Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

301쪽

a missum, rectio notavit PALMERIUS, Exeae litat pag. Ia.& opportune etiam monuis fuisse Leprava Abyae regis

qui Phorbantis filius erat rex sorore i γ nt, nepotem. Sed, oir leni vir doctus corrupta esse praescripta λευσας, nil caussae erat: nam in ea lena, quam . ille voluerat, sementiam percommiue intellio potest debemque vulgata seriptura.ἔρχεται επὶ Καύκωνος. sic omnino cornigendum punivi cum PERIZomo , cuius ut ad Aesian Dc adho-tationetu venis domum caveonis. Ibid. διαλύετο--ς τὸν Λεπρέα Paulo explieatius Aelianus, διαλύεται τὸν πρωhaud dubie scripserat Athenaeus Miratriis sein minutossitnὰντλησα liuros omnes obsedisse. Aelianus: περὶ μ ν ,h καὶ πάλιν νικηθηναι. . Ancipitis sementiae est ioLex

. rara vi an F hoc Graeca verba sonant di sed aut d is versus abiit ab aliis in hac narratione Marma aut stri--bendum, καὶ σωλώου κηρυκι τὸν Λεπρέ MAE CASAu et

T. 'oδυσσέα δὲ α , Semandus an numero τῶν Μὰδδεν ἁ γs censerit Vidisses ex Poetae testimonio iures an innima muto quaerere quaeri certe potest. t CASAUBONUS. - Non fit nomine istam de iridi moin rici voraritate disputationem instituisse At naeus purii clus est sed e nescio cuius Zoili scriptis eam huc transtulisse. e Priores illi versus, Ἀλλ' ἐμὲ μεν δ--αroici leguntur uxo lyΚ η'. ars ist8. se postremo versu , Ioco ortim quae hic leguntur , καὶ ἐνιπλησθῆνο ἄν-m, quae eadem Iaulo post, siro loco, ex vers. et r. repetuntur, rectius tomerici ibri haec verba exhibem, καλε- φρ ι πιι εος ἔχοντἀ De quaestione ipsa, quae hic tractatur, confer quae ad s. t . notravit BARNESIUS.

302쪽

inus coctices nostros, quorum uterque's, non n, dedit. Qui postremo loco adponitur versiis, is nusquam isto modo conceptus e tur apud P tam rnempe e cliversis poetae locis, ne satis iidem commode conlutus. Vide OdyΚζ. aso. et 'os'. tum d a 162.4 37.ωκ. 84. Tuin vero de Voce ἁρπαλέως, Od. ζ. 2 o. nota, perincommode contra poetae memen per πακτικω exponi in brevibus scholus Mam ad sententiam etiam latine rapaetur reddem solent, quum rapiae vel rapta dctuissent , quemadmodum scilicet consennineuine conaedere eum, qui ut ibi de ipso LI sse statim aducit poeta Gongo rempore dum non Psaverat.

Θεαγένης δ' ο Θασιος ἀθλητης εα Ex antiquis hominum laus voracitatis insipias, Magenem tertio loco Athenaeus is commemorat. Hic est ille aestita nobilis, quem orna-Brmn Variis certaminibus quaesitae palmae mille . t

ncentae, ut in politicis narrat Plutarchus; T. II opp.ed Francos a Is r. d. e. 4 ves mille Hadringentae, is ut auctor est Pausanias libro posteriore Eliaςormin. lib. NI cap. I. pag. 478.3- Πολυφαγἀ Theagenis testis P s.frυυννὶ Ποθείλωπος edd. 4ns Eν. Ποψιππο uis. A. vin Epigrammassi cuius tamen non inte Ini asservetur epigramma, sed quatuor hi tantum versus: γ πάτρη γαρ βμμην οὐκ ἄν ἐπέσπι Θάσος mχάλκεος ἐστήκω χεῖρα προωχόμενος. . Ita scribitii & distinguitur hoc tetrastichum in editis: is nisi quod in uni vis tam vecte Θευγενεῖ, mutato ac-m centu, pr Θεαγένει sImmo magis etiam mendose 'εὐγενει' scribebatur in ecl. Ven. lac, ιυγινε sic in ed. Cas cun Θευγέν oportuisset, contracta osversiun nominis forma, pro Θεαγένει:4 Fu Θειονιδω-έσπιν ἔπιε, pro Theogniais Pessimo conullo emendandum ascensileriant interpretes in υτ δε. Nempe sic tertium ersum interpretatus erat Dalec. Q oniam Mur ambo Go

