Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

281쪽

p. 1 IN LIB. IX CAP. LXXVIII. s

tur, Initio Iecignia vess, pro Aiκεν, ἡ μὲν debuisse Ni rarium: η δὲν, scit. παιδiσών, aut alia mulier, de qua ante dictum suerat Ingeniose vero & probabiliter adni fidum τους ἐρινου pro σπορέν ου correxit CastuluNec vero sperneiula Gallici interpretis coniectura, ira, s- ρινούς in aua etiam ' particulari quam post παλ-

Ἀριστοφάνης ' Ωσα . , ἀπόνιπτρον Oe. Versum hisct in AgusTOPHANIs A. mens num. 616. ubi έ κα εχ ν τ ε striuitur, nec aliter debuit omninoque corrigendum fiuit quod hic legebatur, kγα νο ν τ ε .ρόνιπτρον. Totidem literis haec descripsit auctor Eριώ-isanae praeter novena Quin ille quidem non enim magis vipse haec opinor, intellexit, quana nos facimus. QCASAUBONUS. - At, quid in illis vertas obscuri deprehem. derit vir doctissimus, aegre equidem exputare possundi. Recte ad verbum, interpretatus erat DRLECAMPIUse

Portassis iam 'rurn sic appellarunt, quemadmodum etiam in-oόνιπτον, miluvium. Nempe, quum apud Aristophanem, Ioco modo citato , α πόnπτρον non tam pelvini denoret

quam ipsam aqM in qua et manus ortae sunt A peris , nunc hoc dicit Athenaeiis fora e vero, semadmodι- χεμ ρόνιπτρον et vim dixe ni Arici, velitrii Eupolis, cuius testinivinium paulo anti adlatum est pag. 4o8. d.)Heriam

a rόν ιπτρον non modo aquam in qua Iavanitas, verum et ianipelvim fixere. Unum video quoi in istis verbis paululum turbare possit lectorent, nempe victionen, ἐν δ τρόπ atea idem valet ac brevior formula τρόπω , prorsus ut Latine perinde S duabus Vocibus, quo modo,' tribus, q-m ad modum, diciatus. ως και Κλείδημος ἐν τω ἐπιγραφομένη Ἐξηγητικῶ προθεν ωαρ c. M CZ1DEMUS, antiquissimus scriptor, ob-nscuras voces collegerat, exposuerat Hilaroque suo ti-Dtulum indiderat Ἐξηγητικφ: non ut posteri eius, quin commentarios eius argumenti vocarunt Λεκά. Hebraesis antiquissimi vanita , fluera aιn initio vocis quasi fi-nca στοιχειωσιν , propter digestas κατὰ στοιχεῖον dictio-

.nes. De nocisro censeo loqui auctorem Erymolosici;

282쪽

. ciatur Miselissis 'Εξηγητικὸν, itemque aliorum; sed cunia, adiectione auctoris quem iunt interpretari Oeterum ex, subiecto cirDEMI loco duo colligimus: non voc in tam m tum antiquarum expositionem continuisse id. Exegeticon. , sed etiam inorum priscorum, institutorum ac rituum.. Deinde autem, non soliua oratione ut scriptum fuisse.s verum numeris aiastricta quo Mo/ Philetas inses cander idem arm mentum tractaverant scribo sic Athennaei Verba προθεὶς γαρ περὶ ἐναγιινῶν, γράφει τά- , δε - πλο ' νενς, ut editum est an illa, περὶ ἐνα- πιγισμῶs, sunt tanquam lemnia i inscrieti subiectae tr Boationis. De hoc usu verbi προτεινα in libris comine laetariis , dictum est ante non uno loco. vide notata ad VII. 28 I. e. Luci densi Verba rum parentarionum Ianna

' Asi rem deviit codex A. qui in CLIDEMI vectis nil mutat, nisi quod 3λέπε dederit, ubi βλέπων dctatur, deinde ἀπόνιμμα, & ἔπειτα ιυρις, plene scripserit. Eadem verba habet codex Epii sed desivit in istis,oῖς θέμις in superiorissius vero Q ω βλέπι, non 3λέ- πω scribit. ἀπόνιμμα absque elisione etare. Idem coinde initio quidem 3.3ρο habet: ubi haud dubie β ιρον seripserat Epitomae auctor, ex Odysi si ωλ'. as.

