장음표시 사용
141쪽
ea quae superius hoc de argumento diximus in cap. xx. Decnique post sanguinis perceptionem quemlibet bibille modicam
de vino ctim calice de manu factisa vel acia hi caticem tenem
VIII. Postremo in sepeliendis corporibus illustrium definiuorum id olim apud l talos, nedum Romae, servabatur, ut Ioeuli in locis sublimibus ponerentur. quod Mediolani in potisticu ecclesiae sancti Nazarii observare licet. Uerum anno MDLxt Pius IV statuit, I quod refert Iohannes Franciscus Firmanus in Diario suo in ut deponerentur cvse defunctorum, qua erara in muris ecclesiae in altum: se suis mandatum ordinariis , at ret in eorum ecclesiis. quod fuit multis in locis exsecutam nos sine υivorum dolore. Sic Mediolani Carolus Borro maeus, sanctissimus ille antistes ac Pii nepos, corpora Trivultiorum, quae in praedicta porticu sancti Nazarii sublimibus locis locata erant. humo infodi curavit , loculis tamen in summo vacuis ro- fictis. IX. Hujus loci occasione observare lubet, etiam primis olim Christianis visum nefas , ut suorum corpora cum gentiislium cadaveribus communi conditorio tumularentur. quod cum secus attentasset Martialis episcopus quidam Hispanus, graviter hac de re conquestus est Cyprianus in epistola synodica adversus eumdem Martialem SI Basilidem libellaticos episcopos. Martialis qMoque, praeter genι ilium turpia es Διώ- lenta convivia , ct collegia diu frequentata , o filios in eodem
collegio exterarum gensium more APUD PROFANA SEPULCRA DEPOIITos, ET ALIEN lGENIS CONSEPULTos, &C. Ex quo
intelligitur, quantum a vero aberrent qui existimant, Romana coemeteria, in quibus Chri itianorum corpora primitus Condebantur, profanis etiam & gentilibus communia fuisse. Quanta autem in his fuerit Prudentii arvo Fidelium , immo Sanctorum ibi sepultorum multitudo, docet Prudentius ipse in hymno de sancto Laurentio :Voc fama nota es abditis ιam plena Saxctis Roma sit: uom diυes urbanum solum Sacris sepulcrisso reat. Ex illis porro coemeteriis corpora Sanctorum jamdudum erui solita testatur inter alios Gregorius tertius epistola, quae est cxvi inter Bonifacianas, ad Olgarium episcopum Mogua
142쪽
einum, cujus epistolae verba referre juvat. De corpore vero faniacto quod nobis humiliter vestra quae it prudentia , quod dirige
remus non habaimus: quoniam cuncta Sanctoram corpora praedeia cessores no i nobisicam communiIer detulerunι, ct untimquodque eorum ecessuis noviter dedicatis summa veneratione conat Lmus. Proinde benev. lentiam vesram precamur , ur nobi patiamisquirendi diligenitus pr.ebeatis: qu. tenus corpus faActam ιnvenire valeamus ad mesram complendam petitionem : Os Ἀτω-
tum fueriι , ve a nobis credere dignetur induseria , sutem qaoae petistis perficiemus. Modo vero illud non misimus , qaia inquirentes nequaquam invenire valuimus. Quod si eadem modo r
ligio de diligentia in perquirendis, secernendisve banctorum
corporibus adhiberetur ι longe dissicilius esset, evacuatis fere celebrioribus coemeteriis, Sanctorum corpora cum certis deia indubitatis sanctitatis, nedum martyrii, indiciis reperire. V rum fortata Gregorius loquitur de Sanctis ex nomine cognitis r propterea quod tunc temporis non ferret , quae nostris temporibus obtinet, consuetudo, ut baptizatorum, quos vo-Cant, Sanctorum corpora pro veris ac indubitatis reliquiis sactis distribuerentur. Sed de his hactenus. X X. De Confessone beati Petri in basilica Vaticana. aeuid rugae, quid regiae, ct regulares apud scriptores eccisusicos 'De varsis modis asservaxes eu .harisiam apud Romaηos . Guid capsa in Concilio Ara cano ' quid turris Gregorio O D.