303쪽

p. 4ra. IN LIB. X. CAP. IV. as

.su legendum, Και γ' ἐκ συνεεσιης. vel καὶ περὶ συν-nθεσιης. s Posterior emendatio ex Casauhoni scheclis adim et in Animadu ecl. a. 4. v vuletur Po divi hoc epiam gratamate quicquid in variis locis fecerat Theagenes, ut

is virium suarum specimen spectatoribus praeberet, conis inen orasse. Oc versi ah, venisse eum in Lyctiant,

.vem ibi eoan in die uno vi telicet ita enim intelligen-

lum. κ μ νεοσέης, inquit, Id est, de quo pactus erat, nantiu voraret Sequentibus Versiculis causi an reddit poeta,n cur Magen posita esset statua , quae cavam manum vomnωret qui gestus est me cantium , in licebamus ad dum istonium ratio assemur; quod, Ea non posset explem ocius profundam sulam patria Thasbs ille H ἐπέτειν, id mest, men Gai, ωι παίτης esse sustinebat. Quint autemndae uno tauriun absumserit, etsi viseri non dicitur nenque a poeta, neque a Athenaeo necessario tamen itan exponendum, si volumus esse in hac narratione aliaui lv παραδοξον : quae demta circumstantia temporis adeo res vis, aut non multo cerae longioris, iaOet plane ac sese arget. Sic mox de Milone , μόνος ταυρον κατέφαγεν ἐν ἡμμηρ μι . Si ai duabus disce historiis fidem alimget, naneminerit illitus phagonis, de quo Vopiscus in Aureliano.αCASAUBONUS. -- Vopiscum vide extremo capite vitae

Aureliani POSIDIPPI 0--na Analectis BRUNCIisi insertum habes, T. II pag. 49. num XV iuper quo consulendae Animadversiones IACOBSII Vol. II. Pari. I. p. 4 sq. Vies r. 34 νιο edebatur apud Athenaeum Μηονιον, cum iota subis ipto vel ad lanis scripto, dedit nas A. Perperam Μιόνιον ins. Ep. Caeterum nonnisi prius sist chon adposuit Breviator, & id ipsum quidem senato principio In xαιαν συνε. nil navitat nas A. Causaboni emen. iationem, καὶ περὶ συνθεσιης, adoptavit Brunta Mn p περὶ. ut passim apud poetas, pro ἔνεκα. Ad urarum memsum rese monuit IACOBSQ Thia genem visam mendieandonDstinuim, quod Calaubonus ait, his itinclem verbis abnnini exitur. α -- t pulcre sane novimus, ἐπαιτην vulgo Graecis nisadisum intelligi sed verba ista. ἀσσοι φαγὼν, ἔτ' ἐπέπιον, non aliter puto accipi debere quam a nodis in ve sone latina exposita sunt. Eodem versu, non

304쪽

ούνεκεν utique scriptum oportuit, ciuemadmothim in Animadversionibus tacite correxit CasaiiDonus & in Analectis edidit Brianeh.

. In ibo orarium fuit, non in bubulcus quem deis robore certasse cumΜilone narretini Graeci, ut Aelianus B Ποικίλη lib. XII cap. XXII. cereavit cum eodem & πε--ρὶ πολυφαγιας. Nam subiicit Athenaeus: Tιτορμός τε ο. Aiτωλὴ διηρισατο αὐτῆ Miloni βοῶν. on queas valiter interpretam διεριζωθαι βουν, nisi certare eum 'aliam quo de bove , Videsaeet edendo. Sta insolens hoc genus moiceri , nec satis Graecuine nani saliet fuerat dicen-ndum, διηρέσατο αυτῶ βουν, ἀργεῖν. At in Excerptis, pro 3νδι ει ατο , legimus διηριστήσατο : quae perplacetis lectio , sed adiuta leviser. Scribo, Tmmis o DAότω-

ωλὴς συνδιηριστήσατο ἀτλβουν. uormius Areolus bovem mora eo prandens absumsit hoc est, an, Ianu ranis unim bovem. ci Haec CASAUBONUS, In ed. I. Quibus in ed. a.