deinde vero in παρὰ τὸν βόθυνον in nas A. ia editis consentit. Primum verbum, pena re in editis nescio an in cod. AJ scribitii 'Oρυξιιι, ut se infinitivus, notione imper livi: χρυξα vero numnacute effertur in Epit quasi Mian perativus verbi medii Iani versiis, quiuiis ista verba continentur, qui in nasstis nostris codicibus non distinguuntur, quod in universo Athenaei opere numquam in i

lis factum' in editis sic distincti sung '

'OρὐξM βόθυνον πρὶς ἐσπέραν του σώματος. ἔπειτα παρ τὸν βόθυνον πρὸς πέραν βλέπων, ἱ δωρ καταχεε, λέγων τάδε' 'Υμῖν απόνι- οῖς χρη καὶ οἶς θέμις,

ἔπειτ' αυρις μύρον καταχεε.

Ubi, ut taceam teritum versum manifeste mutilatrum, liquorum omnium nullus iustam habet mensuram. u rum si emendationem tentare lucet, tali quodam modos liendi fuerint:

283쪽

p. 4ro IN LIB. IX CAP. LXXVIII. π

mpellant aniaua in via, sere publiea civitatis alicuius vor popu5. Ita dixit sciro octavo p. 346. Q τε τῶν ὐ- ρ- πατρω Actenaeus inest vox νόμιμα inmac locutio- - , ut saepe in hac lingua At πάτρια 2 γατριδῶν quo--.-Μl interpretabimur' Liquido constat nobis, corrumptam lectionem esse. Existimo corrigendum, ἐν τοῖς των

ν Θυατε ρηνων πατρssu in libro De Institutis, Momnlnu Thyatirenoman. M CA UBONUS. - corruptam esse vulPtam scripturam, nemo dubitaverit Emen latio autem

Carauboni tantisper videri poterat speciem habere, donec melius asimii l occurrisset. Nec vero iam illud urgearn, quod ADAMI verbis coniecturae Calailboni illes rurius apposuit messe Tharara urbem recentioris origmis, quip-npe a Seleum, Alexandri olim hace, conditiun. ii iii respondere actu, nus poterat, non tunc primum a Seleuco fundatam, sed instauratainin novo nomine don tam esse urbem, quae iam olim me stitisset frequentata fuisset vide Stephanuit Byae in Θυατειρα. At multos Ubabilius stincta videri, quod dem AUAM placuisse viein illelarunitis refert, agi hic de pagi alie u isti rex

priscis in nura, esse lue θυγατριδωνex Θυργον δω co ruptum. Fuerum autemΘυργωνιδα ι. Suida teste, pagus Atinrieus, tribu Ptolematis; ex prisca Aeantide Mi ut docet apud Harpocrationem Nicander in Ptolen dem inunt translatus istin vero ait Athenaeus , φάσκων ἐν τοι τῶν

Θυρ πατρiou nil necesse est ut de sin utari aliquo libro costernus, ciuem de isto argumento edi rit DOROTHEus

mi potuit via tradere in aliqua parte spissi operis, qiurit τη 'Aττιμῆς Λέξω ς σνναγωγ Ilii inferiptitui; de quo vide ad II. 329. d.

284쪽

re DALECAΜPIUs ae post eam inurionem , tum, in hunum coactum finde qui a latum intesmigebar sopianem, quem ut in aciesta ota declarat ne venis alit aliqua nasia parte e luctum re exit in averat. Ego quidem illud καὶ μετα , pro μετά ταῶτα accepi tum Ver ἀνακινήσας τὸ απον - ἔγχεε ές ταυτο recipe aquam quae lustrando insim iit, aesta illam, ut nimirum sordes omnes simul cum illa estundere possis O in unum lorasan in scrobem effossam; ssive in mare infinde. Sic apud Homerum, Iliaul. E. I 4.οι δ' ἄπελυμαίνοντο , κανοις αλα λύματ' ἔβαλλον.ouae λύματα poeta vicit, ea hae sunt'. απόνιμμα. Eaderualla, καθάρσια quo pertinet quod apud Pausaniatndi. 3 r. pag. 8s legitur; ubi, cum de restis luseratione expiatio. neque dixisset, subsicis: κατορυχ'ἐντων δὲ τῶν καθαρσέων, ἀσιν--π' αὐ- αναφῆναι δάμην. id est de s piacissio,

