Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

발행: 1707년

분량: 643페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

X. Index Scriptorum in commentario Jamblichi ad Nicomachi Arithmet. allegatorum.

Archytas P 9. I I. Is9. Is s. Tarentinus Aristaeus Crotoniates, Pythagoreui, p. 3 68.

Eratosthenes p. Euclides notatur 3 I. 34. Ios. VEudoxus Pythagoreus, p. II. I 2. Euphranor Pythagoricus p. I63. Iamblichus Commentarium in M-γωγu promittit p. 73. adde 7 . - λόγον τὸ Γεωμετ Dcης p. ΙΑ . 176ADgO-gen Sphaericam,ibi d. aliud opus de numeris p. 167 --

eorum industria & accuratio in Mathematicis disciplinis

312쪽

XI. Scripta Jamblichi deperdita.

& septimn collectionis Pythagoricorum dogmatum. EX his postremus sive septimus de Theologumenis Arithmeticae videtur adhuc superesse, ut cap. XXII. notavi. Ille ipse hempe qui cum versione & notis infra a me exhibebitur. Librum quintum allegat Syrianus in Metaphysica Aristot. p. 9 o. librum septimum p. 33. b.

Μουσικῆ, sive etἡ νουσ1κης ρ , liber octavtu. Institutiones Musicae ad mentem Pythagoreorum. Vita Pythag. seel. iro. &ad Nicomachi Aritheticam p. 73.77. I72. II 6.εισαγωγ Γεωμετρικη. Liber nonus. Institutiones Geometrisae, ad eorundem

Pythagoreorum mentem. id p. 14 I. I76. Tἰσαγωγη Σφαιροκη. decimus , Institationes ophaericae ad mente Pythagoreorum. id. p. I76.

His decem libris universum opus Iamblichi-αθσεως sive collectionis Pythagoricorum dogmatum , ut Syrianus p. 17. b. in Aristotelis Metaphysica appellat, absolvebatur, facitque Iamblichus horum omnium mentionem in extremo Commentarii ad Nicomachi Arithmeticen. Tituli etiar Omnes excepto postremo) servati sunt in Codice Mediceo, ut cap. XXII. g. r. jam monui. Commentarios Si sicli in tres Jarriblichi de Pythagorica secta libros Romae servari in Bibliotheca Vaticana jam olim scripsit Gesnerus io Bibl. Meminit etiam Petrus Iohannes Nun nesius de conficiendo curriculo Philosophico cap. 2. p. ao Verum nemo fuit hactenus qui in lucem proferret. Opus vero ipsum Iamblichi memoravit etiam S. Hieronymus libro III. in Rufinum p. 469. edit. Joh. Marcianaei : CHin enim puni ita Z nonne H-thagorae

313쪽

SCRIPTA DEPERDITA .

thaeorae, inquibin omnia ejus breviter dogmata continentur , o in quae fatissimo opere Phila ophus commentatus es Iamblichus , imiratis ex parte Modemtum virum eloquentissimum,s Archippum ac Lysidem Pythagora auditores.

nεν ά γαλ λάτων sis de divinitate imaginum liber, quem confutavit Joh. Philoponus, teste Photio quem vide Codice CCXV. Porphyrium quoque de hoc argumento scripsisse constat, quem Iamblichus libenter solitus est imitari.

de qua Eunapi Us. Ad insoleti, varia, ut in Categorias Simp Iic. Dexippus & Boeth. in I. Aual tic. Philopolaus p. 8. b. esι θ τ-, ῶς οἹάμβλιχ' &c. . sola ad Agrippam, Anatolium, Aphaleum, Aretem,Dexippum; Dy- scolum, Macedonium, Olympium,Sopatrum&c. Fragmenta harum vide apud Sto eum. quo Opere non pauca mutuatus Italianus Oratione IV.Πεω κυσεως λόγου. Schol. Hermogenis p. 37S. Ad Platonis varia , ut in Parmenidem. Syrianus p. 29. b. in Aristoteli.

