Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

311쪽

p. t . IN LIB. X. CAP. I. sos

turbare nos debuit, quod apud eunt lem Galenum, altero loco, sit finem libelli, pariter χεροῖν legirur, remad modum hic apud Nostrum editum erat. Denique, quam-vi ποσὶ maluissemus, tamen in Athenaei editione tenendum nobis visum est id quod uterque noster codex instus dabat, χερΙ. Caeteritu in eani lem sententiam, quae bis versibus continerit , acute Anacharsulem suum utentem istos Graecorun ludos induxit Lucianus, in Anachars si,ve De Exercitationibus, cap. 3I. V 44. Tenui ' οστις, quod coninio se editum erat rperperam quidem ' ος τις ἡ Ven. Sed plene scriptum καὶ .inu in is A. In Ep. deest extrema pars eclogae, finde a vers. a, Vers. 6. Pro 3στις γε, δοις τε Ιegendum censuit usgr.

eunidem Laertiunt , III 36. cum stridiciar u o Eaνο- νης ιν Ελεγειν, de veritate illius scriptiirae haud inime rito dubites, quandoquidem apud Suidam in Ξενοφάνενς, ubi illa Laertii verba repetuntur, in omnibus ante m. steriini e litionibus έν' γε- schiditur, & temere nullaque veterum iuroriam auctoritate ὸν Ἐλεγει stero demum edituit video.I XENOPHANIs s. I. pro El μὲν Ε κa legendumeensuit V AKEFIELD, in Sylva Crit PartiII pag. 49. Cui coniecturae species accessit ex particulae cirequenti re petitione in inquentibus Versibus. Ibid. ταχυτῆτι, - ταχύτητι, conmode dedit nas A. In Ditoma, dea ta ecloi nonnisi postremus versus adpositus est, hoc modo: χλως δὲ τὸ τῶν θλ των ου πιαινει μυχούς πό- ef 3. παρ Πισα ροῆς. Sic rutius s. I. Πέσα παρ' ἔν εας. Quasi mio vel omis at nomen fontis vel vi

312쪽

talionein eodem, quem uiuo laudavi, WAKLFIELDIo occupatam cognovi: cuius librum quidem ipsum traictare nondum mihi contigit, sed ex eo Excerpta, mi Athenaeum spectantia cum plurimis aliis in nostrae editionis usum aliunde collectis, debeo erit luissimi Viri iuvenis Iol. μα- iam BoissoNADE, Parisiensis, diligentiae amorique sim lari quo is in communia nostra studia complectitur. 4,στοισιν pro quo perperam vult ἀστο- absque 3 lege.

Temere κεδρότερος ecl. Ven. ias. qiuri tamen M. Stephanus repetiis in Poesi Philosophica pag. 37 vis rarophanis eclogam istam exhibuit. Percommodum vero id tu quod nescio quo auctore Deditum est, πρὸς ἄκρα,

- κυδρότερος πρὸς ἄκρα idem Valeat ac παροι πολυ κυδρότατος, longe omnimn nono mus, celiarari ins Nobis quia in nihil melius occvreebat, quod sub scriptura προσμραν, quae sic exis s. q. notata est, latere posset.

Veii A. Fuit diu suspectus gravioris inendae post urior versus huius distichi:

nκαι κεν Ἀτεέι δημοσιων κυάνων. . Sed non videtur quicquani mutandum, nisi ut 'ossis scribatur pro σιτεέη. Eleg ter dixis 'πειν δημοσιων ν κτεάνων, ω - του δημοσιου. Intelligit enim'ην εν πεπρυτανει σιτησιν. Priorem versum illustrant quae denture προεδρια observamus ad Theophrasti Charracteres, is capite Περὶ 'Aμσκειας. Haec scripserant cum venit in is mentem sententia vi ctissimi viri, qui stru endum ita iu-nescat, mutata sistinctione , καὶ κέ τι ἐδει δημοσιων

Expeditissima utique ratio Videri poterat, si ex σιτεim,qii Ri habent libri, τοι faceres nec opus erat cum kefeldi και τ' ἐκ σιτοi corrigere, ut a praepositio quae percommode subintelligi poterat' ad κυανω reserretur. Sed hoc incommodi habet ista ratio, quod ea admissa, in versu sequente iuspensa oratio su cum ad nomen δώ- ρον verbum nullum adsit, ubi exspectasses HGκ πολέως

