libanii opera

161쪽

ρουμένων ροφον, κατασκαπτομένων τοίχων, κατασπωμένων αγαλμάτων, ἀνασπωμένον βωμον, τους ἱερεῖς δὲ ησιγὰν η τεθνάναι δεῖ τον πρώτων δε κειμένων δρομος

επὶ τα δεύτερα και τρίτα, καὶ τρύπαια τροπαίοις ναντία τωνύμω συνείρεται. 9 τολμaται μεν ου καν ταῖς πύ- λεσι, το πολ δε εν τοῖς ἀγροῖς. και πολλοὶ μεν οι κα RII 167 καστον πολεμιοι, Ἐπι δε μυρίοις κακοι το διεσπαρμένον τουτ αθροίζεται και λύγον αλλήλους ἀπαι-τουσι τῖν εἰργασμένων και αἰσχύνη το μη μέγιστα 104δικηκέναι χωρουσι τοίνυν διὰ τον αγρον σπερχείμαρροι κατασυροντες διὰ τQ ἱερῖν τους γροές. οτο γαρ αν ἱερον ἐκκύψωσιν ἀγρου, ουτος τετυφλωταί τε και κειται καὶ τέθνηκε ψυχὴ γάρ, Δ βασιλεf, τοι ἀγροις τὰ ἱερὰ προοίμια της ν τοι ἀγροῖς κτί-

15 σεως γεγενημένα και διὰ πολλον γενεῖν εἰς τους νυνοντας ἀφιγμένα. 10. και τοι γεωργουσιν ἐν αυτοῖς αἱ ελπίδες σαι περί τε ανδρον καὶ γυναικον καιτέκνων καὶ βοον κα της σπειρομένζ γης και της πεφυτευμένης. - δε τουτο πεπονθως γρbς ἀπολί-y λεκε και τον γεωργον μετὰ τον ελπίδων το πρύθυμον μάτην γὰρ γοονται πονήσειν τον εἰς δέον τους πύνους γύντων ἐστερημένοι θεον της γης δε υκ RII 168 ομοίων πόνων ἀπολαυουσης οὐδ αν σος ὁ τόκος

162쪽

τ πριν ἀπαντώη τούτου δεχντος τοιούτου πενέστερος με ὁ γεωργής, ε βλάβη δε ὁ φορος. και γὰρ

αν σφύδρα θέλη τις, το γε μη δύνασθαι κωλύει. 11. Ουτως ἐπι τὰ μεγιστα των πραγμάτων βαδίζει τὰ δια την τούτων ἀσέλγειαν κατὰ των γρῖν τολμώμενα, ο φασι μεν τοῖς ἱεροῖς πολεμεῖν, ἔστι δεοψτος ὁ πόλεμος πύρος των μεν τοις ναοις ἐγκειμένων,των δε τὰ δντα τοι ταλαιπώροις αρπαζόντων τά τε κείμενα αυτοῖς ἀπ της γης και δ τρέφουσιν. σταπερχονται φεροντες οἱ ἐπελθόντες τὰ τον ἐκπεπο- 16λιορκημένων. τοι δε υκ ἀρκει ταυτα, ἀλλὰ και ην σφετερίζονται την του δεῖνος ερὰν ειναι λέγοντες, καὶ πολλοὶ τον πατρωων ἐστέρηνται δι νύματος Β II 169ου ἀληθους. Ἀ δ' εὐτον τέρων τρυφῖσι κακον οιτω πεινην, ς φασι, το αυτον θεραπευοντες θεύν. 1sῆν δ' οἱ πεπορθημένοι παρὰ τον ἐν στει ποιμένα, καλουσι γὰρ υτως ἄνδρα ου πάνυ χρηστήν, ν ουν ἐλθόντες δυρωνται λέγοντες α δίκηνται, ὁ ποιμηνουτος τους με ἐπηνεσε, τους δε ἀπήλασεν ἐν τομη μείζω πεπονθέναι κεκερδακύτας 12 καίτοι τηλεομεν σης ἀρχης, ω βασιλευ, και ουτοι, τοσούτω δε χρησιμώτεροι το ἀδικούντων αὐτούς, σω τον ἀργουν- των οἱ ἐργαζώμενοι. οἱ μεν γὰρ ταῖς μελίτταις οι δε

