Claudii Aeliani De animalium natura, libri XVII Demetri, Pepagomeni Cynosophium, Georgii Pisidae Hexaemeron, Fragmentum Herculanense

91쪽

την ργην την αυτοὐ προ τον ἐραστην, καὶ ξίου κοινωνον αυτον γενέσθαι της ἐπιθεσεως της κατ'αυτου, κοὰ ἄλλους δε εσπευδε προσλαβεῖν τῶν νεά- νίσκων, ους μάλαντα ρδει περὶ την τοιοι, ' πρῆξιν θερμοτάτους. ρῶν δὲ αυτον ὁ χαρίτων εν υσιῶντα 10 Ma πο-οργης ἀναφλεγόμενον , καὶ γινώσκων - των πολιτῶν ουδεὶς αὐτοῖς συλλήψεται δέει μει του τυράννου κάδοιμος ἔφη πάλαι τουτο ἐπιθυμεῖν καὶ σπευδε ιν π αντος τὴν πατρίθα ρυσα θαιτης δουλείας της καταλαβουσης Ἀσφαλες δε μη εἶναι 1 προς πολλοὐ τὰ τοιαυτα ἐκφέρειν. ξμυ δη τον --λῶ ι -- οἱ συγχωρηδα ἀκριβέστερον - τούτων

διασκέψασθαι καὶ ἐῶσαι παραφυλάξαι τον χρονον τον

ἐπιτηδειον ἐς την πρῆξιν συνεχώρησε το μειράκιον. ἐφ δε-του τοίνυν ὁ χαρίτων βαλόμενος το πῆν τό - ριημα -- κωνωαλ αυ- μη θέλησας παραλαμντον ερώμενον, ν 4 καπαφωραθείη, απιτος προιτην δικην, ἀλλα μη καὶ κεῖνον ἐς ταυτὰ ἐμβάλοι, ηνίκα οἱ εδόκει σωλῶς ἔχειν, σχειρίδιον λοβῶν - μῆ- ει, τὸν τυραννον - μὴν ἔλαθε, πάνυ σφόδρα 2 λοψω τῶν Ῥυφόρων - τοιαυτα φυλαττόντων. εμβληθεὶς δὲ υπο ου Φαλάριδος ες τὸ δεσμωτηριον κῶ στρεβλουμενο ιν εἴποι τους συνεγνωκότας, χερνεκαρτέρει καὶ εU λει ταῖς βασάνοις. αεὶ δὲ μακρον τομο ην, ὁ Μελάνιαπος κεν ἐπὶ τον Φάλαριν, ω καὶ ἄμολόγησεν οὐ μόνον κοινωνος εἶναι τὶ ρίτωνι ἀλλα καὶ αὐτος αρξαι της επιβουλης τοὐχὶ

πυνθανομένου - αἰτίαν, εἶπε τον ἐξ ἀρτει λόγον

92쪽

AΙΛΙΑΝΟΥ ΠΟΙΚΙΛΗΣ I 0HAGB 9 καὶ την της γραφηναρσιν, καὶ επὶ τουτοις μολόγει περιαλγηοαι θαυμάσας - ἀμφοτέρους φροι της τιμωρίας, προσώ- - μερον ἀπελθεῖν μη μόνον της - γαντίνων πόλεως αλλα καὶ τω δεκελεις συνεχώρησε δε αυτοῖς τὰ ἴδια δικαια καρπουσθαι. τούτους στερον η Πυθία κ αὶ την φιλια, αυτῶν ὐμνησε δια τούτων των ἐπωνοεως γητηρες ἐφημεριοις φιλότητος εὐδαίμων αρίτων καὶ πιλάνιππος ἔφυ, του θεου ον ἔρωτα αυτῶν θείαν ονομάσαντος φιλίαν. 10-υ-οα- ι - δειρον ἐπ-υντο του χρόνου την οφειδω, ταμιευόμενοι πανταπιόθεν αυτον δε τὰ δετεσόμενα καὶ μηδενὶ των πολιτῶν ἐπιτρεποντες μήτε

