장음표시 사용
271쪽
CAP. VII et Isertim Didymi περὶ ρ μουσικης προς τίω φι ξενάων πι-Πυθαγορείων : tum ex Ptolemaide Cyrenaea , ἐν τῆ - ἡ μουσικῆς Πιχειωσti. Ex AEliani & Adrasti Commentariis in Platonis Timaeum, ac similibus. Et edidit inde jam olim Franciscus Patricius, sedulus hujusmodi rerum conquisitor, ingens illud fragmen turru, Aristotelis-ακουςων , de audibilibus e discussionum Peripateticar. to m. I. lib. III. Neque tamen in universum αρμονικῶ, opus scripsit Porphyrius, sed in quatuor duntaxat prima capita : caetera deii L. Pappus pertexuit. Ita enim in alio manuscripto Vaticano titulus
έ κε*αλαίου, κλ ἐφεξῆς. Astronomicum opusculum unum nobis superest , nos gw Σπιτελεσματικίω Πτολεμ λ. Introductio in Cl. Ptolemaei optu de elfectibus astrorum. Edita ante LXX. annos Basileae, cum anonymi scholiis in tetrabiblum Ptolemaei ex Demophilo collectis, & Hermetis libro de revolutione nativitatum : sed adeo corrupta , ut nullum legentibus usum praestet. Eam Vincentius Richardus, Clericus Regu- Iaris, ex optimo & integerrimo codice a se translatum mihi assirmavit, vir bene hasce literas doctus.
Porphyrii historia philosiophica. Enugmenta ejus cosiecta. Socratis historici de eadem judicium expenditur.
HIstorica ejus hoc loco subjungenda : in quibus primum sibi locum jure merito vindicant ΦιMA*ου ἱ ργοις βιελια ι Historia philosophicae, sive De Vitis Philosophorum, libri IV. Meminit hujus operis Eunapius principio ejus libri, quem de Sophistarum vitis scripsit ; cujus verba operae pretium est cognoscere. . EU φiλόσῖφον π των φι σόφων βίους Πορφνργ' - Σωτων ανελεξαν .-ό Πορ*υυ' , ουτω συμβῶν , ε ς ΙΠλάτωνα- σHistoriam vitasque Philosophorum codegerunt Porphyrius Sotion. Sed Porphyrius , nescio quo casu, in Platonem ejusque tempora desiit. Et Theodo. retus serm. II. Bραπ. de eodem sic scribit: 'Agm 'τας των φιλοσοφων ἐκπ Jευουσι ίρξας , την ' τἰν ό r1ορφυρορο α ελε- ξατη πινον, τον εκάςου βιονF δοξας προέτεΘακώς. Plutarchus vero atque Aetius Philosophyrum opiniones exposuere: quem laborem cae Porphyrim sibi
272쪽
minit ejusdem sermone IV. & V. in & Johannes Taeta es Grammaticus Byzantinus Chiliadis XI. historia CCCLXXVl I. idem
opus laudat: ubi encyclicas disciplinas vocari docet universum bonarum artium ac scientiarum orbem , Πορφυργ' ε, βίεις φιλοσοφων , hoc est, teste Porphyrio in vitis Philosophorum. Verum cum hujus operis causa tota haec distertatio a nobis instituta fuerit, distin.ctius nonnihil de eo &per partes agendum. Fili tergo Liberprimu , De Vim Pythagorae. Et quidem ille ipse quem hic a me editum habes Graece & Latine: cum eum in Germania Conrad. Rittershusius
eruditissimus L C Graece tantum Malchi nomine publicailat. Nana praeter illa quae superius de gemino Porphyrii nomine disserui, non , sinit nos de autore dubitare Cyrillus Alexandrinus, qui hoc opus passim citat in X. illis libris, adversus Iulianum apostatam editis, quos Lutetiae Parisiorum R. & CL P. Iacobus Sirmondus Graece mihi legendos dedit ; cum hactenus non nisi mala Oecolampadii versio prodierit. Hujus Manuscripti ope plurimum adjutus fui ad primae editionis lacunas supplendas : quo & Vaticani codicis autoritas deinde accessit. Indicabo nunc ordine singula Cyrilli loca; si quis conser