τας νεῖρας α πιμεττοντο μολιν φ. Bene Graeeum hoc est, muli video; 4enniue valet ac μολινον τὰς Σώρας α πεματτοντο : ut nil opus sit, cum SALΜAsIo in Exerciti lin pag. 338. ω μόλινον corrigere Dιῶ Φι-Mξενος, Κώριος ἀνόμασεν ἔκτριμμα. Vide pag. 4 . e. ου ἀς Αριστος ο γραμματικὸς μ. Vide supra p. os. e. f. Parenthsos signis inclusimus istud de errore Aristopharis Grammatici monitum, σημειωτέον δὲ μ qii Ri occasione verborum risophanu conues modo citatorum hic inseritur. Continuo deinde pergit auctor in institiata disputatione de raιρομά κτρ Σοφοκλῆς Οινομὰφ Pollux luaro X cap. 13. sin. cnss. Σοφοκλῆς εὐοινομάν, Διιι ιηκτρας σε ρω ἀνθην ζξανέἡνὼ καθαιροντα ἶππου αυχ ηρὰν τρέχα. Plura libron septimo quide Animadv. Vol. IV pag. 44. I , Caver autem emendes versust inde hic allatum, v Σκυθιστὶ χειρόμακτρον ἐκκεκαρμένος. si Haec Vera Iectio non sui Dalec censueratJἈκκμμω. μενος. Appellat χειρόμακτρον , frontinem propitis utem sentonsum quae dicebatur Scythica tonsura vel Thracica.. Tiaeocritus, s Idyll. XIV. 46.3 οὐδὲ Θρακιστὶ κέκαρμαι. α

285쪽

p. 4ro IN LIB. IX CAP. LXXIX. am

Hesychio, in Σκυθιστὶ χειμμακτρον, primoda initus glosi si ut in Sophoclis Fragmentis p. 24. Brutichius monuis eoanni lissime a LENNEPIO ad Phalarissis Epist pag. 3.

in hunc modum emendata est O Σκυθα των ἀμβανομέ-

δέρμασιν ἀντὶ χειρομάκτρων ἐχθρωντο. Conser omnino Minrodot. IV. 64. Ad quem vero hic Auctor provocat mrodoti locum, is est ex lib. II. v. Iaa. cuius ipsa vertit paulo inserius adponunturi Esνοφῶν δ' εν - Παιδεέας. XENOPHON de Institue. H, I 3, 3. Inde ἀποκαθαιρει hic correxit E sitor Bac cinerito tenuit Casauh. Caeterum miratus sum invocabulo κατάπλεα apiae Athenaeum pariter, atque an vetustioru us omnibus Xenophontis editionibus, a centum in anum is norariini reperiri ris consulto non mutavi, licet vitiosam esse persuasiani habeam istam s-pturam quae mihi, quoties apud Xenophomen istum

locum relegi, semper visa erat ex καταπλεο detoria:

quo de confusionis genere, haud inisequente tu rariis. ad III. 6. c. Anii radu Vol. II pag. 47. - locis ibi

citatis fictilii est. Nam vereor ne non satis sit, cummu chinsono 'eunio, mutato accentu κατα πλέοι αὐ-e: qua quid in forma foeminini generis in isto vocabulo vix ullum Graecum is iptorem, nedum Attuaim usi rum fuisse mihi persu seram. Nec tamen iussimulare ii beo, ab H STEPHANO in Thes T. Ili pag. 363. f. eiu

deni terminationis foemineae exemplum in simillinio nomine ἔκπλεω v εκπλεω ex Aesiano adnotatum esse, φιλοφρολι - έκπλέας ἀπολαώσαντες : at locum ipsum apud Aelianum nondum mihi contis' reperire. Δημόνικος δ' εν 'A υλώνω. DEMONIcGM, neque Die Comicos neque in Triigicoriam numer men oratum tisauam erri in uno Gnomicori ni recensu inninatura abricio T. I. pag. 447 ΔημοNκος: nescio an idem, cuius fisula Aciatimin si vera scriptura vulgata is citatur. comoediam eam fuisse, fidem facere videtur argumentiam

