libanii opera

131쪽

ονεκτουντων, secundu κατὰ καρίου Τ), ambo argumentum orationi parem se assecutos esse pri, lunt, tertius nisi ipse mutavit, codice interpolato usus esse dicendus est, curii p. 65, αλλὰ -δν τραύματα ὁ praebeat. Oratio primum Venetiis anno 1754 a Bongio vannio edita est . 53-69 atmio ita quidem itin codicem ducem Semaeretur, raro, ut in aliis, etiam I inspieorol. Vitiis Scalet, 1oman emendatio multis locis eis tot acu ni cessit in Animadversionum Volurnine quinto . 512-516, etiam pluicinis locis codicinus A et M adhinnis in oditionsa uxore curata . II p. 327-341. 1 Cf. p. 59 not. 1.2 es. t. I p. 286.

132쪽

1. Ο μεν βέλτιστο των ε τη πόλει καὶ Η327 φθίνου πλειστον απέχοντες καν ται εἰς αὐτὴν εὐεργεσιαι τοῖς τ ευ πεπονθοσι ,αι τοῖς πεποιηκύσι συγχαίροντες επαινουσι την γεγενημένην π ἐμου τω σιτοποι βοηθειαν και τύ τε δίκαιον χειν αυτὴν καιτο κοινὴ συμφέρον μολογουσιν, οι δ' αυτον γούμενοι ζημίαν, εἴ τι δήξαιμι πεποιηκέναι χρηστύν, πονηρύν τε εἶναι ὁ πεπραγμενον φασι και πονηρου 10 τρύπου σημεῖον. γ δε νεκα με το των τοιούτων ἀνθρώπων καταφρονεῖν ουδένα αν ἐποιη-- ΙΙ328

M monacensis gr. 101 Boni editio Bongiovanniana, Τπὲρ - 2 συνηγορίαν κατὰ των πλεονεκτούντων λόγ.

133쪽

64 LIBANI ORATIO XXIXσάμην λύγον κελευοντων δε των φίλων και νυν τι λέγειν οὐκ ἐνην μοι σιωπὰν. 2. ρ δε α πάντες ἐπίστασθε και περι ων ουκαν τις εἰπεῖν τολμήσειεν τι ψεύδομαι. του δήμου

γὰρ θορυβοις οὐκ ἐννόμοις τα θεάματα με της σκηνης ἐξελάσαντος, φοβον δὲ παρέχοντος ὐπὲρ μειζύνων

λέγοντος περι τον ἄρτον ἀδικεῖσθαι την πύλιν ὁ μεναρχων αντὶ του ταυτα ἀπειλαῖς ἐπισχεῖν πάνθ' α βούλοιντο ποιήσειν εἰπων ἀνέστη, της στεραίας δε το1 παρὰ των πολλων θράσος εἰς τουτο προήγαγε ταπράγματα, σθ' ὁ με ἐνομοθέτει τὰ τοι πολλοῖς μενῆδιστα το δυνατον δε υκ χοντα, δρόμος δε ανδρον καὶ γυναικον ἐπι τους φαινομένους των ρτων οὐκολίγος. - πολλοι δὲ προσίεσαν μεν τοι ἐκπεπρα- 1 κύσιν ἐπὶ δεν διδοντες ἀργύριον, ἀκούοντες οὐκ εἶναι και αμα καθοροντες πίεσαν ποιοῖντες καὶ λέγοντες α εἰκος τους ἀπολεισθαι νομίζοντας. 3. μέρα δευτέρα και πληγαὶ περὶ τους αρτους και του πρίασθαι 1 δυνηθέντος- μη δυνηθεν πλέον. τρίτη και τι κακbνR II 32 χαλεπώτερον, ' - μῖν λελουμένοις ἀπιοοσι τους πεινοντας παρακολουθοsντας λέγειν ως οὐ χαίροντες δειπνήσομεν δειναι γὰρ πυρ. 4 τετάρτη λόγον

134쪽

UBANI ORATIO DE ANTIOCHI UXORE 65 εἶχεν ἐπι της γορῆς ου ὀλίγον τεθνάναι μὲν γέροντας, τεθνάναι δε παιδία. καὶ γραον δε εώρων παιδίον φερουσαν αὐτο τοOτο βοοσαν, Δ εἰ μή τις αρτου μεταδοίη τεθνήξεται, καὶ - προsτειν την τιμην.