Metaphyi

A Timaeum, Proclus in Timaeum, passim ris Phaedonem, Olympiodorus M S. τελειο της χαλλε κης ψιλοσοψίας , librum XXVII. allegat Damascius MS. me Nρχων. Vide& Thomam Galeum ad lib. de Mysteriis p. zor. 24 Marinum vita Procli cap. 26. R Ammonium ad lib. de interpretatione p 1 9. ubi Mονρβrum a Jamblicho suppeditatam laudat.

Gazaeus Iamblichum allegans pag. i 6. Theophrasti sui.)ψυχῆς. Priscianus Lydus ad Theophrastum de sensu p. 276. Ω Stobaeus qui magna ejus fragmenta seri avit. Hujus operis

pars 'π' Ἀλκοιτα ιπας a Damascio citatur Non omittendum quod Athanasius recenssscriptor ac Rhetor Byran

tinus qui A. i 64I. opus suum Graece & Latine Parisiis in h. editum inscripsit Petro segni erio Galliae Cancellaris, & Achilli Harlato Mactoviensium Episcopo, libros duos quibus titulus: , νεοάλης ἐο τήν πιζi ἀθω- τίας γυχῆε α κανῶν, Aristote

314쪽

Di propriam de animae i-mormlimre mentem e licans, testatur ala

ximam partem ex Jamblicho se collegisse. Iisdem subiiciturμε-

τα λογικα. Merhuam qua natione praedim inter

de anima & virtutibus ac vitiis ex magni Iamblubi sicriptu

XII. Plures Jamblichi.

Praeter hunc nostrum Constantini M. temporibus defunctum,alii e iam suere hoc nomine, antiquiores quidem duo Iamblichus pater Sampsicorant F. Phylarchus Arabum & filius qui in regno Emesenorum patri per Antonium perempto successit atque ab Augusto restitutus est. Vide Henrici Noris di T. a. de Epochis Syro Macedonum I. 3. p. 93. seq. 3) Babylonicorum scriptor, i Trajani jam aetate clarus, de quo infra libro VI. inter scriptores Eroticos. Deinde juniores Iamblichus ad quem Iuliani Imp. &Libanii Epistolae , de quo supra g. 2. I J Diversus ab hoc, ut videtur , S paulo junior Iamblichus Himerii F. cujus itidem in Libanii Epistolis mentio. 6) Iamblichus Medicus CPolitanus, in quem Leontii Epigramma lib. IV.

Anthologiae c. 13. Etiam Iamblichum Procli λδασκαλον memorat Zonaras T. 3. p. 28. sed hoc intelligendum videtur do Chalcidensi, qui non voce quidem tempora enim repugnant sed scriptis suis Proclum erudiit. Atque de hoc etiam capies quod apud Marinum in vita Procli c. 32. insomnio Numen ipsi visum est dicere : Τὶ ἔπι, Ἱαμλίχου - ἀκηκοας νες οι δυο,-ὐμνοόπΦα Μαχαονά A nomine Iamblichi etiam non longe alludi tha I. Paral. IV. q.

CAPUT

315쪽

CAPUT XXIX.

ANATOLII fragmentum ins

gne, hactenus ineditum

una cum apospasi ratio ejusdem ara umenti

sub DEMOCRITI'nomine , quod itidem nunc pri

mum vulgatur : ambo versione , atque noti S illustrata

Hamburgensi. AN tolii nomen , quem JambIichi Magistrum ' suisse ex Euis

napio observavi , me monet, ut hoc loco cum venia,ut con

fido , Lectoris inseram fragmentum quod ad manus mihi est non contemnendum de mirabilibus quibusdam sympathiis &anthi pathiis, quas amicitias &odia rerum, sive conjunctionem & repugnantiam naturae Ciceronis & Plinii verbis dicere possumus. Nactus illud sum beneficio ConsuItissimi & Amplissimi Viri D GODFR. CHRISTIANI .GOEZII, Senatoris Lipsiensis, & Bibliothecae Senatoriae post Magnificum Graevium praesteti dignissimi, qui pro singulari sua in me benevolentia & illud & alterum ejusdelata argumenti sub nomine , quod itidem infra subjecturus sum,