. 8ag. 2 i. Deinde libro VI. τον βίον
273쪽
P. HIL a s 3 ius libri autore dubitare sinunt : cujus nomen cur in MSS.codicibus supprimatur , postea dicam. Secunduna librum a nemine citatum observavi, neque temere dixerim cujus vitam is complexus fuerit. Liber tertius de vim Minuto laudatur a Cyrillo contra Jullanum, lib. 6. paulo post prinsipium. ψῬ-ὐι
sio' Ξαν&ππίω Q πλακει ων λαλῖν, ἐξ ης ἐ-τῆAάμ ροκλης τu Mυοτω γάμω εξ ης Σωφρονι Πι ok Mενίξε; . kideangus ergo qualis prae caeteris celebris ide Socrates fuerit. Nec forte temere quis sidem omnibus adhibebit, qua de illo narrantur : Porphyrii ramen scriptis contiandicere non poterunt , qui de antiquorum vitis sigillatim exposuit, atque eunet in finem sudii quamplurimum impendit. Ii haec de eo refert : Aristoxenus dum Socratis piram narnut , ait se e spintharum Socrratis familiarem audivi ai mantemet, quod in nullam unquam incidisset , cui major fuerit pu persuadendi : ad hoc vocem ac vultum, moresque uisse compositos , ἔς sim singulis dicitis accommodatos. Atque id eum fecisse ait, cum non im 'erotur : sed hoc asse ZIu succensum nudum omnino servasse decorem , nec ab utatum voce pel fasio abstinuisse. Paulo post: Nem Porph riis de eodem sic scribit : in rei qua omni Pisa eum frugi fuisse , nec magno appanutu vixisse in diem: in rebia ausom penere is vchementiorem quidem fui se, abstinuise '
274쪽
23 4men ab omni injuria : quod vel uxoribin, vel prostitutis tantum uteretur.Duas eodem tempore habuisse conjuges, Xanthippen civem Atticam , sed paulo communiorem ; s Murto Arsidis siliam , Lysimachi neptim. Et Xanthippe quidem clanculum sibi adiunxisse, ex qua Lamproclem filium suscepit e Imrto autem nuptam domum duxisse , ex ista Sophronium Menexenum natos
fulge. Citatur etiam a Theodoreto serm. I. ubi de Socrat loquitur , - τοότο πολοi-έρηκασι-ο ῖ ,τω κίτω ἡ ψιλοσόφου τοότο ἔ*η θ ήτως. ζ-&c. Iterum sub principium sermonis IV. & sermon XII. licet libri numerum isthic non exprimat. Meminit ejusdem vitaeSocratis Socrates historiae Ecclesiasticae lib. III. c. r3. his verbis.
conati fuissent. Eademque illa ex Socrate transscripsit Nicephorus Call. lib. I o. c. 3 & hist. trip. lib. 7. c.2. quam censuram paulo post expendemus. Meminit etiam tertii hujus libri Stephanus iΘνικοκα- voce TάHe .
Liber quartus, de vita Platonis.
Citatur a Cyrillo libro 8. saepius jam laudati operis adver
275쪽
Commemombo ad perbum, atque ea que apud ipsos leguntur in medium profe-κum, ut lectores Christianorum de Deo sententiam rectissime limatam cognoscant. Atque ut optimos sapientissimos quosque iturum, quique clarum hac re-celebre nomen obtinuerunt, nostrorum dogmatum certitudinem secutos manifeste appareat; nec omnino a vero abernufe, dum nostram sequuntur sententiam.
