장음표시 사용
111쪽
τους μεντοι αγωνιομένους, και εν δικασαρίω και ἐν δωμω πλειστα, εις ανηρ, ἄσπις ξυμβουλευσαιτό τι, δυνάμμενος ωzελεῖν. καὶ αυτός τε, επει- τα των τετρακι σὸν εν υστερω μεταπεσόντα υπὶ του δημα εκακουτο,
αριστα φαίνεται των μεχρις ἐμόυ υπερ αυτων τουτων αἰτίας, ῶς ἔγγκατεστησε Θανάτου δίκην απολογησάμμενος. παρεσχε δε και Φρυνιχος εαυτον πάντων δι-ερόντως προθυμότατον ἐς νην ολιγαρχίαν, δεδι- τον Α κιβιάδην, και ἐπιστάμενος ειδότα αυτον οσα εν Σάμμοὐ προς τον Σοχον επραξε νομίζων Ουκ αν ποτε αυ- τον κατω το εἰκος υπ' αλιγαρχίας κατελθεῖν. πολυ δεπρος τα δεινά, επει-περ υπεσπη, φερεγγυωτατος εὐώνη. και Θηραμενης ἡ τῶυ Aγνωνος, εν τῶς ξυγκαταλυ-eυσι τον δημον πρωτος ην, ἀνηρ ουτε ειπεῖν ουτε γνωναι naen, qui vel in iudicio vel apud populum ceriatiant, qui siquis elim aliqtia de re consiliuisset, hic unus vir plurimum iuvare poterat. Atque hic ipse, postquam Pitarim gentoriun status collapsus, a populo vexari plectilae compit, cum in iudicium vocatus tasset hariim ipsariani reriam causa , quasi cum ceteris coniuratis paucoriun dominatum constititisset, optime omnium, ad meam usque mem Tiam, capitis causam dixisse videtur. Phrynichus etiam sese omnium longe studiosissimum praestitit in paucorrum d minarii constitiaendo, quod Alcibiadem metrueret, ac st, Tet, eum scire, quaecunque Sanii cum Astyocho tractaseset; existimans, eum ut credibile erat nunquam in patriam reversuriam, in sim paucoriam dotanarii viveret. In
periculis autem sustinendis, postquam semel ea suscepit, longe fortissimiis est visus. Theramenes etiam Agnonis filius, vir nec infacundus nec impriuiens, inter illos, qui
112쪽
aδύνατος. ω- ὰπ ἀνδρων πολλων και 'υνετων πραχθεντο ἔργον, οὐκ ἀπιικότως, καίπερ μέγα ον, προὐχωρητε. χαλειπον γαρ ρο τον Ἀθηναίων δημον ἔτει εκατο πτω μά- λιπτα επει- οἱ τυραννοι κατελύθησαν, ελευθερίας παλεται, και ου μονον ι η υπήκοον ἴντα, ἁλλα και υπερ ἡμισυ του χρόνου τούτου αυτον αλλων α ρχειν ειωθότα.. 'Επιι- δε ἡ ἐκκλησία, ὸ ενος αντειπόντος, ἁ λα κυρωσασα ταῖτα διελύθη, τους τετρακοσίους τρόπωτοιωδε δετερον ηδε εἰς το βουλευτηριον ε τηγαγον. ἡσαν
ξει, των ἐν Δεκελεία πολεμίων ἔνεκα, εῖ' οπλοις. τη
οὐν ἡμέρα ἐκείνη τοῖς μεν μη ξυνειδότας εἴασαν, ἰσπεοειωθεσαν, ἀπιλθ , τοῖς δ' ἐν τη ξυνωμοσία εἴρητο ἡ - χη μη ὐπ αὐτοῖς kοῖς ἔπλοις ἁλλ' απωθεν προμένειν,