in Italiae quadam Bibliotheca a se descriptum , liberaliter mecuata communicavit. Llarumque exhibeo tibi perspicua illustratum latina versione & notis eruditis praeesari Viri D. IOANNIS REND-TOR FII, Hamburgensis , audeoque spondere nec in locundata nec pcenitendam fore lectionem brevium horumce monumento. rum, quibus nonnulla etiam alibi vix obvia continentur.

ψ Ab hoc Iamblichi Magistro cui Porphyritis quaestiones Homericas inscripsit. dis m-guen insest non modo Anatolius Epii copus Laom cenas sed etiam ille adque in Li ban Epistolae,ut det alos,aia, Anaaoliis dicere omittana, de cal nita

316쪽

Anatolii a) fragmentum

Ciens tuam discendi cupiditatem & ad omnia inflammatum studium, praestantissime Sexte, componere librum de sympathiis& antipathiis, & ad te scribere conatus sum: non quidem eo modo, quo auctores nos antecedentes inscribendo usi sunt, multa incredibilia & a veritate rem O-ta exhibentes, sed pauca & omnia experimento nobis probata tradam , ut variam meam experientiam & studium erga te meum cognoscas. Supervacuum vero mihi videtur , viro omni disciplina ornato scribens, philosophos &poetas ut & vates longa serie adducere testes, c) summa S morborum curationes carminibus

ratione antipathiae institui. Incipiamus ergo ab iis quibus sibi animalia aegrota me lentur. h Canes aegrotantes si gram ei viride h) comedunt & bile imevomunt. Sues morbo laborantes cancros fluviatiles manducanti chCervus aeger echinum υσθmandit. Leo aegrotans simia exuvias canis so edi . Lupus

317쪽

DE SYMPATH. ET ANTIPATH. Lib. V. c. XXIX. 297

γρ λ νοσιὸσοι ἡουλον άνθρωπείαν Καμηλ νοσοῖσοι , γλυος φυλλα χλω, ἐλοι, κώε εμίῖ χολία μέλα - ναν. Πίγηκῖ. νο ουν π ἴδον Γρον bo suo medetur. Tigris r aegra excrementum humanum vorat. Camelus si) morbo laborans, - lia roboris viridia ci) comedit, ac bilem nigram evomit. Si' , , mia aegra haustu propriae suae utinae sibi medetur. Ichneumonsu aspidum est: xj auxilium adversae valetudinis sibi affert. Ursus aeger formicas ) devorat. Capra silvestris) sagitta percussa e pastu dictamni telum ejicit. Aquila aegrotans testudinem ciet i mandit. Corvus aeger cyperiradices edit. Ardea morbolab lirans, cancro ccc) vescitur. Cygnus aeger ranas odd) devorat. Pardalis aegrotans sanguinem caprae silvestris se. potat. Felis ) aegra muscas devorat. Tragelaphus sta aegrotans virides Oleae ramos manducat. Ibis aegra bo) pota aqua salsis vomit & , ut non aegrotet , efficit. An gues visu obscurato feniculum ii) edunt aegri scammoniam sive tithymalum. Cornix aegrotans excremen-

si is imponunt, lupi ne noceant.

