunciantem CASAU- BONUM, nisi hoc is Verba Theopotus e Callaesiano sui pe-r,cta nobis merito.μ Subiicit Animaaversor: De illa fa-.bula diximus alibi de Sirealibus eiusdem , Pollux libro

216쪽

pompi Callaeschro di inrat vir doctus, s nempe ad Vll. 4

unt, ut in vulgatissimorum verboreii sedem it repserim rariora. exquisitiora in autem dέσu Mabulum e scholis phιlosophorum quorum sermonem gravitatevique com sitito subinde imitatus erat Arch anu in depromtum quod asias quidem strictiore quadam notione usurpanar, qvilὸistinguere solent inter disιν - πἀεσουν sed subinὸ e iam lariori significatione 2έσ- cunnur quaelibet serumnae, proposita, Placua aut praecepta philosophoriun sic de Euicuri placitis atque praeceptis loquens Athenaeus, VII. 8o. a. τοις -- --ας θέσεις au. Sic item apud eumdem Nostriini, IV. 3o. e. scribit Hippolochus Lynceo, Συ δε μόνον ἐν Ἀθάναις μένων ρυλυμενιζεις τα Θεοφ- οπου θέσεις ἀκούων. ubi poteras quidem de Theophrasti opere cogitare, viginti quatuor lituis comprehenso, cui Θωεu titulus filii, ut Laertius docet, V. rectius puto senerarii nos interpretati sumus praecepta Theophrasi. odenique modo hic Arehestram vλλαὶ θέσεις σκευασia sunt inna praecepta coquoriam die lipora is eiriore piarando. Sed, quo iustam mensuram haberet versus hexameter, Voculam ita si assiicientiani censui quana desad rabat etiam ipse usus Graeci sermonis, cum sequariar membrum orationis huic oppositum. κεινος scit. τριπος δ' ουν ἄριστος , ut opponantur inter se sibique respondeant με αδ particulae i

217쪽

p. 399 1 LIB. IX. CAL LXI. 1 atr

e In NoarMTRAH vers. 8. detulimus Aouων κατ- χωμἀτἀ Ad evitiis Osini scripturam'λυω nulla exinstat alauboni animadve so quam quidem eo mainta scierabat hic locus, quoniam nullum tale vocabuluin agnoscit sermo Griaecorum; , quod ina Metiam turbares nora lectorem, in ed. Qis. I. unciali limia initio, cis scribebatur Tλυῶν. Itaque γλυκέων ΟΠ'isendum censuerat CORAY, ad Xenocri pag. 168. Perspecte veroiani DALECAMPIUS Drriam ne reddens, monuerat, γλοιε. scriptum oportuisse, simul adnotans i. sic peris contemtum conianinua Vocari. Et tener quidem inenodosum Plia cod. . cui nil ii solennius, quam siphtho Eorum simpliciunui' vocalium e & , itemque i, syquae simillimo vocis sono pronu taliamir confusio. Sed ipsum γλοιῶν, id est, sorrium,fl nemorum, recte dedit ins M. De qua voce videndus, STEPHANos in Indice Thelinuri pag. 68 . , quos ille laudat, veteres

Aristoptanis interpretes ad Nub. 448 quorum observationes maximan partem exscripsit Suidas sub voce Tλοιός. Postremo verse prursus mendosum errat quod olim ede-hariir, ἀλὲ ψοποιουντες. Nec tamen aliud habet uis. A. nec amotaverat quidquam Caiau, nus. Sed γαλῆ όψοπο3ούντων rese dedit nas. D. Sententiam, a qua mirutri in modum ut fere constanter aberraverat Malis Comes, satis commode DA CAMPIUs expressit, quae sunt a ras uicimnquam fui et e navaranos ac lacta Nota .Feles enum mpiari racunqu impense dei

culos inservit suis Excerptis pag. 879. Ac habuit ille sane Midani praeeuntem, apud queus fiam leguntur: αὐ- Περσις Ε Ναο συαροὶτ π quidem Ναυκληροι laudarii etiam apud Athenaeum nostrum VII. 296. a. et s. e. 33o. b. Sed non e Ναυκράτη ς hic metu uterquem ster codex istiis quod, ut invitis libris mutarem nulla

necessitas urgere videbatur quum quod in multis aliis nominibus obtinui idem nomen modo proslumus, αυσι- f κρατη efferri potuerit, modo brevius, Ναυκρατης. eundo versiolo, qui ex iam poeta adfertur, essitam isdem linion- tenet nis A. sed ad Graeci sermonis usum coni.

