libanii opera

301쪽

232 LIBANI ORATIO XXXVI διδασκάλους βέλτιστον γεγενημένον οὐκουν ὁ μεν σκαλωνίτης ἐκεινος ηρπαζεν αεί τινα τούτων καὶ τους μὲν εἰς φύβον καθίστη πληγον, τους δε καὶ επαιε. και φανέντος εὐθἰς παντας ἔδει των θρόνων ἀναπηδήσαντας δρύμω τε συρρεῖν ς αὐτον καὶ παραπέμπειν, και τὴν ἐπὶ τους θρύνους αυθις δον ποτων ἐκείνου νευμάτων ἐλάμβανον, ἀντιβλέπειν δε οὐκ ἐξην, ἀλλα κέπτειν τε δει και τὴν περοχὴν εἰδέναι.ωστ υδεις αν τηνικαBτα ἐτέρω παρεκάθητο, αλλ' δει 1 πάντα τουτον εἶναι τον χρόνον ἐκείνου τε καὶ των παρ' ἐκείνου και παραλείπω καινόν τινα φύρον νέων καὶ ς ὁ παις ω προς τους ὁμιλητὰς ἐχρῆτο, τοfτονεισέπραττε τον φύρον κα δε εν ταῖς ἐκδείαις ταύταις R II 313 ἔτρεμον οἱ διδάσκαλοι. 11. ὁ τοίνυν ἐκείνου τε- 15 νεωτος ἐκδεξάμενος την γεμονίαν ην με ἐκ Παλαιστίνης καὶ αυτος, παρον δε των αυτον ἀπολαύειν οὐκ εσχε της φύσεως, οἶμαι τον ἴσων ου ἐφικνουμένης. ὁ δὲ και μέχρι τον νομάτων γνύει τους πλείονας καὶ τον ἄλλων ἀπαρτήσας αυτον ἐν γωνίαις

2 Aedesius cf. t. Ι 89, 15 sq. et 84 1sq. 14 Zeno sitas Elusanus ep. 100 8 cf. t. I 130, 15 132.9. 289, 1613 ἔκδεια μέν ἐστιν ἐκοώσιος στέρησις χρημάτων ὀφειλομένων ων μέρος δηλονότι κατέβαλλεν, ἔνδεια δε τι μηδεν λως καταβαλεῖν διὰ τ μη ἔχειν cf. Suid. s. v. ἔκδεια. huc. I s

302쪽

UB II ORATIO DE VENEFICIIS 233 ἄλλοτε αλλαις συνην. 12 ἐγω δε ουδέτερον, ἀλλ' εφυγον μεν τι ζητεῖν, σπερ ὁ πρύτερος, κρατεῖν, ἡ, δε οὐδὲν ἐοικος τω δευτέρω κατὰ τὴν φύσιν, ἀλλ' ἀναμίγνυμαιμεν ἄπασιν ἐν Ουδεν πλεονεκτεῖν ουδενος ἀξιων, αλλ' ἀπ' ἴσοχ του σχήματος συνδιατρίβων γελῆν δὲ ξεστι

και σκώπτειν και παίζειν. και τἀμὰ νυν μεν γεῖταιτων παρ' κείνων. νυν δ' πεται. νέους δὲ παρ' αυτοις ἀκούων γύναια τρέφειν ου ἐποίησα τ των ηδικημένων, ἀλλ' ἴσον ἀπέσχον του τε ἀγανακτησαι καὶ του προσαιτῆσαι την I των πατρώων πρa R II 314σιν ου θεραπεύσας ἐτερα κτήμει, πλουσίους δε ἐκ, πενήτων τινὰς ἐκείνων ρον τοις με συνήσθην της τύχης, ἐμαυτ δε ου συνηχθέσθην. 13. ἀλλ' υδε θρασυνομένων τινον καὶ τ των ἀρχοντων κpιλία προς

υπεροψίαν χρωμένων θυμου τε νεπλήσθη και τιμω 15ρίαν ἐζήτησα, ἀλλ ως μεν ου δίκαια ταυτα, πιστάμην, φέρειν δε δμως ξίουν. 4λλων δε αλλοις προστιθεμένων παρ' μερα νύμον κείμενον παραβαινόντων ρδειν με την ἀπο του πλήθους λυπην, Δ δ' αὐαλυπος εἴην, σύχαζον πρύς τε καινύτητα τέραν σπερ εο τις σιδηρους ἐκαρτέρησα καὶ πλείοσι μὲν χω λύγοις

