Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

271쪽

hum, quoi in h. l. usus sit, pro οσπαρδεῖ accepisse: quumque tale minit non Possit accusiativum missim geire, τὴν δεῖνα pro . his scribendum censuerunt. At noster venis codex A. nam 'vom de tora ecloga nonnisi pauca vei, Graim perspicue προσλελαληκέ-νἀ dedit quod nos recipere, adeoque τὸ δεῖνα tenere debuimus Pausta ille qui sit de quo hic agitur. nobis non liquet. Pausmran pictorem, Cuius paupertas in proverbium idirat, ex Aristophanis Pluto novimus. Q a s versu, ut eum edulimus, ita scriptus est in ed. n. Bas eodemque nriRlo in cod. A. καὶ πρῶγή ἡρωτα με δυστραπελον παναι. Cuius salebras minime explanavit Casauhonus, sic edens, καὶ πραγμα -- e plene scripto nomine. PUην- ves , νω τέλος -nmode legebat Dalaminpius; ius v. sionem itues an in illo versu tenuimus.

Σαέ τις αυτῶ sc recte uis A non των ἀπάντησιν. λέγων δ Ἱλιαδι' ' ρ. 6 e. nobservant veteres , Ε flath ad Iliad. O . pag. 1483. l. 8.3 3 semel omnino extam re apud poetam vocem χέρνιβον cum alibi semper λι- νεβητα hoc vas appellet Tocus est Iliacis ultimo listro. vi us 3os. J A χέρνιψ l as alibi apud summum vatem tua es notione siversa, pro ipsa nempe aqui laruamdis uram

viaestionem tractat idem Eustath ad Odys ae p. 34 init.

tibi mireris quod de loco ex Iliade hic citato ait, Quam rendum es iam illa verba in Iliade sanon 'Aττικοὶ δὲ χερνειον λέγουσιν. Coni insta paF. 4o9. Bid. Λυσας ίν τ' ἄ- ' κώιαλυ. 33Memoriae lapsuae Athenaeum nominasse Lysiam, oro Andocidem observa

272쪽

fitum, iusto breviorem esse Hlparet. Cornim dis inre a tem compleri poste nobis visita erat inserta voce-- - ad sententiam, ad metriim perapta. Ἐπιχαροος δ'. ἐν Θεαροις. Sic vetus codex min ed.Cas. r. 4. non a-ore, ut in ed. Cas. 3. - Θεωροῖς, ut in ed. ven. AEas. Vide ad III. Io6. f. Animidv. T. II. pag. 34. Qui adponuntur hic EPICHARMI versus, senarios esse lambicos, cohaerentes cum illiis quklib. VIII. pag. 36a. b. citati sunt, scriberaeumque priore versu τρι-

sis monuerat erucitissimus GROTEFEND. Eadem drino a FIO ILLO in observationi, in Athen. p. r. publice proposita sunt. - iptiira oιβασια adscire ab his est ex lib. XI. p. 486. quo ex loco suspicari licet, λοιβιδ. sonata hic scriptita oportitisse, quod vocabulum perinde aptum ad metrum est,&ad veteris sci iptiirae vestigia paulo pro pius accessiti Posterior igitur verius sic sonuerit:

ιρόνιβια, λοιβιδες, λέβητες χαλκεοι. De quo etiam AsAUBONUS in nuerat, notans ad hunc locum: Fortasse verrum erat, ο ιβ ιδ, ς, λέβητες --πκειορ α -- De metri ratione non cogitavditat vir doctissimus.

E-ολις εν χρυσῶπέν . Aliud egerat ToUPI H, ni e ypotherae is error est cum tomini nunc citans in curia Noviss in Suid pag. 6o. ecl. Lip scrineret ιν χρυσῆ λέ- ο Paulo ante de talis fabulae titillo dictum est, ad

ouvio l. c. Vide VI 2 o. f., cf. Pollucis Interpretes, lib. IX sin. 96. X. 3 et Mil eamdem merulationem iam a AsAUB o video occupatam, sic ad h. l. monente r. Etiam illud non recte, I ει ιας Σφενδω . Melnas is libro sexto Σφενδόνη. Se44, Φειδωνι esse scribens dum potest videri ex libro decimo. Nempe lib. X. Pag. 446. Vulso 'Aμυ-υας Φειδω ι edebatur sinu exeooeni nostro cini. q. e quo hic ad vu atum ενδ nihil assiiotatum video' 'Aμειψέας νε δω absque accent notatua, ut de vera scripturi nonnihil etiamnuin addubitare subeat. Φιλυλλιος δὲ ε Αἰγ . Sic , s. cum e l. en Bas.