popularem stataim everterian primis fuit. Quamobrem opus a multis & madentibus viris trii&itrum, *1amVis esset arduum, tamen haud immerito su cessit. Aratuum enim erat, poplitum Atheniensem centesimo sere ab exactis tyrannis anno liberiate privare, qui non solum nullius in is perio parebat, sed etiam plus*Iani huius temporis dimissio ipse aliis imperare consueverat. LXIX. Postquam alitem concio, nemine refragante, haec rara habuit, & clinaissa sitit, conliaratoriam principes ali- qiuanto post illos piadringentos inciariam hoc modo introduxeriant. Athenienses omnes, partim quulem in muris , partim vero in starionilnis, acie instri1cta assidue statant, propter hostes apud Deceleain agentes. Illo igitur die eos ludem, qui coniurationis conscii non erant, abire permiserrunt, quemulinodlina consueverant. Coniurationis Ve- socia clam praeceptum fuerat, ne in ipsis stationibus,
113쪽
τους μεντοι ἀγωνιζομενους, και εν δικαστηρίω και εν --
μω πλεῖστα, εἰς ἀνηρ, ἄσπις ξυμβουλευσαιτό τι, δυνά
μενος ωῖελεῖν. και αυτός τε, επει- τα των τετρακωσίων εν υσπερω μεταπεσόντα υπὶ του δημου --ουτο, αρι α φαίνεται των μεχρις εμου υπερ αυτων τουτωναιτίας, ῶς γκατεστησε Θανάτου ἀλην ἀπολογησόμενος. παρεσχε δε και Φρυνιχος εαυτον πάντων δαῖμρόντως προθυμότατον ες την ολιγαρχίαν, δεδιως τον 'A κιβιάδην, και επιστάμενος ειδότα αυτον οσα εν τη Σ μω προς τον Ασπυοχον επραεε νομίζων οὐκ αν ποτε αυ- τὴν κατω το εικὸς ὐπ' ολιγαρχίας κατελθεῖν. πολυ δεπρος - δεινά, επει-περ υπεσπη, φερεγγυωτατος εο νη. και Θηραμε ς ο του Aγνωνος, εν τοῖς ξυγκαταλυ-eυσι τον δημον πρωτος ην, ἀνηρ ουτε εἰπεῖν ουτε γνωναι 1nen, qui vel in iii licio vel apiui populum ceriabant, quisimias elini est Illa de re constituisset, hic unus vir plurimum iuvare poterat. Atque hic ipse, postquain quadrim gentoriiin stariis collapsus, a populo vexari plectiPie compit, inuri in iudicium vocatus misset harum ipseriun renuncausa, quasi cum ceteris coniuratis paucoriun dominatum constituisset, optime omnium , ad meam usque memoriam, capiti, causam dixisse vi lenir. Phrynichus etiam sese omnium longe strusiosissimum praestitit in paucorima d minatu constitiaendo, quod Alcibiadem metueret, ac minret , euin scire, quaecunque Sanii cum Asty ao tractasset; existimans, eum sui credibile erat nunqiram in patriarn reversurum, ut sis paucoriun dominarii viveret. In
pericillis autem iustinendis, postquam semel ea lascepit, longe sortissimus est visus. Theramenes etiam Agnonis filius, vir nec infaciindus nec impriuiens, liuer illos, Pu
114쪽
gύνατος. -τε απ ανδρων πολλων και ξυνετων πραχθεντο ἔργον, οι κ απεικότως, καίπεo μεγα ον, προὐχωρητε. χαλεπον γαρ ην τον 'Mηναίων σημον ετει εκατοστω μάλιστα ἐπει- Oi τύραννοι κατελυθησαν, ελευθερίας παυσαι, και ου μόνον μη υπηκοον οντα, αλλὰ και υπερημισυ του χρόνου τούτου αυτον αλλων ἄρχειν εἰωθοτα.