ροι το μαρτύρυ- τούτου προς τοῖς αλλοις καὶ τουτο. ἀκουσαντες οἱ ἔφοροι Λακεδαιμονίων τους Ἀεκέλειαν καταλαβόντας περιπάτω χρησθαι δειλινῶ, ἐπεστειλαν αὐτοῖς ' μη περιπατεre , ως τρωφώντω--των μαλ- λον η τὸ σῶμα ἐκπονούντων δεῖν γαρ Λακεδαino 20νίους οὐ δια του περιπάτου ἀλλα διλαων γυμνασίων τηρο γίειαν πορίζεσθαι.

Ἱππόμαχός φασιν ὁ γυμναστης τε πάλαισμάχαι ὁ ἄθλαηνος ὁ α ει γυμναζόμενος πάλαισεν, εἶτα Οας χλος ο περιεστὼς ἐξεβόησε, καθίκετο 25 αὐτο τ ράβω καὶ εἶπεν αλλα συ γε κακῶς καὶ μεχρην ἐποίησας οπερ χρην αμεινον γενέσθαι - γα - ἐπη ψαν -- τανικόν σε δρώαιτά τέ αἰνιττομενος ὁ τι - - καὶ καλῶς ἔκαστα δρῶντας

οὐ τοῖς πολλοῖς αλλὰ τοῖς χουσιν νουν θεωρ Πικοντων δρωμένων ἀρέοκειν δεῖ λικε δε καὶ Σωκράτης

93쪽

20 MAIANO ΠΟΙΚΙΛΗΣ' OPIA Bτὴν - πολλον ἐκφαυλίζειν κρίσιν ἐν συνουσίρτη προς Κρίτωνα, τε φίκετο Ἀρίτων ἐς το δεσμωτηριον, καὶ δὴ ἔπειθεν αυτον ἀποδρῆναι καὶ τηροτῶν ' Ῥαίων τηρο αυτου κρισιν διαφθεῖραι.

πως κε μενος ἐν τοῖς μάλιστα οτι υ ἐξεστιν ἀυδοὶ

Θηβαί ἐκθεῖναι παῶίον ουδὲ ἐς ἐρημίαν αυτὸ ριφαιθάνατον αὐτο καταψηφισαμένη, ἀλλ' ἐὰν ἡ πένης ἐς τω σχατα ὁ του πα- πατηρ, εἴτε αρρεν τομο10 εἴτε θηλυ ἐστιν, ἐπὶ τας αρχὰς κομίζειν ἐξ ἀδίνων

των μητρωων συν τοῖς σπαργάνοις αυτό - δὲ παραλαβουσαι ἀποδίδονται, βρέφος - τιμην αχμστη. δοντα φρα τε προ αντον καὶ ο λογω με- ται τμην τρέφειν - βρέφος κάναυξηθὲν ἔχειν δ λου 15 η δουλην, θρεπτηρια αυτου την πηρεσίαν λαμβά

νοντα.

Mi ώiv κοὶ ἐνεννιοστηρο υλυμπιάδα, ηυ κα Ἐξαίνετος λυκραγαντῖνος στάδιον, ἀντηγωνίσαντο ἀλληλοις Ξενοκλης καὶ Κυριπίδης.20 και πρῶτος γε ν ηενοκλῆς, στις ποτὲ ουτός στιν, Οἰδίποδι καὶ Λυκάονι καὶ Βακχιας καὶ Ἀθάμαντι Σπιτυρικῶ τούτου δεώτερος υριπιδης ν Αλεξάνδρωκαὶ Παλαuqδει καὶ Τρωσὶ και Σισυφω Σατυρικῶ.γελοιον δὲ μυ γάρ; Σενοκλέα μὲν νικαν, πιπιδην25- τῆσθαι, καὶ ταυτα τοιουτοις δράμασι. των δυοτοί--- ἔτερον φανόητοι γαν οἰ της που κυριωκα αμαθεις και πόρρω κρχεως ορθης Γεδεκάοθησαν. τοπον δε εκάτερον καὶ Ἀθηναίων ηκιστα αξιον.

