Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

291쪽

p. ANSCRIPTIO huius itarib vetere nostro Codice ad talis est aῶν is x. αρχ' του ιζ. r. Id est Ex distributiora intra nia Libros, aestium Libra Arimis ti . si vi Mura smus. Vide nostram praefationem . primo Athenae v lumini praefixam, a XV seqq. not. . Ad ARGGMENTGM riusdem iuri spectat CA Augoui Animetiaeversio haec: Quemadmodum post astationem. . pausa edenti facta, locus datus variis colloquiis sen suae tribus sitaris recitata sunt, quarto, quinto, sexto t. sic etiani lemnia coenae pars prioris posterior, sive

is P a taeeunda Mem , insititiis dissertationibus4issitis.

aeduntur quilaus reserericlis sese pariter esectorem suum Boccupatum hesbet Dipnologiis nic t S decimo, undeci-mmo, sodetano mouenio etiam libris. Quinin is lini v quam pars magna iisdem sermonibus impericlitur, iisquenad illa LXIV. 639. b. Tοσαὐτει του Μασουριου διεξεπι, πιμι. Inde principium habet uniVersi operis pars ultima BAc de caeteris quidem libris alta. Derimus autem scv luti praeparario quaedam est ad liberaliorem vini otum;

is cui de more locus erat sub coenae finem. Inuium t . ntiani, imo vero pars libri maxima in commemoratione n vel Angularaim hon inum Vel populorum vino dessitorum veris.s, satur non sine gravi & erudita vissi eius de a M. inis, etiam explicantur varia mori te eran wm aqua, quo-

nriti exstabat in pristorum libris mentio itemque asian nonnalia ad potum spectantia. Postremo, G H, quidam,

292쪽

Matiragmata, & id genus asiae quae ne proferuntur, labis bus soliui olim homines eruditi in conviviis sese ostenctare. α - Sic mmmodum satis torius operis, huius praesertim labri conspectum oculis Lectoriim uiaeci do. Eius Animadversor caeteriin , non nimis suiniliter est, matulam ine eum universi operis clistributionem, ritu sit gularum partiti in amam connexionem, iam, in Praesae.tione nostra pag. X seqq., in harum Animadversionum cursu passim monuimus.

Ἀλλ' ἔσπερ οe. Inter eomedonG principem locum iure a. suomercistes olnsnet de quo dicturiis auctor, Timocras rem Iuviri initio libri , ut semper, affatiar his verbis: n 'Aλλ' ἄ-εν 1είπνου γλαφυρου ποικιλην εὐωχέαν τὸν ποιι - τὴν δεῖ παριχ ιν τοῖς θεαταῖ τὴν σοφον θῖνα πέηn τις τουτο λαβων καὶ φαγὼν, - σα ρ πιων χαιρο, πτραγικὸς εν Ἐρακλεῖ σατυρικφ ἐταῖρε φησὶ Θε κρατες. . sv ειπωμεν ἐνταυια τοῖς προειρημένοις τὰ ἀκόλουθοι, τι πην καὶ ο ρακλης αδδηφάγος. Ut sere in longioribus momnibus periossiis, obscuritatis hil est non parum sed naccessit huic incommodo fraus si rariorum, qui multa si lepravarunt. Ita enim, aut non multo aliter fuerat. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἄσπερ δειπνου γλαφυρου ποικιλην ευωψαν Μι, πιη τις τουτο λαβων καὶ φὰγχι, περ φαγὼν καὶ πιὼνεν χαίρει καὶ σκευασι μὴ μι ειν της μουσικῆς.nἈστυιάμας ὁ τραγ. e. omnia quae vocem 'Aστυδαμα namitecedunt, poetae sunt verba, non Athenaei unico is fortasse veri ocis atri excepto quod neque in editis ha-.betur, neque in nimiis est tamen ad sententiam omniis nomedessariinn. Poetae versus, ut sunt a nobis conoempti, interpretis operam non desiderant Arhenaei quo--mae, usurpantis verba ista hoc loco, non obscura mens. vlt enim obviam fastidio lectoris q.ικόρου, prolixitatemisoperis hirius excusans debere namque eum, qui philo-nlogiam & πολυμαθειαν profiteatur, adeo resertiana esse veruditione varia, & multiplici enim almae historiarianim cognitione, in omnitus distendi cupidis possit facere Q.

