libanii opera

271쪽

202 LIBANU ORATIO XXXIVουκέτι λυπειν οὐδένά δυναμένους, αλλ ετέρας λη-R II 278 ξεως γεγενημένους. γ δ πολλο μεν αν τιμησάμην αυτ0ς τουτον τεθεικέναι τον νόμον, τέρων δε φθασάντων καλον ὴ φυλακὴ καὶ το τοις τετιμη -

κύσιν ἀκολουθεῖν και μὴ χείρους εἶναι των γεμύνων, ους οἶδα ταῖς τοιαύταις τιμαις εἰς τελευτὰς χρωμένους και οὐ κάμνοντας οὐδ' εἰ νεκροὶ νεκροὐ κατελάμβανον. 23. κα ουδεὶς οsτως φρων οὐδὲ ἄθλιος ο αν επιτιμήσαι τη τιμὴ, αλλ' οἱ μεν των διδασκάλων και συνεξ-1ὐέφερον ἀνέχοντες ταῖς χερσὶ τους π της συμφορῆς καθελκομένους, οἱ δ' ου ἡ και τοOτο δρὰν τω γε

του λύγους συνεργῶζεσθαι τοι νέοις ἐτίμων τὰς ἐκφορὰς το0το μέγιστον γούμενοι τι τους μαθητὰς

δε ποιεῖν προς τους οἰχομένους διδάσκειν. 24 αλλ' 1 osτος πιλαμβάνεται με τοσούτου χρύνου, κατηγορεῖδε του μὴ παραβαίνοντος νύμον οsτως ἀρχαῖον, κελεύει δὲ μηδεν ἀτιμύτερον γειν νεκρο0. καίτοι τίνος ἀξιώσαις αν τον σαυτο πατέρα τυχειν, εἰ σο φοι- 1 τοντος ἔτι τεθναίη εἰ μεν γαρ των τιμὴν χύντων, R II 27 τί τούτων τοὐς αλλους ἀποστερεῖς εἰ δε τωνετέρων, τί παθὼν τὴν προσήκουσαν εἴη αν δεδωκδες

272쪽

LIBANU ORATIO ADVERSUS PAEDAGOGI CONVICIA 203δίκην; 25. οὐ τοίνυν, ὼ παῖδες, οὐδ' κειν τολμήσειενα εἰπεῖν, δε οὐ πολλους δεινους λέγειν τουτὶ τοχωρίον ἔδειξεν ον οἱ μεν ἐν δίκαις ἐξέλαμψαν, οἱ δὲ ἐν τω δικάζειν, οι δε ε τω ταῖς πατρίσι βοηθεῖν.ών καστος μετὰ τιμης του νόμου τουδε ταύτην λαβε την δυναμιν. εἰ δ' ἔστι κα τω φυλάττειν τον νύμονευδοκιμει καν μηδενὶ βλάπτεσθαι περὶ τους λύγους και συνιέναι ταυτ αμφύτερα δύναται, τίς δικαία πρύ- φασι τη κατὰ των ἀποθνησκοντων βρει; 26 δ αν τις μάλιστα ἀποπνιγείη, τι καὶ 10 τὰς μέρας τὰς των σοφιστον ἐπιδείξεις ἔχουσι μετὰ των τηνάλλως ἀναλισκομένων ἀριθμουσι. R ΙΙ280

πως, ωμιαρ0 θηρίον, πῖς λύγοι λύγοις βλάβη καιπος ὁ λέγων α χρὴ μιμεῖσθαι, περὶ λύγους ζημιοῖ; εγὼ γὰρ την μὲν ον διδασκάλων σιωπὴν κατὰ των 15

μανθανύντων εἶναι φημι, τ ρεομα δε τον παρ' ἐκείνων λύγων επὶ το ταυτὰ δύνασθαι ποιειν προάγειν. εωράκαμεν δέ που και παιδοτρίβας, Δ ἐν ταῖς παλαίστραις και διὰ τον αυτον σωμάτων παιδευουσι

παλαίειν, καὶ προς τούτοις τοξότας ἐπὶ διδαχη τον εο μαθητον ἀφιέντας βέλη και τον γε 'Aπόλλω πολλοὐς τοξύτας ουτως ἀπειργασμένον ἴσμεν 27. οὐκοον

273쪽

UBANU ORATIO XXXIV και στις ἐθέλει ποιησαι ρήτορας, παρεχέτω τοῖς τουτοδυνησομένοις αυτον παράδειγμα καὶ τον μεν ου βου- λύμενον λέγειν ὁ νέος ἀποδιδρασκέτω, τον δε και ποι-

ουντα καὶ δεικνύοντα λύγους διωκέτω και πειράσθω προς ἴσον τέκον αυτιν καθιστάναι καὶ δη καν των

ἔτι φοιτώντων ἐγγένηταί τισιν ἐπιδείξεως ρως, τυγχανέτωσαν θεάτρου και δοκείτω τοῖτο μὴ μύνονἐκείνοις δοξαν φέρειν, ἀλλα καὶ πασιν ις αὐτ lR H 28 ποτύν. 28. μηδὲ ἐκείνου λήξαντος χωρείτω τις ἐπὶ

16 0 διδάσκαλον Δ ἐπι μηδεν πεπραγμένω πέπρακται γαρ τι των συμφερύντων των μεν οσοι βελτίους, εἰς κρίσιν ἐπιδόντων των δε σοι μη χείρους, εἰς πονον των δὲ ἔν τω λειπομένων ἴσων γενέσθαι βουλομένων οἱ δὲ λυθέντος του συλλόγου περιιστάμενοί τε του δι-

διωκέτω ζητείτω V .