Gribit igitur Porphstriis libro . historia Philosopbicae in haec verba : Plato uis ad tres subsistentias Dei essentiam procedere diceba . Et supremum quidem Deum esse bonum irium: post hunc secundo loco esse rerum omnium creatorem a tertiam Uero esse animam mundi. Divinitatem enim usque ad animam progredi. Illud autem quod Deitate caret a di erentia corporea incipere. Verum illi, quos ante dixi, hisce quoque contradicunt : asserentes Deum nequaquam rebus ipsio inferioribus esse accensendum : exemtum scilicet ab omnisorietatis communione, nee ullius rei capacem quae pari gnuis constituatur. Sed ducto a mente principio unam deinde trinitItem servari.
Citatur etiam Porphrius in Philosiophiae historia a barbaro interprete Chronicorum Eusebii, cujus excerpta in magno opere Eusebiano leguntur : ubi nonnulla de tempore, quod inter Ilii expugnationem& primam Olympiadem intercessit, ex eo afferuntur. Tum alio loco ejusdem sententia de Homeri & Hesiodi aetate adducitur. Et msan ex eodem opere fuere illa quae a Simplicio in lib. a. Arist. de coelocitantur, de Babyloniorum observationibus astronomicis a Callisthene in Graeciam missis, ας -ο χλιων ἐτὰν tirociimακοπων τριων , μέχρι των γόνων Αλεξοιρηνου τοό Mακεδόν γ σωζοαένοις. Eas Porpserius, mille nongentorum trium annorum fu se , s usque ad Alexandri Macedonis tempora sirpatas narnut. Nisi potius ex opere aliquo Astronomi eo fuerint, quae plurima , teste Suida , Porphyrius scripserat. Pauca haec magni operis fragmenta , ut dispersas naufragio tabulas collegi, quae specimen aliquod exhiberent eorum librorum, quos incuria mortalium & temporis injuria nobis invidit; vel potius Porphyriani nominis invidia e Xtinxit: si tamen tam praeclarum opus in rebus humanis esse desierit, quod Joannes TZetres ante 4Oo. adhuc annos legit. Utinam vero integrum alicunde proferatur I cum ex primo hoc libro, licet mutilo, satis appareat, quam iacturam res literaria ejus scripti interitu secerit: quod Cyrillus lammo studio confectam
276쪽
fectum fuisse affirmat. Idque eo magis, quod plurimorum insignium autorum testimonia de Socratis & Platonis vita, ac philosophandi ratione una perierunt. Porphyrius enim cum eorum vitas scriberet, a quorum temporibus lonsiori intervallo erat remotus,&de quibus propria fide nihil poterat affrmare , historiam suam ex aliorum autorum locis centonis instar concinnavit: qui ut tempore fuerant propinquiores, ita fidem majorem merebantur. Qua quidem in re diligentiati
ejus miror & laudo : qui ne illa quidem dissimulare voluit , quae sequiora declarissimis hominibus, sive vera fide , sive invidia quorundam atque obtrectandi studio, prodita fuerant. Atque utinam tam facile nobis esset in caeteris Porphyrii causam tueri, quam nullo negotio hujus historiae fides contra Socratis objectionem a calumniae ac detrectationis crimine defenditur. Ea enim quae malevole contra Socratem Philosophum scripta fuisse reprehendit lib. 3. cap. 23. hist. Eccle nequaquam de suo confinxit Porphyrius, nec propria fide asseruit; sed Aristoxeni, gravissimi ac celeberrimi scriptoris autoritate. Quod videre est Theodoreti sermone XII. Graecar. affect. ubi ea leguntur, quae Porphyrius ex dicto autore de Socratis iracundia ac libidine in tertio hujus operis libero retulerat. Taceo enim quod Socrates ipseZopyri de se judicium proprio testimonio comprobarit.
