장음표시 사용
41쪽
Sehmerus memoria labitur. Calviniani locum hunc pro factione panis allegant. Quid Dorscheus iis respondeat. Alia responsio. Genuinus quoque Ignatius dicit de christianis, quod panem frangant. Ritus fractionis in prim, riva Ecclesia non universalis fuit. XLIX. Uidefordus locum Ignatii ad Rom. I. pro transsubstantiatione allegati Locus non agit de eucharistia. Si ageret de ea, non pro-haret transsubstantiationem. Baronius refutatur. Item Bellar minus. L. Echius absurde communionem sub una
probat ex Ignatii epistola ad Ephesios. Arcadius ex eo dem loco communionem sub utraque probat, sed ablarde eam indifferentem dicit. Locus hic Bella inum summopere torquet prout 1 varienio translatus fuit. Ll.Claudius Sanctelius ex interpolata Ignatii epistola ad Trallianos pro-hare nititur, Act. XLI, 2. Missae sacrificium notari. Reis utatur 1 Dorscheo. m. Ex epistola Ignatii ad Smyrnaeos pontificii Missae sacrificium probare intendunt. R lutantur 1 Vedelio. Missae vocabulum in Ignatio non legitur. Quae ratio fuerit agaparum in primitiva Ecelesia 8 Sententia Lightfooti quoad originem agaparum. Cui se
Tilemannus opponit. Negat eas unquam uno continuo
actu cum saera ecena celebratos fuisse. Quod negatur &ad argumenta ejus respondetur. Scriptores de agapis agentes. Burmannus falso ex Ignatio agapas in publicas& privatas dividit. Lul. Iacobus Boueau ex ignatio adorationem eucharistiae probare nititur. Argumentum ejus nihil probare ostenditur. LlU. Ignatius pronunciat in epistola ad Smyrnaeos, ibi Eeclesiam catholicam es ubi Christus est. Ergo ante Novatianorum schisma catholiea dicta suit. Ab Apostolis symbolo Apostolico vocem illam insertam fuisse, negatur. Scherrari sententia.
LV. Sententiam hane: Ecclesiam offendenti ne martyria.. ' quidem Diuili do by Corale
42쪽
SΥNOPIIS cAP. IIL quidem sanguinem ad veniam sufficere in lanatio non exeati LUL Ex Ignatio probari nequit, haereticos ante an. num II6. manifestam discessionem non fecisse. Hart-
mannus notatur. Amoldus falsitatis arguitur. Hart. manno respondetur. LVII. Haereticos non interfici oportere, probat Theodorus Studita. LVIII. Ignatius, ut Episcopius putat, non favet primatui Romani Episcopi. Pontificiorum argumenta discutiuntur. LlX. Quid una. tius velit in epistoIa ad Magnesianos per-φ-ομέ- νε- Sententia doctorum. Ignatii tempore Epistopi Presbyteris superiores fuerunt. LX. ignauus inquirit ad nuptias & henedictionem sacerdotalem consensum Episcopi. LXI. Calorius ex Ignatio probae, paradlasum non ab omnibus Patrihus extra cosum collocatum suisse. Gratis ex eodem Pontificii caelum reliquiarum probanti LXIL Ignatius chiliasmum non Qvet. LXIILA doctrinal auerni Evangelii alienus est. Haereticos aeternis ignibus addicit. LXIV. Quaedam verba Davidis allegat, quae in Psalmo apocrypho II I. leguntur. De quo
CApietis III. fgerio III De Polycarpi ct Ecclesiae Smyrnensis doctrinae
l. Fontes doctrinae Polyearpi & Ecclesiae Smymensis lunt epistola Polyearpi ad Philippenses& Ecclesiae Smyrnensis ad Melesiam Philomeliensem. IL Tenetelius male epistolam Polycarpi interpolatam putat. IlI. Polycarpi consessio de M.Trinitate ejusque domIogia. IV. Smyrnen ses martyres & reliquias horum non adorarunt. V. Polycarpus veritatem ramis Christi asserit. Quod ex epistola I. Ioh. xv, 3. didicit, in qua olim scriptum lait: Omnis S - , im Iesum sospit, non os . Deo. Testimoniae hujus
43쪽
spimus, qui stetat Chrsam in caνve venisse , hodie omniata exemplaria convenire. Confirmatur ea Polycarpo. M
dia sententia. Multi conjectura. vi. Salvos nos fieri per gratiam, Polycarpus asserit. VII. Quo sensu Poly-
Carpus martyres beatos vocet 8 Spenerus notatur. Via.