3. ex eiusdem scheclis adiiciuntii ista' is Sedaxcerpto- .rum lectionem refert Eustathius hoc modo Tiτορμος ὁ Μ ταλὸς sic perperam apud eum editur pro Aιτωλὸς , in Conanient in Odyss. '. pag. M l. 39. J διηριστο- ωσάτο ὲ ἀυτεῖ βοῶν hoc est, bovem iis prandiam arm possut in quo mirus est plane vocis J ἀριστοῦσθαι usus. α- Eiusdem Titorani, singulari corporis robore nobilitari, metinnit etiam iit ad Aelianum monuit Perigonius me 'rodot. I. 27. laician. De Conscrib. Histori cap. 34. διηριστἡσατο apud Athenaeum non modo nas Dis. Mirsedin vetus cod. . sic , διηριστησάτο ἀυτῶ P mi SALMAsius in Exercit Plin. p. 27. interprmatus est, i-- undis eum Malone nonnum uter bovem uno prandi cuius comederat. Quem nos in vertione nostra unius secuti, O

dubitantes quidem nonnil ait: nam specie non caret διηρι στήσατο ἐαυτ' , ouod ex Epiton a rotulit Eustathitis; fi-v αὐτῆ auod nabet noster codex '. io sonat id Qiod dixit Calaulionus, in prandium , ad fiat 'ves aripqn ιιι In eamdemque sententiam etiam aecipi scriptura codicis A. potest, pronomen absolutiana αὐτῆ Atricosiore ut iam saepius observavimus pro reciproco4ἀ-- positum stariaendo.n Sequitur de Milone , ταυρον καταφαγεῖν κατακλο-

ωσθέντα πρὸ το βωμου του Διος. Mius a quae mis

305쪽

p. 13. IN LIB. X. AP. IV. sis

ae mensae a conspectu Iovis Dorieus in sequente epigram-

De DORIEr poetae elogio in Milonem conserendus S,LMASIUS, loco modo eit. Idem epigramina in Appendice Antho: hiae exhibuiti Stephanus & Brunctu in An lect T. Is pag. 63. Conser IACOBsi Anmadv. Vol. H. Pari. I. pag. 9o Uej a. Non damno δάμαλ ,qlioderat duum sed utini δαμάλην -rit vetus nostereo lex, rariora illa quidem, sed probata vocabuli for3ha, vide me rit. XXVII. . recipiemhim id nobis visum erat omisso rincipio, pauca solum epitraminatis verruiet haec puto hic dixit poeta pro liniversa festi solennitate. Uem s. καὶ θαμβο ριο. Possis extrinsecus supplere,

ἔννε παντας sed possis etiam ex communi huc reahere VerDum νυσε, stuporem omnibus inest, incis . Ves 6. od an πρὸσὲιν - - θυη πολιου , si ipse auctor noster paulo ante interprMatus est, πρὸ το βωμοὐ. Celemni nus- suam alibi, quod sciam, reperitur vocat . . ,ηπιλιον.

Satis placet, παντα κατ' ο δ μοὐ ος έδαέσατό ν ubi καθ ti maluerat IACOBs, valde elui'bem ibi censen ουν particillam. Ar haud iro apud poetas, Ionico more, rarticulam illam sic inter praepositionem & verbum Intermani videas, pleonastica quadam ratione immo vero, non mere pleonastica nam vim particulae fercomi tode In nostro auuleni sermone sic exprimas e bien, ινι'amano hia Duliut eniter Taceo utrumlue veterem codicem eamdem tenere scripturam.

'Aστυδαμα, ο ρίσιος . , placet eruditis, Dale- campio, in Addendis ad suas Adnotationes L. Al damam 'nin mesum, eum esse nobilem pugilem, qui in Theo erae scholiis sad Idyli IV. 34. 3 nominatur ' anax intefixis. Fieri potest, ut si ita nihil tamen asterri video, si cur id credamus. Ne in ponat russiori s prava intemn punctio, quae fraudi fuit interpretibus P nempe, cum post νικήσας contimate incisa esset oratio. Dis Continuanda enim o modo sententia: Aσπυδαμας δ' ὁ Μιλήσιος τρὶς 'Oλύμ-OXFORO