163쪽

1IBANI ORATIO XXX RII170 τοις κηφησιν ἐοίκασι καν ἀκούσωσιν ἀγρον ἔχειν τι των ἁρπασθηναι δυναμένων, εὐθψ οἶτος ἐν θυσίαις τέ ἐστι καὶ δεινὰ ποιεῖ και δει στρατείας ἐπαὐτον και πάρεισιν οι σωφρονισταί, τοῆτο γαρ νομα τίθενται ταῖς ληστείαις, εἰ μὴ καὶ μικρον εἶπον. οἱ μεν γε πειρονται λανθάνειν και α τολμοσιν ἀρνοονται,

RII 171 καν καλέσης ληστήν, βρισας, ι δε φιλοτι-

μοονται και σεμνύνονται και τους ἀγνοοοντας διδάσκουσι και γερον ἀξίους εἶναι φασιν αυτούς. 13 καί- 10 τοι τοOτο τί τερόν εστιν η ἐν εἰρήνη πολεμεῖσθαι τους γεωργούς οὐδεν γὰρ αυτοῖς ἐλάττους ποιεῖ τὰς συμφορὰς το παρὰ των οἰκείων πάσχειν κακος, ει μὴ και δεινότερον το ους εἰκότως ν ἐν ταραχαῖς εἶχον συμμάχους, πὶ τούτων ν ησυχίας καιρῶ πάσχειν οiα, διῆλθον. 14. καίτοι τί μαθών, ω βασιλεο, τὰς δυνάμεις

συνέχει και πλα κατασκευάζη και στρατηγοῖς κοινολογη καὶ τους με εκπέμπεις οι συμφέρει τοι δὲ ἐπιστέλλεις υπὲρ των πειγόντων τοις δε ἀντεπιστέλ- ρο λεις περ ῶν ἐρωτοσι τὰ δε τείχη ταῖτα τὰ καινὰ RII172 και οἱ θερινοι πύνοι τί βούλεται ταυτ πάντα και ποῖ βλέπει και τί προξενεῖ ταις τε πύλεσι καιτοι ἀγροῖς τι ην τε ἐν ἀδεία και καθεύδειν ἀκρι-

164쪽

LIBANI ORATIO PRO ΤΕΜΡM 95βῖς και η θορυβεῖσθαι ταῖς ἀπο τον πολέμων ἐλπίσιν, ἀλλ' υ εἰδέναι πάντας, τι καν ἐπίρ τις λαβών

τι κακον μαλλον η λυπησας πεισιν ὁτα ουν σου του ἐξωθεν πολεμίους ἀνείργοντος των πύ σοι τινες ἐπί τινας των πύ σοι φέρωντα των κοινον ἀγαθῖν ου ἐοντες μετέχειν, πο ου την σην πρύνοιαν καιφροντίδας και πονους ἀδικο0σιν, ὼ βασιλεO; Q δεου ἐν ἐς πράττουσι και τε σβ γνώμὼ πολεμοHσι; 15. Παραβαίνοντας γαρ φησι τον υ ἐονταθυε ιν νέμον και θύοντας ἐτιμωρούμεθα. ,εύ- οδονται, ταfτα τα λέγωσιν, ο βασιλεs. -υδεὶς γαρ οἴτω θρασυς τούτων δη τον της αγορβς πείρων, ς ἀξιο0ν iναι κυριώτερος νύμου νόμον ε ταν εiπω, τον τεθεικότα λέγω. πιστεύεις υν, ως ο μηδε τηνδε του πράκτορος χλαμύδα φέροντες υτοι βασι RHI 173λείας αν κατεφρόνουν ταυτι δὲ τὰ παρὰ τούτων λέγετο μεν και παρὰ Φλαβιαν πολλάκις, λέγχθη δεοὐδεπώποτε. οὐδ γα νυν. 16. ἰδοὐ γὰρ δη RII 171