293쪽

p. H. IN LIB. X. CAP. I. agr

antis. Itaque mirandum Timocrati non esse, quod Hst

n inde connectens, tot iam libris perseqFatur Solet enimn in hoc literarum genere usu venire, quod de alia re di ' iscit pater sanctissimus Basilius: ai, inquit,' προστομωμενον οὐχ τὴν ορμην ἔστησιν, ἀλλ' ἀναφλέγει ἡ δρεξιν. BQuare nullum hic locum habet illud Satyrici depinois ubi Mam. Tοῖς προειρημένοις τοι ἀκόλουθα appellat, amn segmento, quod sumpit O tractavit hactenus, convenientes se cis mones complectuntur autem titulus 4rgumentum op .m omnia illa quae ad esuin potumve, convivioruinis usum aut obieciamenta, ullo modo spectant cuiusmo-ndi suiu manifesto quae soc libro contineri diximus. Haecis praefatus ad rea acceditu Herculis voraritatem auct aeritate Epicharnu primum probat, recitatis quissiusdam ver .sibus ex eius Businia. α' CASAUBONUS.

empe ista sic scripserat doctus Animadversor in prima Animadversionum editione, quae una ab ipso curata est. In eis. a. o. vero loco istorum, Ut fre in longi risus omnibus periossis, & quae sequuntur iisque ista Vese hae non obscura mens, ex se aedis CasAUBONI haec exhi-hentur, uncis inclusa. , Etsi non est dissicile intelligeta,nquid sit, Athenainis velit haec scribens veram tamenniflius loci lectionem constituere clifficillimum est. Nos . olim existimabamus versus hic latere A damanrisio a tae, cuius hic facit auctor mentionem. Haec sententium magnam habet probabisitatem, neque aster vulgata te ractio potest exponi, quam ut existimetur Athenaeus vesnsuperiora omnia vel quaedam ex illis mutuatus esse abis Astydamante Acide quod sententia primorum verbo,. vrum viderii petita ex aliquo poeta Querba, si dilis, genter attendas, poeticum aliquid sonant. Nos qui levis, o illis ita censemus sed non esse tamen illa A da-

-κὸς εν ρακλες Σατυρικῆ ἐταῖρε ηHi vel potius *ησὶν r, εταιρεῖ Θώκρατες, alieno loco sunt posita, neque ul-Blani rectam adnituum interpretationem ita ut sunt ho- nasi vigesta Quid multa Aio locum integrii in ita con

294쪽

. φέρε εἰῖ πωμεν ἐνταυρα τοῖς προειργμένοις ἀκόλου e. nem: Sed sin iam po Etam sapientem pone si spectatoribus m practere auasi men e splendui varias epulas, lautitias uam Dura sussu ribat eomedatqvi id quod edis au bisis illim gratum rit, neque debet est musicae rura dumtaxat apparanius age duamus hoc loco ea quae ante assis congmant, Osibita illis Meant. Auctor amas tragicos in Hemne te a neo , o sodalis Timoerines , etiam Here leni Difugulo n. mrua iam planissima sunt &4Urspicua, aae merant perturbatissima. on est dubiunt, rima verba ex is saModraunatico poeta esse deprompta ita quae Athen meus more suo leviter immutata, ubi iusceptaesa se ii tractationi accommodat.

Quas qui legerit securulas Casauboni super liis locumeditationes, me is fatisitur piuo nobiscum, post mora viri dom cog tata nunc utique non fuisse melliora et tametsi ne prioribus quidem usquequaque suffragari possumus.

Quod si a prima huius libri vertit, ista quae desn

licitimur, ερε εἷπωμεν ω ita referri debent, ut cum illis unani perlocium emant utique sub initium periodi particula επειδη, aut δτι, quam voluit Animadversor, aut alia similis, ponenda erat. Sed temptitatis notam uix eia fugiat e litor, qui invitis vetustis libris eam assiiciat, in contextum re piat trametsi non est lissimulandum, ab unius nostri codicis auctoritate eodem reliquos omnes ;nam silet Epitoma, in qua pro more Breviatoris homiDsus est totus iste introitus, & ab Epicharini testimonio de inmitis voracitate fit huius silari initium. Potuit sane per. commode ab ipsis poetae vectis initium libri facere Athenaeus, nihil de suo admiscens atque, sic eum fecisse, mdem facere videtur H ipsem, quod subiicit, esset damant verba Verumtamen perquam abrupte omnino istud φέρε---ε desnde positum videri diset. Quare sepe esse videtur, ut duo in al erum statuamus aut post *ερ intercidisse nonnihil, aut in ipso initio tali quodam nio. do, 'Aλλ' ἐπεὶ ἄσπερ ε α stripsisse Athenaeum Poetae versibus, quales a Casaubono statim propositi erant, haud constare metricam rationem, satis adparet Ouatuor trochaicos, aer hunc modi m concinnavit GROTIus, in