Quo sensu Epistola Smyrnensis Christum pro omnibus qui in toto mundo salvi fiunt, passum esse dicat 3 IX. Spiri-
Ius S. per sanctorum Angelorum genus apud Polycadipum non intelligitur. X. Hoe lapsus calami. XI. P bearpus asserens, perseverantes in fide esse in d biso sibi lueo apud Dominam . medium locum non statuit. XII. Poly- carpus adversatur sic dicto aeterno Evangelio.
I. Iustinus scripturam judicem agnoscit. Langit glossa indice expurgatorio expungitur. II. Iustinus agnoscit Trinutatis mysterium III. Iustinus non negat divinitatem o ditu necessariam. IU. Iustinus asserit, gentiles eum ratione viventes Christianorum nomine dignos esse. Lutherus sententiae Iustini non fuit addictus. . Addicti 'luerunt eidem mulli Pontificii. Refutatur Iustinus. L psus memoriae Sixti Senensis. V. Iustini Apologia IL pro Angelolatria pessime allegatur 1 Pontificiis. VI. Anon mus sanctorum invocationem probaturus ad Iustinum gratis Provocat. VII. Iustinus in Apolog. II. non negat justificationem per solam fidem in Christum VAL Justinus de sa- late sua certus fulti m. Baptismo magnam effractam tribuit. X. Negat transsubstantiationem. XI. XII. Iustini aliquot naevi. xlL Justinus non docuit supplicia damnavorum aliquando terminatum iri. XIV. Quidam
aurei historici & philologici Iustini. C se
44쪽
De Doctrina Irenaei Episcopi Lugdunens
L Liber Tobiae Irenaei aetate pro Canonim habitus non fuit. II. Irenaeus obscuritaci scripturae non patrocis natur. III. Scripturam in aperto &sine ambiguitate audiri posse, Irenaeus asserit. lv. Asserit interpretum 7 .cellulas separatas. Scriptores de cellulis istis agentes. v. Irenaeus non dixit, libros scripturae deperditos per Estam restitutos fuisse. VI. Irenaeus admittit Evangelium Matthaei hebrateum. Vn. Irenaeus tradit, N. T. Cum γα semper loqui. VΠΙ. Agnoscit Christi divinitatem. IX. Magdeburgenses excusantur. X. Irenaeus totius Ecclesiae illius temporis de Ss. Trinitate consessionem exhibet. M. Pontifieii Irenaei quibusdam phrasibus abutuntur. XII. Irenaeus de statu animarum post mortem minus recte sentit. XIIL Statuit, sanctos post resurrectionem per mille annos cum Christo reanaturos. xlv. Durius de libero arbitrio loquitur. Xv. Numerum Antichristi apocalymicum 666. inter alia nomine ΛΑΤEINΟΣ exprimi posse notat. XVI. Cur Irenaeus circa annos Christi erraverit polLIretraeus statuit realem praesentiam in eueharistia.XUlli
Sacrificium missaticum non commendat. Grabius refutatur 1 Baddeo. XIX. Irenaeus peccatum originale agnoscit. XX. Asserit, Angelos transgressores in ignem aete num a Deo mittendos. XXI. Tradit, Enochum legati ne Dei ad Angelos functum. Grabit error. XXII. Traindit, Enochum translatum conservari usque nunc testem
justi judicii. Eum eum Elia in terrestrem Paradisiunia translatum fuisse , asserit. X XIII. Irenaei error est, diabolum ante Christi adventum damnationem suam ignorasse. XXIV. Negavit animas in alia corpora transire.
