장음표시 사용
261쪽
ac. Mirum quam supinus.hOmlnis error, quem nec Porphvrium
ec Euna pium unquam inspexisse jures: cum in Plotini vita disertiti scriptum reliquerat,se Amelium Romae condiscipulum habuisse sexennium integrum. Accesserat enim Amelius Plotinum tertio anno Philippi, qui fuit salutis nostrae CCXLVI. vixitque cum eo ad primum an .
Claudii, qui fuit Christi CCLX XXI.annos solid ,
tur sorphyrii'. At ipse scholam Plotini ingressius est anno X. Galieni , qui fuit a Christo nato CCLX lv. unde ad praedictum annum I.
CIaudii sexennium est integrum. Quo ipso anno uterque relictoPlo. imo, A melius quidem Apameam, Porphyrius autem in Siciliam dis .celierunt: ubi triennio post vixere,cum Plotinus in Campaniae vivis exceGeret. Nec puto Porphyrium expleto jam XXXVIII. aetatis anno Amelio indisciplinam se tradidisse, quem jam Romae doctrinae&sapien-Τtiae laude superabat: adeo quidem ut A melius sua scripta cum venia ab eo legi petat atque emendari. Sed non est quod in re manifestissima prolixius ostendenda laboremus: monendum tamen, non minus erra illa Suidam,dum Amelium Syrum Apamensem nobis facit ex Ita- Io, Hetrusco, Amerino: nam & hoc clarea Porphyrio in Plotini Vita perscriptum. ε 1 ἀκροατας - Αμέλιόν π 2- ἡ Τουσκιας, αυτὸς ' ἔ ρ 'Aμὰγον -- καλυνηξιου. Αμεριας 1 puto rectius ουὶ ἀαελέας πρέπειν -τω καλεῖλέ λέγων. Auditores quidem multos habuit, ac intereat ror Amenum ex Lusiciar 'cui proprium nomen erat Gentilianus , at ipse Amerias per bienum r nominari volebat , quod Abi nomen ab Ameria polluti
quam ab Amelia sive n gligentia inditum Use diceret. Sed facilis hac in relapsus, cum Apameae ut plurimum vixerit Amelius atque docuerit: &Iustinum Hesychium Apamensem,filium adoptivum reliquerit Uerum nec id satis recte assirmat Suidas, coaetaneum fuisse Ammonio &Origeni Amelium : cum aetas ejus in extremam utriusque senectutetricii nciderit. Nam Plotinus aetatis siuae anno XXIX.Ammonium Alexandriae audire coepit,qui XL. demum aetatis anno Romam venit, ubi triennio poli A melium habuit discipulum: &Origenes ultima senectute obiit, cum Amelius Romae IX. circiter annum Plotinum audiret. Sed contrarium errorem errant, qui Amelium Porphyrii diIcipulum fuisse credunt atque ea in re interpretem potius Theodoreti, quam Theodoretum, ipsum autorem habeant: qui verba ejus serna. a. Therapeui. σαφως ο ὐελι' , της Πορφυοου πρωτεύσοις sic vertit: quod
ebur, qui Porpbrii bcbolis pratuit, mo isse ostendit. Quae meo iudicio
262쪽
P. VI. sic reddi debebant : Amev- qui in Porphyrii contubernio princeps fuit vel, Amelius praecipum Porphyrii contubernalis. Caeteros quoque condiscipulos in Plotini vita commemorat, Paulinum Scythopolitam; Eustochium Alexandrinum medicos, Zothicum& Zethum,&Castricium Firmum, cujus causa libros de abstinentia ab esu animantium scripsit: item Marcellum Orontium&Sabin illum atque Rogatianum Senatores Romanos:&Serapionem Alexandrinum rhetorem,postea etiam philosophum. Discipulos quoque nee pauciores nec obscuriores habuit: ex quibus maxime inclaruit Iamblichus Chalcidensis Syrus, cujus vitam Euna pius scripsit: & mihi brevi uberius de illo agendum erit,cum omnia ejus scripta simul in lucem producam. Iamblicho & fama & eruditione proximus fuit Theodorus Asinensis,cujus crebro meminii Proclus in Timaeum zqui eum hoc est, virum egregium, & magnum, saepius auterna Stωμας αν, sive admirandum veluti peculiari cognomine appellat. Por-
. phyrii discipulum fuisse ex Damascio didici : qui in Isidori vita de admirando ejus profectu sic scribit: g ἡδύ οδ αυξιο
sub Porphyrio profecit. De Chrysa orio, Nemertio& Gedalio nihil amrmare possum, nisi quod librorum inscriptiones eos de Porphyrii contubernio fuisse ostendunt. Chrysaorium vero operam illi dedisse Ammonius quoque testatur, cujus verba inferius producam: ex quibus & illud apparet Porphyrium fuisse κοινωνικον ῆ--ς Inr πα λίου δῆ θυμὐνJας:quem characterem vero in philosopho Themistius quoque requirit: Nam quod studia sua discentium ingeniis tam facile & tam api ad temperavit, id vero ostendit, eum longissime ab omni mala invidia ab sui ste.