color fragmenti quod hia adponitur Fr mentum truius ita essitum erat, ut nec versus essent distincti, In verbis nonnihil esset corruptum denique ita, ut primis Onte nescires, ubi desinerenti onici verba, aut uni suo rursus nomine Laui pergeret Athenaeus. ei e Graeca

286쪽

νιε τὸ πρὸ που δειπνου κατὰ χειρὸς φησὶ διοι τουτω, diτι αετα δεῖπνον αὐτω τουτο γένεται λαβειν. Quae sic DALECAMPIUS latine convertit Demonicus in Achelonis,

in ora notavit: νAlii Achelmo. umenape sic nescio quis, ac fortasse ipse Dalec legendum coniectaverat: cui l

liens ego adsentior. J τὸ κατοι χειρὸς, eum ramu ante o nam Iavantur rici ait sc minat itaque aquam in manus capere , dum sumtum eum homine vati fanissite O Boeotio. His ilicet verbis tanquam vi tat anu coenam eιτα χειρὸς Aci, cum coenato lisis mam manus abhure. Qua in versione quam sere Gallicus secutus interpres est nihil

reprehendens CASAUBONUS, ita ad hune locum commemtatus est . Demonιῶ l us inutilus est. σπουδάκει δ' ἔκα-Bστος ὼς ἁν ισιέων - τ οξύ πιινον ἀνδρα κώ Βοιωτιον.

is Ubi in istis est,. κατα χειρὶ υδωρ, quod solum ivit des monstratum utilias nempe hic Mus neque hoc

n luna etiam corruptus. Nam εστιων scribetulum , si id masinius in sit oratio Graeca. De Boeotorum voraeuare multanta libro seciuente fiag. 4i h Athenaeus. rierat utique Demonici locus, qualent Casaii, nus modo adposuit, inutilus nec in istis verbis ollum vestigium του κατοι χειρὸς adparet. At nulla ea vel Athenaei, vellistrariorum, sed iplius Animadversoris culpa erat. Quidni enim ad idem testimonium retulit verba proxime s quentia, in quissius diserte οὐ κατοι, ει- fit mentio Nobis quidem manifestum videbatur, Demonici veri a in

illis demum , τουτο γένεται λαβειν , finiri adeoque quatuor versibus senariis comprehendi. In quo utique no nihil nos aciiuvit vetus codex A. qui περεγμ- πῶς, pro olim edito mai , dedit. In sesquis quaeni nihil mutat idem codex in Em amem omni deest testimonium. Est autem quilibet istorum versuum omnibus suis timens absolutus nisi quod in unio, complendae iustae mensurae caussa, ad vocem a pronomen ex coniect. fuerit adiicienduit . περιγράφει vero .non cum Dalec. i telli iactum designat; sed murat, mucit, recusat, Furianconici I. 64. e. WV. 8o. ix. Iam versuri. Fidem inique ferri non potuit vulgatum aσθέων, nisi vers. a. ἁματ'

4ξο ιν ω ανδοὶ καὶ Βοιωτι legeres; id est, quem--nodum in vosione posui, sitne comesturus cum Anum