45쪽
srNoPsI3 cARIE XXV. Irenaei ignorantia in literis hebraicis. XxvI. De. negat peccantibus, post Christi adventum & agnitionem, remissionem peccatorum. xXVII. Asserit Christum in subterraneis locis evangelizasse. XXIlX. Purgatorium
I. Melito determinat libros secula a. pro an utis habitos. Liber sapientiae illi sunt Proverbia Salomon Liber Esther cur omissus 8 II. In Deo aliquid corporea agnoscit. Inde Melitonii. HL Negat Christianos asse lapidum tuli res.
CAPIT is III. SECTIO VII. De Doctrina Tatiani.
I. Tatianus sacram stripturam magni aestimavit. II. Duplieem in homine spiritum agnovit. Ill. Animae partes& mortalitatem tribuit. IV. Tatianum negantem σὸν λε νον ab aeternitate extitisse, quidam commode explicant. V. Docuit daemones corporeos esse. VI. Asseruit resurrectionem mortuorum. Ad Gnosticos desecit factus pec Earis sectae autor.
CAPITIs III SAcTIO IIX. De Doctrina Athenagoran
I. Athenagoras docet Prophetas- I. Quid si si crificium christianorum incruentum II. Ouidsentiat de vita aeterna IV. Quid de providentia 3 v. De Angelorum amoribus 8 VI. De secundis nuptiis 3 VII.
Vocem Homousti non adhibet, rem vero non negat. CAPI.
46쪽
CAPIT 1s III. SEc Tio IX. De Doctrina Theophili Antiocheni.
I. Scriptores S. Dei organa fuisse, agnoscit. II. Quid de Trinitate doceat 3 BI. Quid de Adamo 3
CAPITIs III. SEcTIO X. De doctrina Clementis AlexandrinL
I. Quid de Scripturae auroritate 3 II. Quid de Trinitate docuerit 3 Incaute loquitur. lil. A Photio errorum arguitur. IV. Naevos in ejus scriptis recenset Gelasius. V. Clemens Stoicorum δεώει- fovit. VI. Quid de deis mitate Christi Z VII. De AnyIis doeuerit 7 Vlli. Hus historicus error. IX. Baptismi effractam. X. D. XII. Et stripturae agnovit. Nourryi error nota tur. Xlli. Quid de saera eoena. XIV. Et creation statuerit 3 ι XV. Duriuscula ejus verba de Poenitentia . XVI. An Novatianorum praecursori XVII. Λn Christum passionis expertem crediderit 3
CAPITIs III. SEc Tio XL De doctrina Tertulliani.
I. An in doctrina de Ecclesia faveat Pontificin pII. Quid de Trinitate docuerit 3 III. Duo Sacramenta agnovit. IV. Commendavit essicaciam baptismi. v Cur panem eueharis leum vocaverit figuram 8 VL Vss Vm. IX. X. XI. Xll. l. Varii errores Tertulliani. XIV. Quo sensia Deum corpus dixerit XU. Exemptum reatu eximit poena. XVI. Alia alio rejiciuntur.
CAPITIs III. SEcTIO XII. De doctrina Hegesippi, Pinni, Dionysii Corim
inii,Anacieti & aliorum Pontificum Romanorum. L Hegesippus noluit admittere,illud quod nec oculus vis derit M. u. Negavit semper lacte populos nutriendos. lil.
47쪽
I. Papias ex traditione pleraque hausit. Simplex tuit. ChNIiasmum fovit. ll. Quadratus nullam escam repudiavit. 1ll. Iudas existimavit, Antichristum jam tum inminer. IV. Aristides divinitatem Christi asseruit.
