장음표시 사용
121쪽
a Constantino ad Iustinianum: tertiam a Justiniano ad Caro Ium M. quartam inde ad Formosi creationem: quintam a For. moso ad Ottonem M. sextam denique ab hoc Ottone ad Frederi cum 2Enobarbum , seu ad Alexandrum tertium papam , cujus tempore dc cura electio ad solos cardinales devoluta fuit. Praeter Clementem , quem a beato Petro successorem designatum memorant, Romani Pontificis post Petrum electio penes clerum Sc coetum fidelium stetit. Mortuo Pontifice, statim omnes finitimarum urbium episcopi a presbyteris Se diaconis ecclesiae Romanae de obitu Romani Antistitis certior ex facti, Ze ad comitia evocati , congregabantur ad successorem eligendum. Eadem mors etiam ad alias, maxime insigniores,
ecclesias litteris significabatur i cujus rei testes sunt in primis Cypriani quaedam epistolae. Ad haec comitia presbyteri, diaconi. subdiaconi, acolythi cum aliis clericis, reliquusque populus Romanus fidelis interesse poterant: tuncque suifragiisse suis viva voce collectis, quem e numero presbyterorum dia-Conorumve praeferebant, is demum electus censebatur Pontifex Romanus , de ab episcopo Ostiensi , aliisque praesentibus episcopis statim coram omni concilio manuum impositione consecrabatur. Succedebant laudes 8e acclamationes cleri Aepopuli, qualis fuit illa Confessorum, qui electo Cornelio primum adversi, Sc Novatiano adhaerentes, demum ad partes Cornelii accesserunt cum his vocibus: Nos Cornelium visopum sanctifima catholica Ecclesia, electam a Deo omniZotenteo Chrso domisono rosimas. quae acclamatio legitur in epist la ipsius Cornelii ad Cyprianum, non multum diversa ab ea , quae posterioribus saeculis obtinuit, apud Cencium de alios. Hanc electionis formam etiam aliae servabant ecclesiae, exemplo Apostolorum, qui Mathiam in Iudae traditoris locum su rogaturi, in frequenti fidelium coetu id exsecuti sunt. Consecratus denique Pontifex mox ad apostolicas ecclesias communionis litteras dirigebat, ab eisque vicissim recipiebat: quales Cornelius Cypriano , quales Cyprianus Cornelio misit. di quae turbae occasione electionis exortae fuissent, eas componere nitebantur alii episcopi. quod praestitit Cyprianus in facto Novatiani contra Cornelium. Ejusmodi epistolas presbyteri. passim vero diaconi de subdiaconi, aliquando etiam acolythi perferebant. Praeter illas litteras communicatorias Cyprianus, Disitir bu
122쪽
audita Novat Iani factione, alias litteras ab episcopis, qui Co ne lii electioni intersu erant, requisivit. cujus facti inusitati rationem Cornelio reddit his verbis. αuod autem scripta collegarum nostrorum, qui illic ordinationi tua assuerant, desideravimus; non veteres mores obliιi novum aliquid quarebamus. nam
fatis erat, uI tu ιe episcopum factum sitieris nunciares nisi e uex diverso discrepansfactio.... cui rei sopienda necessarium duximus , ut siribentium nobis inde collegarum nosrorum firma ssolida aaeroriIas pararetur. Quod idcirco visum est observare, quod primum illud fuerit ditiidium in Romani Pontificis electione r ac prima proinde adversus schisma consurgens ca
Parta Ecclesiae pace, cum invidiosa res etiam paganis Coepi iset haberi episcopatus Romanus, varias subinde turbas facessivit novi Pontificis electior factumque est , ut eligenda Pontifice, cleri populique Romani suffragiis, Romanorum imperatorum . qui in Occidente rerum potiebantur, primumὴ deinde , iis pulsis, Gothorum regum etiam accederet auctoritas. non quod ipsi vel imperatores , vel reges, per se electioni interessent: seci quod missos suos Romam, qui nomine suo interessent, dirigerent, aut certe quando in electione dubia duo se pro Pontifice gerebant, hi suo nutu quem vellent praeferrent. quod contigit in Damasci de Ursicino, in Bonifacio oc Eulalio, in Symmacho Laurentio. Quamquam qui religiosiores erant imperatores, neutrum ex illis duobus probabant , sed qui nova electione esset creatus. Hoc quippe ceu- fuit Honorius Augustus , ut ejus ad Bonifacium papam epistola probat: qui Bonifacius eum interpellaverat, ut constitueretur ab eo, ne in Urbe per ambitum umquam ordinaretur antistes. Porro missi illi id potissimum curabant, ut in episcopa tus electione coxcordia servaretur Ecclesia , ne per occasioncm se ditionis civitas vocare ur in dubium, quemadmodum loquitur