κἀνταυθα δεικνυειν ἐμαυτον, ἀρκεῖν δε γουμαι καὶ

303쪽

234 UB II ORATIO XXXVI εἰσῆλθεν κεῖνα τα φάρμακα την γε του δίκην λαμβάνοντος ου αν εχοι τάξιν. 14. γω μὲν δη τοιουτος εἰς παντας, μην δε τούτων πεφηνότων κινήσεσθαι την πόλιν κατὰ ταευμήρου κύματα παρακαλούντων αλληλους ἐπι ζήτησιν του πράγματος. καὶ γαρ ει μη ράδιον εὐρεῖν, ἀλλατ γε των βουλομένων δε γενέσθαι νυν δὲ τοσοO- τον ἀπέσχον της τοιαύτης ὁργης και του τὰ προ -

Rus15 κοντα ἀποδοθναι τοσούτω κακω, στε μικρον των 1 καθευδόντων διηνεγκαν ουκουν ουδ εις ξ πάντωνου ἐβύησεν υτ τον μηρον πληξεν - την χειρα ρεν εἰς ουρανόν. καίτοι καλος γ' αν εἶχεν αυτοῖς καὶ ἁμαρτειν ἐνταυθά τι και τὰς χεῖρας επὶ τους παραπίπτοντας ἀφειναι, καν εἰ πλεῖστον ἀπεῖχον της i5 αιτίας. 15. νυν ν ηνιόχου μὲν και Ἀπου δοξάντων

τουτον ἐμπεποδίσθαι τον τρύπον πάντα κινειται καθάπερ ἀπολωλυίας της πολεως, νωθεία δε αὐτος τηπερ ταυτα τετίμημαι και ταχέως ὁ λόγος ὁ περὶ νἔπαθον πέπαυται των μεν ουδεν δεινον γουμένων,2ο εἴ τις με κατήνεγκε, των δὲ καὶ λίαν του ἀγαθον

μη εἶναι μοι την ψυχη οῖαπερ ην, μηδε ραν λύγων

304쪽

I IBANI ORΑΤIO DE VENEFICIIS 235 μηδε επιδείξεων μηδ' νπερ τον εμπροσθεν χρονον, ἀλλα θανάτου και εκφορα καὶ τάφου καὶ δυσχεραίνειν μεν, εl τις βαλανείου μνησθείη, δυσχεραίνειν δέ,

εἴ τις επὶ σιτία καλοίη τοιουτοι μοι παρὰ των νυν την πόλιν οἰκουντων οἱ μισθοί. cf. t. I 189, 21 3 sq. f. L I 189, 23 sq. μη δ' APIBU μηδὲ ρ ὼν περὶ τάφων

305쪽

Oratio vel potius ser1ptiunculi1 προς Πολυκλέα ali-Ῥ1anto post annum 366' composita, qua Li Danius consiletiidinis maas ipsi tu Polycle olim ab Iuliano praesideΡnoenices facto fuerat, ab illo aptae causas cum alias tum diversitatem de illiano iudicii exposivi, non plano

1 Nam ver Dis p. 240 23sq. ησαν δε- φάσκοντες αυτον καὶ μέχρι της τελευτης ἐνέχεσθαι θ νόσω minime ut recens mors Elpidia commemoratiir, de qua Putiostorgiia n. e. VII 10 πολλοὶ μεν inmali; των εἰς Ους ριστιανους καὶ την υσέβειαν ἐκμανέντων δίκας ἔτισαν υ μεμπτάς . .. και Ἐλπίδιος της βασιλι- κης οἰκίας προεστῶς καὶ ὁ Ἐλπίδιος δε εἰ καὶ των ἄλλων βραδύτερον ὰλλ' υν- του Προκοπίου τυραννίδ συμπράττων φωραθεὶς ος ἐπανέστη τω πιάλεντι των τε χρημάτων γυμνωθεὶς καὶ εἱρκταῖς καταβιους κλεῖς καταστρέφ ει τον

βίον ἐπάρατος ποσι γεγονώς καὶ ὁ θύτης Ἐλπίδιος ἐπονομαζόμενος cs. neodor UI 12 et 13 . eri in Sieversi iiDro p. 203

orationem post annum 365 scriptam esse nate legituri paulo melius post annum 366 p. 133 et 142. Reislcius Anini. 442 eam a Lictanto iam sene compositam dixisse satis naDuae Mon-nerius cur ad annum fere 386 descenderit p. 237 nescio Cerie improbandum ac Elpidi nomen constanter ex oratione expellendum et cum eo ridio mutandum censuit p. 238). iusmodi corruptela in iiDansi perinus plane inaudita Et Elpidium anno 360 quo Helena uxor Iuliani Diu cf. p. 244, 133 praefectum praetorio fuisse dicto Codicis neodosiani VII 4, 6 constat os uolnofredii irosop. Cod. neod. p. 365 Sieversium p. 23 Monam senum ad Cod. neod 7, 1). t Elpidi nomen etiam in oratione XLII t. II 401, 2 occurrit E insilitudino vero quae Elpidi rei mae p. 244, 16 sq. de e prolMae cum Ne-dridio et o de eo a sinant L II p. 282, 16 sq. aemae at Dae DAmmiano XXI 5,11 sq. narrata intercedit, de diversis eiusdem

personae nomini Dus agi concludere non licet Ooloquitur Acmptoriam titulorummae eos discernentium Ructoritas.