I. Ritus Baptismi. Il. Unctio nondum obtinuit. LI. Et introducta ab unctione Papali fuit diversa. lv. Si. gnatio & impositio manuum. v. VI. Baptismus arenarius ad seculum a. non pertinet. VII. Infantes haptirati fuerunt. VIII. Ius dandi baptismi quis habuerit 3 IX. Solennia baptisimi tempora. X. Susceptores. Xl. Alii baptismi ritus. Xu. Baptismo jungitur coena. Quorum fuerit jus cons .erandi r Xlli. Uv. XU. Dissidium inter Rigallium & M-haspinaeum oceasione Ioci eujusdam TertullianeL XVI. Poculum aqua diluitur. XVll. Amen acclamatur. XVIll. Calix imagine Christi ornatur. XIX. Communio sub miraque. XX. Coena ad absentes perfertur. XXI. Obis uio quid notet ll. Eucharistia an manibus excepta laetit Domum ferenda datur. XXlli. Diei solis sio. lenestas. XXIV. Cursores ad sacra vocabant. XXV. Quae seripta explicata fuerint 3 6vLAttentio in sacris. XXVILFestum Paschatos & Pentecostes. XXVIII. Martyrum meis moria celebratur. XXIX. Quo gestu a Paschate usque ad Pentecosten oraverint 3 XXX. Quo ora verterint XXXI. Quando oraverint XXXll. Quo habitu & gestu XXXIII. Hymni additi. XXXlV. Quid nomine GA πι-- μου perstringatur.' XXXV. Formula vitis --
48쪽
X M. Antiphonia Musica. XXXVII. coetus antelueant. X UmIeiunia precibus juncta. Quadragesimale jejunium nondum obtinebat. XXXIX. Jejunium quartae & sextae seriae. XL. Ieiunia libera. XLI. Stationes. XLII. Poenitentiae disciplina. XLIII. Amconfessio auri. eularis vigueriti XLIV. Momologeses. XLV. Oblationes pio defunctis quid non inserant Τ XLVI. crucis signum. XLVII. Templa nulla vita. Arae nullae. XLIX. Ritus a Romanis Episcopis instituti.
De Gradibus Ministerii de Hierarchia Ecclesiastica.
I Minores Ordines Ministerii nulli. Quinam Μο--τ II. Dpiscoporum praerogativa ordinis & fuerioritas quo jure nitatur y III. Sabptores de Diaconis agentes. IV. Viduae. V. Patriarchae an suerint VI. An soli Epheopi Romani dicti Papae y .VII. Primatus Episcopi Romani non obtinuit. IIX. Τitulus Pontificis Maximi primatum non infert. IX. X. Argumenta pontificiorum vana pro primam.
. Perseeutio sub Dajano exorto. II. Grotii judicium. III. TI-hetiani relatio fibulosa. IV. An Trajanus fuerit Antichrastus apora pn eus. Ae. XII, is. V. Inter MarWres clementem Romanensem sume, dubitatur. VI. MarWrium Ignatii. VII. Simeonis Episcopi Hierosolym, tan . UlII. Tosimi & Rufi. IX.Rutilii. X. An Rutilius sub Traiano passiis suetit γ Halloixit eataIogus martyrum fide dignus non est XI. Persee ito sub Hadriano. XII. Hadriani aestus desiit. XIII. XIV. Mabyloniugeontra Doda ellum probat suisse sub Trajano marWres. XU. Fabulosa de Hadriani persecutione.XUI.Persecutio subAntoninomo. XVII.XVIII. Polvearpus martyr. Fabula de columba. XIR Quis sub nomine Empia elis perstringatur a Themistio/ XX.XXI. XXII. De Polyearpi amphithe tro de voce coelitus audita & edicto Antonini quid iudieandum y XXIII. Persecutio sub M. A. Antonino. XXIV Martyres. V.XXVI. rudelitas in martyres Lugdunenses & Uiennenses. XXVll. Miraeulum fictum. Ulli. XXIX.cur Imperator de furore remiserit XIX.Edictum Antonini fictum. XXXlSeminarium persecutionum. XXXIl.XXXlil.Christi ni ealumniis & cavillationibus perstringuntur. XXXIV. Etiam a Iudaeis
LAn Ignathas respexerit ad SHinnini geminum errorem3 II RUUM sub Hadriano tuam mortauo citi sit. Basilidani reliquias sanctorum spernunt.