Fl. B.,silius ab Odoacro post mortem Simplicii papae missus pro Hilari electione. Huc etiam spectat Symmachi papae decretum , ut in electione vi cat sentemia plurimorum , sic t4mens accrdotio careat, qui capi spromissione, non recto iudicio , de electione decreveriι. Haud probabile aliud fuit Bonifacii II constitutum , quo sibi ipse successorem Uigilium deligebat rsed cum a sacerdotibus postea congregatis id fuisset improbatum , idem suum ipsius decretum igni coniamst. Quale
123쪽
essent tunc temporis novi Pontificis communicatoriae litterae, testatur epistola Gelasii primi ad universos episcopos per Dardaniam constitutos. Porro in creando tunc Pontifice triduum a morte decessoris squod postea lege cautum est in suisse exspectatum , probat Symmachi praefecti ad Honorium Augu- sum relatio de iis, quae ZoZimo papa mortuo in creatione sucincessoris contigerunt: ubi Eulalius, Bonifacit aemulus, de exisse uiis prioris episcopi a populo se a clericis ad ecclesiam Latera nen em addaetas dicitur , ubi per biduum remoratus es, aι exspectaretur dies consuetus , quo posset sollemniter ordinari, id est eligi. Hoc triduum cum in electione Gregorii VII, qui ipsa die mortis Alexandri II creatus est, servatum non fuisset , id postea Benno cardinalis, aliique Gregorii adversarii ipsi objecerunt. quod triduum per id tempus nulla lege sancitum fuisse existimat Baronius , qui Bennonis criminationem hoc loco relicit. Gothis Italiae ditione a Narse patricio, Iustiniani imperatoris duce, omnino exactis, Italiaque cum urbe Roma in orientalis imperii portionem redacta, insignior fuit in electione Papae mutatio usque ad Carolum M. De hac mutatione Gregorium M. sciscitatus est Secundinus servus Dei inclusus, cui Gregorius respondit in haec verba. De ordinaιionitus vero apostolica oedis Ionii Rum utrum pos beatissimam τιrum Hormi faam aliqua fini addita, ves a caritas requiris. Sed usque ad Vigilii papa tempora exostas ordinatioκes praesulum esse cognossas , id est publice factas , cum a temporc V igilii quaedam occultis ambientium cuniculis factae sint, quas inter ipsa etiam igilii electio vitio non c.iruit. Ab eo igitur tempore sic resse habebat. Mortuo Pontifice, Sed is apostolicae vacantis cura tribus praecipuis cleri ministris committebatur , scilicet archi Presbytero, archidiacono , & primicerio notariorum. Ab his quam primum de morte Papae nuntium significatur exarcho , rem Gothis pulsis Ravennae instituerat imperator. Post justaefuncto persoluta , exactumque tridui jejunium, de eligendo
Pontifice tractabatur. Huic electioni intererant clerus , optimates , populus de milites , hoc est militum stationes , qui ad tutandam adversus Langobardos reliquam Italiae partem , Romae potissimum fle Ravennae consistebant. De electionc mox re terebatur ad imperatorem , a quo petebatur exspectabaturque factae electionis approbatio. De ea item scribebatur
124쪽
ad exarchum, ad judices, archiepiscopum, Be apocrisiarium
Ravennae, ut electioni faverent. Post datam ab imperatore approbationem, electus tandein ordinabatur ad confessionem beati Petri, ibique fidem suam profitebaturi moxque fidei suae confessionem ad omnes ecclesias dirigebat. Haec omnia constant ex libro diurno Romanorum Pontificum , cu;us formula: ab eo tempore, id est a medio saeculo sexto . in usu esse coeperunt Porro electus non se gerebat ut Ponti sex ante confirmationem. quod manifestum est ex epistola ad episcopos Aepresbyteros Scoriae, apud Bedam relata sub hac inscriptione: Dil ctissimis se funm mis fratribus Nomiaxo , oec. Hilarus arch presbter