προκαλουμαι τους κηδεμύνας τοῖδε το νύμου τίς εἰὁέ τινας τούτων τῖν ἀναστάτων φ' μῖν γενομένων οτεθυκότας ἐπὶ τον βωμῖν, Δ ὁ νύμος ου ἐα τίς νέος, τίς πρεσβύτης, τίς ἀνήρ, τίς γυνή, τίς τον τον

165쪽

LIBANU ORAΤIO XXX αὐτον οἰκούντων ἀγρἰ, οὐ συμφερόμενος τοι θύσασι τὰ περι τους θεούς, τίς των ἐν τοι πλησίον πολλὰ δ' ὰ καὶ δυσμένεια καὶ φθίνος ἐμποιήσειε γείτοσιν, αφ' ων ἔλθοι τις αν δέως ἐπ' ἔλεγχον, αλλ' δμως οἴτε τούτων με ἐκείνων ουδεὶς κεν, αλλ' οὐδε ξει

δεδιὼς ἐπιορκίαν, να μὴ πληγὰς λέγω. τίς ουν

πίστις της αιτίας - λέγειν τούτους, δε απερ υκ ἐξην θυσαν; αλλ' ου ἀρκέσει τοOτο τω βασιλεῖ. 17. Ου εθυσαν ουν ἐρήσεταί τις. πάνυ γε, RII 17 αλλ' ἐπὶ θοίνη καὶ ἀρίστω καὶ ευωχία των Ῥοον 11 ἀλλαχο σφαττομένων, βωμο δε οὐδενος το αἷμα δεχομένου οὐδε μέρους ουδενος καομένου οὐδε υλον ηγουμένων οὐδε σπονδης ἀκολουθούσης. ει δέ τινες συνελθόντες εἷς τι φαιδρον χωρίον μοσχον η προβα- 15 τον η αμφω θύσαντες τὰ μεν ψήσαντες, τα δε πτήσαντες κατακλιθέντες ἐπὶ της γης φαγον, οὐκ οἶδ' εἴ

τινας ουτοι παρέβαινον τῖν νόμων. 18 οὐδε γαρ κεκώλυκας ταBτα, ω βασιλεs, νύμω, αλλ' εν εἰπών δεῖν μὴ ποιειν τἄλλα πάντα ἀφηκας Ἀστ εἰ καὶ μετὰ πάν-r των θυμιαμάτων συνέπινον, οὐ παρέβαινον νόμον οὐδέ γε εἰ πάντες ἐν ταῖς φιλοτησίαις δύν τε και ἐκάλουν θεούς, ει μὴ καὶ τὴν οἴκοι δίαιταν γιγνομένην

166쪽

εκάστω συκοφαντήσεις. I9. ν θος πολλους ἀγρύτας εἰς τους γνωριμωτέρους συνιόντας ἐν ταῖς ορ- R U176 ταῖς θυσαντας εἶτα ευωχεῖσθαι. -ουθ' ηνίκα ἐξην ποιειν, ἐποίουν. μετὰ ταυτα πλὴν του θυειν η περὶ ταλλα μεινεν ἐξουσία καλουσης τοίνυν της εἰωθυίας ημέρας πήκουον και οiς ἀκίνδυνον ἐτίμων αὐτήν τε κω τ εδος οτι δὲ καὶ θύειν αξιον ουδεὶς ουτ εἶπεν ουτ κουσεν υτ επεισεν ουτ' ἐπείσθη. οὐδ αν εἴποι τις των ἐκείνοις χθρον, δε η υτύπτης θυσίας γέγονεν - εχει τον μεμηνυκότα εἰ δ' ἡ ταυτα - 16ετερον γε, τίς αν νεγκε τουτους λκοντα και βοοντας και κατηγοροοντας ου ἐν τω λαβιανο δικαστηρίω, ἀλλ' ἔν τοις δε ἀληθος δικαστηριοις; ουτω γὰρ μῆλ-

λον οντο αν ἀναιρήσειν, θυειν ἀνελόντες των τεθυκύτων τινάς. 20. ἀλλ' υκ χυτον ταυτα εἱναι εφήσουσι παραδιδόναι τοι ἀποκτενουσιν ανθρωπον,