306쪽

LIBANI ORATIO AD OLYCLEM 23 TVorporis finibus cimiumscripta inansit, sed etiani in eclogas patii maiores 1anavis pauca recepta est. Codices risus ad nostriini astatem pervenit, iunt hi 13:

Vido t. I p. 10sq. Ut recentioris origanis, ita paulo neglegentius descriptus est f. p. 164. Contuli.

4. Chol tonnam ensis 10618 fol. 50 a Leonamio Adam si Palatino descriptus loctionibus variis codicis Otto-boniani et versione latina ornatus. Vide t. I p. 282 sq.

sol. 208. ido t. I p. 35 sq. Contuli. 6. Vaticanus Urbinas gri 126 anno 1316oxaratus fol. 353 Vide t. I p. 216 sq. Contilli. T. Marcianus Appendicis XCU saee. XIV fol. 168 Vide t. I p. 217 sq. Contuli.8. Monacensis gr. 10 O saec. XV fol. 256. Vido I p. 221sq. Contdli. 9. Vaticanus Ottobon 1 anus gr. 69 ase XVI XVII fol. 167 Vide t. I p. 222 sit et 236.10. Lia urentianus LiVII 20 saec. XV fol. 155 . idqt. I p. 39 sq. et 236.11. Lia urentiantis XXXII 13 asc. XIV fol. 104. Vid t. I p. 227 sq. et 236.12. Liaurontianus LiVH44 Lia saec. XIII soL151 Vid p. 61 et t. I p. 24 sq. et 236. Oratio titulo caret.

Contuli.

Onines inros ex eodem fonte fluxisse documento est lacuna p. 244, 1. Hic quoque duae sistinguuntur codicum familiae ratione quae inter singulos intercedit te ad ea delego quae supra p. 61 ad Mationem XXI 0x-

307쪽

Ι IBANI ORATIO XXXVII posui. Itiam causae propter quas lectiones codicuna Lae P ast apparatu critico fero exclusi et in Mo odios ni cognato acua levi, eaedem sunt iste in illa, orratione. Testimonia prorsus desunt Oratio primum enotiis anno 1754 a Bongio vannioy)p. 116-127 m Bong), ut ipse . 116 dicit, e codice

odita est. In cales editionis p. 253-256 pauca e lectionibus a Nicola Rubeo acceptis codicum Vaticani qui ,inas hvs Ottononianus filii; et Palatini cor rexit. Sed vel sic editio mendis cadit, quomin emendatio multis locis ollarii culmini cessu in Aninaadversionum Volumne quinto p. 542-544, etiana pluriuiis locis ope codicum et M in editions t. I p. 316 327 uxore prelis cominissa. In nanc etiam magna par notamina Animadver-Sionum transiit Toxium Reifrianum addita versione gallica eleganti PiideIn, sed paulo lineriore fere repstivii Montis rius

p. 236-255, nisi io pro Ἐλπιδίω constanter Nεβρίδιον

posuit, id imo improdandum esse Supra monui. Cuius nisi a Reificio recedit, mentionem non feci.Ρauca correxit Co Detus.1 C t. I p. 286. 2 CL finem orationis XXXI p. 249 d. BOng uot a. 3 Cf. t. I p. 15.

308쪽

XXXVII XXXVI R)ΠΡΟΣ ΠΟΛΥΚΛΕΑ.