nantio Fortunato sto Uo Ni AM his in libris frequens mentio est de Confessione beati Petri, quaedam hoc loco de ea breviter observare quoddam operae pretium duximus. Et primo quidem Confesto hoc in loco apud ecclesiasticos scriptores Latinos nihil aliud est , quam apud Graecos Mart tum , seu locus , in quo reliquiae seu corpora Martyrum asservabantur. Cur vero Confestionis nomine in primis donatum sit beati Petri apostoli sepulcrum , Onufrius hanc elicit rationem exactis octavae Synodi C P. actione quarta, quod nullus peregrinus in basilicam sancti P ctri admitteretur, quin prius libellum fidei suae edidistet . quod ad Confestionem beati Peistri fieri solitum assirmat. Verum cum Confessio ipla in intima basilicae parte locata esset, prius in basilicam advenis conc
143쪽
debatur ingressu, , quam fidei profestionem emisti' eno. Sim plicius est ut Confestio inde appellata dicatur , quod sit lo usConfessoris seu Martyris. Alii alias afferunt rationes, quae non sunt hujus loci. Quod vero ad Consessonem beati Petri , immo ad ejus basilicam qui ' iam non admitteretur , nisi prius suam ipsius fidem probassM; colligiti us ex Optati ii L v I. ubi de Macrois bio pseud episcopo Donati ita Romae degente agens : Demaue,' inquit , si Macrobio dicatur , ubι illicseaeat ; nun, qaid ores dicere , In cathιdra Petri ' quam nescio se vel oculis novit, o adcvus Memoriam non acce,iι , qua chsmaticus. Velum id etiam de q alibet ecclesia catholica urbis Romae interpretandum
esse probant sequentia eiusdem Optati verba : Ecce praesentes sunt ibi Lorum Memoria Apsoloram: dicite si .d has ingredi
potati, ita ut obtuleris illic, tibi Sanctorum Memorias esse constat.
Hine est quod non prius Polycarpus sacra fecit in ecclesia
Romana, quam potestatem hujus rei ab Aniceto pontifice a cepisset. Hujus loci occasione non est omittendum , quod superius nobis excidit, Romae peculiarem morem exstiti siet, ut adulti, qui ex paganis ad christianam fidem accedebant , ad horam profitenda fidei, verbis certis , conceptis retensi se memoriter . de loco eminentiore , in consectu populi Adelis, Symbolum redderent ante baptismum. quod a Simpliciano servatum tradie Augustinus in lib. um Cons. Cap. II.
Revertor ad sancti Petri Confessionem , quam ita describit Gregorius Turonensis episcopus in lib. I de gloria Martyrum
cap. xxv I ii. Hoc sepulcrum , sub astari collocatum , valde r rum habesur. Sed fiat orare desiderat, reseratis cancellis, quibus
Iocus ille ambitur , accedit super sepulcram: orsics sella parvula patefacia, immi , introrsum capite, qua necessitas prom i, efflagitat. Nec moratur essecus, spetitionis ιanium jusa proferatur oratio. Inoo Mara auferre desiderat pigno ra . palli iam aliquod momentana pensarum Iacis intrinsecus : Peinde vigilans aejejunans δευοι issime deprecatar, ut devotioni sua virtus apos/IAcas rag tur. Mirum dicta s s es hominis praevaluerit, a tu
malo palliolum elevatum ita imbuisar divina virIute, at multo
amplius , quam prius pensaverat , ponderaret: se tam scis qui levaveris , ejus gratia summe quod petiit. Multi enim o claves aureas ad reserandos cancellos beaιi sepulcri faciunt: qui ferem
144쪽
ees , pro benedictione pria res accipi. . t , qui lus in limitars tribώ-
latorum medeantur. Omuia enim fides integra praefat. Sunt ibio columna m ra elegamia , candore niveo , quatuor numero, qua
ciborium sepulcri fusιnere dicantar. Hactenus Gregorius I u-ronensis.