Seorsim scriptusfuit liber, ΠερiΠλωτγνου τάξεως τHas librorum serie. Qui Enneadibus ipsius semper praefigitur. Illas enim emendandas sibi a praeceptore relictas fuisse ipse testatur: quod in propriis libris conficiendis ac recensendis paulo negligentior esset. Nec solum Plotini scripta recognovit, sed & introductionibus atque commentariis eadem illustravit, quod ex libello αφορμ ων & AEneae Gazaei loco, quem inferius apponam, manifeste apparet.
Porphrii strinan a ad practicam Philosophiam Jιctant V Eni' nunc ad ea quae longe plurima in omnibus Philosophiae
partibus seripsit. Atque in genere quidem de universa Philosophia agebat liber a Suida laudatus, Περὶ φιλοσοφίας. De Homeri Philosophia. Quo id haud dubie probare voluit, Homerum non minut
277쪽
minus philosophum quam poetam fuisse. Idque fortastis in Longini praeceptoris gratiam, quem peculiare opus de hac quaestione edidi si
constat, Suidae testimonio, G φιλόσοψ Ομ ρ . Num Homerus
philo opbussu.Quem non solum philosopham,sed principem philosophorum eise Maximus Tyrius assirmat, differt. XVI. qua disquirit, utrum sit secta Philosophia fecundum Homerum. Ubi eleganter Homericam poesita n appellat, quod omni vitae generi atqu instituto convenit. Atque unum illum omnium artium sicientiarumque semina , principia, atque exempla continere assirmat. Qui &Horatio teste, quia sit pulchrum, quid tu Ae, qui utile, qui non, Pleniuι aemeliis cir sippo ac Crantore dicit. Ex hoc ingeniorum fonte omnes postea sapientes animum irrigasse , rivulosque in suos deduxisse usus te-
κατελυ-. Unde Philosophorum praestantissimi Democritus, Zeno Cittiensis, Antisthenes, Heraclides Ponticus, Posidonius, Panaetius,& Platonici recentiores fere omnes suis scriptis Homerum illustrarunt. Atque exstant duo praeclara in hoc genere opuscula: alterum quidem Heracliti cujusdam,de Homericis allegoriis. Quod nescio qua de causa Heraclidi Pontico adscribitur,reclamantibus preter temporis rationem quinque manuscriptis, quos in variis Bibliothecis vidi, &Eustathio ad Homeri Iliad. pag. o. Alterum vero Procli Diadochi, quo Poetam adversus Platonis accusationes defendendum luscepit. Quibus forte addi debet Strabonis dissertatio principio operis Geographici. Ex hisce enim conjicere licet, cujus generis fuerit hoc Porphyrii opus. Laudantur ab eodem Suida Πε, των μαω cν si Πλα- των - άν τελους αροτιν, βιβλία De Piatonis atque Ari 3- telis constensu, libri . fuit enim Porphyrius utriusque Philosophiae aeque peritus , ut supra diximus, ideoque Aristotelica ubique Platonicis admiscuit. Quod&Proclus lib. I. in Timaeum, p. Ι 8. testatur:
ubi ait Porphyrium TtRπατητικας π ετ φέροντα λύειν
τωνικας e M. Hoc philosophandi genus ab Ammonio introductum fuisse ex Hierocle superius ostendi : cujus exemplo pleriqu omnes posteriores philosophi coeperunt isαμφοτε Ἀζειν, & Academiam cum Lyceo conjungere: explosa priorum Academicorum superstitione, qui unum Platonem nimis religiose sectabantur; atque ejus Kk dogma.