274쪽

UBΑMI ORATIO ADVERSUS PAEDAGOGI CONUICIA 205φήσω τἀμαυτο οὐδὲ δείσω κακοδαίμονος συκοφαντίαν παιδαγωγου, τούσδε δὲ τους δειλούς, εἰ και μήπω, ἀλλ' ἴδοιμί ποτε γενομένους ανδρείους και γιγνώσκοντας αυτοές και μῆς δέ, ωπαῖδες, δοιμι μισοsντας τους φείλοντας μιν δίκην. 4 εἰ καὶ νυν ἐν ταῖς ἡμετέραις ἡ ψυχαῖς, ἐξέρριπτ α κα ουτος ἐπὶ ταις βλασφημίαις. ἐφ ω προσκυνεῖ με ὁ του νέου πατηρτην ύχην, ς ἐπὶ τείχει τε και φρουρα του της Λανάης ἰσχυροτέρα θαλάμου, ὁ δ' ἐστιν βμερος πρ0ς

τους δέως αὐτω συνδιατρίβοντας καν καλω τις τον 10 νέον ἐπ'Ἀριστον, πεμψε, καν ἐπι δεῖπνον, ἐφηκε καιαὐτ τω μὴ συνδειπνεῖν εὐφραίνων τον στιάτορα.30. και τοιαυτα ποιον και τοιαυτα ἐπιτρέπω RH283

και τοιαυτα χαριζύμενος μως ἀξιοι φοβερος εἶναι τοι διδασκάλοις και βλέπων αγριον ἐφέστηκεν οὐδεν εἱκανον νομίζων, πῆ ἔλαττον του προσήκοντος, ἐξ νὰηδος αν τινα διαθείη σκοπον εἰσιον μὲν λυπων, ἐξιδεν δε χαίρειν παρέχων, φαυλιζων μεν ω χρηται

διδασκάλω, θαυμάζω δε τερον, τη του ον νέον μεταστήσειν πειλη δουλείαν ἐπιφέρων τω τοῖτο φοβου- 20μένω. G1 ου μην ο γε πατηρ του νέου καὶ ὁμώνυμος τοιοsτον νάγκασε λύγον γενέσθαι οἴτε γαρ αὐτος ην κακος ἴτ' ἡ αὐτω τοιουτος παιδαγωγύς, ἀλλ' επιεικής, μέτριος, σώφρων ο μεν γε φυλάττων καὶ ων ἐχρην ἀπείργων την ται δὲ οὐ ταράττων οὐδ' α μὴ ε

275쪽

206 LIBANI ORATIO XXXIV δεδωκεν ὁ νόμος, αυτ διδους, αλλ' εἰδώς, τί μεν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, τί δὲ ὁ παιδαγωγος.

αυτ Hssd ' in ras,1 αυτω Nor 2 τέλος του εἰς τον παιδαγωγbν λόγου subscr , προς τὰς του παιδαγωγου βλασφημίας Ιη

276쪽

XXXV XXXIIII).

Oratio Ooς τους οὐ λέγοντας eodem fore, ut Videtur, tempore quo LVIII προς την βουλή si II 526 s i. R conscripta qua, dbanius discipulos qui olim

ipsius fuerunt, postea Vero in senatu relictismi onstinatum silentiaim Minueriint, conoriatur ne diutius onticescant, inter eas est via. Vorporis fere nidus circum- Scriptae manseriant. Parvus igitur ni in emis codicum est quibus ad nostram aetatem per venit. 'unt autem hi 12:

1 Nonnini consensu tri Duo mai in prooemio latus Paeorationis emitur: P. 10, 8 sq. εἴχομαι τοίνυν p. 27.4 καὶ δοῖεν μεντοις την πόλιν ἔχουσι την οἱ την πόλιν μιν ἔχοντες ὴμετέραν θεοῖς δουναί μοι θεοὶ της τε παραινέσεως νη- περὶ ν κω συμβουλευσων εἰ- σίν τινα γενέσθαι καὶ π ει - πεῖν τε μετρίως καὶ πειθο- σθη ναι τους κουοντα των μένους μος λαβεῖν. ἄλιγωρημένων ποιήσασθαι πρό-

εἰ δ', ἐπὶ των νυν τι- νοιαν.

λονεικησετε μένειν, ττω μέν, εἰ ὁ ο ον καὶ μάταιόν μοι κερδαν δε μως αυτ γε την συμβουλὴν ὰποδείξετε, κέρ-

τ περὶ των τοιούτων συμβε- δος ἔμοιγε κανον τι συμβουλευκέναι βεβουλευκέναι.