cas. a. pro quo mendose is , i scitibitur in ed. Qic

273쪽

p. 4 IN LIR. IX CAP. LXXVI. 46

2.4 3. Irid. κειτο χειρων ἔρηκεν. x hoe Plia Iu proximo Menandri tenimonio adparet, quam frustra sit, quod ait oeris Atticisia 'aD 36. κοποι χειρὴς, τ'

rtim, quos hic nominavit auctor, poεrariam auctoritati accedit tertia, Anti anis, sic sci ibentis, apud Nostrum, lib. II. p. 49. c. MILFLLI versus sum iambici tetrametri eatalectici quoriam in primo, pro uugato ἀλλά φέρειν, corrigendum ess ἀλλ' ἀφαιρειν perspecte monuerat OAM Es in Miscessan Oit. p. 7ὸ. Μένανδρος ποιφ' οὐδὲ κοιτα χειρῶν 6 c. clericism, vem sim istum in Menanis Reliquiis pag. 78. in perire diri, mentem, merito castig'vit BENTLET , in Emendationita pag. 6r o inmodissime procedens versus est trochaiciis

tetrameteri

-Macm in hoc senere diligentia, scriptis libro sexto

.nsaris, capite decimo sad I. 44. a. Ait autem n nνακας, Ο Πένακα quia diversa genera auctorum in is siversas tabulas Callimachus coniecerat. Caeteriam ol is servationem ARISTOPHANI Grammariis, quae hic comis memoratur, paulo post falsi convincit Athenaeus. G-sAu BONUS. - Vide as. IO. b. c. a Mox dian perperam Iic edebatur, 'oριηρος πῆ μὲν ηHi u. ιιν Παρο ὲ ξεστηι Oe ubi monuit AsAuBouus: n Haec distinguuntur non recte : nam i se vi principium is est Homerici versus. Sic enim poeta non uno loco:-Xέρνιβα δ' ἁμφιπολος προχόφ κατέχευε φέρουσα Vule Odyssiae. 38 δ . 34. .. 3 4 κ . 37 . M. Alterum Poetae testimonium est ex Od yss. e. 46 sq.

274쪽

. SOMR-rs remmonio fieri potest, ut proprium bar, an rae ancillae nomen sit caecoa sed & cotrupritur accor--. rigendum videri potest excidioniate Dorico, ves. κοῆς, Ii aussultas, bis tandem ad ea quae dis minuransnadvertere. O CASAu BONUS. - Silet Ditonia in cod. A.

hic quidem καὶ sic sc biriir sed , vel Καοιόα, ut hoc loco editum sive rectius Κοικόα, nomen fuissessi puellae, ostendunus ad IX. 38o. Si salibonus, cum Animadversiones in hunc locum scriberet, iam tum inspiciemii codicis Huraidini facilitatem habuisset, deernendatione inrito propositi non erat cogitaturus. Sed praedicti codicis copia postitio lum demum ei concessa est: qu re quae ad pag. 38o. e. ex illo codice a Casaubono adnotata retrusimus, ea in ed. Cas. I. in Addenssis ad Anima verson in fine operis leguntur. SOPHRONI verba, cum continua oratione sc vulgis hic edita essent. αλαινα Καμκόσι κἀτει χειρὶ δεῖσα αεπιοδος ποθ' ηιαῖν τὸν τράπεζαν:VAμRENARius ad Theocriti Adonia pag. 32s in duqeoti non legitimos versis cons eum leni alchen ibid. pag. m. sic distinxit:

naάλαινα Κοικόα, κατοι χειρὶ δουσα,.ὰ όδος ποε ἡ κῖν την τράπεζαν. Adiecta ota: Ille suo more dederat Wῖν τὰν --- ωσδαν, ut Alcman apud Athen. III pag. III. a. re his quum vetus noster codex π χ' ἁ εαῖν A dederit. etiam reliqua duo verba δουσα, - ἰα in Doricas formas δοῖσα- τράπισδα refingenda visa sunt. Mi EURIPIDI Hercules se versus 29 ubi X ἐρ- νδ β', accentu in prima syllaba poseo vulgo editur: Michaic quoque apud Athenaeum in ed. ac scribitur, perperam id quidem. an apud Euripidem recte χέρνε' ςm-here e litores potueriint, si ita in veteribus codicibus sc-ptam vocem inVenerunt: at hic diserte adfirmat Atti naeus, apud Euri iam nempe ipsius Athenae aetate in eis certe exemplaribus, quorum ipse notitiam habuisset penurue se cistud vocabulum. Et χερνιβ ω recte ex . pressiam in ei Ven. ias eodemque modo scribitii in Ins Emi atque etiani in nas A. Di quidem absque etia ne sρνιβα exhibetur. onuerat Fabricius in Bibl. Graec. T. I. pag. 646. fabulam uripidis Herealem

275쪽

I, psiciter Nμικλην vocari. Poterat eius len usus aliud exen plum ex hoc Athenaei loco petere, rursusque ex Schol ad Aristophanis Pac. s. 939. Illud adhuc notemus, apud eumdem Eustathium, ubi hunc Athenaei locum, qualis in Epitonia contractus leguur, ob oculos halnaeriae, ia minent ad Odyssi ae pag. 33 l. so. perperam - χρονιβος pro si χερνιβ' . scribi. In nostro quidem codico Epitomae recte is χερ,-- scristum.

EMPOLIDIS verseuhu, ex fabula capris est anapaemiscus via eter catalecticiis, aut posterius hemistichiuni tere metri Mox G, περιρραινον τε sci ibitia in anxi'u rectius quam Vulgo dei atur. 1, intelligit deaua sim nonnulla ad Theophraistunt. QC SAUsoNUS. - Vide Mahab Cominent. Q Theophri

ἔκ stripsimus, ille mendos sic scriptum habet, tiλαμ υσα τε ἔχει. Paulo quidem commodius uteri poterisu quod Epitomator dedit, suo iii licio ut passim allini nonnihil mutans, in hunc modum, τὸν παραλάγυσω τοι τῶν δύο μ λεγιμενον. Eadem fise verba, nonnullis ruinis mutatis, habet Eustath ad Odyss. d. p. 33 extri Quin vero luctata prorsus fuerint quae in editis Athenaei exemplistac legebantur, nemo facile iverit inficias. Ea vulgo sic

Deinde haud di e vera erat scripturi κέκλεμμαι, έlinum dabat Epitoma, & ex ea Eustallinas, non aέκλαμμαια nam inrumque quidem per se recte dicitur; at hic de 4 aliatur forina verbi, miniam in penultim syllaba vois calem habens, suae inaneat in nomine inde linuam. Itemsοόκλεψ, restius idem is D. AEustath. Larn βον κλεψ aut Mοι--. Similiter sane composita sunt 3οομι

276쪽

ctum perperam autem h. l. distincta in plerisaiae edisioni e

- Ares in Q. Re a ficta intuitur in M. Cas. 3.-κλά με ἀκλεψ, παροι Σοφοκλει, -ς κατειβλεψ παροι Ἀρχ. ain hoc dicit auctor, quod recte ale- campius videriit hvoeabulum βοόκλωψ esse putiton meum apud Sophoeum, nempe a bobus Apollini subreptis quo respectu deris merciarius Mη-της boum abactor dicitiarin Epigrammate quo lam, ut ab H STEPHAN observatum est, in hec T. I. paε. 778. c. 77. g. h. Epigramma illud habes in Analectis Brianckii, T. Il. P. 23. num. t. In Esitoina quidem haec concise sic ieiuntur: κέ----ι κλεψ' κατώβλεψ. Iam illud mirari subiit, quoepae, Grammaticiis, quisquis fuerit, a quo hunc canonem mutuatus est Athenaeus, nomina ista, quae omnia amum habent si si arum, a prateterito assis derivare potiterit; quae fimro es primo orasto actis potius derivanda eranti Taceo, quod, si vel maxime a praeto passi rivare velles, a secunda persona, non a prima, deci cenda fuerant.