OH ωπίσαντο Αθηναῖοι - τι-τα ἐν δημο- ω κρατία, Αἰγινητῶν μὲν ἐκ του-- μεγαν αποκόψαιτης χειρος δάκτυλον της δεξιας ῖν δόρυ μὲν βαστά- ζει μη δυνωνται, κώπην δε ἐλαυνειν δύνωνται

94쪽

γε - ἀλισκομένους αἰχμαλωτους Σαμίων στίτειν σιω- του --ου καὶ Αναι τὸ στίγμα --κα καὶ τουτο --- φηφισμα - ἐβουλόμην δὲ υtὰ ουτ υ νησι κεκυρῶσθαι Ουτε αδερ Ἀθηναίων λέγεσθαι, χολιὰς -πνα καὶ Ἐλευθέριε Ζευ -ὶ μόθεον -- - Κόνωνος - ' ναίων 10 στρατηγόν, τε ἐν ἀκμῆ της ευτυχίας η καὶ ρρει 10 τὰς πόλεις ήῆστα, καὶ ου εἶχον Ἀθηναῖοι οποι ποτὲ ---κατ--τω - θαύματος του περὶ τον ἄνδρα, straὰ ωὐτόν γε Πλμων τω 'Αρίστωνος περιτυχόντα βαδίζοντι ἐξω του τείχους μετά τινων γνωρίμων καὶ ἰδόντα σεμνον μὲν ἰδεῖν το πλάτος, λεων δὲ φ 15 προσωπ', διαλεγόμενον δὲ Ουχὶ περὶ ἐσφορῆς χρημάτων συδὲ σὰρ τριηρῶν, ουδὲ πὰρ να-απιν χρειῶν ουδε περ πληρωμάτων, ουδε περ του δεῖν βοηθεῖν -δὲ πὲρ φόρου του των συμμάχων, ουδὲ υπὲρ των νησιωτῶν ηψπὲρ αλλου τινος τοιουτου φλη- 20 νάφου, υπὲρ ἐκείνω δέ, ω ἔλεγε Πλατων καὶ υπερ

εἰπεῖν ' ντου βίου καὶ της οντως ευδαιμονίας κτουτων - δηλον λ ἔαυτον ου πάνυ τι ευδαιμονα

ἀπέφαινεν ο ψόθεος οτι μη ἡ τούτοις αλλ' ἐν τῆ 25 παρ' Ἀθηναίων δόξη κά τιμ ην

Σωκράτης ἰδὼν κατὰ την ἀρχην των τριάκοντα 11τους ἐνδοξους ἀναιρουμενους καὶ τους αθύτατα---υντας ἰῶ των τυράννων ἐπιβουλευομένους,υντισθένει φασὶ περιτυχόντα εἰπεῖν ' μη τί σοι με 30

ταμέλει οτι μεγα καὶ σεμνον ουδεν ἐγενόμεθα ἐν τωμ' καὶ τοι τοι οῖους ἐν τῆ τραγωδί του μονάρθ

95쪽

ἐγενετο τολμηρος ουδὲ ἀναίσχυντος τραγ-ίας ποιη-της, ωστε ἐπαγαγεῖν ἐς δρῆμα ἀποσφαττόμενον χορόν.