Non un: ca , sed duae ad beati Petri sepulcrum fenestellae erant, superior M inferior: quae cataracta appellantur in Suggestione altera legitorum Germani & Johannis episcoporum nonine Iuttiniani Comitis ad Hormisdam , ubi haec verba rUaris se beatitudini vesra videttir , sanctuaria beatorum apo- solorum Petri se Pauli secundum morem ei largiri praecipite ι se, si fieri potest , ad sEcu NDAM CATARACTAM VO sanctuaria deponere vestrum est deliberare. Quippe longe maior praerogativa censebatur, si ex secunda senethella panni super loculum sicrutri inferrentur , quod videlicet ex hac propior esset sacri corporis contactus Id genus fenestella crat ad Memoriam seu oratorium beati Stephani in civitate IJZalensi, teli ante Evodio in lib. I de miraculis ejusdem sancti Martyris cap. xi I. qrio cum quidam civis Uticensi s. paralysi pedum Selinguae aff ctus accessisset, recuperato pedum officio , exuens μι manιcam tunica Iua , eo quod orarium non haberet, per δε-nestellum Memorie ad interiora loca sanctarum reliquiarum manu injecta mittebar i atque inde rufiam dexIeram reducens , ori suo admoυebat , O linguam contingendo, paulatim nodos loqaenis
di gratia ei resolvebat. Ideo autem eiusmodi fenestellae dicebantur CATAR CTAE, quod firmis porticellis inam firmiores portae sic appellanturi essent praeclusae. Quod attinet ad pannos, qui super corpus beati Apostolicum precibus & je uniis inserebantur, branaes vocantur a Gregorio M. Eodem ritu pallia pro archiepiscopis sacrari mos erat, quae de corpore beati I etrs sumta dicebantur. Idem legitur de oratiis ordinandorum in libello nono nostro. Nec vacat exemisplo, quot Gregorius Turonensis antistes superius dixit id genus pannos in momentana seu statera ponderari solitos, antequam suppr tumulum sacrum immitterentur: ut ex malori, quod inde accedebat, pondere gratia virtutis accepta sentiretur. Idem quippe actitabatur ad tumulum sancti Martini, ex e dem aucto te in lib. i de miraculis ejusdem Sancti cap. x I.
ubi de Callaecis Suevis , qui partem pallii serici pensatam super
Maium sesulcram posuerunt, dicentes e Si lavemmas gratiam
145쪽
coram expetito patrono, qua posuimos plus insequenti nocte pensabunt, eransque nobis in benedictionem posita , quaesita per sdem. Vigilata ergo una nocte , facto mane qua poseueranr prasi abant: in quibus tasta beari viri infusa es gνatia , uι tamdiu elevarent in sablime aream libram , quantum habere poterat quo ascenderet momen ana. Denique ensis quo novus imperator in sollemni sua inauguratione accingendus erat, desuper confessones m Petri tollebatur , singulari privilegio quod regibus non erat concessum, ut in Ordinario Jacobi Gaietani legimus.
Ad eamdem etiam Consessionem peccatorum expiatio per sacramentum paenitentiae fiebat. Id patet ex Petri Damiani epistola seu opusculo xvi. ad Agnetem Augustam , ad quam ita Petrus scribit. Sed ut hi qui ad Apostolorum limina con- ant , sancta devo ionis tua salubriter imitentur exemplum a sub arcana quoque beati Petri Confessione ante jacrum altare me
sedere fecisi, ac per lugabres semiros , amara θ' ria , ab ima
quinquenni issantia tenera adhuc s nuper ablactara, leυirate carpsi: ect tamquam illis Vse beatus Apostolus corporaliter prae siseret, quidquid subtile vel minatum in humanitatis tua floruit risiuare visceribus , quidquid in cogitationibus vanum ,
quidquid praeterea fabrepere potuit in sermone superfluum, frilibus es relationibus evolutam. Ad quod mihi visam es, arnihil aliud confienti pantientia pondus injungerem . nis m illud divina legationis elogium iterarem: Age quod agis: verare quod veraris , orc. quod quidem lut id obiter notem haud satis concordare videtur cum ejusdem Petri sententia in opusculi x capp. vi & vii. ubi arguit quosdam monasteriorum rectores , qui quibuslbet a seculo venientibus , etiam si graviter la essens, aliam paenitentiam xon imponi bant,nis ut communem monasterii ordinem servarem. De beati Petri Confessione ejusque consuetudinibus multa leges in Appendice ad Ordinem XI. His quaedam addenda essent de modo administrandi Paenitentiae sacramentum in ecclesia Romana. Verum jam longius progressis satius videtur lectorem ad sequentium libellorum lectionem remittere , maxime ad Ordinem Romanum , qui hic ordine decimus est: ubi multa de Paenitentiae sacramento, deque communione infirmorum pr aeclare praescribuntur. Haec communio Unctionem quam vocamus extremam