Porphyrii serpm Gnnmmatica, Philologica, Rhetorica, Dialectica, thematicis. Liber de Pro odia, s commentaria harmonica αἰέκδο- indicantur : at , ut quidam volunt, scholia Homerica.
ATque haec ferme sunt, quae de vita Porphyrii certa ac comperta ex antiquitatis tenebris producere potui. Nunc scripta ejus ordine in omni doctrinarum genere recensebo,quantum quidem hactenus
263쪽
mihi observare & colligere licuit. Nam,ut Suidas refert, scripsit libros quam plurianos de Philosophia, Rhetorica ac Grammatica. Idem Euna pius in ejus vita testatur, qui eum nullum disciplinae genus ituactum reliquisse ait. Adeo ut dubium sit quam partem diligentius excolue
maticis paucissima ejus scripta ex plurimis nobis supersunt. Ex quibus ad carammaticam τεχνικίω sive ODQκίω spectat liber Προσωδίας, de Profodia , qui sub ejus nona ine extat in Vaticana bibl.cod. CCXta elegantissima , sed recenti manu scriptus. Cujus principium adscribam , ut scopum atque institutum autoris eo facilius lector perspiciat.
πιμ εις α 2 i H τ' , τίνων τε λω Θώων, - πνcμάτωρ, ετι θ - παΘων τανται ἡχνης κω τ ἐξης ολων. Verum &genuinum essePorphyrii laetum equidem credo,cum omnium ferme artium atque scientiarumεισαγωνας tradiderit, ut exsequentibus apparebit : quod &hoc libello praestare voluit, cum ea ordine pertractet , quae ab antiquioribus grammaticis neglecta videbat, veluti prima της κτα δικης κατηχη ως rudimenta . Nec quidquam continet indignum tanti viri ingenio; nisi quis interpolatum a sequiorum temporum Grammaticis torte suscicetur, ex eo, quod pleraque capita ab illis eclogariorum verbis, ἰῶονοτι , incipiant. Nec enim facile adduci potero ut credam, ea a Porphyrii manu esse. Sed de his rectius quisque judicabit, ubi vel nostra, vel alterius opera ipse tandem liber in lucem proferetur. Pertinent huc Tγμμα, Dabia Grammatica. Quae inter alia Suidas solo nomine commemorat: nec alibi hactenus citata vidi. Ad Grammaticam referri debent:
264쪽
C, P. VILUμηνκα-λβὶ πρὸς Ανατίλιον Homerisae quaestiones AXXII. ad Anatolium. Is Libellus Homero in melioribus editionibus adjungi solet. Quo probare conatur, ως οὐ θς φῶ τἀ πιλλἀ 6μηρ' εξηγAr . Homerum semetipsum ut plurimam explicare : ut in principio libri assismat. Atque haec praeludia quaedam esse voluit justi commentarii in principem
Quem & postea absolvit. Citatur enim ab Eustathi GHonneri interprete adIliad. S . pag 28 f.