4. ὁ δὲ ρτος ἡ περιμάχητος, και αλλήλους ἐώθουν

καί που καὶ πληττον και η πολλου τότε το ἰσχύειν ὁξιον ὁ δὲ ἀσθενέστερος αρτον μεν ου εφερεν ἴ- καδε, τραύματα δε και κατερρωγυῖαν ἐσθητα τουτοτων πολιτευομενων κενωσε την πόλιν και ησαν ἐν ἀγροῖς το μη συγκατακαυθηναι ταις αυτον οἰκιαι ἐν οκερδει ποιούμενοι ταsτα γαρ λπίζετο. b. Ἐν τούτω τω κλύδωνι κινει μέ τις θεῖν, οὐ γαρ ἐμήν γε ο εργον, εἰπεῖν τι προς το αρχοντα περ του κατειληφότος πάθους, και κομισθεις οἰκετον

χερσίν, ὁ γαρ ππος τυχεν πών, τα με ἐπιτιμήσας, is τα δε παραινέσας, τὰ δε φοβήσας ἔστὶ δε που καιδεηθεὶς μύλις ἀπέστησα της πολλης φιλονεικίας νειχεν περ των δυνάτων. . οὐ μην ξήρκει γε τοὐτοπρος την πανόρθωσιν, αλλ' δει καὶ τους αρτοποιοὐς

19 λέγεται καὶ αὐτοποιος corrἈρτοπόπος αστο του πέττειν καὶ ἀρτοκόπος π του κόπτειν, ἀρχαιότερον δε- διὰ του B cs not. Ad p. 28, 13. scnol Rid V 209, 15 R. non p. 222 cum nota Liοbecrii, p. 22 d. Boiser Ansecd. et ex Seg. Ib. p. 417, 25.

135쪽

ILIBANU ORATIO XXIXκατάγειν πό τε των δρων καὶ των αντρων ἐν οἷς αυτοὐς κατακρύψαντες εἶχον τουτο δὲ οὐκ εὐπορον ἀπιστουμενων μεν ποσχέσεων, ἀπιστουμένων δε ορκων ως δε ἐμαυτον δωκα τω πράγματι

καὶ δι ν ἐξην αὐτοις διελέχθην, ἀξιοπιστον χειν ἐγγυητην γησάμενοι καὶ μα μεμνησθαι παλαιας

εἰποντες χάριτος, χνίκα αὐτου. ἐξήρπασα πληγον

RII 330 καὶ βασανιστον μακρον με προ τον φρονα Φιλάγριον λύγων οὐ δεηθείς, του δε κινη- 1 σαι την κεφαλην ς ἐπὶ σκληροῖ αρκέσαντος, αντὶ

τοίνυν ἐκείνων φασαν οὐδεν τι υ πο ιη - σομεν, υ δ' εἰ τὰ σώματα των τεκνων προσθεῖ ναι δεοι τοι φρυγάνοις. 7. τοιαοτα εἰπύντες προσέθεσαν το ἔργον καὶ προς τοσουτον κε προθυ-

13 μίας καστος, στ' ἀποχρησαι νύκτα μίαν πρ0ς τηλικαύτην μεταβολην. καὶ ουπω μεν μέρα, πάντα δεαρτων εμπλεα ωσο οἱ μεν ἐξεκειντο, οἱ δ' ανθρωποι παρη σαν τὰς περὶ τὴν νην σπουδὰς του 'κείνων πλήθους ἀνελύντος δύντος θαρρεῖν πασιν, ως πύτανε τις ελθη, λαβειν ἐξείη. I. οῖα δε δονὴν δονται

136쪽

LIBANI ORATIO DE ANTIOCHI UXORE 67 ναυαγίαν εγγὐ ουσαν ανθρωποι διαφυγύντες η των Tυνδαριδων ἐπικουρία, η οῖαν λυθείσης πολιορκίας οι τέως καθειργμένοι, τοιαύτην μεῖς ἐπι την προτέραν μορφὴν της γορας κούσης, στε περιβάλλοντες αλλήλους ἐφιλοομεν των π του πεινην κινδύνων ἐκβεβλημένων. 9. Ἐπαινουμένων δε των τε αλλων θεων και της Τύχης ,αι των ἐκείνοις πηρετηκότων ανθρώπων ἐφίστη - πράσει τη των αρτων Κάνδιδον τον μι- μαν του ὐπ' ἐκείνου παρασκευασθέντας ἐπαγγεῖλαι οτοῆτο νομίσας εἶναι την πόλιν. - δὲ ἡσαν R II 331