146쪽
subsequebatur, ex decimo libello: sed contrarius usus paullatim in .aluit ab ineunte saeculo terti decimo cuius mutationis originem ac rationem exposuimus in Praefatione ad Saec Ium primum Benedicti num. Quoniam vero his in libellis M apud veteres scriptores ecclesiasticos, Anastasium M alios, quaedam obscurae voces nonnumquam occurrunt; eas in antecessum hic explicare ju
Et primum quidem sese offert ruga vocabulum , de cujus significatione lis est apud eruditos. Caesar Bullingerus, habita
latinae vocis ratione, rugas interpretatur prias in marmore vel metallo , seu ranalicatos se sulcos rugaram instar , qua in Menam fronte contrahuntur; vel ιabulas ex auro , se argento rugosas ct friatas. Alii plerique omnes, eamdem vocem rugas ad gallicam Originationem revocantes , vias seu semitas , simitula eita dictas existimant . quas nos Galli raes appellamus. In his eruditissimus Cangius ait, per rugam videri intelligi viam in Vs adesacra anιe presb eriam , qua in illud pergit Porasexsecrafacturus. Ab hac sententia parum recedit illustriss Ciam- pinus in cap. xiv de AZymor ubi tum varia de rugis loca, tum varias de ista voce auctorum sententias accurate exponit, quas hic repetere non est necesse. Verum ut de hac voce certa possit ferri sententia , quaedam in primis consideranda sunt. I. Rugas quid solidum,& ex materia solida, maxime ex argento , constitisse, immo auro gemmisque ornatas fuit Ie. quod patet ex variis Anastasii locis , ut in Leone III. Fecis autem in basilea beati Aodreae ad beatam
Petrum apostolum rugas argenteas , pensantes libras octu .gι .ra.& in Paschali I. Fecit in ecclesia beata Dei GeniIr cis , quam vocant Dominicam, rugas ex argento , pensantes libras sexaginta sex. Ex his aliisque locis, quae brevitatis causa omittimus, intclligitur, rugarum nominet vias seu semitas non significari, si pro spatio ipso semitarum usurpetur. quandoquidem rugas non quid inane de vacuum, sed quid soliduin fuisse coi stat. Neque ob eamdem rationem ruga de aditu ipso portarum , quae ad presbyterium ducebant, explicari potest. I I. Rugae aliae majores erant, aliae minores, quae & rugulae dicuntur. Idem Anastasius in Paschale I. Fecit etiam or ante vesibaliam attaris rugas maiores ex argenιο , pensanses libras septuagia ta es octo. III. Paria sex retarum de aurichalco habet idem auctor in Set
147쪽
gio. Ιl. atque eodem, ut veri simile est, sensu , in Leone III rugas majores ante secretarium numero duodecim. Quod multo minus semitis aptari potest. IV. Rugae erant in ingressu pres .
byterii, cum ex parte virorum , tum ex parte mulierum: erant
Δ in capite prelbyterii ante Confestionem ; erant & in vestibulo altaris. Anastasius in Stephano IV. Mit rugiss in presbyterio a parte virorum es mulierum ex argemo purisimo , pensanies libras centum trigintar necnon alias rugas in caput presbyterii ante confestonem. In Leone IlI. Invesivit rugas ante ingre fum ahuris ex argento purissimo. de in Paschali l. Fecis etiam
ante usibalum altaris rugas majores ex argento. V. Erant & rugae minores seu rugulae intra & extra Confessionem. Anastasius in Paschali I. Confessionem cum rugulis suis interius exteriusve vallantem pulcherrime comisit. quod pollea alio in loco repetit idem auctor. VI. Rugae seu rugulae inscrtae erant cancellis , qui eas continebant fulciebantque. In Leone IV. Fecit rugulas de argento fusius cum cancellis in iure prebbyterii seo risionis. & in Nicolao I. Porro in purpureis marmoribas ,