ξης. Ἐπειδη δε η εκκλησία, οὐδενος ἀντειπόντος, α
λα, κυρωσασα ταῖτα διελυθη, τοῖς τετρακοσίους τρόπωτοιωδε ἴστερον ηοη εἰς το βουλευτηριον εἰσηγαγον. ησαν 'Mηναίων πάντες αεὶ, οἱ μεν ἐπι τείχει, οἱ ν εν τάξει, των εν Δεκελεία πολεμίων ενεκα, εῖ' ἔπλοις. τηοὐν ημερα εκείνη τοῖς μεν μη ρνειδότας εἴασαν, ωσπερ εἰωθεσαν, ἀπελθεν, τοῖς δ' ἐν τη ξυνωμοσάα εἴρητο η -
χη μη - αυτοῖς γύς οπλοις ἄλλ' ἄπωθεν περιμένειν,
popularem statum everteriant, primus fuit. Quamobrem opus a multis & prudentibus viris tractatrum, aan Vis esset arduiim, tamen haud inimerito successit. Atilinum enim erat, populuin Atheniensem centesimo fere ab exactis tyrannis anno si reate privare, qui non solum nullius imperio parebat, sed etiam pluiniam huius te oris dimissio ipse aliis imperare consueverat. LXIX. Postquam autem concio, nemine refragante, haec rata habvit, & inmissa fuit, coniuratoriun principes ali tanto post illos piadringentos in coemam hoc modo introduxerunt. Athenienses omnes, partim quulena in muris , partim vero in stationiblis, acie instructa assidue stabant, propter hostes apud Deceleain agentes. Illo igitur die eos quidem, qui coniurationis conscii non erant, abi e permiserunt, quemadmodtina consueverant. Coniurationis Vero sociis clam praeceptrum fuerat, ne in ipsis stationibus,
115쪽
και, ην τις ενίστηται τῶῖς ποιουμενοις, λαβόντας τα οπλα μη επιτρέπειν. ησαν δε και Ανσριοι, και Τ ἡνιοι, και Καρυστίων τριακοσιοι, καὶ Α ἰγινητων των ἐποίκων, ους οι Ἀθηναιοι επεμ γαν ώικησοντας, επ' αυτο τουτοηκοντες εν τοις εαυτων οπλοις, οις ταυτα προείρητο. τούτων δε sιατεταγμενων ούτως, ελθόντες οι τετρακόσιος, μετα ξιφιδίου αῖανοῖς εκαστος, και οι εἴκοσι κρῖ εκα- τον μετ' αυτων Ελληνες νεανίσκοι οις εχρωντο εἴτι που
λοι χειρουργεῖνο επεστησαν τῶς ἀπο τῶ κυάμου βου
λευταις, οὐσιν εν τω βουλευτηρίω και ε ιπον αὐτῶ. ἐξι ναι, λαβώυσι τον μισθόν. εῖερον δε αὐτά. τοῖ υπολοίπου χρόνου παντος αυτοι, και ἐξιουσιν εδίδοσαν.