Palumbi lauri coo) folia nido imponunt, & pullos suos a fascino)custodiunt. Accipiter op circus caecutiens summitates silvestris Pp lactucae

318쪽

10a ANOTOLII FRAGMENTUM LE IV. c. XXIX

lactucae sqq) edit, &succo ipsius

oculos affricati Vultur obscurata oculorum acie bilem humanam dirumpit, & ea oculos confricando inungit. Locustae aegrae oleae folia rr) mandunt. Columba aegra asteri scum so & tithyma- malum circus. Cornix verbenacam supinam, it) quam Je hierambolanen sacram herbam vocant. Turtures iridem astragalitem. το) Ciconiae os testudinis& platani folia cxx) imponunt ob vespertiliones. Accipitres viticem. Upupae adiantuin, υ)passeres serpillum imponunti Cygni apes. aet) Mus ara

culos. Cervus quercina folia . Noctua caua) cor vespertilionis ne formicae ova aut pullo eorum extinguant: si enim formicarum cavernae cor vesperti lonis apposueris, formicae non accedent , sed morientur. Draco herbam dracontium. Stel

spas formidanteS. COlunmbae Uer benacam recti m. Hirundines

Aquila lapidem praegnantem quia et iles 3 dicitur : Turdus myrtum. Ursa lapidem nigrum inustum, ut excitet amorem , si ve

319쪽

DE SYMPATH ET ANTIPATA. Lib. Π. e.XXIX.

POro eum non invenerit, intentis oculis ursum aspiciens, benevol acquiescit. Hirundinem si ex coe- caveris, chelidonia siti herba oculos ejus astricando, eos naturalem in statum reduces . Corvespertilionis si formicarum lustro apposueris, efficies ut neque ingredi neque egredi queant Tradunt autem formicas sabbato .

cessare de feriari. ) Gallinae domesticae sese lustrant, cithsi cooperiantur ' amoris ergo, in sublime jaciunt. Halcyones quando letificant, placidum est mare septem diebus. Adamas sanguine hirci solvitur. Cranium fetis si oleo rosato inunxeris, ipsam interficies. Solvitur autem , si rutae succum affuderis.

Si crescente luna sedum e terra aerueris, & cum stanno in focum absconderis, non potest in eo accendi ignis. Salamandrui ignis non comburet. mmm) Leo foliis ilicis insistens, obstupescit. Leonis adipi neque mures neque muscae appropinquant. Si leonis adipe vas aliquod inunxeris, neque bos neque equus in illud salit. Leo gallum timet praesertim album. Gallinacei nnnin pinguedine si homo se inunxerit, aver tet a se impetum leonis jam conceptum. Pele canus ooo) abhorret cadaver, rotam Vertentem , & ignem lucentem. Canis

320쪽

ANATOLII FRAGMENTUM LU.ν. CV. X

nis Vulpis renem aridum odore percipiens, volutatur quasi saltitans & invertit se, Laconicus autem id malum non patitur. Canis insanit & moritur, adipe hyaenae inunctus: Solvitur vero id impedimentum, si succo asph deli eum inunxeris. Canis moritur si amygdala amara cum oleo lamberit, vel eo inunctus fuerit. Asphodeli radices crocodilos in Egypto educunt. Cancri sor-

cipibus sqqq) si polypi cirros

crro imposueris , statim eos abjiciet. Miluus non accedet ubi folia rosae apposueris. Equus torpet si vestigia lupi recentia supergreditur. Equus hominem hippomanes habentem sequitur ut rabie percitus. Elephanti adipe ciss) si te inunxeris, a ferarum incursu tutus eris; nam, est remedium non fallax. Cainst ores, si eos femina non corrupta persequitur, testes sibi abscindunt. Hirundinum pulli cit lapides capitis deglutientes, eos

evomunt,in manibus hominum , quando vident se esse. Magnes lapis trahit ferrum. Lupus

immobilis sit , scilla dum ipsi

appropinquat. Solanum herbam hyaena non tollit , pellen lupi ovis non transgreditur. Ibis i νν pennas serpentes omnes timent. Leo non gustat cibum quem aliud animal praegu

SEARCH

MENU NAVIGATION