218쪽

-κliari fortasse vietatur id Dod est in Dis. - τοι-- f- ἐτερον nec stat puto in prosinitae ratio , quoniam

tres syllabae τι τοιου np,honio M ob sequentem voca . leui correpia pedem emere pinerunt anapaesticum. incara testimonium neglecto uretro, velati soluta oratio, vulgo edetatur: in edina quidem stripturai, εἶναιο λεπτὸν, quae ad sensum quoque parum coninuiuaerat is in m εοιν, nil mutat nis A. In Dis vero totum testimonium desideretitur. Sed citra dubitationem semien-chini MuPIu iniudicavimus, versiculos ita ut a nobriectuti lant concinnantem, in Curra Novissi in suid pag. 26Messir Ups., De oriania adhibendo ad carnem incorruptam aestate servandam confra tan XX ao Ia.

quo ille ex eodem cod.' - adoptavit in mutat veriis codex A. In Dis deest totus versus quem Briinckius, ad metri nus minus attendens animum, transpositis, cibus, trimetu legi, adstrinpere conatus est; cum sit, sine uta mutatione legirinius iambicus teti ameter catalecticus, λύσας ι ως- τὸν λαγὼν ξυναρπάσειεν μων:de quo perspecte MasoNus monitis , in Praefati aὸ alimram e litionem Hecubae Euripideae, p. 41 --οNγrum e connexione cum praecedentibus abruptoriini haud ita expellita sententia est Dalecampius interpretariis erat, Pediris soluti fresis leporem nobiseum ille amet. - Viandetur sententia postulare λυθεις γ adnotavit MAUBo-Nus. - Callidior VILLEBRUNIus suo idiomate sic reddebat Si sus laetio re eliis, hi mureouivom ce lieore:

monens inmota is nil mutandum. - - Quasi nominat vum λύσας, ad hominem relatiam sequi posset verbum ξυναρπασσιε ad canem pertinens. Ego cereius nil habens,

λάσας sortes scriptum oportuisse suspicarias eram.

miniin proxime sequentium, haec posuit Breviator et Em

219쪽

I παροι Σοφοκλεῖ, έν κε λα Σατυρικῆ. Cons III. 94. e. Amreus noriini in priscis fabulis nomen de Pro eo suli Apollodori Bibliotheca P,test. Recte vero in so-Ο-cEIs versiculo, pr , ελω, α ι, quod veteres libiti Me,Mactareit, ex loco inferiori ubi repetiis eiusdem e Guli parsὶ κορωνἀ posuit Basileensis editor, quod&In EπPOLIDrs est onto cum M legere r πιι ei, παρ μὲν βατιδώ c. adnqtavit C AMBONus nStant embae pii, αρα μὲν , in libro VII in similinus locis. α - At importunam voculant' protius adiiciendam esse docuit nos codex a qui illam ignorat taeteriti vide VII. 286. la 4 ibi notata. Pro 4 ι . . si quod nai scribebatur H ἱλι οδε lexu spiruu scriptum habent anssumam e itis neutrum male: a tamen, ut lenis spirariis magis Ionicae sit ilialecti , aspex vero Atticae. etri,itionem non magis lare quam superiori loco, expedire ninins licuit : Mod eo minus etiam mirum qu od hic omissa est vox καραβοι, auae ibi adiemi Epidi mari cevius Ei

tonia saec, alia huius loci liuaciat Eustathius ad Od. e. pag. ara. l. 16 sqq.

δοτος. Incommoda tituliae orationis coniecimosin reis haec malebam post illa verint quae mox subsiciuntur, si iεστι τὸ Μ 'viam, Musς. Caeteritis sinis constat, istini Φυτως, H est, sic, Matelnigendum, de foran nominis In o peris breve, λαγός de qua supra fixerae, lit a. επεὶ τὸ καν ημῆς - λαγι uia conan te Epitomator,

220쪽

eius auctore, nihil quod moneam in promtu habeo. Qui vero nox intui versiis. Aαγὸν ταράξεις Oe is meimiae est, ex fabula Σφενδόνη, ut discimus ex X. 446. d. hi recte πιιι, pro eo quod hu scribebatur, et saει.ῶς . κλῆς γεραροι, κωροναι, γλαδεμ, m s.' Sic nas A. nesciens hoc loco vocem κτινοι, quae praeter necessitatem inserta erat is editoribus e superior I co fit. b. το μέντοι, - τωκα λαγώ- ula est, apud Homeriim

Δαγῶα δὲ λέγετου κρεata sic abstae mea scietiarii inde ld. nassiis. Commode vero λαγ φ scripsit Asam Boms, repetens ista vecta in Animadversionibus, ubi laec notavit: Dalecampius docte, Leponnam λαγμs vocant Hippocrates quidem λανια sed Attici, AB λαγῶα. Aristophanes, quilibu s svs Ir33.3'.λλ' οὐινλαγ- εξεις οεεν ως. Quen admodum autem apocalitv κρεάδια κλMR τρια. Vel τετταρα, pro 'Utis canuum aes trisus aut quatuor sic λα- sitiriliter silem in Paeor. ε τι ει 'ξένοκεν αὐτῶν η γαλῆ τῆς ἐσπέρως . saepius alibi idem poeta: ubi tamen ἀγῶνα sunt misv legant, 'M Jσἀν, ου κατ αισαν. C f. Pollucem. I. 3 3. ibi LEDEI Noh osnimo ueni; qui ad Athnaei exemplum quo utor, quod olim ipsim fuerat, hoc apso loco in ora haec adnotavit . F. ἀ Vide quae is noto ad Pollucem meum, VI. 33. εIn fine capitis hac nota indicavimus, totam illam mmmaticam visputationem inde ab huius capitis initio ex Tarauore Grauit taeo ductam sis.

라틴어 텍스트