Cujus autoritate etiam alibi utitur; ut videre est Iliad. α, pag. 3 3. Se 62. Iliad. p. 396. Se 22 s. tum ad catalogum navium pag 26 saliisque plurimis locis, quos recensere longum esset Laudat etiam Issacrobius lib. I. somn. Scip. cap. 3. verba ejus haec sunt : Si quis forte
quaerere velit, cur porta ex ebore fasto cae e cornu veris sit deputam 3 instruetur amore Porphyrio , qui in Commensariis suis haec in eundem locum dicit ab Homero sub eadem dissone descriptum: Later inquit, omne verum, hoc camere anima, cum ab inciis corporis somno ejψ paululum libenn es, interdum adjicit nonnunquam tendit aciem, nec tamen perdenti eae cum ad icit, tamen non libero cae directo lumine videt, sed interjerito pelamine, quodneaeus natur ae cat
gantis obducit. Ex hisce commentariis puto & illa desumpta quae Etymologus voce Κνίωα adducit. Et Graecum Scholiasten Homeri, qui in Vaticana Bibliotheca primo loco extat, is pius Porphyrii autoritate usum observavi. Tum & illud hoc loco monendum,extare Florentiae apud Ducem Salviatum Scholia antiqua in Poetam , , S, & multis in locis vetustate exesa ; quae nonnulli Porphyrio, alii etiam antiquioribus autoribus tribuunt. Ego ut Porphyrii non esse certo credo, ita de autoris aetate nihil temere pronuncio. Gustum praebebit eruditis principium operis, quod eruditissimus antiquitatis per vestigator Ioannes Bapt. Donius mecum communi
265쪽
Postea ad vel lana s. ξιος ἔουλη J λέ ω νόν ο ποιη'ς τ ο ἐπαγ- γλίαι τίω πρὸς Θέτιδα. Ζευς ιβ αρ Τρωεωt 'Eκρου πέλεν νίκLO. Eυκλε θης' φη ν, οτι ως ἐπιμ ον πῖς πρωροις τήν ειρη ἶ, άλλ' H ον , ἐ- γ λ γρ γ ον , η θ ζ Διος ἐτελεία βίλη. τω -'ηδικηκους άξιαν δικίω , ων ηλκησαι, δετεα ες τελ' τῆ Iλιαλ. Plura adscribere piget. Facile enim ex hoc ungue leonem agnoscent, quibus aliquid in hoc studiorum genere judicii est. Id certo affirmare ponsum, e se ex Variis antiquis expositionibus collectam: cum unus idemque locus paucis mutatis subinde repetatur, aut diversae eorundem verborum afferantur explicationes, praemissa voce,αλ ως quae propria nota est collectaneorum. Caeterum Porphyri iis alia diversa in eundem Poetam scripsit, quorum nonnulla ad Philosophica rejeci. Ad Grammaticam spectat libellus, quem nunc graecolatinum exhibeo:
Qui licet varia naturalis & symbolicae gentilium Theologiae arcanata complectatur, recte tamen a me hoc loco ponitur, quod tota ii Iaan 6- qu una fabulosa de Diis rebusqtae divinis doctrina , ποιητικως,λογὰ δμα ad latissimum Grammaticae partem spectent, quae in auto rum explicatione versatur. Tum Plato ipse totum hocTheologiae genus una cum suis autoribus damna vit,&aRepublica sua proscripsis.Qui
266쪽
solam illam scientiam tam augusto nomine dignatur,quae de DEO, re.
husque divinis, hoc est , πάι τανόντα ς οντων ea ratione modoque tractat,
quam lib. a. de Republica praescripsit: quos typos theologicos Platonici vocant. De quibus Proclus disserti 2. in Polit. I . S lib. i.c. i6.Theol Platonicae prolixe & luculenter agit.Ejusdem quoque generis fuit liber mes De Suge. Quem Stobaeus non uno loco citat : &quod sciam solus. Ea autem quae capite I. libri a. inde adducit, perspicue ostendunt, Porphyrium hoc quoque libro locum aliquem Homericum de Styge , adversus Chronii Pythagorei mentem explicasse : idque par tim Physice Sc Theologice , partim Historice: ut qui loca omnia inspiciat haud dubitet, quin simillimus liber fuerit illi de antro Nympharum. Scripserat autem ni fallor in versus istos, qui Iliad. ό. &Odyss.ε. apud Poetam extant:
Quem Homeri locum Virgilius expressit AEneid. Ir. Aluro St uti caput implacabile fontis et a superstitio superis quae reddita Diνis. Hujus libri fragmentum, quod hactenus apud Stobaeum lib. I. cap. 8. truncatum legebatur, integrum ex Vaticano codice edidi.Ejusdem generis cum superioribus fui sis existimo librum a Suida commemoratum, me των Πίνδαρον τῶ Nείλου πινγων. De fontibus Nili steundum Pindarum. Quo libro explicatum ab eo fuisse existimo illum Pindari locum Isthmior. Oda 6. Epod. I. κλπεων - πιι ν, κὰδlἰ'-ερβορῆους. Idemque Suidas recenset Συμμίκτων ζ. 1 χμάτων ζ'. stellanearum quastionum libros PQuas Proclus in nobilissima illa dissertatione ad 4. librum Politicor. Platonis , de animae partibus virtutibusque συμμίκτων