σservans locum sancta Sedis aposiolica, Iobannes diaconus se in Dei nomine electas, item Iohannes primicerius sese ans locum sancti Sedis apostilica, M. ubi Johannes licet electus in Romanum Pontificem , secundo tamen loco inscribitur: nec alii dimittunt titulum , qui eis ante electionem competebat, servantium scilicet locum Sed is apostolicae. Et tamen hi episcopos fratrum vocabulo compellant, quem admodum Cyprianum Carthaginensem antistitem presbyterio diacones Romae friarem vocant, in epistola xxxv I novae editionis & in aliis. Neque vero gratuita erat imperatoris confirmatio, sed sub Certa pecuniae pensione: quam Heraclius imperator sustulit sub Agathone papa, privilegio etiam concesto , ut electus Pontifex non exspectata imperatoris approbatione posset consecrari. quod Constantinus Heraclii pronepos etiam confirmavit. Vide quae de Hadriani primi electione dicta sunt in Mu-sei tomo I. Postqua in vero Carolus M. subacto Desiderio Langobardorum rege, qui Hadriano papae infestissimus erat, exarchatum Ravennae , atque Umbriae & Piceni partem, Sedi apostolicae a Pippino concessam, eidem asseruisset: Hadrianus, teste Anastasio , tanti beneficii memor, Romae synodum C Lra I episcoporum Convocavit, & Cum universa synodo tradidit Carolo jus se potesatem elige3di Pontificemra ordinandi apostolicam S dem praeter dignitatem patriciatus, quam ei concessit cum investitura episcopatuum. Hoc itaque Hadriani decreto, quod Gratianus de Ivo retulerunt, statutum est , ut is esset verus Romanus Pontifex , quem Carolus rex Francorum , suique succe res Francorum reges consecrandum elegerent: sive lus
125쪽
eligendi Pontificem a clero Sc populo ad unum regem transsaiatu in si ei sive electionis nomine confirmatio intelligatur, eum ad modum quo reges Francorum , qui natalium jure in te gnum succedunt, a populo tamen electi non raro dicuntue apud veteres, id est accepti Sc agniti. At sive hoc , sive alio modo electionis vocabulum accipiatur , Carolus M. mortuo Hadriano liberam eligendi successoris facultatem clero Ze populo reliquit: eamdemque libertatem ipse de filius suus Ludovicus augustus in creatione episcoporum singulis ecclesiis asseruerunt, sancito edicto, quod ab aliis relatum est. Sed tamen eo pacto haec libertas ecclesiae Romanae concessa fuit . ut electi Pontificis confirmatio & approbatio fieret per imperatores eorumve legatos, in quorum praesentia novi Pontificis consecratio fieri solebat. Unde post mortem Gregorii IU, cum Sergius secundus electus suillet, de non exspectata imperatoris auctoritate ordinatus i Lotharius fluum suum Madaia vicum cum Drogone Mediomatricorum episcopo dirigit, acturos .
ne deinceps decedente sosolico qui uam illic prater seijustionem , miseramque suorum praseemiam ordinaretur antises, ut habetur in Annalibus Bertinianis ad annum DCCCXLiv. quem locum Baronius si legisset, mitius utique egisset cum Sige reo , qui idem factum, quamquam alio modo, commemorat. Hic ritus viguit ad Hadrianum tertium , qui statuto edito cavit , ne deinceps in approbando de ordinando Pontifice exspectaretur imperatoris auctoritas. Ex his intelligitur, suspectam esse vulgatam Ludovici Pii sanctionem, quae hunc usum remittit , absolutamque eligendi Ze consecrandi Pontificis facul. tatem clero de populo Romano restituit. quod quidem satis confutat Stephani IV decretum , statuentis, ut electus praefent.bus legatis imperialibus consecretur.
Post Hadrianum tertium tumultuaria fuit passim Papae electio, usque ad principatum Ottonis M. qui in electione pontificia summam sibi suisque posteris autoritatem attribuit. Petrus Damiani, Alexandro secundo pontifice , ait in lib. repistola xx. electionem illam per episcoporum cardinalium fleri debere principale Iudicium, ita ut secundo loco jure prabeat clerus assensium; tertio popularis favor attollas applausum : sicqua spendendam esse causam , usquedum regia cestudinis consuti.