12 Θεμιστοκλέους του Νεοκλεους υκ ιδ ει παινεῖν χρη -- ἐπεὶ γαρ της ἀσοπία ἐπαυσατο Θεμιστοκλης αποκηρυχθεὶς πο ου πατρός, καὶ υπήρ- 10 ξατο σωφρονεῖν, καὶ τῶν μὲν ἔταιρῶν απέστη ἡραδε ἔρωτα τερον τον της πολιτείας Των Ἀθηναίων,

καὶ θερμότατα ἐπεχείρει ταῖς αρχαῖς, καὶ αυτονωπευδεν εῖναι πρωτον, ἔλεγε φασι προς τους γνωθ

-- λαυτος υριπίδης φησίν 13 Ἐπετίθεντο φ - πει καὶ ἐπεβουλευον ἰαμφὶ τον υνυτον ων χάριν καὶ δι ας αἰτίας λέλεκτρα 20 πῆλαι. φορώμενοι δε τους Αθηναίους καὶ δεδιοτες οπως ποτε ξουσι προς την κατηγορίαν του ανδρος ολ γαμην τὸ τορ κρα-- ονομα διά τε τα αλλακαὶ τι τους σοφιστὰς λεγχεν ουδὲν γὰς οντας ουδέ τι σπουδαῖον η εἰδότας φλεγοντας , ἐκ τούτων 25 ουν ἐβουληθγαν πεῖραν καθεινα περ της κατ' - Οὐ διαβολης το μὲν γαρ αντικρυς πενέγκα λαι γραφην κατ' -- παραχρημα - ἐδοκίμαζον δι προεῖπον καὶ δι κεῖνα δε, μη ποτε αρα αγριάναντες οἱ φίλοι οἱ του Σωκράτους ἐξάψωσι κατ αυτῶν τους β δικαστάς, εἶτά τι πάθοι κακον αν νεμον, ατ σπικοφαντουντες ανδρα - μόνον -δενος αἴτιον - ουτῆ πόλει, ἐκ δε των ναντίων καὶ κόσμον ταῖς

96쪽

-- καὶ εἶHα σπευδοντα, ἀνωτείθουσι κωμωδησαιτον Σωκράτη, ταυτα δη που τα περιφερόμενα, λην ἀδολεσχης, λεγων τε αυ καὶ τον τω λόγον απεφαινε κρείττονα, καὶ ἐσηγε ξένους δαίμονας, καὶ κηδεῖτο - ἡδ δείμα δὲ αυτὰ ταυτα καὶ τους προ ιόντας - ἐδίδασκέ τε καὶ εἰδέναι ανέπειθεν οδεώριστοφάνης λαβόμενος ποθέσεως εὐμάλα αν- δρικης, ποσπείρας γέλωτα καὶ το ἐκ των μετρων 10αίμωλον κιὰ πιν αριστον των Ἐλληνων λαβὼν υπόθεσιν μυ γάρ οἱ κατα Κλέωνος ν τὸ δραμα. ουδὲ

ἐκωμωδει Λακεδαιμονίους ἡ Θηβαίους η Περικλεα αυτόν. ἀλλ' ανδρα τοῖς τε αλλοις θεοῖς φίλον καὶ δη καὶ μάλιστα φυσωλλωνι , - --πρα- 15γμα κοὰ οραμα παράδοξον ἐν σκηνηὶ καὶ κωμωδία κράτης, πρῶτον μεν 4l πληξεν η κωμωδία τω ἀδοκητ τους Ἀθηναίους, εἶτα καὶ φυσει φθονεροὐς οντας πιγὶ τοῖς ρίστοιο βαμαίνειν προρρημένους μόνον τοῖς ἐν τη πολιtεω καὶ ταῖς αρχαῖς ἀλλ' - 20και πλέον τοις ευδοκιμουσιν η εν λόγοις ἀγα ις ἐν βίου σεμνότητι, κουσμα ἔδοξεν διστον αῖδε αἱΛεφέλαι, καὶ ἐκρότουν τον ποιπρο- ου ποτε αὐλοτε, καὶ ἐβόων νικαν, καὶ προσέταττον - κριτα ανωθεν Αριστοφάνην αλλὰ μη αλλον γράφειν καὶ 25τα μεν του δράματος τοιαυτα ὁ δὲ Σωκράτης σπάνιον μὲν ἐπεφοίτα τοῖς θεάτροις εἴ ποτε δὲ φριπίδης ὁ της τραγωδίας ποιητης γωνίζετο καινοῖς τραγωδοῖς, τότε γε ἀφικνεῖτο καὶ Πειραιοῖ δὲ αγωνιζομένου του ριπίδου καὶ ἔκει κατηει εχαιρε γαρ 30