α .e ante corpus beati Petri apostoli rugas argenteas retinent, de tra lavaque duas cruces argenteas asserens posuit. VII denique rugis impositae erant regulares, ex quibus vela & imagines dependebant ante rugas , ut mox videbimus. Ex his omnibus indubitanter conficimus, rogas seu rugulas. r. nihil aliud esse quam portas, porticellas, fenestellasve , quae
βμη , C tum ad ingressum presbyterii, tum in vestibulo altaris , tum ista uia. intra & extra Confessionem erant, tum denique cancellis in- νω ὰ,- termistae: atque inde vocem italicam ringulares, quae fenestel-
'' ' las ciboriorum hodie quoque significat, derivatam fuisse. His eni in portis, porticellis, fenestellisve omnia quaecumque
superius retulimus , facile & commode aptari possunt, ut con ferenti statim apparebit. Ragarum paria erant Porrae seu porti- cellae bipatentes, ut passim in cancellis. Rufa, quas interius in Confessione fuisse praemisimus , nihil aliud erant quam fenestellae illae . de quibus in superiori capite egimus. Sane Tomrigius in Cryptis Vaticanis rugas januas interpretatur. Unde
in primo nostro Ordine Romano, ubi acolytbi rugas observa. re dicuntur , codex Coibertinus praefert regia/, quae vox portas significat. Quamquam vocabulum regia latius tantisper patere videtur , ut non solum portas, sed etiam valvas seu cancellos eis adjunctos
148쪽
adjunctos quandoque designent. Iacobus Gaietanus in cap. Lxxix ad diem Cinerum: Notandum quod camerarius Papae exis regias , id est cancellos, ct dat cineres pando illis quisunt extra. Eadem verba habet Petrus Amelii, qui rursus in cap. xum scribit, builam, quae cardinali ad altare sancti Petri sacra faciendi potestatem facit, per toram diem pendere ante regias. & cap. xx I. Pontificem Cereos distribuendi causa per gere ad regias. Ad haec cap. Lui , ubi de distributione palmarum : Uait usique ad regias capella in parte dextra , s ibi projicis ramos se folia olivarum populo per foramixa regiar um , id est cancellorum. Denique, quod rem evincit, idem auctor
Portam regiarum memorat incapp. Lxxvi & Lxxv H. quibus in locis regiarum nomine cancellos interpretari, uc nemo non videt, necesse est.
Non solum cancelli erant inter presbyterium & chorum cantorum, sed etiam inter prelbyteri uin Ae altare. Unde Mruga eranI ante ingressem aliaris , id est porticellae , ut loquitur Anastasius in Leone III, seu ante vestibulum auaris , ut in Paschali I. Quap. opter diaconus Orduenandus, ex Octavo nostro libello, stabat ante rugas avaris: idemque ad sacerdotium promovendus ducebatur foras rugas altaris. Qui presbyterium a choro cantorum dirimebant cancelli, pUium nonnumquam & ριctoralia dicebantur , ut in Appendice primi nostri ordinis Romani num. ii. Ascendeni ibas diaconibus in postum , episcopi se presbyteri saIuuntur in locis fias ; dischola , scilicet cantorum , ante altare. Hae sedes erant singulorum ordinum tempore sacrorum. De pogio apposite Thomasius in scholiis ad Responsorialia. Po Giu M in hoc loco sumitur pro iis marmoreis cancellis sive tabulis, vi quibus sanctuarium a choro & ecclesia discernitur. qui ita is sunt in antiquis Itbis basilicis constructi, ut ex illoru u par- iste poste rore gradus sanctuarii sive presbyterii sensim alibr- gant: ut qui in area sunt esui de n sanctuarii, Se iisdem pe- ωctore tenus inniti, de circum: picere inde totum ecclesiae coetum commode possint. PEc ToRΛLIA vocarunt inferio. .. ris aetatis scriptores , quae melius MENIANA appellarentur. MVidetur is proprius levitarum locus, qui, interdicto in presby- reterio sim consessa juxta priscos canones, decenter hunc locum retencbant: ubi, medii inter Pontificem una cum presbyteris, inaccholum cantorum de populum a illis quidem ministrare, in Mus Dal. Tem. II. s
149쪽
. liis vero praeri se tamquam inspectores ac moni ores facile poterant. Pontifex namque contra altare in medio sub ab stilo is sedebat, episcopis ad dextram , presbyteris ad simi stram co is sidentibus: Schola vero cantorum, ceterique lubdiaconi acis clerici minores ante sanctuarium dc altare in ecclesiae sinu, inis choro scilicet mentato , consistebant. Hactenus vir doetus M- pius.