τε οἰκέται του Καυδίδου καί τινες αλλοι των τα κεὐνου φαγύντων. 4 ουν Κάνδιδος εὐρων ἀφορμην κλέπτη λυσιτελοοσαν φύλαξ μὲν ων ἐπιστεύθη κακος ν,εχθροὐ δε εχθροῖς προsπινε αρτοποιοὐ πωλον τοι 15 ἐχθροῖς τούς τι λελυπηκότας οἴα τα των ἐν τη αὐτη τέχνη 10 ανθρωπον οὐ συλλαβων πιεικῆ γέροντα

137쪽

ρους καν μέραν οὐκ ὁλίγους εἰς αρτον αγοντα καιτης πανταχύθεν παρὰ τοις ὁμοτέχνοις αἰδους ξιωμένον ἐσυκοφάντει λεγων δικία χρήσασθαι περι τυν ἄρτον. και λόγοις παροξυντικοις εἰς ὀργὴν τον αρ- χοντα ἐμβαλὼν γυμνώσας τον ἄθλιον εν τοις των ἐχθρων ὀφθαλμοῖς ξαίνει και το πρῆγμα τοσαυτην εἶχεν περβολήν, στ ουδεν ὁ Κύκκος εἶναι δύκει.

11. ανδίδω δε μικρον τουτ' ἐφαίνετο και προσέθηκε 1 το και περιάγεσθαι τον ταλαίπωρον δια της πολεως ὁλης τύ τε ἀπο των πληγον ἐπιτείνων κακον η των

φαρμάκων ναβολη καὶ δευτέραν πάγων δίκην τηνἀπ της αἰσχυνης Δ δ' ηλιος μεν ἐν περ δυσιν, ὁ

δ' υπωτων αγύντων τοις ἐαυτου γείτοσιν ἔμελλε οφθη- 1 σεσθαι, προσπεσουσα προς τὰ γύνατα αυτοῖς γυνὴ δεῖται τοῖτο γουν αυτω χαρίσασθαι το καλυψαι τὰ νῖτα. οι δε υ χαρίζονται μεν αποδίδοντια δε και

παρην ἰατρος και φοβος περὶ τη ψυχη. 12. πολλου RIIs32 δὲ ὁντος τούτου του λύγου πέμπω τινὰ τον a εἰσόμενον, εἰ ταυτά τε Ουτως χοι καὶ εἰ μισθος του τυχεῖν της κλίνης τον ανθρωπον δέδοται. ος δ' κεν ὁ πεμφθεὶς ἀγγέλλων αμφύτερα τι με ος ἀηδεστατά τε ἐλουσάμην δειπνησαί τε οὐκ ἐδυνήθην ἔν τε νεί-

138쪽

UBAN ORATIO DE NΤIOCII UXORE 69ρασι διετέλεσά θεώμενος τὰς πληγάς, ταυτ μεν ἐάσω τα ς αμα μω δάκρυα της ἐκείνου γυναικος τίς ου αν λέησεν ερριμμένης τε χαμαὶ καὶ κοπτομένης αἰτοέσης συμμαχίαν εἰς τι προς το αρχοντα ταὐτα εἰπεῖν ἐγ δὲ τούτου μεν αυτὴν ἀπῆγον δι- κον ἴσως ου ἐον δίκην σην ἄξιον λαβεῖν, επὶ δε τον σύνδικον μεθίστην της πολεως οὐ γὰρ δὴ καὶ ταύτης

αὐτην ἔδει της παραμυθίας στερεῖσθαι. εν τοίνυν τηπερὶ τούτων ἐξετάσει παρεῖναί τε ὁμολογο και η γυναικὶ οὐ πολλὰ μεν, μως δὲ ρήματα τινα συνεισενεγκεῖν. Io13. οις μὲν ουν βελτίστοις, περ αρχύμενος φην, εδοξά τι πεποιηκέναι καλύν, τοι δ' εἴ τις εὐδοκιμήσειεν ἐπί- ρηγνυμενοι κακόν τε και καινον καὶ ου εμύν. εἰ δὲ δίκαιον μεν το πεπραγόμενον, καινον