λtque eosdem lib. a. cap. 1. Comment. in Euclidem, solo
267쪽
nicorum statuunt. Unde apparet non platio logica solum ab eo fui ista, pertractata hoc opere, sed & Mathematica, & Philosophica. Φιλολόγου i ρῶς βιβλία cRerum Philoloeicarum libri F. Commemorantur a Suida. Et Eusebius lib. io. cap. προπαρ σκ. prolixum Porphyrii locum de furtis autorum adducit ex lib. t .s φιλολογίας α κορά πω ' quod haud dubie idem opus est, licet titulus nonni. hil variet. Pertinent eodem 'Eις, εθουκυι σου προοιμιον προς μως ἰαυυ, . In prooemium Thucydidis adinsidem, libri . Nominati a solo Suida, quod sciam. Hoc opere omnem Graeciae antiquitatem copiosius a Porphyrio pertractatam fuisse arbitror : quar Thucydides egregio illo hiltoriae suae exordio strictim percensendo delibat. In Rhetoricis unicum ejus opusculum commendat ider
Suidas , 'Eις τό χὐ Mινουκιανὴ τέχνlias. In I nuciam artem. Nescio utrui introductionem, an commentarium dicam. Quis Minucianus illo fuerit ex eodem Suida disces. Nικαγρου ζαρφις ου, ΑΘίωαὶ δ Γαλιόμου' τίχνίω ρηγροκίω , προγυμνάσμα . , O λόγους 2 φόρους. Menucianm Nicagorae ophissae filius , sophista Atheniensis, sub Galieno Imp. edidit artem rhetoricam , proDmnasmam , ac diTer sonstiones. Et extat ejusdem libellus 9ς δειρ ηαατων inter reliis
quos artis Rhetoricae scriptores ab Aldo ante CXX. annos Venetiis pnblicatus. Inter ea scripta quae ad dialecticam spectant , recte &filo quodam sui Boethii verbis utar primus legentibus studiorum praegustator, tu quodammodo initiator Occurrit liber Porphyrii, qui organo Aristotelico ubique praemittitur, , haec,
φορές , κώς ἰδιου , συμβεβηκοτο . Ita enim Suidas eum commemorat; & Boethius in commentariis suis aliquoties vocat tractatum sive librum De generi in , flecteb- , disserentiis , propriis accidentibuου.
268쪽
Unde vulgo vocatur De quinque vocibm. Siv de quinque pradicabilibus , vel univer us , uit in scholis loqui malunt. In Graecis codicibus inscribitur 'Ειπαγιου πρὸς Σουσαόων. Introduci ad G seorium : Quam inscriptionem Boethius quoque agnoscit,& Ammonius Graecus hujus libelli commmentator. Ex cujus προ- τεχνολογου μοις locuna apponere placuit, quo scriptionis occasio ac tempus, cujus supra memini, ostenditur, & Porphyrii vita nonnihil illustratiar b γγη πιον μδυ ἡ φρέα ς,-ζί. α , κω Γ
τῖτο, ἐκ τῶν έρηήων τω IΠλάτωνι. ' πωπι συλλοξας κεῖο , H δ ι ω ντων ρημάτων Heruw autem genuinum hoc opin me, distrionis per gini uitas osten i/. Et quod in aliis libris eorum quae hoc libro traddavit meminerit e tum etiam quod Chrysaorio illum nuncuparit o cui es alios quosdam libros inscripsit. Dedicat autem ilii hujusmodi de causa. Praeceptor Chrysaorii erat, cumque eum disciplinis imbueret, petiit, ut incendium Ponae coram cognosceret: atque eo proferitus fuit. Reperit interea temporis civ aorius categorias Aripotens , quarum mentem nequaquam assequi poterat. uapropter Porphyrio literis remsigni at, peregre tum degenti et rogatque si incendii naturam explorasset domum redeat : sin minus, ut introducirionem aliquam seriabat, cujus ope libri siensium Ussequeretur : cumque Porphyrius nec dum redire posset, scripsit ei hunc bissium, quem ferme a perbo ad verbum ex Platonis diactis colligit. Eiς τα ' Aρι τίλους κατηγορίαις ἐξηγησης mῖMν- Πάκριαν In Arsotelii Categorias expositio per interrogationem ressonsionem. Graece edita fuit Pa: istis anno is 6 Quam Bernardus Felicianus latin Econvertit. Meminit hujus libelli Simplicius in praefatione commentariorum in easdem categorias. οὶ εννοίας ιδ αsr
ριος. alii nudam dantaxat solamque aristotesis mentem breviter explicare
269쪽
CAP. VII. a s 9 voluerunt : quod Porpbrius praesitis libro ido per interrogationem V rsou