O . Ως δε τούτω τω τρόπω η τε βουλη οὐδεν ἀντει-
in Pithus armati excubias agere solebant, permanerent, sed procul ab liis starent, &, si miis iis, quae fierent, adversarenir, suinis amnis hoc ab eo fieri non permitterent. Quibus autein haec praecepta fuerant, & qui ad hoc ipsum Peragendum cum suis armis venerant, fueriant & Andi ii,& Tenii, & Carystioriam trecenti, & ex Aeginetis illi e loni, quos Athenienses illic habitatui os nuserant. His autem ita vispositis, illi .iadringenti viri, cum occulto quique piigione prosem, consitantibus centum & viginti Gradicis adolescentibus quibus utebantiar, sicubi manu illorum ad caedem alii plani facietulam opus erat senatores, qui in curia erant, & qui in susseavis serendis uti solebant fabis, cimam steterrunt, ipsosque sumta sua mercede exire iusserunt. Attulerant autem ipsi mercedem reliqui totius superiori S temporis, ipsisque exeuntibus eam dederiant. LXX. Cum igitur senariis ex curia nihil refraggriis hoc
116쪽
πουσα μεξηλθε, και οἱ αλλοι πο ιται Ουδεν ἐνεωτεριζον, ἀλλ' ησυχαζον, οι δε τετρακόσίοι, εσελθόντες ἐς ταβουλευτηριον, τότε μεν Πρυτάνεις τε σῖων αυτων ἀπεκληρωσαν, και οσα προς τους Θεους ευχαῖς και Θυσίαις καθιστάμενοι ες την αρχην επησαντο. -περον δεπολυ μεταλλάξαντες της του δηριου διοικησεως, πληντους φευγοντας ου κατηγον, του 'Aλκιβιάδου ενεκα' ταδε ἄλλα, ενεμον κατα κράτος την πόλιν. και ἄνδρας τε
τινας ἀπεκτειναν ου πολλους, α εδόκουν επιτηδειοι εἰναι υπεξαιρεθηναι, και αλλους εδησαν, τους δε και μετε- σπησαν. προς τε Αγιν τον Λακεδαιμονίων βασιλέα, Mox a F-h.οντα εν τη Δεκελεία, επεκηρυκευοντο, λεγοντες διαλλα- ναι βουλεσί αι, και εικος εἰναι αυτον σοῦ τι και οὐ
ετι τω απισπω δημω μαλλον ξυγχωρεῖν.
modo se sudiluxisset, & cetera cives nihil innovarent, scilquiescerent; illi quadringenti in curiam ingressi runc qui-
dein Prytanes e suo corpore sortito constitueriant, & φύ-buscunque voci allae sacrificiis divini mitiis gratia magistratus inici solent, usi sunt. Postea vero valde immutata xeiphiblicae adiministrandae ratione, qua populus ante ut hariIr, praeterquam quod exsules Alcibiadis grana non restimerunt, ceteris in rebus civitatem imperiose regebant. Νonnullos etiam vitras, taud multos tamen, inter secerunt, qui digni videbantiar, lai clam de medio tolleren-nir ; nonnullos etiam in vincula coniecerunt, quin etiam nonnullos relegaverunt. Ad Agidem lioque tacetaeivonior ii regem, Pii erat apud Deceleam, caduceatorem iniis seriint, per timem significarunt, se in gratiam redire velle,& consentaneum esse, ipsum sibi, non alitem ampliris i fido populo, magis viain prius assentiri.
117쪽
1o8 THUCYDIDISοά. V δε, νομίζων την πόλιν οὐχ ησυχάβειν, οὐδε
εὐθὸς ἀτω τον δημον την παλαιαν ελευθερίαν παραδω- σειν' εἰτε στρατιαν πολλην ἴδοι σφων, οὐκ αν ἡσυχι
σειν, οὐδε εν τω παρόντι πάνυ πιστεύων μη οὐκετι ταρα τεσθαι αὐτους, τοῖς μεν απο των τετρακοσίων ελθουσιν
eὐδεν ξυμβατικον απεκρίνατο , προσμεταπεμψάμενος
ρον και αυτος τη ἐκ της Δεκελείας φρουρα μετα των ἐλθόντων κατεβη προς αὐτα τα τείχη των Ἀθηναίων πίσας η ταραχθεντας αὐτους μαλλον αν χε ιρω ναοσφίσιν - βούλονται, η και αὐτοβοει αν, δια τον ἐνδοθεν τε καὶ εξωθεν κατα το εικος γενησόμενον Θόρυβον. των γαρ μακρων τειχων, δια την κατ αἰ- ερημίαν, λη- ψεως ουκ αν αμαρτεῖν. ως δε προσεμ ξε τε εγγὸς, και