306쪽

iseu us in certamune pancrassi M CASAUBO US. Φακbν τῆς κλινης-c. damas , inqui auctor, iussus m a Perse edere aliquod Decimen su illius decantata roboras , η ἀκὴν της κλινης περiχαλκον οντα κλασας ξετεινε μα-nλάξαις. Turbavit interpretes vox φακος. Dalecampius is vine luna, nescio quid secivus, vertit. Quod Plinius his lib. XVIII. cap. XII. Oct 3I. lania suam esse figuram; munde vario in translatum est in lentio las nomen laci Dcte intellectum, planum nobis faciet hunc locum Vultis autem Plinius, lenticulas appestari Varii usus vascula pres-nsulae rotunditatis, quae est sua lenti figura. Hoc verum, est non minus in Graeca , quam in Iacina lingua. amissaeiar Graeci .cant non lentem solum, sed . iaci i id est n*ακωτὸν fonnam lentieularem alis Inmedicorum limbris, φακὸς πυριατ μον κεραμεον, ascisum fictile is quoa cineribus casiὸis refertum, aut asia re, teneri in--ter inaniis solebat, vitaiuli friForis caussa, interdum e Baan aliis partibus imponi Iustinusmartyr φακὸν vocata lenticulam sive uniam enneulari foran Ex aere factran, ins, qua Sibyllae Cumanae reliquias tibi ostensas nareat. Verinis ba sunt illlisis in oratione priore ad Graecos, μῖν - - ωὲ φ τὰ λειψαν αὐτῆς σώζεσsai: γον. Athenaeus ἀ- via hic appellat ornamenti lectoram genus, lenti simile in is in sceptris torno factis sunt bullae laodi, quae v a cant craeci κονδυλώματα, κομβώματα- κονδύλους sicis in lectorum pedibus ac columnis sunt φακοὶ, εαι--οῦ Μ quas veteres laminis aereis vel argenteis tegebant: pr .pterea ait auctor, hunc ἀκὴν fuisse περιχαλκον, aere cim meumrectum. Sed laminas non admodum tenues fuisse opusnest quando miraculi instar habitum, quod athleta lucis inanilaus suis potuerit fra re primum eam letaeuiam, Bd de ara extendere, de rigidoflexile O molle reddens id enim moestἘξέτεινε μαλαξας. Eustathius, descripto hoc loco,s ad Isiad. .. pag. 397extr. L. addit: καὶ σημειωτέον ἐν-mταυροι την τε έν χερῶ βριαρότητα του ἀνδρὸς, καὶ ἔτι πομωνυμον καὶ ο φακὸς, οὐ δηπου ὀσπρι' ειωφJ οπιλοι- ωμενος : neque plura ille de hac voce Lectorum lentic istis simillit na erant quae vocat Hieronymus mala, cap. m XXV. Proverbiorum ubi tamen Hebraica veritas vi habet sed haec aliis. M CASAUBONUs. --. Cum

307쪽

p. 433. IN LIB. X. CAP. V. 3ot

him disputatione conferri possunt, quae Mevit FbEsius

in oecon Hippocri Voc. φακὸς - quae ad Hesymiatis notariant Interpretes, denique Petrus PiTITUs ad Aretaeum pag. 6o laudatus etiam docto Hesychii e litora. Quibus tamen ex omnibus nondum sati perspicuum esse videtur, qualis fuerit illa mi lenticula, de qua hic avtur. Porro

χάλκεον utique malles, aut χαλκου , quam 'ru' λ- κον nisi περιχαλκος intelli possit rota aenea, omni ex par re aenea Qui tamen significatui videria analotia repugnare: nam sic V. r. περ θυσο 'non dicim quod sit totum ex auro, sed deauratiun auro Mumran veluti apud O

habet nas A. iit'. 99. l. 'od hoc loco etiam in editos fibros propagatum. Sed hi recte dedit nis. D. Sic misiam legebat H. STEPHANUs, hunc loeum citans in Thec T. III pag. 3 86 he και τὶ τοι ἐννέα ἀνδρἁσι παρεσ/ιευασμένα παρὰ τηBφαγεῖν φασι. Postrema vox excidit ob similitudinem Q. ,, ni cum fine dictionis antecedentis. CASAUB. - Verbum, ad absolvendam sententiam utiqii necessarium, non rnaogis agnoscia vetus codex A. v m csti. Breviator totam ρησιν hoc loco ominem , paulo superitis, post verba φοι- γῶ πάντἀ τοι πὰσι , haec instruit, D αν δὲ ἐννέα ο τ ινες. Ex quo intelsigi videtur, illum in suo exemplari hoc loco verbum *- expressum reperisse. Alioqui etiam 41-σὶ bic iupplere potueras, nempe φησὶν ὁ Θωωρος.