278쪽
P. XL dogmata adeo ab Aristotelicis differre existimabant, ut nulla ration conciliari possent, Hosce ab utriusque Philosophi mente, ab ipsa veritate longius aberras e a stirimat Hierocles cru
ξ α & Porphyrius hoc opere demonstrandum , susceperat. Nam Taurus Berytius, ut ex Suida discimus, scripserat τ δογμάτων ΓΠλατων' AD 3άλους. Et Attici Platonici liber conim Arsotelem a J Vlera Platone dissidentem citatur saepius ab Eusebio, libro XV. praepar. Evang. idemque nunc in Bavarica Bibliotheca extare dicitur. Quin etiam inter Latinos Boethius, principio libri a. de interpretatione , se Porphyrii exemplo inso-
telis Platonisque sententias in unam quodammodo revocaturum concordiam
et in his eos non ut plerique dissentire in omnib M sed in Plerisque quae lunt in philosophia maxima, consentire demonsenuturum promisit. Optanduliaque esset ut vel ipse eam conciliationem absolvisset ue vel si absolverit, ut ad nostram pervenisset aetatem : ita facilius Porphyriani operis jacturam ferremus. Sed veterem inter hos philosophos litem renovare voluit Georgius Gemistus Pietho Bessarionis praeceptor,&Trape tantius Platonis calumniator: & nuper adeo Franciscus Patricius. In quibus conciliandis veterum exemplo Picus, Foxius, Carpentarius, Maagonius, Bura tellus&alii laborarunt. Ad moralem philosophiam spectant laudati a Stobaeo&Suida ara, IDω9 σεαυτόν,δ. Desui ipsi in cognitione libra . . hanc enim sui cognitionem Pythagorae, ac Platonis schola, ut principium atq; fundamentum totius Philosophiae statuebat, ad purgandum a vitiis animum, & virtutibus ac veritatis cognitione excolendum. Qua de re Plato in Alcibiade priore abunde tractit,& Proclus atque Olympiodorus divinis illis commentariis,quibus eundem dialogum explicarunt. Hisce recte subjungitur ejusdem argumenti liber, Περμ των ε*' χρυ-οOονie eo quod es iumsinu potesate , ad Chrysaorium. Cujus partem non exiguam Stobaeus nobis conservavit lib. 2. ἐκυγων. Nam ubi homo seipsum re et cognoverit, nimirum se animam esse rationalem, quae corpore utinstrumento utitur , sciet etiam quae propria sibi bona adsint, quae nec alterius beneficio possidet, nec impediri ab alio queunt. Videlicet
Mro eis juditis propositoque si in. Quocirca is qui propriae perfectioni
279쪽
studet, animam ipsam& propria ejus bona excolat necessum est. Corpus autem ut animi instrumentum curet: caeteraque externa, quatenus ad instrumenti cori servation em faciunt: ne vel nimio neglectu usui se vitioque animae ineptum reddatur vel immodico cultu adversus animae imperium sese extollat, atque instar luxuriantis equi rationis iliaenum excutiat. Quem in finem scripti fuere a Porphyrioχης ταν προς Φίρμων Καἴθίκιον , βιβλία δ . De abstinentia ab esu animalium, ad Firmum Osricium, libri LP. Opus nunquam satis laudatum, quod magnum Italiae decus Petrus Victorius in lucem protulit,& Bernar d. Felicianus egregie expressit Latino sermone: quo neglecto, nuper in Galliis nescio quis ineptissima versione vel delirio potius perpetuo optimum opus pessime contaminavit: ut inter omnes malorum species, quibus iratum numen Porphyria nos manes nomenque hactenus pressit, hanc facile principem ducam; quod in tam mali medici manus inciderit. Laudatur autem hoc opus ab Eusebio, lib. Q. de praeparat. x Evang. &a Theodoreto,d herapeui erm. VII. &X. qui ea loca adducunt, quibus profana gentilium sacrisicia subvertuntur: cum Porphyrius disertim amrmet, eos nequaqum prodiis habendos,qui sanguinis effusione atque animantium caede gaudent. Qua ratio cum typica Hebraeorum sacrificia, quae vero numini offlarebantur, pariter impugnare videretur; respondit hac parte Porphyrio Diodorus Episc. Tarsensis: cujus libri ' Θυαων a Suida com