τ' ἀνδρὶ διά τε την σοφίαν αυτο καὶ την ἐν τοῖς μέτροις αρετηρο ηδη δέ ποτε αυτον ἐρεσχελων Ἀλκι-

97쪽

- , ν

βιάδης Ἀλεινίου καὶ Κριτίας ὁ Καλλαίσχ - καὶ κωμωδων ἀκουσια παρελ ωτα ἐς τὸ θέατι- α με-

φρόνει ατε ἀνη σώφρων καὶ δίκαιος καὶ ἀγαθος καὶ ἐπὶ τούτοις σοφός ανδρῶν κερτόμων καὶ πριστῶν

τους καὶ ταυτα συν της κωμωδίας ν αυτ τα σπέρ ματα, αλλ' - μόνον α παρα του χνυτο καὶ Μελη-

του μολόγηται. εἰ ς ε καὶ χρηματισασθαι υπὲρ 10 τούτω, Ἀριστοφάν. καὶ γαρ βοτλομένων, μῆλλον δὲ ἐκ παντος συκοφαντησαι τον Σωκράτη σπευδόντων κείνων καὶ αυτον δε πενητα μα καὶ καταρατονοντα, τί παράδοξον ν αργυριον λαβεῖν ἐπ ουδενὶ ιει καὶ,πὲρ μὲν τούτων -- οἶδεν ευδοκίμει 15 -ν--- τὸ δρῶμα καὶ γαρ τοι καὶ το - μα- Τίνου τουτο συνέβη εἴ ποτε αλλοτε και τοτε, ψ θεάτρw-σησα τὰς φρένα; καὶ ἄτε οντων Λιονυσίων πάμπολύ τι - των Ἐλληνων σπουδῆ της θέας αφίκετο περιφερομέν- τοίνυν ἐν τῆ σκηνὴ του - 20 κράτους καὶ ονομαζομενου πολλάκις, ουπιαν δὲ θm - μάσαιμι εἰ καὶ βλεπομενου ἐν τοῖς ποκριταῖς δηλαγαρ η τι καὶ οἱ σκευοποιοὶ πλασαν αυτονί οτι μάλιστα ἐξεικασαντες), ἀλλ' ο γε ξενοι τον γαρ - μωδουμενο- ηγνόουν θρους παρ' αυτῶν ἐκ--ατο,2 καὶ ἐζητουν οστις ποτε ουτος ὁ Σωκράτης εστίν. περουν ἐκεῖνος αἰσθόμενος καὶ γαρ τοι, καὶ παρην -καλλως ουδὲ ἐκ τυχης εἰδως δε οτε κωμωδουσιν αυ-

ουν λυση την των ξενων πορίαν, ἐξαυαστὰς παρ' 30 λον το ραμ αγωνιζομενων ων ποκριτῶν στὰς ἐβλεπετο τοσουτον ἄρα περιην τω Σωκράτει του- ωδίας καὶ Ἀθηναίων καταφρονεῖν.