ρῶν. Libros hosce serme ad verbum transscripsit Iamblichus in suos commentarios in easdem Categorias, quod Simplicius mox sequen
-επ' Ηιτης ὐ λέξεως κατακολουθων πινὰ θ - ἐκείνων f ώρ- ακυcίορον,/4 ζ στὸ Μειντ ῶς αν κολαῖς τὼς ενοήσεις μακρολsγί- αν. Et saepius deinde utrumque librum citat. Ex hoc Simplicii loco apparet, non insolens fuisse Iamblicho Porphyrii libros transscribere, aut additis mutatisque quibusdam interpolare : quod & in commentariis in Platonis Timaeum eum fecisse apparet ex iis , quae Proclus ex utroque passim citat. Ita enim ferme ubique eos conjungit, ut unam eandemque utriusque sententiam referat. Idem inPythagorae vita ab eo commissum videmus, cum totum Porphyrii libellum in suos commentarios Pythagoricos transscripserit,absque ulla ejus mentione. Pari ratione ex Ocelli Lucani, Platonis,Nicomachi, aliorumque scriptis capita integra transtulit,ut brevi ad ipsum Iamblichum copiosius ostendemus. Caeterum hujus commentarii in Categorias Boethius quoq; mentionem fecisse videtur lib. I. expositionis in Categorias: ubi tria ejus operis intentione explicanda se Porphyrium sequi testatur Idemque opus ab Eustathio intelligi credo ad Iliad. γ. pag. 38 . ubi simpliciter citatur Porphyrius ἐν ροῖς Γεδάλιον. Expositio libriAripstelis de Interpretatione citatur aBoethio principio commentariorum, quos secundo in eum librum edidit, his verbis: GVin libri
expositionem nos ciliret quam maxime aPorphyrio,quanquam etiam a cateris tmnsferentes , Latina oratione digessimus. Hic enim nobis dis stor intellectus acumine , sententiarum destione videtur excellere. Et occurrit ibidem frequentissima eius mentio cum aliquo elogio: ita ut dubium non sit, quin Boethius Porphyrii commentarios maximam partem in suos
His assinea suere ob. argumenti similitudinem , quos Boe'It thius
270쪽
CAP. PII.thius eodem lib. I. citat , Commensam in Theophrasi librum de afirmatione es negatione. Eidem Boethio aliorum quoque scriptorum Porphyrii memoriam debemus. Nam dialogo primo in Porphyrium a Victorino translatum laudatur : Introdustio ad ollogismos categoricos. Mos, inquit, hic Porphrio est , ut in his rebus quae sunt ob curissimae , introducenda quaedam N praegustanda praecurrat , ut in alio quodam libro deis categoricis stilogismo fecit , de multis aliis , quae in Philosiophia gravi. itastriaque versantur. Ejusdem in fine lib. 1. de syllogismo categorico meminit. Recte etiam huc, ni fallor, referuntur laudati ab eodem Boethio Commentarii in Sophisam Platonis. Neque enim ignoro
Platonis 2 λεκἶκόα- aliam esse ab Aristotelica , ac multo sublimiorem, quippe quae circa considerationem k όis, versatur: locum tamen hic tribuo illis commentariis, quod in iis logica multa , in primis autem doctrinam dividendi pertractatam fuisse, Boethius testetur in praefatione libri de divisione. Antoniri, inquit, di enti mi sienis de divisione liber editus , es hic idem a Plotino gnupissimo Philopopho comprobatin, in libri Platonis , qui Sophistes in cribitur, commentariis a PorphTrio repetitu . Proclus quoque prima dissertatione in Platonis Politiam assirmat,hunc dialogum nomen accepisse, I προ- a refutatione scilicet, atque exagitatione Sophistarum :caetera illa quae obiter de ente & non ente disputantur,esse τα ν ωκά I, atque alterius gratia a sitimi. τὸν Σο*ιπίων ύτως , ἐπει-τῶτ' Ω προκροί γυον εις τω ἐν ἐκεινοι τω χώλογη σκεψιν ὀ σος φης, και Γιμ γα,8 πῆἰτῶ πάτα Ο-εως η προς σοφι δ λογον.
Sequuntur deinde artes Mathematicae,in quibus multa scripsit, praesertim Ast ronomica, test e Suida. Et licet nihil in Arithmeticis, &Geometria, vel solius nominis indicio supersit, non pauca tamen ab
eo in utroque genere edita fuisse , η οστου τῶν ηρ πω ν η ο να ει προς γεωμετζί- , vel quae ex numeris dependent , vel quae ad Geom
betur bis terve in Bibliotheca Vaticana : idemque in Christianissimi Galliarum Regis Bibliotheca Parisiensi asservatur. Princirium ,