295쪽

p. G. IN LIB. X. CAP. i. D

. σπερ οὐ δε- νο- θρου ποικέλην εὐωχίανοχαι ται σκευασέα δ' εἱ μὴ μίη τῆς μουσικῆς. In quiniis, quod ad inetrum quidem spectat, nil desule res, nisi quod primi versus posterius hemistiehium, o tra trociaeaucorum legem, ab iambico pede, aut certe aspoivle si penultimam in γλαφυροῖ produci posse statuas cincipiati aeteriam, quo vel sic proceder*nt versus, pluscula vides immutanda suisse ' iiii vero ast edita olim striptura discessit vetiis codex instus, nisi quod 7ὐεπιν sic perspicue scriptumi dederit pro . Λοι πιη, diqiuae sub finem verbum Mi Moret. Nec ulla fere alii opus stat novatione modo teneres eam metri rationem . quae virbis, muti vulgo legebantur, manifesto inerat, versiculis anapaesticis trochaicis constans alternatim po-stis. Qua ratione recte perspecta FIORILLO, locum hun tractans in observ in Athen. p. 29. haud immerito hacte' nus gloriatus videtur i, Nullus dubito, inquit -x, quia , Ἀλλ' ἄσπερ δείπνου γλαφυρού. Hi ποιητὴν δεῖ παρέχειν

Quibus haec subiecit is Loinis memorabilis, e Prologo, ni fallor drai ratis Satyrici petitus. etri caussa dedin πιν' pro rbi, a inhio s. 7. Nam viri doetissimi haen nihil viderunt alis, quod nauci non est, ortum e pr mximo vecto is, vel glossa. σκευασία comice dictum is Menander apud Athen lib. XIV . pag. 66 a.

Sie Nupius hoster, in Germanianem distribuendorum versiculorii

ius dubitavi. In verbis recte idem ob primam nisi breve. stare ipsum verbum sive rιν, sive Arimais Lot. V. IV

296쪽

positum fuisse, universa orationis connexio, sementia a declarabat. Nihil verro commodius eo, qu optimus 3-dex dedit, is -ιη τις, ut aescedat easeatro, vellit a coena inque. Et vocalis G απιγ perinde produci a que corripi potest. Postremo es, huiciendum vectum sis utpote imperite intrusiim. bleni vir eriiditissimus oese Ioecte viderat. Sed cur ionicam formam uis uro uia tela ureis molitantem. Accepistius etiam a viris fide dignis,n visas manifesto aures noveri viro cuidam erruditismo,r Antonio Muretoris cum per Allobrogum fines transiens, vivicomburii periculum sibi a magistratu imminere in-,, tellexisset quod liceretur nefaruli criminis reus Tolosan in Italiam fugere. QCASAU BONUS. - Aures homιniι--

297쪽

ix a L. IN LIB. X. CAP. I. as et

Anim. I. 9. ex eo repetiit Plinius XII. 37, o Area me non singulos modo subis cle homines, quorum non- 'ullos memoravit Harduinus ad nn l. c. sed integros etiam reperios esse populos novimus, auiiuus pro arbitrio inobiles aures suerint. Illini vero in Gisiabono mireris, quod, aum Pu RMI Vectis istis, iraῖ δ' ουατα , iasva insitione haec adsultat, uiciuamin ipsa eiusdem po

tae verba quartum Versum abri luentiae, των τραπόjων

οὐδὲν ηττον, quorum nec in editionibus stiperioribiis nec in Letaonibus Aegianis, nec in Natalis versione, nec iaco liminis nostris ivsstis, aut alius quorum ad nos otitiadvenit, vestigium ullum certastur, non docuerit saltem ores Athinaei, unde tandem adripuisset illini adsumentum; quod quulem merito a nobis reiectum est. Prim me , pro ises, Dod cum uis. D. habebant editi, comismochus ipsi dedit M. A. Terei veris, qui in renuente

metro τέτριγ' ὁ κυνάδ', vulgo scriptum esset, Romus in Excv pt. p. 4 r. ὁ δὲ κυνόδων τέτριγε posuit De

muro fore vero certioreque medela, τετριγεν ὁ κυ-ιέδων, opporium monuit PIERSON ad Moerin p. tot. Nam penultima in iτριγε producitur.