98쪽

AIMMO ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΙΣΤOPIAM GTελ- ειεῖνος ο Σέρξης ν η γε θαλαττης μεν 14 καὶ γης κατεφρόνει της Αιὸς τεχνης, αυτ δὲ.εἰργάζετο καινὰς δους κά πλουν ἀήθη, δεδουλωτο δὲ πλα-νω καὶ ἐθαύμα το δενδρον ἐν Λυδία γοων φασιν ἰω φυτὸν πιθεθες πλατάνου, - ἡμέραν 5 ἐκείνην καπέμεινεν ουδέν τι δεομενος, καὶ ἐχρησατο σταθμω τῆ ἐρημία τη περὶ την πλάτανον Ἀλλὰ καὶα η- αυτῆς κώνον πολυτελη στρεπτοῖς καὶ ψελίας τι - , τοὐς κλάδους, καὶ μελεδωνὸν αυτῆ κατ λιπεν, σπερ ἐρωμένη φυλακα καὶ φρουρον ἐκ-10 τουτων τι τω δενδρω καλον ἀπηντησεν ο μὲν γαρ κοσμος ὁ ἐπικτητος καὶ μηδεν αυ προσηκων αλλως ἐκρέματο, καὶ συνεμάχετο - ραι ἀδέν ἐπεὶ φυτου κάλλος ἐκεῖνο ἐστιν ευγενεῖς οἱ κλάδοι καὶ κόμη πολλη καὶ στερεον το πρέμνον και αἱ ρίζαι ἐν 15 βάθει κά διασείοντες οἱ ανεμοι καὶ ἀμφιλαφης η ζαπιτου σκιὰ καὶ ἀναστρέφουσα αἱ ραι καὶ δωρ τομὰν δά--άχετῶν ἐκτρέφον, το δὲ δε συρανοπι - δον χλαμυδες δε αἱ Σέρξου καὶ χρυσος ὁ του βαρβάρου καὶ τὰ αλλα δῶρα ουτ προς την πλάτανον ουτ 20 προς αλλο δένδρον ευγενὲς ην.

καὶ βρει καὶ αλαζονεία χρώμενοι τους των ἐφόρων θρόνους ἔνθα ειώθασι καθημενοι χρηματίζειν καὶ των πολιτικων καστα διατάττειν, ἀλλα τούτους γε οτο- θρόνους ἀπό- κατέχρισαν μαθόντες δὲ οἱ

ἐφοροι - ηγανάκτησαν, αλλὰ τον δημόσιον κηρωκα καλέσαντες προσέταξαν αυτον δημοσία κηρυξαι τουτοδη ὀ θαυμαζόμενον ' ἐξέστω λαζομενίοις ἀσχη - μονεω - 30 Φακέω νος δὲ τον --καὶ τουτο ἔγωγε ἔγνων 16 καλόν. παρελθὼν γαρ ες τους θηναίους εκκλγίας

99쪽

OUM is, ἐπεί τι αυτοῖς ἐμέμφετο ἀγνωμονουσι, πάνυμα μάλλον τι-φ' μων παθεῖν κακω φαυτός τι υμῆς κακῶς δρῶσαι. τῶν ἐν Πέρσαις μάγων σοφία τά τε ἄλλα οἶδεν ὁπόσα αὐτοῖς εἰδένα ψέμοις, μαντει, - Οἶπε ουν καὶ προγεω- τηντου Σὶχου περὶ τους πηκόους γιγιότητα καὶ το φονικον αυτου, διά τινων - Ἀπορρητων συμβώλων καταγνοντες τοὐτο τε γὰρ 10 υρταξέρξου του τοι τρος αυτοετελευτησαντος ἐς την βασιλείαν τῶν Περσῶν ὁ ' ὀχος παρηλθεν, οἱ μάγοι

προσεταξαν τῶν ευνουχων τινὶ των πλησίον παρεστω-

των φυλάξαι τον ό - της τραπέζης παρατεθείσης τίνι πρῶ-των στι--ε μένων ἐπιχειρεῖ καὶ 15 είστη κει τηρῶν τουτο, ὁ δὲ 24ο τας χεῖρας ἐκπείνας

τῆ με δεξιὰ τῶν μαχαιρίων τῶν παρακειμενων νἐλαβε, τη-ἐτερα τον μέγιστον τῶν ἄρτων προσειλ---- καὶ ἐπιθεὶς ἐπ αυτον των κρεων, εἶτα τέμνων νειεν ἀφειδῶς ἀπερ ἀκουσαντες οἱ μάγοι μο20 απιτα ἐμαντευσα - εὐετηρίαν την ωρῶν καὶ --φορίαν την παρὰ τον τῆς αρχῆς αυτο χρόνον καὶ πολλους φόνους. καὶ - διεψεύσαντο.