δε τοOτο και υκ ἐμόν, οὐδεν τερον λέγουσιν η τι εμετὰ το των δικαίων ἀμελεῖν εἰς γηρας κω καίτοι τις υκ οἶδεν ο αεὶ δια της πύλεως ερχύμενος οὐδένα των κλαιέντων παρερχομαι, αλλ εστην ηλγησα, ε -

τησα τον δικηκύτα, ελῶν με ἐπέθηκα δίκην, μὴ δυνηθεὶς δὲ χθέσθην πολλοὶ δε και μείζονος Π333ἄξιοι δίκης π τοι συνδίκοις ἐμο πέμψαντος ἐγέ-,

139쪽

UBANU ORATIO XXIXνοντο. ου γὰρ ἐν κωλύειν τι παθειν πανταχουτ δίκαιον, ἀλλὰ το της τιμωρίας ἀρκοsν τοις δικαίοις ἐστί. 14 των μεν ουν εἰς ἐμὲ τετολμημένων οιδα μη λαβεῖν δίκην, τέρου δέ τι παθόντος ου φέρω εἰ δε καλον το μηδένα πώποτε διῖξαι, οὐδε ἐνταυθα

κατηγορουν, ἀλλὰ τὴν της γυναικος ἐρημίαν λέουν, νη μὲν φιλανδρία κατήγορον ἐποίει, το δ' ἀπορεῖν συμμάχων πειθέ με βοηθειν ποτε γαρ αν ἐτόλμησενεκείνη ηξαι φωνὴν η φανηναι τ προτον εν μέσωi μὴ τοι παρ' μῖν ἀφαιρεθεῖσα τον φοβον ὐπι γαρδ το τω ανδίδω συνεστηκοτων ου αν ποτε αυ- τοὐς λαθοοσα αδίως ἀπώλλυτ αν, α καλος εἰδυῖα στένουσα αν οἴκοι καθῆτο. 15. τι θαρρησαι τοίνυν

αὐτη παρ μῖν γεγένηται τη δικημένη κατὰ τον 1 ηδικηκότων. λλ ομως δη τίς με συγκαθήμενος τοῖς

αὐτο φίλοις ἐκάλεσε κακοπράγμονα πῖς φίλτατε; εἰ γὰρ ὁ τοι κακόν τι πεποιηκύσι χαλεπαίνων τουτοαν εἰκότως καλοῖτο, τί τοι δεδρακύσι καλεῖσθαι προσήκειν φησ0μεν; εο 16. Ω τοίνυν οὐδ' εἰ σφύδρα ἐδέδοκτό μοι μηδε- νις τοιούτου μηδέποτε μηδένα τρόπον ἐφάψασθαι

πράγματος, τούτου γε ου ἐνην εἰσάπαξ ἀποστηναι, αλλ' εἰκος αν ἐποίουν τι και γραφην αυτος ἀπενεγκών, ἐκεῖθεν ν γνοίη τις.

140쪽

LIBAN ORATIO DE ANΤIOCHI UXORE 71υτε γὰρ ὁ καιρος ἐκεῖνος ὁ δεινος καὶ τ πολὐ δέος ἐπι τὰ τον δρων κορυφὰς τοὐς ἀρτοπύπους

ανηγαγε και σωτήριον εν ἐφαίνετύ μοι κατελθεῖν τε εκείνους και τι πυρ- πρότερον κάειν, πειθω δὲ οὐδαμόθεν ῆν οὐδὲ δια πάντων ὁρκων παντας τους

των ανυποπτων. 17. και οὐκ αν μὲν φαίην, ς

κατειλημμην συνθήκαις η μην εἰ κακον ἐπίοι, βοηθησειν σπε πω τον μάντεως Αχιλλεύς. αὐτ 16τοοτο τ μηδενος αυτοὐς δεδεησθαι τοιούτου μῆλλον αἰδεῖσθαι δεῖν γούμην η τὰς με ἰσχυρο- τατων πίστεων μολογίας αυτος μὲν ουν ὁ τὰς πληγὰς εἰληφῶς ου εἰπεν ἴτε ἐρειν μελλεν, ὁτι

ταὐτα μέντοι δι ἐκεινον ος οἷς ἔπεισεν - 1sσθεὶς τον πεπεισμένων λιγωρει. καὶ κάνδιδος μεν μας ἀπόλλυσιν, ὁ δ' εἰδως οὐκ ἐπιστρέφεται. 18. κεῖνος μεν οὐν ἀπείχετύ μου καιστένων, ἐγ δ γχυ μηνυν προδύτης καὶ ων καὶ