ὐπὸ δὲ τῆς συ -- ω. Epicharini versibus subiiciis tu estimonium IONI ex Omphala, aod in scribstur;

. υπὸ δὲ τῆς εὐφημι ἀς κατεπινε καὶ τοι κωλα καὶ τους π ἀνερακας. Etsi retinent omnes membranae hanc le- .ctionem, non ine ambigo depravatam esse vocem. εὐφημμας,4 alterius lociam occupare puta G ναο ιας , vo ni erit poetica Vox pr πολυφαγ-er vel ευστομιας;

uncii Gallice dicimus bonum os habere eum qui facile . quidvis conredat Excerptor pro deploratisinae habuit: vat κωλα male scrstri pro κοιλα , ex eo didici. Ita igituris scribe ac verte, degluncta ligna O earbones. M CASAURΟ-NUS. - Νon tam, quod de prioribus verbis despera iter quam brevitatis studio, sic scripserat Epitomate auctor : 4ων δὲ φησὶ περὶ 'Ημικλέους πἀiἰων οτι κατέ χειν καὶ τοι καλα καὶ τους ἄνθρακeis. Eclitani olim scripturam sic interpretatus erat Dalecampius: Boni ominis paria, O praet-nas si rara a um degluilia Ea possit quidem fortasse illa dictio, ὐπὸ η ηυφημiας, hoc sonare, boni omιnιs gratia: d nec satis commoda huic loco haec interpretatio esse videtur, cin talia sententiam potius aυφημιας ,εκα vel

298쪽

χάριν erat dicendunt. Quas vero saut onus proposint hemendationes, earum neutri hic locus est: nam, ut devocab. ευστομια taceam, quod longe aliud significat, D tera coniecturi ὐπὸ της ευφαγιιις, cui sivi veri s c videri poterat inesse, metro repugnat ob secundam v cabuli syllabam brevem, ut BENTLEIus monuit in Epist. ad Milliu in pag. 6. uis docuit, poetae Verba, ramis, uti soluta oratio vulgo adposita erant, ita esse dispone da, ut in voce εὐφημιας , aut quae in illius locum reponenda sit, terminetur ian laicus senarius. Is igitii ... in τῆς βουλιμια scripssse poetam censuit. Vii atam sempturam defendens TouP, in Epist. t. pag. 8o. Ei-n faue, inquit, in Duor, plausιs Omphalae Nimirum Heruis cilles, ut ab Omphala gratiam iniret, pati imonium suum Bassisurivit. M at nos vulgaraim hic non temere murandam iudicavimus is absiguriri ab metuleramnaemi nullum an verbis adpositis vestigium deprehendimus, nec alioqui satis apta huic t o interpretatio illa nobis visa erat, ubi summam cineredibilem hominis voraicitarem ita depingit poeta, ut dicat, ipsa rerum signa iamnes de iuvisse, nem e non satis habentem cibos omnes, carnes eum ossa-us devorasse. Simili radam ratione, sed in argumento longe diverso, ubi de fure agitur, καυσωσιν καὶ τὰ α Θρακας Εuphron comicus apud ostrum IX. 377. e. diaxit, nihil reliqui faceres nempe ad unum unania, quae lal rapi possint, auserre lani illam quiueni Sinonem, ..της εὐφημιας , haud fere assiter crapi posse putavi, nisi sit in tam spectatorum a epta fuerit mira illa Herculis etiam ipse superare connisiis siti aeteriam multo utiore cohimodius fore vocabulum βουλιμα pulcre intelligo si modo paulo propius a veteris sciripturae vestigiis a viti ocabulum κῶλα, quod habebant ediri, inordicus tenet tu turque Gallicus interpres intelligens , devorasse Herealem membra ana annum de quibus ante dixisse putandus fit poeta' cum ipsa ardente pruna quae illis Maerebat. τα καλἀ scribitur in nostro cod. A. τὰ κάλἀ in Epit. inde apud Eustath ad Iliad. λ . pag. 837. l. o. utrumque quidem me dos quoad accrentum sed in ea mptura luiud dubie Veran τοι κῆλα latere, viderunt docti omnes. Non est tamen diffitendum, nec si omm mentionem fieri in m.