- σουν. Deest verbum βέβλεμμαι non modo superiorisus editionibus vertim etiam utrique nostro Od. instinat, quoniam reliqua omnia praeterita, a quibus derivata statuuntur nomina Verbalia, diserte adiecta sunt, non videtur hoc unum ab Athenaeo praetermissum, sed id ra.

riorum negligentia omissum recteoue fecisse Eustathium axistimavi, quod sic scripserit, ad Odyss . . p. 34. init. l. an κέκλεμμαι βοόκλεέ. βιβλ-- κατώβλεφ Intellia gendum auten κατώβλεψ, haud dubie, Libycum illud an,

mal, quoi κάτω βλέπον apud Nostriam V aar. h. apud Aesian Nati Anim. n. s. Mobsepas vero apud Plinium alios vocatum supra usinius Ohis animalis mentionem iactam esse consentaneum est ab AncHELAO , ἐν τοῖσἹδιοφυέσσι, nempe in libro qui διοφυῆ inscriptus erat, id est , ut ossIus interpretabatur, De Historicis Graec. lib. III pag. 329. De Proprietare Naturae sive, ut nobis visum erat, o Risus gauari Natura praeritis aure, auen is

admodum rectissime fotata HARDuinus acceptare in Im

277쪽

ν IN LIB. CAP. LXXVII. aeta

278쪽

s, se, non solium abest, altera harum lictionum. Sed ars, paret. studio brevitaris ita osse i utos ; nam ct pMilo,, post iisdein veri is utitur Areenaeus; - - x quoviem in Antiphani versu, Κώδη λαεων. finis ter. α' Inii vero, apud Antiphanem habes εὐώδη την γῆ . At hic, in paulo post, ad ex/ώδεσι possis φαρ --,- generatims neutra pluralia, quale ευωω η, pro miscis a . Odoromesua, odores. 3 Sed quinan, si fuerunt, obsecro In magia tum honores Fictirii nempe nugatori, inron nugaroris alicuius figmentitin Legendum aio. ταριε-..mμαγδαλιας ἐνειμάσαντις. sive rectius τὰς ἄπο μαν δ' ἀνια δετιμασ. cons. Animadu ad IV. IV. c. isti pro eo auod est, o tona scriptura vud Pollucem, sic cor risateruanus lector nononi solutans. apud Poli. J nosci-ntans librarius, bis scriptis intuor sileris, hellam istam n lectionem peperis. Addis, E οἱ Λακεδαιμονιοι ἐκαλουν. κυναδας. Em re ipsa nomen nam apon agitalias eiansius. proiiciebant. Mani fuere qui κύνας appellarent, non sinnium κυναδας. CASAUBO ms. -- Vide locum modo ciαtatum, IV. 149. c. ibique norata, mesychium in in is 4'st quae ibi notarunt Interpretes. Nihil issonire hahet Epitoma. Cum estitis vero in eoelem et rore versatin' nax A Sed adeo certa visa est Calaula Ini emerulatio, ut eam aeuoptare non lutataveram. Eodem titulo, quasi Argenti evansen , kve Arrantum per.

um,4 unam triinitam vidimus Philippidi, leo, Hia 3o. a. Posterior 'versu , qui ex ea fabula his citatur cum a fine non sit integer adnotavi CAsAonoso cis Potes explere versum, sυωδη λοι- , τὴν γῆν θ' α δ α. α Quod adsumentum nihi plane ab auctoris mente vi simi erat alimum. Non enim , litum paulo ante, sic nunc σοι - νδ in neutro plurali intelligenda sunt; ses iuncta in telligi vecta debent την αὐδη, , Paemadmodum Diam: accepit, retriam Monaeam vertens. Fuerint amen cum alia terrae odoratae, varia saliuiti genera in lavandi stimadhibua , tum mi seriit nurum quod olim dicebatur, hodie narram de Pio consuli possunt quae ad Hippocratisti sum do Aεro, Amia discis adnotavit doctissianis