49쪽
yr eo PSIS CAP. ILLProtestantes non sunt Basilidiani. lv.Basilides hie ab alio distinguitur. U.
An carpocrates celintho sit anteponendus ' ormius notatur. vl. carispocratianorum artes magicae G. Vii. Normius falsitatis arguitur. Ex Epiphaner autor γνωir ως μονα- ς. IX. Adamiani preces repudia verunt. ontinen et dici voluerunt. Supersunt adhuc Λdamiani. X. Se Ihιanorum heresia. xl. opbita eosdem cum Gnosticir errores habuerunt. Eorum
sententia de serpente seductore. Xll. An Ophiani Christiani Ull.VAM Laetis nee aevo Iollaunis haeresin disseminavit, nec Theudadae discipulus fuit. XIV.Ualentinus patria Prosopites luit.XV. Eonum 3 o.origo. XVl.Fragis menta ex Ualentini scriptis. ino Evangelio usi sint Valentiniani XVll.
Haeresis valentiniana seeeunda. Q im tempore PIolomaeus innotuerit ρ Legem non a solo Deo esse statuit. Xli X. Meundus novae sectae conditor. XJM Heracleon Ualentino eoaevus fuit. NOUae sectae autor. Fragmenta quaedam
ex ejus scriptis. XX. Mareus magus suit. An Simonis Magi discipulus' X M. An Marcus apud Sulpicium Severum hypoboli meus sie XXll.Theophilus Caesariensis cum alio confunditur.Thomassinus Victorem defendit. XXl9. Barisianis historia prolixa. XXlvinarcum discipulus cerdonis. U.An Mareton Romam appellaverit Z XXVl Lutherani non sunt Marcionitae. Unde arthodoxi resutaverint errorem de phantastico Cluisti eorpore t Feuardentius recte pro ignotum posuit innatum. XXXVII. Marcionitae disserunt a Marcianistis. A quibus haeress Marcianitarum impugnata sue. est XXUllL Gnostici Cabbalistis comparantur. Item viperis. Haeresis ista viguit. LIIuminati Hispaniae. Secta Gnosimaehoram. Gnosticis symbolum
orientale opponitur.Gnosticorum magia amuletaria .XXlxcolnergGnosticisThyesteas epulas adscribir.Irenaei opinio dechristi aetate. XXX. Hineis mari Remensis sententia de corruptione loci I. Ioh. Iv. 3. Dod reli asserit Cassianum idem eum Tatiano sensisse. midesordi novum genus Anthro- pomorphorum. XXXl. Messio Sardensis Ecclesiae Episcopus. Tribuit Deo corpus. Raynaudi sphalmata. XXXu. Tatiam scripta. Nourryi dissertatio in Tatiani opera. Harmonia Tatiani spuria est XXXlli. Meiani qui sint NXXlV. lMontanus fugam in persecutione illicitam statuit. Fabula de Petrilsuga & Christo ipsi occurrente. XXXV. Corvinus salsitatis convin. citur. XXXVI. Marekius Montanistis Sibyllina carmina assingit. A Cave erroris arguitur. XXX Ull. Antonius van Dale negat Montanum,cum PH. stilla atque Maximilla, obsessum fuisse. XXXVlli. Error negatae Trinitatis discipulis Montani tribuitur. Qui etiam Christi substantiam negaverunt.
XXXIX. Quis Autor Tractatus sub nomine Epiphaniae vulgati. iudieium Raynaudi ci operi isto, ejus autore, & Parisiensibus istud opus approbantibu .
50쪽
SCRIPTORIBUS HISTORIAE ECCLESIASTICAE ANTI QVIORIBUS.
eos inte)ligo, qui ante Lutheri resormationem stripserunt. Sunt autem ex illis nonnulli deperditi, ut Hegesippus, qui secundo seculo libros V. actuum ecclesiasticorum compo- a suit,