313쪽

p. 4M, IN LIB. . c Ap. I. io

ε πόλεω καὶ δωρον, Γοι κειμήλιον ε'51. aut cum TURNEBO, minima mutatione: ἐκ πόλιος, καὶ δωρον δ οι κειμήλιον ειη. Vers. o. Quae inanitas tres editiones saubonianas invaserat scriptura, ταυτα γ' ἁσαντα, manifestus per Hir error fuerat, ex ed. c. I. propagatus. Tum vero commodum sane erat Miτοι γ' ἁπαντα , quod habent e l. Ven. ias. Sed quae scriptura, mendosa illa iidem, e ins A. enotata est, τοιοῦτα Ρι-ἀντἀ, ii ea latere via labatur id io edissimus, αὐτα κε πάντα. Vers. II. Scripturam, υκ εων ἄξιος ἄσπερ ἐγὼ, tenetΜs cum est. Ven. Bacin Cas. Ubi quum exspectasses apodosi ad protasin longae periodi, quae inde a primo e su ab illis vectis 'Aλλ' ο μὲν inceperat, nescio quo pacto ita nude labrupte participium ω ponitur. Miratus equidem quod ad hunc versum in quo vix sana haberi potest oratio nihil a viris doetis aὸnotatum repererint iuspicatus eram, post ista verba vel interclitisse nonnuΙ-la, vel consulto ab Athenaeo esse taetermissa nisi fortasse per rhetoricam figuram , quan ποσιώπη m vocamus, ita abrumpere orationem citum fuit eoetae. I, Hes 4. Pro , α θῶ ς σοφιης, ἁγὴ i iis egentiunt coniectaverat VALCKENARIUs ad Theocriti Adoniag. pag. 4o . cui suffragariis est 'VAREFIEI. l. c. Nobis serenda librorum scriptura utebariit , eo insu quem in versionelasina expressi utilis svrentia: in dein opponitur Muti-

eae areis inurisitas.

Placet ri sin, quod hic posuis I kKgF. Non quod ne cessariani huic orationi putein praepositionem; nam λαοῖο , ut pauloe ante dictum per se iam idem valebat ἐν λαοῖra sed particulae ἔπι non videtur hic esse locus Forte vero etiam, eadem sere notione , ι.εis scriblpotuerat, quod paulo propius a librorum scriptura eratai futurum. Verium hunc & qui sequuntur, ex alia parte Elegiarum Xenopharis destinuos existimavit callicus interpres non sine veri specie. Quae vers. 7 A leguntii Verba,

314쪽

eorum ordo naturalis sic concipiendus 3 περ ἐστὶ πρόπι-.

a I. Non ferentani putavi, quod Misaaur consentieme caristo, τι ἀεθλευων κῶ AM 3 ικ- oportebat in optativo aut simplici e νικε, in indicariVo, qui periis plus erat huic loco. Πολλοι δὲ καὶ ἄλλα ο ενοφάνης κατὰ τὴν ἐαυτου σοφώινε παγωνἀεται, διαβάλλων- εχ ρηστον καὶ ἀλυσιτελὲς τὲ τῆς ἐκ σεως οἷδος. I alacampius A a quoque multa se phanes pro sapuniae su- captu sceptat ex uorum is

'domu genera ut vana, Apervacua, nuritiaq- visu rana. Ad

quaeri AsAUBONus: Sine dubio via vertit au) non a plane ceperunt interuretes verbum enim ἐπαγωνιζεται n non expresserunt. Sed desino restrari Loinis enim d a pravatus est sententia mutilata oratio hiulca neque maλλπνιζουσα. Scribo: Πολλοι δὲ - ἄλλα ο εν - νηρBκατα την ἐαυτου ποιησιν τῆ σχω vel etiam,' αὐτολs ta alia in votararis sus duit Xenophanra ad sens em sa-

τ της ἁλώσεως σὲ δει, διαβάλλων αυτὸ - . , , t ludfortasse dubites, quid sit avo κατὰ τὸν ἐαυτου σοφώνdicat, cum commodius vicieri deberet -ὲρ τῆς εαυτου σε φιας , aut aliquid tale. At satis notum est , quam multis atque variis modis praepositione ina urantur Graeci, ut fere cuiuslibet alterius praepositionis vim sustinere possit.

Ules de pugna in acie agitur, ibi Meta dicitur de parte ab teri ex adves opposita quam in sententiam si hoc locoxoculam illam accipias, sensus rix in v in illud FGravis

315쪽

Eretriensem; A ummi nusquam ui cluam. Paullo post, I p. t . f. J A FA δ' ιν' Αιλοις. - Paulo propius a vero abest coeficis . scripturii, XI Io S. Postremo Aehaiad Ursu , pro ωριουσn , idem codex suo moreαρμυσ1 li het cuius cripturae in memoriam lectorarias nostris re vocandae paullo postri auu rasio.

is Ptoleaineus Hephaestionis fit. Historia nova, lib. IV. m. a ' - Galatiis in recensione plurium mino-