Ad haec ergo saepta seu mentana , quae dimidiam hominis
staturam vix excede Dant , communio sacra porrigebatur ι cineres de palmae diltribuebantur, aliaque id genus laicis prinstabantur , quae in sanctuario fieri illorum temporum religioe haud sinebat. De communione Augustinus in sermone eccix cu novae editionis . num. t. A communione se cohibeant qui sciani quia novi fleccata Vforum, ne de cancellis progiciantur. Leo papa IU , testante Anastasio , secuisum anιiquam consuetadinem canonica auctoriωte decrevir, ut dum sacνa MEarum follemnia celebrantur, nullus ex larcis in presby/erio sare, via
ferire, aut ingredi praesumar , nisi totam μή cra plebs, qaa in adminiseratione sacri usicii consitura videtur. Utinam vigeret
hoc decretum etiam nunc apud omnes.
Tettio loco investigandum est, quid sint regularer , qui s per rugas positi erant, & ex 'uibus vela 5e imagines dependebant. Loca, quibus id probes, occurrunt apud Anastasium in Stephano IV, Hadriano I, Leone III, 5e Paschali I. Alii cancellos fusius, quos Graeci Mona vocanti alii virgas ligneas
aut aereas , quibus vela adducebantur reducebanturque , hoc v
cabulo designari volunt. quae sententia nobis probatur. Ex illis regularibus dependisse imagines probat variis in locis Anastalius, in Stephano IV. Fecit tres regulares argenteos se per rugas , per quas ingredia tur ad altare: ubi imagines in fomissi cis constituta sunt. de in Hadriano I. Posuiι over eamdem regularem praefatas ιres ima eines. Appensa erant etiam vela, ita Leone III. Veia modica de Rauraci quatuor , qua pendent in regulari ante imagines. Atqui portis vela appendi solita nemo nesciti quae ut adduci reducique facile potant, his regularibus indigebant, aliquando ferreis aereisue , aliquando argem
teis. Praeter hos regulares erant etiam trabes ad sustinet a vela, quae trabes nonnumquam argenteae erant, ut in Leone II l.
de quidem nonnullae super columnas auaris in Paschale I.
150쪽
Mela qua si crum altare circumdans habes in Gregorio I v. Antequam hoc caput finio , juvat observare varios modos asservandi cucharissiam apud Romanos, prout ex libellis nostiis discimuS. Antiquior modus is esse videtur, ut in secretario seu sa - cristia servaretur: quo ex loco Pontifici ad altare accedenti capsula eucharistiam contineas praeferebatur. Hic modus tempore Gregorii X I perseverasse videtur saltem in balitica Laateranensi. quod innant huius Pontificis Constitutiones hic editat num. xv m. ubi praescribitur, ut vetera ejusdem e clesiae instrumenta in sacristia, ubi es mens Domini, reclusa cultodiantur. Alius modus est, ut eucharistia servetur in altari seu principe , seu peculiari, qui posterior ritus hodie passim in Ut beriget. Tertius modus, qui in sola saneta Crucis basilica obtinet, is est, quod eucharistia pone maius altare ad summum basilicae parietem, absque ara suppocta servatur in vasculo patem te , adjectis loco ornamentis. quod opus est Francisci Quign nii cardinalis. Res eucharistiam continens variis nominibus appellatur in libellis nostris: conditorium, cephinum, amarium. quod utrumque postremum Petrus Amelii pro uno & eodem habet. Cusa vocabulo utitur primus ordo Romanus , sed in diverso paullum sisnificatu, nimirum ita ut capsa ad praeferendam Pontifici sacra facturo eucharithiam sumatur: cum alia vocabula rem loco fixam significent. Eodem in significatu ea a usurpari videtur in canone xvir Concilii primi Arausicani : Cum eqs ct calix omerendus es, o admixtione eucharisia consecran s. Locus aliquanto obscurus exigit, ut ei explicando paullisper immoremur. Is vero mihi sensus hujusce loci videtur, nempe ut una cum capsa, in qua sacra supellex initio Mistae ad altare , & fortasse etiam eucharistia deferebatur, etiam & Calix asterretur i qui calix postea consecratus , immissa in eum eucharistiae de more particula , utramque speciem consecratam simul contineret, Mquasi una eademque consecratione sacratus esset. Duae itaque sunt praedicti canonis partes Una, ut simul cum capsa deferatur calix ad altare. Altera, ut in calice simul utraque eucharistiae species coniungatur. Lemma capitis posteriori tan