3ur anctoritas . nisi periculam fortassis imminear, quod rem quam rocius accelerare compellar. Quot turbas excitaverit sub Grego-
126쪽
tio VII, ejusque successoridus haec imperator um auctoritas, nemini ignotum est. Tandem post multas ac diuturnas altercationes evicit Alexander tertius , ut a solis cardinalibus quod Nicolaus II jam statuerat, sed obtinere nequiverat in Pontifex eligeretur , ita ut ex tribus duae partes in unum conspirarent. Nec difficile fuit Alexandro clerum removere ab hac electione , assumtis in ordinem cardinalium , qui inter clericos praecipui erant, vel eorum ossiciis penitus exstinctis. Ita cardinales creati sunt prior seu archipresbyter Lateranensis, sancti Petri de sanctae Mariae majoris archipresbyterii sancti Pauli, de sancti Laurentii extra muros abbates. Additi ad hos etiam septem Urbis episeopi, totidemque ecclesiae Romanaeptaecipui ossiciales, ut primicerius, & secundicetius, protoscriniarius, saccellarius, arcarius , adminiculator , de primicerius defensorum : quorum munera vel omnino antiquata , vel mutatis nominibus intra cardinalium collegium inclusa sunt. Sublatis igitur, vel auctis cleri capitibus, facile fuit, ut vulgus clericorum hoc electionis jure privaretur. Atqui clero decedente, non aegre etiam populus antiquo jure cessit. Haec fere Onufrius. quod non ita intelligendum , quasi sub Alexandro tertio primum cardinalium dignitas ad hunc auctoritatis apicem provecta sit: sed quod aucta in hunc modum digni. tas clero M populo jus suum facile ademerit. Sane Petrus Damiani in epistola mox laudata sic extollit cardinales episcopos, qui Romanum Pontificem principaliter eligebant, ut non modo quorumlibet episcoporum, sed se patriarcharum atque primatum Iura transscen re assierat. Et quidem iam inde a tempore Gregorii Vil praecipuas cardinalium in Romani Pontificisereatione fuisse partes colligitur ex formula juramenti Henrici Patriarchae Aquileiensis electi, qui Gregorio fidem suam
pollicetur, eIusque succetaribus, qui per meliores cardinales intraverim, apud Baronium ad annum M Lxxix. Quamquam ipsius Gregorii electioni non modo cardinales sed ceteri etiam Uerici, acolytbi, suboconι, diaconi, presbyteri inremuerunt , ν aiantibas etiam abbasibus edi monachis , consentientibus rarbis wriurique sexus , ct atclamantilus. Denique, ut paucis absolva mas sub Gregorio X institutum est conclave cardinalium ad novi Pontificis electionem: triplexque electionis modus, qui deinceps obtinuit, adinventus scilicet per viam scrutinii,
compromissi , vel Spiritus sancti. quae omnia in libris nostris
127쪽
fuse explicantur, maxime in libellis x I I I lc x i v. XVIII. Ritus in consecratione Ponti cis olim serva L
ELEcrio Ni Pontificis succed i ejusdem institutio, quae
duabus rebus peragitur, ordinatione videlicer, ac in thronigatione. Ordinatio in Vaticana sancti Petri basilica, inthr ni Zatio in Lateranensi fieri consuevit. In his non constans
ordo. nam etsi inthronizationem consecratio saepius praecedere solebat; nonnumquam tamen in throni Latio praemittebatur, quemadmodum ex mox dicendis constabit. Quinam ritus cum in inthronizatione, tum inordinatione ante faeculum xiobis
servati sint, ex Andhasio & ex ordinis Romani libellis disci
In Cononis creatione , quae anno DC LXXXVI contigit.. haec Anastasius commemorat. Cononem sacerdotes s et rasis unanimiter apud Lateranum elegerunt. Mox omnes judices
una cum primatibus exercitus ad ejus salatatioηem venienses , in ejus laudes acclamaverunt. Videns extraiIus unanimis tem cleris populi, electioni factae consenseruηι, atque is Uus decreto cum eisdem subscripse, unt. Demum iidem una cum Clero depopulo , missos suos ad exarchum , ut mos erat, direxerunt. Electio itaque prirno ficbat per clerum di deinde salutatio de acclamatio per iudices 8c primates. Sequebatur consensus exeris citus t omnium denique subscriptio in decreto, quod ad exa chum & ad imperatorem mittebatur. Addit Anastasius in creatione Stephani tertii, quae in ecclesia beatae Mariae ad Praesepe facta est. Stephanum inὸe in basilicam Salvatoris,quae appella- tur Constantiniana, deportatumi atque intus inductum in patriarchium, jaxta morem inthroni Eatum fuisse. Quaenam fuerit novo Pontifici facta salutatio , signantius explicat idem auctor, ubi de Ualentini electione agit in palatio Lateranensi facta. Electus condignis gloria laudibus es h noris amplitudine ad Latcranense paIriarchium deductus memoratur , o in pontificali possus throno et eiusque pedes omnis RomaZorum senatus osculatus es. quod etiam in Leone IV servatum juxta morem antiquum. id vero salutationis nomine appellat Anastasius. Postero die facta est Ualentini consecratio in basilica sancti Petri, ut idem traditi atque adeo inthronizatio consecrationem praecessit, uti etiam in Benedicto tertio.