316쪽

M. Cas. 3, id est , in quem mortuum Posid pus hoc emgram-mnia est. Id epigramina corruptissimum hodie extat ina Athenaei codici is Sic enim editur :

. ἡ τριχ διαφωρας μονολήκυθος ἐκ γὰρ ἁγώνωνυτων τότε ληννααην Δι' ὐπὸ Καλλιόπην.. Quantum ex istis impurissimarum harpyarum reliquitas, coniectura sieet asseaui, Phylomaehus huc gumes at a m heluo, pusi athleta truit, qui vixisse intonu miseretinea in summa pauperyatφ, , mortem oditisse tristissimo e issu, cum e certamine quodam reversus esset locatacta, is mi iis probe conriistis. In mino versu , Φορομαχον-vori. censemus, quam Φυλόμαχον , fidon ahentes an-istiquissimis libris, CBreviatori, qui valere iussis Posivssippi versibus iam tum coi ruptis, hoc solum in xce .pta sua retialit: Ποσπιδι-ος δὲ Φυρόμαχον παντα νε- ποεῖν βορὸν φησι. Pses nosteriis. D. sed S-ο edit pen- acute, nescio an consentiente ins. a. J Sic igitur, in m Athenaei verbis paullo ante corrigendum s Noster codax in Athenaei verbis, minPosi lippi, recte Φυρόμα - χο exhibeti J Appellat poeta a - καπσὸν, βω-mbem male ea tum o parum alte; in quem proiectus viderim poterat, ganeo potius , eluani honeste conditias ac se-aepultus per contemtrum ista dicuntur. Tertio Neriae, Npro εὐτρυχει, quae vox nihil significat, ιν τρύχει emersen lavimus, & hoc fide nembranarum stiliabus adsent tu noster eo l. e. J τρύχος , est fusum vestu lainae,mρακος. Solebant olim mortui efferri inquam nonestistinam veste Iuvenalis rn Pamma in Iaasiae est, s verum adusit uae, in quam nemo togam sunsit nisi monuus. -

ωΝon solis Italis de quisus Satyricus loqui ur, sed vula Fo etiam Graecis Latinisque moris fuit, ut con tiores esntirentur quam vixissent. Erant enim καλων ἐντα*ι- st is siosissimi. Ideo Posissippus, ut extremam paupertatem

a thyromachi inificaret, ait, τρύχει μένης Πελληνέ-

317쪽

p. 24. IN LIB. X. CAP. VIL 3rr

. Nihil atu dictis convenientius poteri excogitari Quod

vita cooperitis plagis ad plures se penemrit Phyromachus , is caussam affert his verbis quis e Laenatastasirea in f πυ---enderis. Haec As-BoNos cui etiani vers a. debetur emerulaeis tacite ab eo adhibita, αυτ ροως ubi ἀυτη olim edituit errat, sed iam rint sillor dabant mssti:

Pon Casaurumum mulios allos doctos viros exercuit idem Epigraminia In liri primus SAEMAsvis acute vidit, veriae 4 ista monstri Ma χρεια εἰς τάνη ex his verbis detore .sse, καὶ χρῖε στωλην quam en eiulationem ex ingenio ab illo propositam adhibitamque in Exerere Plinian pag. 318. firmant veteres nostrae metribranae, clariori verae seri prura Vestigia servantes in hunc modum ais τρεια στάλ- cuin qua seriptiara si contuleris, quod iaaculent codice paulo ante, pro χριουσιν, in postrem. Achaei versu, χρειουσιν sta inir; non dubitabis, impium, modosivinavit Salmasius, debuisse librarii tu Idem vir praestantissimus peripecte videriit, quisma versim sic condigendum esse , ε ποτέ σοι προκυων συνεκώμασεν & πυ- cyonem , id est, eanean anteambulonem, adpellari ipsum v

vacent parafitum Phyromachum Postremum dissichoaulem sic corrigeninii censitit: Et hoc pariter inmmosa sane, nec tamen iraeeria, ratio. - od vero veri in I, κορώνην παννυχικ, i κορωνιεν πανδοχικ. mutavit: aec ne id ariae mutario, nec si

318쪽

a presin ilis videtur. κνώνην παννσχιῶ di re poeta po- ea est avem, qui uno nomine νυκτικόραξ vocatur. Necus 6. Opus erat, tu oraλώω in πολῶ mutareriir. Reliquas Sananasii emendationes exceptis duabus, quas proxime in memoravimus tenens oUPIUS, in Epist Crit. p. a sit. in postremo hemistichio veram lectionem a se uno ab que controversa restitutatii contendit, sic scribesulo: των τοτε Ληναικῶν λε' ὐπὸ κοῖλον όπην.