18 'μόθεος ὁ Κωνωνος ὁ στρατη- των

ναίων ἀποστάς τε των ωπνων - πολυτελῶν 25-τῶ εχστιάσεων τῶν στρατηγικῶν ἐκείνων παραληφθεὶς πο Πλάτωνος ἐς το ἐν Ακαδημεία συμ--- κιὰ ἐμια λαφελῶς αμα καὶ γυσικῶς ἔφη - τους οἰκείους ἐπιχνελθων - ἄρα οἱ παρα Πλά

τωνι δειπνούντες και ζ στεραία καλῶς διάγουσιν.

30-δη τούτου διέβαλλε ιμόθεος τὰ πολυτελῆ δεῖπνα καὶ φορτικὰ λ πάντως ἐς την ὐστεραίαν Ου ευφρα νοντα λόγος δὲ καὶ ἐκεῖνος αδελφος ' προειρημενP

100쪽

cxρχην κατεκτησατο, μέγα φ εαυτῶ φρονῶν καὶ υποεντυχιας της περιλαβουσης αυτον τότε εκθεού-

μειπις, ἐπέστειλε τοις Ἐλλησι θῶν αὐτον φω-θαι. γελοίως γε - γαρ απερ ουν ἐκ της φυσεως - εἶχε,

ταυτα ἐκ των ἀνθρωπων αἰτῶν ἐκεῖνος κερδαιιεν 10αλλοι μεν ουν ἄλλα ἐψηφίσαντο, Λακεδραμόνιοι δὲ ἐκεῖνα ἐπειδη 'Aλεξανδρος βουλεται θ εος εἶναι, ἔστω θεός ακωνικῶς τε αμα καὶ κατα τὸν ἐπιχώριόν σφιοι τρόπον ἐλέγξαντες την ἔμπληξιν οἱ Λακεδαιμόνιοι του Αλεξάνδρου. 15υντθοωόν φασι τον βασιλεα δημοτικον καὶ πραον 20 γενέσθαι καὶ λήμὲν σχολη τὰ κατ' --ν εἰδέναι καὶ αυτα ἔκαστα ἐξετάζειν υπὲρ του ανδρός, εἴσεται

ετερωθεν εἰρησεται δ' ουν αυτο καὶ παν πραον

καὶ - - ο μέλλω λέγειν ὁ ντίγονος ουτος ορῶν 20τον ιον τοῖς πνωοις χρωμενον βιαιο-- τε κάὶ θρασύτερον οὐκ ἶσει εἶπεν Gog, την βασι- λειαν μῶν ἔνδοξον εἶναι δουλείαν; καὶ τα μὲν τουυντιγόνου πρὸς τον παῖδα πάνυ ημέρως ἔχει και φιλανθρωπου τε ε - δοκεῖ ταύτη, ἀλλ' ἐκεῖνός 25 γε - δοκεῖ μοι βασιλικον ανδρα εἰδέναι οὐδὲ πολιτικόν, τυραννικῶ δὲ συμβιῶσα μῆλλον. Ἀγάθωνος ρα του ποιητο Παυσανίας ὁ ἐκ Κε 21ραμέων καὶ τομο μὲν διατεθρυλη ιιι δὲ, ἐς

πάντας πεφοίτηκεν, αλλ' ἐγὼ ἐρῶ. ἐς Ἀρχελάου Θποτὲ ἀφικοντο ο τε ἐραστης καὶ ὁ ἐρώμενος ουτοι.