277쪽

Hi quoque duas distinguuntur codicum fansiliae Iamin altera odios , prior reliquis codiciniis continetur ita armen iit B insiliis atqus in orationibus XVII,

XVIII, XIX, XX XXV cf. t. I p. 204. 232. 381. 20.

536 ex utraqus mixtam recensionΘm PraeDBat. Laurentianum, Vaticanum, Mutinensem, Umnatem, missos feci, ut pote quiuus nullo detrimento careri posse croderem. ILaurentianus et Vaticanus ad lantem communem in1111 Cnisiano, Mutinensis cum Monaeonsi, Ictinas cum Marciano 3 et acterino redeunt. Necossitudinis autern vincultini mo reliqui codices coniuncti stant, Stemma tibi ante oculos ponet:

278쪽

Duo tantum loci a Maximo lanud sy excerpti sunt. Oratio primum a Fed Morollo Inb opp. II p. 633-636 e codice avaram . . ex apograpno codicis Monaeensis diu est, sed mendos admodum partimqtie integro ). Nam media in linea vecti ἀλλ' ἐν p. 214, 17 do-stit Minotans λείπει ταλλα. Cuius postlaana multa vitia divinando sustulit Reis kius Animetuiversionum voluinins p. 434-435, primis editionem integram e codici Dus Augustano et Monacensi praepara Vit, iste ab uxor II p. 284 295 typis comm8sa est. In ano etiam magna pars notam Animadversionum transiit Pauca conigenda reliquit Sinis ni et obsto. 1 C t. I p. 73.2 Cf. p. 164 et t. I p. 37.

279쪽

XXXV XXXIII R)ΠΡΟΣ ΟΥΣ ΟΥ ΛΕΓΟΝΤΑΣ.

B II 284 1. Καὶ με και τὴν πύλιν και μῆς και τους υμετέρους πατέρας ζοντας τε και τετελευτηκότας δακρυσειεν ἄν τις ἐκύτως ορον την μετέραν ἐν τοις

δικαστηρίοις ἀφωνίαν ῆς πάλαι μεν μιν ἐξην ἀπηλλάχθαι μὴ τὰς ἐμὰς ἀτιμάσασι παραινέσεις, γένοιτο

δ αν και νυν, εἴ μοι προσέχειν ἐθελήσετε της αἰσχύνης ἴασις. 2. ευχομαι τοίνυν τοι τὴν πόλιν ἔχουσι τὴν μετέραν θεοῖς δουναί μοι περὶ ν κω συμβου- 1 λεύσων, εἰπεῖν τε μετρίως καὶ πειθομένους μὰς λα- βειν κοινον γαρ δὴ του τε λέγοντος καὶ των ἀκου-ύντων το κέρδος το μεν εἰρηκέναι δόξαι τα βέλτιστα,

A monacensis gr. 483 Augustanus P - Palatinus gr. 282m monacensis, 101Ι - Marcianus append. XCI 2M marcianus gr. 437 - BarDerinus II 41

280쪽

LIBANI ORATIO AD DICERE NOLENTES 11τους δ' ἀντι τον δέων ἐλέσθαι τὰ συμφέροντα. εἰ δ' αὐἐπὶ τον νυν φιλονεικήσετε μένειν, ηττω μεν, κερδανο δεομως αυτ γε, περὶ τον τοιούτων συμβεβουλευκέναι. 3. μικρον δέ τις υμῖν ἀποκρινάσθω μοι' RII 285 τίς μιν προσηγορία κοινὴ φαίητ' αν οἱ πολιτευέμενοι. τί τοίνυν εργον ταυτησι της προσηγο

ρίας γνώμη λειτουργησα κὰ λύγοις εἰσηγήσασθαι τι

δέον, κωλύσαι τὰ βλαβερά, τοις με συνειπεῖν, τοις δε ἀπαντῆσαι, ἀκολουθησαι με ευ φρονοοσιν ἄρχουσι, μαχέσασθαι δε- λυσιτελοον ου δροσιν, ἀντιστησαι οταις π του θρόνου φωναῖς τὰς π του βουλεύειν,

τω φοβεί- μὰλλον η δεδιέναι ἐκ ρητορείας ἔχειν.

4. ταοτ' ἐστιν ὁ πολιτευύμενος, ο ξύλα καὶ κάμινοι και Ἀποι καὶ ἀθληταὶ κα αρκτοι και κυνηγέται καλὰ μεν γὰρ και ταυτα τὰ ἀναλώματα καὶ φέροντα τιμὴν εμεν τη πύλει, δόξαν δε τω δαπανωμένω, αλλ' οἴπω τοOτ εστι πολιτευεσθαι, αλλ' εἴδη μεν οἶμαι λειτουρ- γιων, τερον δε ὁ πολιτευώμενος, ἐον ἔλεγον ἀρτίως. καν δεκάκις τούτων τις καστον προς την ἐαυτοfποιη, φιλοτιμία μεν καὶ μεγαλοψυχία και λαμπρύτης ro13 s. ad p. 6,12

εἶναι