upium presso pede secutus est BRUNCR, in Analect. T. II pag. o. Nonnulla insuper suo mori, id est .aud citas quam consultius, tentavit u EsTo in Hermesianacte pag. 33. quibus recensendis non morabimur lect rem se illud monemus, plura cum ad illustrandum hoc epi ramina spectantia tum ad iudicandas emendatre ne adoriis viris propositas, erudite observata collata a cet. IACOBs in Animadu in Anthol. VOLII. Part. I. p. sasqΦ in his de penalis Pellenicis, crassiusculis ad arcendum filius tum de Lenaicis ludis, qui non ad pumararan cum Casaiabono reserendi erunt, s. de potiindi cereamine intelligi debuerunt: c. Nos pentissimo versi, cum nullis

tri certa occurreret emendatio, scripturam veteris nostri

codicis, τραιδι φθειρας, quamlibet vitiosam, tenui anus viroriini doctoriam coniecturas in scholio sub contextu adnotasse contenti. Ne istud quulem, Q Καλλιόπη , in ipso Epigrammatis fine mutare ausi stimus: quod

ipsilui diserte etiam defendere conatus est Gallicus intemrres, consulto ista in ipsisse positam contendens, in nriguitate vocis intentem, & Καλλιόπin ridiciale hic marentem, pro καλὴν ὀπὴν, pulcram Maeri sciscet lxfosiam. BL aureursis enundra si ille in iubiecta Adnoiatione

sci iptum illud nos edidisse, ut d ant editiones en Bac

Cas. i. consentiente Iut puto Dr . . non a-πετὸς, ii ex Casaiiboni Animadversionibus receptum in ecl. Cas. a. 3. Pariter cum accentu in nrepenultima scriptum nomen habes cum alibi, tum apud Grammatici s omnes,

Hesychium, Suidam atymologum Mamoetaea Mipturam cum oupio repraesentavit Briincita

319쪽

m Hinc etiam perio iapones ium, iidem qui saeri. Ita Maccipe Plutarchi verba de Theamne Thasio si Reip.

gerendae Praeceptis, T. II opp. pag. 8II. d. v ου μόνον πτὸν περ-ον νενικηκως, ἁλλ. καὶ πολλους ἀγωνἀς idae est, cara non solum e sacras lassis omis a victoriam repose

320쪽

aetas Ret, venn ex muris Poris alas. Similiter Arrianus inas, Dissertationibus Epicteti lio I l. cap. 34. - λοιπὸν, ἀσmκ- ἀελητὴς προέρχη νικώμενος τὴν περιοδὸν, μωιος Μ- α ποφυγουσιν δρτυξι. LVide Epicteri Dissere. III. s. s. nostrae editionis, cibi nin L. Quibus in locis etiarn ineruisitissint viri lapsi graviter, quod non veniret illisminin in mentem ludos is ros etiam modi sin periodum essen dictos cuius rei Pindaricus Sehosiastes non semel nosis admonet citeterrum Polluci cum Atiae o ne hae quin dein convenit in numero se et in ille, 'ακαιδεκα, istem in illis iussis etiam maecon in contentione vocis mcertaret'r, satis ad Suetonium probavimus. Vide Pollas. soceri lubro IV. p. ra. CASAUBONUs. - Pollucem v de IV. i. Masaub ad Suetonii Neron. cap. 24. . ex cuius Θεατρικω libris proxime dicta de Hennodomissumta iliciantur, non memini reperire alibi citatum. Nota aedissimili muniento, libros duos Suetonius ediderat', is quos instribit Suidas, Περὶ των -- ' μαιευν sit Ino, 'Pωμαιοις ,1 Θεωρικῶν καὶ 'Aγώνων de Spe eulis . Lindis Romano m. Alium censeo fuissem Aorem Larat m densem, merum, cuius Surias meminit. De eo ena Oler, rhetor maditaeamus, capite Περὶ Λαλιοῖς Δεῖ ἰητεῖρε καὶ τὰς μεταμοροώσεις καὶ ὀρνέων καὶ δένδρων γέγραe. πται δὲ καὶ ωτερι ποιητῆ καὶ σοφιστως μεταμόρφωσιν Μ-ῶν - πιέων. Vixit principe Severo. α CASAUB NUS. - NMTOREM illum, ervitate a sensem , professi ne philosophum Academicum, Stra, riis a talem, Vos sius intellinis DeiHistoricis Graecis tu . u. cap 4. p. 7λxαὲ γυνὴ δὲ6α. Post tali multa demerodoro tu cinae.

. Vocem περιιέτη explicat Iulius Pollux. M CASAυ--S. -- ὰ Μεγακλεου tacite ille in Anima iv. correxit. Nec

라틴어 텍스트