287쪽

ientia, teneri tres illos Minisativus ita posse existimavi, ex more Graecis scriptoribus, ac poεtis praeseritin minime infrequente, idem valerem ac gentivi abistiues sti, proprie sic erim si, quoniam mvm i a conressurus utas, homo ut O fanis usis Mecinus.' ολινον κόμη βρυου ἀτιμιας πλέως. Μirum i ..iendi genus nam intelligit aliud nihil, nisi eaput hi istam instar tintine matria erassiora o parum polita. -μόλενἀ niai Graeci, sic vocatin esse Iinteum quo talent tonsolares hutneros eoriam tegere qui sibi dant operam, ut nenis in inquinent atque ita Plutarchus accipiti laurusis alibi vocat tamran, alibi inmoluere. M CASAUBONUS. Attigerat hoc vocasulum idem AsAUB. iam ad III. Ra. Animadv. Vol. II pag. 36a Copiose vero de eodem disputavit SALMAsIUS, Exercit Plinsan pag. 3ή. Meπ-δὲ, 3ταν λέγη - - ειρόμακτρα δὲ κἀγγόνων πορφυρα Oc. tag πλαγγόνων. Nam illii alterum . nihil sis Mat. Dalec. vertit, emporam Voluit nempe scrini κροτάφων, aut λαγόνα ν , novo sensu, nulla om-nnino ductus veri similiti ne Appellat GP-ο νιμμα κτρα πλαγ γωων , ornanaenia captas, non sui, O pu n parum quae qui ni ornamenta , mras m nes spuris,3 Veneri eonsecrain ait, more Veterum viri; num Poenus r. sSat. II. O. J. Nempe hoe quod Veneri aratae a m ne purae.. - χειρόμακτρα πλαγγόνων , periphrasis est reri lammis quisus at nΠι νυν- Hesycnius, Πλαγγόνες, κεὐ- φαλοι. Totus locus sic possit non surde neque inepter concipi Xειρόμακ τρα- πλαγγόνων πορφυρῶ, καὶ ταυ- τα μαλα τιμάεντά γ' ἐπεμ-- Σαπφοῖς τεὰ δῶρα μινι ια. Sequitur Athenaei interpretatio: κόσμον λέγει κροα- ολῆς ἁ χειρομακτρα. Quod ait, χειρόμακτρον , raramenninam significationem, etiam rarament genus significare, .confirmatur ab Hesychio, qui interpretarii μανδύλιον. s. Maridysium, sive Manusium, non solum fuisse nancti ad

sole ridas manus, Verum etiam genus anu E constat Ves

288쪽

Prorum certam emendationem interpretarionen que ad enuc reauires in contextu adposui, qualia edita legebantur nil quod πυ-κι- ex vetere codicest ipsa, pro eo quod tenter editum erat et *ωκειἀς. Oeterum, an in W-- in ,τἀτιμασεις, quae ex eodem codice pro καὶ ταῶτα--τικάσπις enotata sunt, latrat aliquid quod Chariora verae scripturae vestigia osterulat, videatura ctiores Totum locum latine sic reddere conatus est DALE-C-PIUS: n Sappho libro quinto Carusiniam, cum Veneria dixit .Xειρόμακτρο rem man purpuria an tu contemnω, quom ex Phcretae , muntis elegans, isseram pis, Stephanus , in Lyricorum Caminii . pag. 426. sola Graeca , absque t tina interpretatione adposuerat. IACOBS, in Animadv. ad Anthol. Vol. II. Part. I. pag. Ia sic constituendum i cum censuit nXMρομακτρα velamenta πλαγγόνων πον γ φυμβαπτα μη ατ-ἀm πω ἀ παμινώας δ' ἀοι-πμια. - Μorem puellarum flectamenta suae pueritiae veneri consecrandi attigerat iam AsAu BONUS in Antimadu ad vers 1 epigrammatis quod legitur VII. 318. b. Plures emendandi huius loci rationes promitu FIORILLO, Animadu pag. Io. Unam huiusmodi:

ἔπεμψα Σαπφὼ κεῖνοι δῶρ τ ιιιοι. Alteram, se nia versus in hunc modum:

και ταυτοι με, α τιμάσιν :quam veram esse emendationem Meleg antem ipse pri nunciarit p. 3I. Tertu versus item aliam scripturam proposuit:

Ἀσι ἐπιγραφομένν. Idem opus alibi apud Nostriani II.