ximo Pindari testimonio, mendose qui leuia amoum stri'

299쪽

pto, ac minito sonasse De alio ista delamini Ionem est Athenaeus, & caeteroquin alienum ab usu Attici poetae vi teri disere o ulun καλή, pr ξύλα. Ad scriptu- mun perui tarn κάλἀ quod adtinet, quam praeseri Epit mari s modo recte hic stat ipsum vocabulum, utique hoc certe uno tae penultima circumflexa scriptum oportebat produci solitam in eo vocab penultimam arguit etiam ionica forma κῆλα sed tamen diserte apud Hesy-

Chium montriam reperias, κοιλα, παροξυτόνως, τα ξύλα:eodemiue nudo καλἀ scribitur apud Suidani tam sub hac ipsa voce, qiram in Κάλα παλαιο ετ γ in omnissius editio nilius quae usteria in praecessere. παρα Πινδαρου- ω. Observat pnosophista I nati sperperaim eum legebatur in omnibus Animadversionum editionibus. Disa Eisdam ferueniam hane essen-n luvium. Sed locus P. INVARI turpissime deformariis est. B τότ έγω σαρκων τ ινοπὰν δ' ιστέων στεναγμὸν βα-νωὲν ἐδόντα διακρῖναι πολλὴ ἐν και- ρυόνος. ullum hic in nobis a membranis subsidium nulliun ab Epitoma, ubin nihil horum. Qui ex ingenio sic emendaverit, in do-nctorum mereatur assensum, Viri in putabo Mens quDisdem MNsana ex superiorisiis Ionis frursiis Ibiri vulgo Medibatura captanda nobis, sicut ab Athenaeo monemur.n Vulneri verbis imposita, utcunque sic possunt colligari. nναγμὸν βαρυνθην δων τὰ διακρῖναι πολλὸς ἐν κορῶ, iu

is sica autem Athenaeus. snam in ecl. ciis a. 4. achesia Ii, quo ex lilaro Pindari sit hic locus desumtus. Videnturn autem Mere hiin aliae striuit bilostratus, in Thiod aliud oluulit, nisi y parilautam ante θερολ- εἰς -- bis insertam caeterrum tande haesitans libramus, ve

in nonnulla teaiere raepetens, M sc sit, y ει ι ανιμιαι-

300쪽

στέψαν πυρὶ δ', Ἀνθρακιαν στειαν πυρὶ δ' ὐπιόων τε μάχματα Oe. SCHNEIDERUM, in Pindari Fragm. num. XCIII. adnotavit, Coronum illum, cuius meminit Philostratus in verbis a casaubono prolatis, remin Lapitharum fuisse, Coeni filium caeteriina ad e-ndanda corrupta Pindari verba nitii tentavit vir bctissimus nec aliunde nobis qui lauam, quod huc faceret , c Murrinat. In Latina, sumsone raecis Athenaei subiecta vacuum relinquere spatium

ro vi id cognomen tusse, nusquam alibi, quod sciam, proditum est.

iasymn. in Iov. s. 39. J Aεπρέαν. CASAUBONUS. - Λεπριας item vocatur apud Aelianum ar. His . I. 1 cuius narratio cum tota hac Athenaes narratione omnino conserenda Sed eamderii nominis soritiam, quam hic in tertio casu usurpatam habent iis, Asπρευς, οὐ Λεπρέως,τν Λεπρεῖ, τὸν Λεπρέα, constanter apud Athenaeum t niunt cui essitis litaris ini o nostri minit. Καύκωνος, φησὶ, του Ποσειδωνος καὶ σποδαμειας. a Pr Καυκων Ου, quod erat citum, rectius Καυκωνος a recto casu Καύκων dedit vis. D. quod nomen etiam apud Aelianum L .in illo rλ-κωνοι του Ποσειδ. later. Pariter . Κ κωνος κγnumentum in tapreatariam fin

hus commemorat Pausanias l. . pag. 386 QEustathius ad Iliad. f. pag. 28. l. a. ad Od. pag. 334. l. 39. Ἀστυδαμεια habet idern in s. D. cum eisitis Chic paulo pom rectius quam 'Aστυδαμίας , quod est inans. a. Bid. ἀν τὸν Ηρ- λέα κελευσαι δ'-νata Oe. Retorem in interpretandis his verbis male impio com-

라틴어 텍스트