1. υτ με εἶναί τι δει το την συνήθειαν ἀνε- RII 316λον μον καὶ το εἰσιέναι σε παρ με καθ' κάστηνημέραν μετὰ μεσημβρίαν, παντί που δηλον υπὲρ δετο μη ζητεῖν του ἀνθρώπους, ὁθεν τουτο γέγονε, και πράγματα χειν εἰκάζοντας βουλομαι ποιῆσαι τὴν αἰτίαν φανεράν, αφ ἐγ μεν ου οἶμαι - m 317 νεῖσθαι κακός, αλλος δέ τις ἴσως οὐκ ἀγαθύς. 2. Λύγων μῖν γιγνομένων περ της γουλιανοοτου σοφωτάτου βασιλείας και θαυμαστὴν ἐκείνην εἶναί ο

309쪽

LIBANU ORATIO XXXVII μου λεγοντος και οῖα εἰκος ανδρος εἶναι τοιουτου,

δηλος μεν σθα ταυτα ου ηδέως ἀκούων, ἐν σχήματιδε ἐπαινουντος ἔψεγες μέγαν μεν αυτον ἐν ταῖς δωρεαῖς εἶναι λέγων, τούτου δε ἀπύδειξιν ποιούμενος τα τοι ευνούχοις παρ' αυτου δεδομένα ταυτα δε εἶναι κώμας και πολὐ περὶ αυτον εῖπετο λόγος και δες αὐτα των ουσον ἐν τη γ κεφάλαιον. βοέλου γαρ ἐκ του μεγέθους των δωρεῖν διαβάλλεσθαι του δεδωκότος τον τρόπον και τινας πονοίας κινεῖσθαι. νεγκα

i ταυτα μύλις μέν, νεγκα δ' ουν εἰδδες μέν, Δ ουκἀληθῆ ουδε ταυτα μέγιστα ν δέδωκεν, εἰς μάχην δε ἐπι τούτοις ἐμπίπτειν ου βουλύμενος. 3. τούτοις προσέθηκας της μητρος της ἐκείνου ον κόσμον, δν ἰατρω τινι δοθῆναι μισθον του θανατου της Ουσης a αυτ γυναικός. ταυτὶ γαρ ὀμνύντα λέγειν πιπίδιον. και προσῆν ἔπαινος πιπιδίου, υχ ν πιπίδιος ἐπαινεθη, αλλ' - ορκος πιστευθη ἐνταsθα ἀνεβύησα και την ψυχὴν πληγεις ω λύγω λλ' υ δες υκ ἐπορνεύετο νέος δεν, μνυ αν Ελπίδιος, ἔφην.20 και ταυτα εἶπον α Ῥωμαίων η βουλὴ και ὁ δημος, ῶς ἀπηγγέλλετο δεορ παρὰ των ἐκει χρύνον διατριψάντων πολύν, καὶ δε αντὶ παλλακῆς γένοιτο τα με αλλαBII 318 ἀνδρι σπουδαίω, τουτὶ δε ἀτυχουντι. ῆσαν δε ι

Aunn XXV 4 15 14 Helenae f. nun XX 1, 5 20 f. p. 49 1sq.

310쪽

MBANU ORATIO AD POLYCLEM 241 φάσκοντες αυτον καὶ μεχρι της τελευτὴς ἐνέχεσθαι τηνύσω. καὶ ουτ δη κατεχῶσθης π της ληθείας,

ωστε και αυτος μολόγεις παρά του των παρηδρευκότων αὐτω τοιαοτα ἀκηκοεναι. -ον ουν τοιοOτονατιμήν τε εἶναι φην γυναῖκα κύντα γενύμενον και ετο δύνασθαι κακος λεγειν τερον ἀφηρησθα τω βίω

ταοτ' εἶπον. u. - δέ με ἐβούλου σιγη δέχεσθαι τους κατὰ της ἱερῆς κεφαλης ἐκείνης λύγους και προδιδύναικαλον κἀγαθον βασιλέα και φίλον. 4 γὰρ δη μοι

φίλος και υκ αν ἀρνηθείην Ἀλλ' ο ταοτα τοι φί 10λοις φείλεται παρὰ των φίλων, αλλὰ βοήθεια προθυμία λύγος, ἐργα, μῖν δε ἐργου μεν ου παρῆν καιρός, λύγου δε ελεγον τοίνυν και ἀντέλεγον ἀγαθον κακο κακος γορευκύτος. i. γανάκτουν δε οὐ τω φίλος εἶναι μόνον, αλλὰ και η συκοφαντί' τις γὰρ 1ε Ἐλλήνων , βαρβάρων πιστεύσειεν αν, οὐχ ὁτι την γυναῖκα αυτος την αὐτοO, Ἀλλ' ὁλως τινὰ ανθρώπωναδίκως ἀπεκτεινεν ἀπέκτεινε λέγω τίνα μὲν ουν πατρίδος ἐστέρησεν τίνα γε χρημάτων ἄνθρωπος νθυσίαις τε καὶ εὐχαῖς και ὁμιλίαις δαιμύνω RII 31sνύκτας τε καὶ μερας διάγων και διὰ το μάντεων, αὐτοῖς συνδε τάς τε το νικῆν εν τοι πολέμοις ελ-