προηγ/ἡσει. Nec tamen idcirco suspecta esse nobis debet

289쪽

p. 4ro IN LIB. IX CAP. LXXX. 83

scripturi Mam hic habemus ex acintelliginir, pariemanare ris operis, quod τὰς Περιηγε- continebat, nudatri hanc inscriptionem habuissu, Ἀσέα id est, M. Sia militer sane & apud eumdem Stephanuni citatur'κατ-σώρωπη Hecataeus, in Euro j i. g. in Europae d prione. M. II cap. Iaa. Cuius in verbis luc citatis, tenui seripturam editionis Caslubonianae ησσχῶσθαι, quae ad ad quod corrupte vetus noster inlex habet, proxime a Cedit. Deinde vero ex eodem ms A., ex ecl. Ven. Bas revo avi scripturan καὶ μη ν , id est in vero, vel a Daren Potiterat sane sic Athenaeus in vomeriaoti coqilice scriptum reperire, licet hodie aes it non ine n fini Ni Iegaretur. Denique A νεφοιέσθαι ex eodem Stoadoptavi; quod accedit ad H quod apud Herodotum Mes- selingius e codicibus msstis commendavit, παλιν ἄνω

ans. A. De qua scriptiira monuerat etiam CASAUBONus:

si Scribe p. 4ν, non ι pergit doctus Animadversoren Pueri a Musis, ab Hercule o isi, nomina quae hicn commemorantur, Archias, cherias, Eunoni , cyaia , mereor vetiistoriin librariorum , nisi fallor, invitiplicavit.. Nam crinas apud Hellanicum, videtur παρ-εο-n minis Arehias, quo ille historicus eum uerrum sibi no- .minavit. Invetere argumento Trachiniarum dicitur Eu-nnonius, Architelis filius. Sic, apud Apollodorum, Biblioth. lib. III cap. 7. sect 6. apud Dioaorum Sic luin IV. 36. Utsi quidem corrupte Εὐρύνομος. J , Apollo- . nisi Scholiastae s ad Amonaul. I. Iaia. cyathus Α--ntelis fistus est, Oenei pincerna. - Νempe, quae duae fuerant diversae ut videtur caedes ab Hercule commissae, eae a nonnullis in unam consulae sunt ab aliis nomina puerorum inter se permutata . Conserendus eum auctoribus memoratis etiam Pausanias, II. 13. 38 . 142. Si cyathum cum vetere Apollonii interprete inceri amiene faciti Pro κυαθον, Εὐανθοι scribitur in nostro eod.

Em. iasi breviter haec expectiunni Quod diu in ed.

290쪽

Bac&Cas leginanar τὸν Πόλητος μονυιὴν, pro eo in aeditione Veneta, si recte inspaeias, Πύλητο scriptum videbis, Paemadmocinii in nostronus. A. Quis sueti autem vel I s ille, vel pater eius Aminiaelius, usauam deelarmuti reperi. Πόλτυο fratrem, Aeni regis, ab Hercule occisum adla Apollodorus, II. . . pag. 3I. d. Heyn seo consulto eam caedem ab Hercule commissatirmen orat nec convenit tu nomist, nam MI edon nomen

erat puero, & Neptuni fistus is fuisse perhibebariir. καὶ ὀιν- ι φησι τέμενος - του ρακλέους εν Πρωσχιφ. Proris imperite verri Dalmainpius Ideo se ab

Herciae ineactum nemus iactum ad inrisosvn montis partem.

Quo spectat CA UBONI antimidum D. De eodem pum nro adficit Athenaeus: G- ανεῖσθαι - - εν Προσν . U. es minerarum ab Her letiκum in Prosilio. ανεισθαι- non est resin ia. Et mali critici summisi olim emendam riIn D προασπειρ, ut legimus in quibusdam msstis: sintellige, in motulis, quae partim excirptas ex mωectiones, partim doctoraran wrorum coisiecturas continctam Inquique nuper correxerunt ιν προσκω. Prosethium, lociis cuiusdam in Aetolia nomen fuit auctor Stephanu πεμ

tilest, repo Aetoliae. Sed Phllume etiam, in Peloponneso, ad Apollinis templam fuisse sacellum in cyaesi memoriam coys ratum Paulanias adfirmata c. I lienniue striptor Phliun- te commissam caedem staritis, non ut alii ratant xat done in Aetolia. της τῶν Ηρακλέους αδηφα:γέα . Si recte simplici Pliter solbitin id vocabulunt in cod. A. itemque in eoia Paris B. manu Hermola Bati in exarati, qui codex ruulis ipsis verbis desinit.

라틴어 텍스트