128쪽
Quo estu celebrata se ejusdem Valentini consecrati O , tr dit idem auctor his verbis. Egus conseι rationis die sereno jam illacescente, cum lumine iam dictum Antisitem ad beati Prari Apsolorum principis caesam omnes parater Romani a palatio δε- ducentes , messate divina auxiliante in alto throno fummum G Ueι ravere pontificem. cidi mox almisca Sedis culmina scandens beati Petri 'soli se calesis regni clavigeri , divinis Deo laudibus orsacrificiis pie oblatis, amplo ct magnifico Romanorum ea ιu ad palatium, scilicet Lateranen se , cum ingenti gaudio reis mea υu , atque laut id mis dapibus sumtis , multis se diυersis manerum donis sacram plebem orsenatum , populumque Romanum opime ditaviι. Tunc ergo hi erant consecrationis ritus, nempe ipsa novi Pontificis consecratio ad sanctum Petrum: impositio
ejusdem in sedem sancti Petri ι oblatio sacrificii per novum
Pontificem : convivium 1 munera in senatum M populum erogata , quae presbyter a vulgari nomine appellabant. Antiquum illum ritum consecrandi Pontificis fusius explicant Ordo Romanus M liber diurnus Romanorum Pontificum. Psallunt secundum consuetadinem , id est canunt psalmum illum,qui prae .nissa ad Introitum antiphona decantari tolebat. Procidit etictus de secretario cum cereosatisfeptem , or venis adeo festionem , nimirum sancti Petri. Et post litaniam , id est dicto minimum novies XIrie euison & Chrse eleson , ascendunt ad Γδm simul episcopi o presbieri. Tunc episcopus Albane, sis da ι ora sonem primam super Pontifcem, AD Es To sU P-PLICATIO Ni B. Nos T. deinde episcopus Porruensis dat erati nem sec dam . P Ropi TIARE DOMINE IUPPL. Nos T. Posmodum ad cunIar evangelia, s aperiunrar, ct Ienentur super caput electi a diaconibus. Tunc episcopus ostensis consecrat Pont Hem ira, Deus BONORUM OMNIUM: in qua oratione haec a H debent ad locum , ET ID IRCO FAMULO TUO N. de C.
Post hoc archidiaconus annιαι ei pallium Deinde ascendu ad se dim , ct d t pacem omnibus sacerdnibus, ct dicit, GLO R i A IM
In consecratione episcopi, non a diaconis, sed ab episcopis duobus tenentur evangelia super caput electi, ceteris , qui adsunt , episcopis manus iuper caput eius imponentibus. quod non haberi in auctoritare vereri, neque nova , sed neque in Romana traditioηe asserit vulgatus Alcvinus. Quamquam id diserte praescribit Sacramentarium Gregorianum. Nihil tamen
129쪽
ejusmodi legitur in duobus libellis nostris: in quibus quaedam praeter jam dicta in ordinatione Pontificis observare licet, quae
referre non est necesse, cum hic ad manum habeantur. Inno- Centius tertius unum addit, quod solus Pontifex Romanas i qui
ante hymnum angelicum consecratar , o postmodum irae Missarum sollemnia iHipis se meis consecratas j in die consecra. tionis saa valeat ordines celebrare. quod Paschalem secundum praestitisse inferius videbimus. Hoc in loco triplex quaestio sese offert. Prima, an soli Ostiensi episcopo aliquando tributum sit, ut seclusis aliis episcopis, Pontificem consecrarit. quod ante Leonem secundum usu venisse Sigonius scribit ad annum D C Lxxx II. Secunda, an is qui ex diacono electus erat ad pontificatum, ornisse presbyterii gradu mox Pontifex ordinaretur. quod in episcopis a Romano Pontifice consecratis factum superius probavimus. Tertia denique, an in Pontificis inthronizatione ulla sit ante saeculum x I mentio sedis illius , quam vulgus DG orariam