279쪽

p. - IN LIB. IX CAP. LXXVII. a 3

e CORAr, pag. rotis inui ab illo laudatur FOEsius in

oecon Hippocri pag. 43 a. τα δ' παῖδες ε e. De difficultate qua premuritur Versus qui ex PHILOκεν Θιkem carmine , auod clam s. conπι--ran inscriptum erat, ulvia te a Nostro recitantur, con- maerentem audivimus Casaithonum ad IV. 46. f. Anim- ών. Vol. n. p. 48sh Maiis spernetulam vero operam in colligendis ex Athenaeo variis carminis huius fragmentis, di a suos numeros revocandis nuper posuit vir cum in--nio tum doctrina minini vulgariter politias, quem iam sitiande laudavimus, Raphial FIORII A , in observationibus Criticis in Athenaeum pag. 86 sqq. Cuius ex obse vatis liquere videtur, non tam hexam eo aut dactylieo genere, ut nobis olim Visum erat, Anima iv. Vol. H. p. 487. quam anapaestu concinnatum illud aranen suis . duo utcumque sit, ob vulnera quibus passim adsecta sunt Prae ad nos pervenerunt fragmenta, issicile tamen

iuerit versuum omnium mensuram restituere, ac multa incerta manebunt quare non poenitet nos, verba Phil

xen ita id lena adposuisse, ut ipso adspectu monerente lector versibus ea fuisse olim adstricta, sed ut tamen vel insus ipsos praecise inter se distinguere non auderemus. At alum tamen nos faeturos Athenaei lectoribus con- Uinius, si, quo pacto illud ipsum fragmentum, quod hic Auctor noster aposuit, in anapaesticos versiculos a docto Goeningens observatore sit digestum, exposuerimus. Is igitur, postquam monuit, cohaerere initium huius fragmenti eum extremis verbis illius longioris eclogae, quae libro IV pag. 47. adposita est, Versiculos de quibus nu 'canaxime quaerimus u scribendos distinguendosque e

sitit: l. c. pag. 89.

280쪽

Sed age iam, qu- in singulis eris notranda sunt, per Curramus. Pro κατὰ χειρῶν, laod hic legitur, superi

hi loco κατὰ, χ ρὴς erat. σμημασιν, de quo iam ni Mio monebant, dedit nas. A. Pro ιρι νομικτοις, d ctissimus IACOBs, si modo recte equidem percepi, ρινό- μικτα proposuit in Nit mram, quod ad νιηπτρα resem retiar: at rectius utique videtur, 'κΦασιν νομικτοις. Pro mendoso γαιροθαληπὲς , quod erat,essitum, idem vir doctus in Animadu ad Antilol. VOLII. Parr. I. pag. 33. πυριθαλπὲς α niectaverat in Non vero nassi, postea nobiscum communicatis, *Mστοθαλπω maluit. Nobis cun χαι θαλπὲς dederit vetiis codex nistus, haud du- hie χλ ροεαλπὲς in ea scriptura latere visum erat. In έπεπεγχέοντες , aod habet codex noster, an aliud auid lateat quam έπεγχέοντες, nescio illud video, hau s iis commode procedere versiculum in Io hoc verbum occurrit Coniectare licuerat ὐ πεπεγχέοντες , si quid i de promoveretur. Immo aptius ad versum videri poterat simplex verbum χέονυ vel εγχέοντες. Pro vulgato vero

χριματ Ἀριμα τα τ' scriptum oportuisse adparebat. DROMONI versus ex Digna mendose scripti vigestique in editis praesertim in ed. C ac legebantur in

hunc modum: περιεῖλε ταις τραπέζας, νέμματ' ἐπέχει τις λαβόντες ἐστεφανουμεια. Ad quae monuit CASAUBONUS: Tolle notam defectus, is sine caussa inustam huic Dromonis versui:, Sed recitabimus, reliquos sunt enim corruptissimura Eos autem hoc modo concinnamus: B ἐπεχει τις, ἀπενιζόμεθα , τούς συφανους πάλινοτους ἰρένους λαβόντες ιστεφανούμεια. μIn ed. en pro ramo vers nonnisi haec erba ponuntur, Ἐπεὶ δὲ θαττον ηριστηκότες tum pro se ndo versu: ἀμεν,

라틴어 텍스트