LXXI. Ille vero, existimans civitatem nondum quietam esse, nec lain cito populum antiquam Iibertatem traditurum, nec quieturum, si magnitIn Lacedaemoniorum exercitiun conspexisset, quin etiam ne in praesentia quidem admodum credens, eos non amplius turbari , illis quidein, qui a qliadringentis missi merant, nullum de compositione responsum it: sed citin praeterea triagnum exercitrum ex Peloponneso arcessisset, non mitto post & ipse cum illo praesulio, quod ad Deceleam erat, & ciun novis copiis, quae venerant, ad ipsa Atheniensium moenia descendit, sperans, vel ipsos, dum essent rurbati, in suam potestatem arbitratu suo iacilius ventruros, vel etiam primo statim imperii, simulac sui milites clamorem silmillia sent, propter tinnutririn, quem intra pariter & extra fore credibile esset. Silii enim non defuturii in alii tarn lac itatem capiendi longos intros , propter soli linem, quae es-
118쪽
εὶ Ἀθηναῖοι τα μεν ἔνδοθεν ουδ' οπωστιουν εκίνησαν, τους 1 ιππέας εκπέμψαντες, και μερος τι των οπλιτων καιψιλων και τοξοτων, ανδρας κατέβαλον αυτων δα τα ἐγγυς προσελθεῖν, και οπλων τινων και νεκρων ἐκράτησαν, ουτω δη γνους ἀπηγαγε πάλιν την στρατιάν. καιαυτος μεν και ει μετ αυτου κατἁ χωραν ἐν τη Δεκελεία ἔμενον τους δ' επελθόντας, ολίγας τινὶς ημέρας εν τη γη μείναντας ἀπεπεμψαν επ οἴκου. μεδ δε του- Martio
, παρα τε τον Λγιν επρεσχευον οι τετρακοσιοι ρυδεν ἡσσον, και ἐκείνου μἀλλον ηδη προσδεχομένου και παραινουντος, εκπεμπουσι και ες την Δακεδαιμονα περιξυμβάσεως πρεσβεις, βουλομενοι διαλλαγηναι. οβ. Πεμπουσι δε και ες την Σάμον δεκα ἄνδρας, Mox a Feb. παραμυθησομενους το στρατοπεδον, και διδαξοντας ὼς
set in 1psis. Sed chim sitas copias propius moenia assino visset, & Athenienses uisana praesidia ne vel minimum quidem movissent, sed, emisso e*1itarii ac parte quadam gravis & levis armaturae & sagittarior ira, nonnullos ipsorum hostium prostravissent, q H ad in bena propius a cessissent, & aranis quiniisdam & -laveribus potiti fessia sent, ita demum Agis rei ilifficilitatem cognoscens, rursus exercitum illinc reduxit. At pie ipse quidem, & qui cuni ipso prius illic iuerant, in loco apini Deceleam manseriant. Illos Vero, cimi praeterea veneram, postorum aliquot dies in eo agro commorati sunt, donnim remiserunt. Postea vero luultingenti viri Iegatos ad Agin ni dominus iniseriint. Oun amem ille iam facilius assinitteret, ac ipsos ad hoc adhortaretiar, Lacedaeinonem etiam legatos de compositione acturos emiserrunt, quod pacem sacere cliperent. LXXII. Samum etiam decem viros miseriint, ut milites
119쪽
O- επι βλάβη της πόλεως και των πολιτων η ολιγαρχία κατεστη, ἀλλ επὶ σωτηρία των ξυμπάντων πραγμάτων πεντακισχίλιοί τε ἔτι εὰν, και ου τετρακόσιοι μόνον οι πρασσοντες, καίτοι ου πωποτε δεθηναίους διατας στρατείας και την ὐπερόριον ασχολίαν ες οὐδεν 'ἀπιμα ουτω μεγα ελθεῖν βουλευσοντας, εν ω πεντακισχιλίους ξυνελθεῖν. καὶ τἄλλα ἐπιστείλαντες τα πρεποντα εἰπεῖν, ἀπεπεμψαν εὐθυς μετά την αυτων μετάστασιν,
δείσαντες μη οπερ εγενετο ναυτικὸς ὀχλος, ουτε αυ-
τὶς μενειν εν - ολιγαρχικὼ κοσμω εθελη, σίας τε μη,εκειθεν ἀρξαμενου του κακου, Ρεταστησωσιν.