ουδ ην τα δεινότατα εἰργασμένος εγο δὲ σου

με ἐν στάσεσιν ἀπεκτόνασιν οὐδε την της προσηγο-

unum 1 continebantur verD τον μεμηνυκότα asMae ad

167쪽

98 LIBANI ORATIO XXXρίας αἰσχυνόμενοι κοινωνίαν, παρίημι μή τις εἰς τομερίσκεπτον τὰ τοιαυτα ἀνενέγκW αλλ' εν οἷς ἐξηλάσατε τους ταῖς αυτον ἐπιμελείαις πενία βοηθοῖντας εν τε γραυσι καὶ πρεσβύταις υση κώ παιδίοις ορφα- νοῖς καὶ τούτων τοι πλείοσι τα πολλὰ πεπηρωμενοις του σώματος, ταοτα ου φύνος ταοτα ου θάνατος; ταοτα ου ἐστιν ἀποκτεινα καὶ πικροτάτω γε θανάτω,

δια του λιμο0 του τρέφεσθαι γαρ αὐτοις ἀπολωλύτος τοO ἐλείπετο δήπου εἰ ἐκείνους με ἀπολλύντες 1 οὐδε αἰτiαθέντας ἀπώλλυτε τούτους δ α παραβεβη- κύτας νομον os Osτω- τα δικαστήρια φυγειν τοντο μὴ τεθυκέναι τους ἀνθρώπους ελεγχον χει. sτως

ους κτειναν ου κρίναντες, μηδ' φορμης εἰς το κρίνειν εὐπορεῖν μολογήκασιν.

15 21. Εἰ δέ μοι γράμματα λέγουσιν π βίβλων αἷς

φασι ει μένειν, γ τὰ πράγματα ἀντιθήσω τα παρὰφ λον κείνοις πεποιημένα. εἰ δε μὴ τουτο τοιοOτονὴν, οὐδ' αν ἐτρύφων νυν δ' ἴσμεν αυτοὐς και πως

168쪽

φυλάξασθαι , αλλ' ἐξηρηται τοσαῖτα τοσούτων γρον ἱερὰ βρει και παροινία καὶ κέρδει καὶ τω μη βοέλε- σθαι κατέχειν αυτούς. 22. τεκμήριον δέ, ν γαλμα εν Βεροια τη πύλει χαλκοον, σκληπιος ἐν εἴδει του Κλεινίου παιδος του καλου και η τέχνη τὴν φυσιν ἐμιμεῖτο, τοσουτον δε ν το της ρας, στε καὶ οἷς

υπηρχεν αυτον καθ' ὴμέραν ὁραν εἶναι της θέας δμως

επιθυμίαν τούτω θέεσθαι θυσίας ουδεὶς ουτως αναιδής, ως εἰπειν αὐτολμησαι τοsτο τοίνυν, ὼ βασιλεO, τ τοιοῖτον πολλω μεν ως εἰκος, πύνω, λαμπρα δε 10 ηκριβωμένον ψυχη κατακέκοπται καὶ οἴχεται, καὶ τὰς Φειδίου χεῖρας πολλαι διενείμαντο δια ποιον αἷμα; διὰ ποίαν μάχαιραν δια ποίαν ἐξω των νύμων θεραπείαν; 23. σπερ οὐν ἐνταOθα καίτοι θυσίαν ουδεμίαν εἰπεῖν χοντες μως πολλὰ μέρη τον 'Ἀλκιβιάδην, μαλ- ελον δὲ τον Ἀσκληπιιν τεμνον ἀποκοσμουντες την

πύλιν τοι περ τι γαλμα ουτω χρὴ νομίζειν αυτοις καὶ τὰ περὶ τους γροὐς ἐσχηκέναι τέθυκε μεν ἱερεῖον

ουδείς, εν οἷς δε αμύντες αυτους ἀνέπαυον εροις, ταὐτα ἀν5ρηται μείζω τε ὁμοίως και λάττω και νε- 20 ναυαγηκόσιν οἱ ταοτα παθύντες ἐοίκασιν ἀνθρώποις ἐκπεσοοσι των νεον ἐφ' ἁν πλεον.