πάντες γλ οἱ ἀελοῖντες μετοι τῶν ,υμνασμάτων καὶ '-ειν πολλοι δεδάσκονται. e. singulis personis adis seriet a transit Athenaeus &, omnes generatim athletas inpiariimum stasse, siquot veterum testimoniis demo is strat. Recitantur primo loco ess Euripidis pilane in eamn sententiam insignes: Ros neque Galenus praetermisit, . neque ullus alis eorum qui athletas exagitarunt. Ait r. διὸ καὶ Uριπιδ ει ν τῆ πρωτφ υτολυκη λε υσι. Satyrincum fuit hoc draema. Docuit nos Iulius PAlux, lib. X. . cap. 46 Συριπιδου Aυτολύκε Σατυρικω ποντος, σχοι-

308쪽

ωνιἀς γὰρ ἔσπεισου φλόi,ας ἡνιας λέκει. . CASAUBONUS.-- Maiorem partem eclogae Euripuleae suae hic adponitur, recitavit etiam Galenus in Protreptico ad Literarui. Rudi Unum versum duodecimum citavit Diogenes Laεrtius, in Solone. Alium e veteribiis, qui istis versibus usus si non habeo comperium Digitum quidem in eos haud ob scure intende e viaetur Lucianus, in Anacharsi Ista Atti 'aei Verba μετὰ τῶν γυμνασμάτων. earum recte SPAN-

'o exemunionem interpretatuarcitationian, vel simul man exemi parilinis in urionis athlem in Enchiridio, tum inmisivide quae adnotavit Uptonus. Fur pastu correctam, ex his pag. 377. cuius Latina etiam

innulla ad eamdem emenda

, in Fragm. Euripid pas 3 3.

m patienter serentem vitiosam, quam qui lena noster cod. lineas notatam habet. Recto . in contextu quod ex G pius lucvientiores op βι ρο-

sed Cnobis perplacet Gal. ni scripriira quam Grotius se itus est. inclem fere in se tentiam Xenophanes in extrema ecloga, quae continuo deinde adponitur, iixerat, O γ' πιαώ- τα,τα μvχούς πόλεως. Nec tamen in Athenbe editione istam scripturam in contextu ponex debuimus, cumis defendi vigata apud Nostriin lectio possit in qua etiam Musgravius a Mquievit. Quum bis ediderit fabulam umbeum Euripides. nostra lectio fortasse quod diserte sitari nostra confir- .ianthe priori essitione ducta est, Galeni vero e posteriori. ita tenet nis A quini pro υπηρετεῖ positum videri poterat cuius eiusdem Vecti noyum compositu' ἐξυπηρετεῖν

309쪽

p. 4r3. IN LIB. X. AP, V. sor

d apud Galenum in hoc versu leghur, ne id iidem sine veri specie; nam es occurrens iὸem compositunii 'tione simplicis adnotaviti Stephanus in Thes. I. pag. 3349. D uare percommode' ζωπηρετεῖ ex Gale no adoptatum a rotio mussc Sed, mrod ex cohiΘ-ctur summus VALCKENARIUS in Diatrib. Euripid. p. 8o. coli Sophocliis Ai. 346. ibi Schol. commendaverat Vectum, ξυνηρετμεῖν, id ipsum perspicue hoc loco sic scriptum nobis exhibuit noster codex Epitomae. V IIo. Probo quod praeseriant nostri collices, Mn γὰρ υκ ρισιεντες καλὸν σκληρως διαλλάσσουσιν εις --