ργ. Ἐν γάρ τη Σάμω ενεωτερίζετο η- τα περὶ τηνολιγαρχίαν, και ξυνίη τοιαδε γενεσθαι -' αυτὸν τον
delinirent, ac docerent, non in perisciem reipublicae atque civi in paucorum dominatum constitutum fuisse, sed ad universae reipublicae stilutein stillii eiulam: & esse .iinque millia civium, non atriena quadringentos tantum, qtii rempublicam administrarent; ciun tanaen Athenienses nunquam antea propter expeditiones & in exteris region ibus occupationes ad ullam consultationem de re quantiimvis ardua venissent, ad quain quinque millia civium convenissent. Ciam autem & cetera, quine dicere decebat, sitis legatis praecepissent, eos illuc statiin ab ipsa sui status constitutione miseriint, veriti, ne claod a tare) nautica multitinio, ciun ipsa in pauci ritin dominariis statu manere nollet, tum etiam se ipsos, malo illic initium sumente, de eo starii deriirbarent. LXXIII. Etenim iam apud Samum de rebita novandis &de paucomam dotainam constitiam is agebanir; & con GLit, ut per idem tempus, Pio illi quadringenti Athenis
120쪽
χρόνον ἄνπερ οἱ τετρακόσιοι ξυνίσταντο. οἱ γ,o τότε των
Σαμίων επαναστάντες τοῖς δυνατοις, και ἄντες δημος, μεταβαλλόμενοι αὐθις, και πει-εντες υπό τε του ΙΠεισάνδρου οτε ηλθε, και των εν τη Σάμω ξυνεστω ν'Mηναίων, εγενοντό τε ἐς τριακοσίους ξυνωμόται, καὶ σμελλον τοῖς αλλοις ως δήμω οντι επιθησεσθαι. και
Υπερβολόν τε τινα των 'Mηναίων, μοχ ηρον ἄνθρωπον, ωστρακισμενον ου δια δυνάμεως και αξιωματος φόβον,
ἀλλα δια πονηριαν και αισχυνην της πόλεως, ἀποκτείνου , μετα Xαρμίνου τε ενος των στρατηγων, καί τινων των παρα στίσιν 'Mηναίων, πίστιν διδοντες αυτοῖς. και ἄλλα μετ αυτων τοιῶτα ξυνεπραξαν' τοῖς τε πλείοσιν ωρμηντο επιτίθεσθαι. οἰ δε, αἰσθόμενοι, των τε στρατη
γων Λεοντι καὶ Διομεδοντι οὐτοι γάρ Ουχ ἐκόντες, δ,
constituti sunt, haec aptui Samum fierent. Qui enim ex Samiis in proceres insutrexerrant, & qtii statum popularem fovebant, quod is ex ipsorum multitudine constaret, mrsus in mutati, & a Pisandro , cum venit, & ab Atheniensibus coniuratis, qui Sanii erant, lautum, ad trecentos coniurationem feceriant, & ceteros ut factionem popularent aggredi statuerent. Et Hyperboliun qtienclain civem Atheniensem, impribuni hominem, qui non propter potentiae ac clignitatis metiun, sed propter improbitatem & dedecus civitatis in exsilium per ostraci sinum pulsus fir erat, inter- seceriint, eos adiuvantibus Gramnino, uno e duci is, &qii usta in Atheniensibus, qvi apud ipsos erant, qui is fidem dederant. Et alia huiusmodi facinora cum ipsis perpetrariint: & factionem popularem aggressi statueriint. Illa Vero, cum sensisset, cum Leonti & Diomedonti ducibus ita enim, quod a populari factione colerentur, inviti pau-