Hisce ob argumenti similitudinem adjungendi sunt libri aliquot
De regressis animae. Quos D. Augustinus lib. X. de Civit. Dei cap. 29. landat his verbis : Hoc fortassis credero reeusatis, intuentes Porphyrium ire his ipsis libris, ex quibin multa posivi, quos de regre seu animae seripsit, trim crebro praecipere , omne corpus esse fugiendum , ut anima possit beata permanere cum DEO. Capite autem 32. primum ejusdem operis librum citat: Dicit Porphyrius in primo juxta sinem de regressu animae libro , nondum receptam unam quandam sectam , quae universalem viam animae contineat bbenundae. Graece fuerat titulus: HόL Platonici enim litam OAν, hoc est, ascensum sive reversionem animae eth εἰς τἀ σώματα Opponunt. Ea autem quae D. Augusti inus se ex iis libris posuist ait, extant capp. 9. & IO. tum .a . 26. & 28. ejusdem libri X. ubi Porphyrii sententiam de purgatione animae per artem theurgicam fuse refert, &ut impiam merito exagitat: quo daemones malos in coetu Kk i elatos
280쪽
elatos collocaret inter Deos. & sydera ipsa hisce opprobriis infamaret: atque ad falsas malignorum spirituum potestates & superstitiosas purgationes;hoc est,ut ipse ait, in errorem certissimum sua quoque aut ritate homines mitteret.Et hasce malae curiositatis praestigias eum non
a Platone, sed Chaldaeis magistris suis didicisse assirmat: ut immundi
simorum daemonum praedicatorem & angelum eum vocare non dubitet: quamvis, teste eodem D. Augustino cap ο. cunctanter & pudibunda quodammodo disputatione quandam quasi purgationem animae
per theurgiam Porphyrius promitteret; reVersionem vero ad Deum hanc artem praestare cuiquam negaret. Iuvidevi, inquit, cum inter
vitium sacrilegae cur iositatu Philosiopsiae professionem sententiis alternami-ώussu tuare e Nunc enim hanc artem mnquam fasiacem oe in ipsa actione periculosam , s legibus prohibimm cavendam monet: nunc aucem velut ejus laudatoribuι cedens , utilem dicit esse mundandae parti animae , non quidem imtellectuali, qua rerum intelligibilium percipitur veritas , nullas habentium 'militudines corporum: sied stirituali , qua corporitalium rerum capiuntur ima
gines : hoc enim dicit per quasdam conlec rationes theurgicas, quas teletasTo
cant , idoneam fieri atque aptam susceptioni spirituum cs angelorum , ad videndum Deos. Ex quibus tamen theurgicis teleris fatetur inteste Iuali animae nihil purgationis accedere , quod eam faciat idoneam ad videndum Deum
suum , is per*icienda ea quae vere seunt. Unde idem Augustinus cap. . Porphyrium invidis daemonum potestatibus subditum , de iisdem &erubuisse, & eas libere redarguere formidasse assirmat. &cap. α6. testatur ipsum theurgorum fallaces praestigias utcunque habuiise perspectas ; sed contra multorum Deorum cultum Deum verum non libere defendi iste. Omitto enim alia plurima, quae iisdem libris porphyrio nimis quam vere impinguntur. Caeterum quae de duplici animae purgatione Porphyrius hoc opere tractarat, rectius poterunt intelligi, si quis ea adhibeat quae ab Hierocle ad postremam partem Pythagorihi carminis περι--λυσεως ἡ ψυχm disputantur. Ita enim Pythagoras ejusque sectator Plato senserunt: animam humanam divinae aurae particulam , dum relicta coelesti statione ex univer animarum choro ad mortalem vitam & terreni corporis commerciuri per aetheriam regionem descendit,ibidem quandam corporis spectenta assumere, quo spiritualis ejus essentia tanquam vehiculo ad inferiora haec deferatur:& elementorum regiones peragrantem varias insuper induere tunicas,ordine ex elementis cunnatas , quibus circumamicta ita demum