μἡχανἀ: quod interpretor, reluis sis aegre possum meonluere fit Galeni eo lices μεταλλάσσουσιν male, pro . διαλλάσσουσιν εις ἀειέχανον. CASAUBONUS. - Et istam ill rorum Atiaenae scripturam seciati sunt rol. musgr. Vescia, Diρωνεις ικβαλόντες λονται κρόκας. ae Diogenes laiεrtius in solone Dib. I. egna. 3ἐ de hoc . ipso hominum genetere loquens rιρονυς υ ait 3 γενέ-ν κενοι, κατἁ τὸν υ πώ ην, nTρίβωνες ικλεέποντες ἔχονται κρόκας. is Est autem venustissi a translatio. Vestimenta habendon amittunt κρόκας, 4 contrahunt sordes Eupolis ina mi, latinis militum sapud Polluc. IX. 38. 8 veste veteri,'. sententia contrarium dixit Euripidi: Sat. l. 3. J. - h trama figuratust siqua ast illi tremat omento popa venter. v Videntur contraria, κρόκας ἐκβαλεῖν, O tramam Mam Minnbere reliquum. Ambo tamen de obsoleta Veste laeuntur. εε. CAsAUBONUs. - Νobis trama sola reliqua apud Rominum poetam idem sere sonare videbatur, ac sis Elia des-υiae apud Atticum Graecium istum versum cum quinque aliis praetermisit Galenus Laertii a κλει-οντε adoptarunt Groistius musgr. Nobis satis placuit vulgata pini Nos ritin lectio . ἐκβαλοντες. Quod vero GROTius inmotis aitv έκλεέ ποντs apud Suarin egio id imprudenti illi excidisse videtur, alit ab operis et Ouin nobis quidem nus. quam apud Suidam citatum reperire versum illum contigit Ver 33. Commode a i , non m , Ἐλλήνων νόμον l dere asino nostri inssii: de lue versis r . rvων δ'

310쪽

non rόνν δ .m. De utraque adhibenda emendatione d

monuerat casAUBONUS: n Scribe καὶ τὴν ' λ.νων. νό- ωμον, οι τωνδ' ἐ- : - sed nulla veterum ossicum facta mentione 'micis , Ex eo quod ait Graeconra pamπω τιμενανάχρειους ἡλνας δαιτὸς χάριν, non male colligas,s, sacrorum ludorum agonistas paria victoria solitos o nvivio excipere omnes spectatores, qui undique conve- . nissent. Et de multis hieronicis clarum hoc ex historia vi CAsAUBONus. - Si victores ipsi minus valerent opissius, amici certe & cognati, aut eiusdem civitatis socii, splen- sidis conviviis victoriam illoriit celebrabant. Sed ea de

re consulendi qui de re Agonimc e pro b stripsere:

conferri autem interim potest Athenaeus noster, I. 3. d. e. f. IV. i68. f. ibique notata. Nec tamen immerito suspectamusGRAVI fuit vulgata h. l. scriptura n Non satis is placet, inquit, Calatii oni intemretatio. Pugnat enimn δαιτὶ χάιρι cum o ηδ' ἔκατι. itaque verti quasi esset r. τρα- ὰ χρεῖον δονῆς κάρτος χἀμν. - Nempe scvertit, qui norum honianum avi convinus halentω, όlea n nti eausa roburanuriis honorant commodissima sane se tentia: u modo a consentientis librorum is ipturae vestis giis paulo propius abesset emendatio. Vers 16. ι γὰρ - - τι δ' ἀκύπ. Sic recte apud Athen e edd. tri sti Mnus commode apud Galenuna, Tis,d 4etis V I . pro rἀωας, ωπληξας apud Gaiqn. Raulo maiorem habent dissicultatem veretis o 6 in I. Ubi speciosum utique erat illud , δι' ἀσεπέδων πο σὶ γέ- , ac, quod ex Galeno rorius adoptavit, latine sic reddens, per sciua euaesaris Ire pede. Sed tamen aliquanto signatius videri debuit verbum , quod Athenaei libri habent. Θεένοντες, tundenus, Pertundente , transdierim Atqui id ipsum verbum aisονυ exhibent etiam Galent codices sub finem eiusdem libellii, ubi deni Euripide verius repetuntur pro quo cur θένοντος posueritΜusgravius, nulla satis praegnans caussa fuisse videtur: nam utruinque verbum eiara notione usurpatur utramaue formam admuricta metri ratio. Iam quod in fine versus o leg barii χεροῖν in editis Athenaei stris id utique videri debebat a dormitante quodam ibrario e silperiori versu temere repetitum et ac fere non dubitandum videtur, quin

verum sit ποσὶ , quod est apud Galenum. At rursus

라틴어 텍스트