169쪽

LIBANI ORΑΤIO XXX24. Πύτεροι τοίνυν των δίκην φειλύντων εἰσίν, οἷ τετηρηκύτες του νύμους η οι την αυτον βούλησινὰν ἐκείνων πεποιημενοι εἰ γαρ δεινον μεν, ω βασι λεs, το τοῖς πο σοῖ γραφεισιν ἀπειθεῖν, φαίνονται δὲ πεισθέντες με οἱ μη τεθυκότες, ναντία δε πεποιηκύτε οι διαφθείραντες α μένειν τοις εχουσιν δέδοκτύ σοι, οι δίκην εἰληφότες ε αὐτώ τω λαβεῖνοφείλουσιν ην γαρ υ προσῆκεν λαβον α μεν ἐάσαντε οις ἐνεκάλουν, α δ' οὐκ ἡ αἰτιάσασθαι των 1 γε ἀψυχων ὁντα κατεσκαφύτες. 25. α μην εἰ και σφόδρα το0το ην δίκημα, τομὲν ἀξίους δειξαι δίκης κείνους τούτων ' το δεεπιθαναι την δίκην του δικαστοO. δικαστο δε οὐκῆν ἀπορησα των ἐθνον α αὐτοις οντων ἁπάντων. i Osτω και τους φονέας οἱ των ἀπεσφαγμενων οἰκεῖοι

τιμωρουνται λόγοις μεν τοι παρ' εαυτον ψήφω δε τρτων δικαζόντων. ουδεὶς δὲ ἁρπάσας ἐπι τον ἀνδροφύ- νον ξίφος προστίθησιν αυτ τω 'κείνου τραχήλω χρησάμενος ἀντι του δικαστηρίου τη χειρί, οὐδε γαρ ἐπιa τυμβωρυχον οὐδε προδύτην οὐδὲ των τα αλλα δικούντων οὐδενα οἴτε πρότερον ἴθ' στερον, ἀλλ' ἀντιτων ξιφον εἰσαγγελίαι και γραφα και δίκαι. 26. καιτο δι ων ὁ νόμος βούλεται γενέσθαι τὴν τιμωρίαν

170쪽

αρκοον οιμα τω δικάζοντι αλλ' ουτοι μόνοι τωναπάντων περὶ ν κατηγύρου ἐδίκαζον και δικάσαντες αυτοι τὰ των δημίων ἐποίουν τί δὴ ζητοὐντες , εἰργομένους ἐντεῖθεν του τὰ των θεῖν τιμοντας ἐπὶ τἀκείνων ἐνεχθηναι τουτι δ' ἐστὶ πάντων εὐηθεστατον. τις γαρ υκ ἐδεν, δε αυτοῖς οἷς παθον μὰλλον πριν ν οἷς σαν ταsτα τεθαυμάκασιν; σπερ οἱ των

σωμάτων ρῖντες ε του κωλυεσθαι μη τοOτο ποιεῖν μὰλλον τουτο ποιουσι και γίγνοντα των αυτον ἐρασταὶ σφοδρότεροι. 27. εἰ δε ταῖς κατασκαφαις ἐνί- ογνοντο της γνώμης α περὶ ταοτα μεταβολαί, πάλαιαν η ψήφω τὰ ερὰ κατεσκαπτο πάλαι γὰρ αν δέως ταυτην ἐδες την μεταβολήν. αλλ' ὐδεις οὐ δυνησύμενος διὰ του ἀπέσχου των ἱερον τούτων τούτους δ', εἰ και τι τοιοῖτον προσεδύκων, μετὰ σου προσ- 16ηκεν ἐλθεῖν ε αυτ και μεταδουνα τω κρατουντιτης φιλοτιμίας. ην δε οἶμαι, μηδὲν ἀμαρτάνοντας

κατορθοον περ θελον κάλλιον η μετὰ του πλημμελεῖν. 28. Εἰ δέ σοι φήσουσί τινας ἐτέρους π τούτων 20 γεγενῆσθαι των ργων και με αὐτον εἶναι τη περὶ το θείου δύξη, μη σε λανθανέτωσαν δοκουντας, ου

γεγενημένους λέγοντες. ἀφεστῆσι μεν γὰρ οὐδε μολ-

1 η ἀντίθεσις ἀντιστατική V 23 γεγενημέν ςJ τοι χριστιανοώ suprascri