Primam quaestionem contra Sigonium definit alter e duobus libellis nostris, qui de ordinatione agunt: in quo, uti in Ordine Romano, trium episcoporum mentio in Pontificis ordinatione habetur. Et accedis tinas episcopas , s δει orationem super eam , ct recediιr , alter similiter. Accediι tertius , s consecrativam. Atqui hic libellus haud dubie scriptus est ante pontificatum Leonis II. cujus ordinatio si attente, prout in gestis Pontificum descripta est, consideretur, inde etiam idoneum Contra Sigonium elicietur argumentum. a ui supra scriptus
θηctissimas vir orianaius es a tribas episcopis , id es Andrea
OsisAsi, Iohanne Portaexs, ct Placentino VeliIerniensi, pro eo quod Albanensis ecc a episcopum minime habuis. Ubi cum rationem reddit auctor , quod pro Albanensi episcopo, cujus sedes vacabat , suffectus fit Veliterniensis, id argumento est , morem antea fuisse, ut cum Ostiensi de. Portuensi episcopis Albanensis etiam ordinationi Romani Pontificis ministraret. Certe ordinationes episcoporum a tribus episcopis, etiam ante Nicaenum Concilium, Romae factas fuisse colligimus ex facto Novati, qui accitos Romam tres episcopos temulentos, hora decima inclusos , ad umbrata quadam Ac inani manuum impositione. episcopatum sibi tradere coegit, scribente Cornelio papa in epistola ad Fabianum Antiochenum apud Eu- Diqitigod by Corale
130쪽
sebium in lib. vi cap. x LIII. unico contentus quidem futurus , si unus ad consecrandum Romanum antistitem tunc suta fecisset. Sigonium fortasse in errorem induxit Augustini male intellecta auctoritas, scribentis in Breviculo Collationis conistra Donatistas moris esse, ut Romanum Pontificem ordinet,
non aliquis viscum metropolitanas, sed de proxima Opiosis episcopui. quod non ita accipiendum , quasi hic solus fuerit, ted praecipuus Romani Pontificis vice metropolitani conseia crator. Nescio an aliquid lucis huic quaestioni afferri possit ex facto Eulalii, qui post Zoeti mi obitum de pontificatu cum Bonifacio contendit. Is quippe, ut in litteris cleri Romani ad Honorium Augustum legitur, circumvenis paucissimis presbyteris , exhibito etiam cum aliis Ostens episcopo , in locum sibi
non debitum, inctio odiso religionis ordine , per ambitum proruit. Ubi cum audis, Ostiensem episcopum cum aliis accitum fuisse ad Eulalium ordinandum, alios episcopos eius ordinationi cooperatos fuisse vero proximum est. Haec de prima quae
Quae de episcoporum ordinatione per salsum in superiori Capite praemisimus , quoddam secundae quaestionis praejudicium est, Romanae Sedis elestum, si quando ex diaconis cre batur , praeterna illo presbyteri gradu Pontificem fuisse ordinatum. Id autem conjicitur ex altero libello nostro, in quo , ns olim p. ubi de Pontificis electione mentio fit, haec leguntur. Eligitur unus de cardinalibus , de qualicumque titulo fueris tantum ut a pracessore sit Pontifice ordinatus , aut presbIter , aut diaconus, δή --.η m episcuus esse non pot/rit. At vero in eiusdem elechi con- Ri' 'I secratione nullum est discrimen electi diaconi aut presbyteri , sed una eademque pro utroque praescribitur ordinatio. Hanc conlecturam roborat exemplum Constantini contra Stephanum III, aliis Iu , ero Pontifice se gerentis r qui cum ex laico a factiosis electus suisset, a Georgio episcopo Praenestino primum clericus, deinde altero die 1ubdiaconus atque diaconus . ac demum adveniente die dominico Pontifex ab eodem Georgio se aliis duobus episcopis, Eustratio Albandis, Ciιonaro Portuosi consecratus es, ut tradit Anastasius, nulla presbyterii commemoratione facta.
Quod si quis intrusi Pontificis exemplo minus legitime hoc demonstrari posse existimet, duo alia asserimus legitimorum Pontificum exempla, Valenticii & Nicolai I. quorum ille ex