libanii opera

291쪽

LIBANI ORΑΤIO XXXV νων μεθ' ους εἰώθει λέγειν, ἀνεστηκέναι. 24. ἔτι τοίνυν οἱ νυν πρεσβύτεροι ήν τε σαν τερων νεί- τεροι και πλείονί γε ἐκείνων η σον μεις τούτων νεώτεροι. ἔρεσθε υν αυτούς, εἰ τ υμον ἐποίουν και οἴτε λεγον ἴτε ἀντέλεγον ἴτε προεπήδων καιτάχα εὐρήσετε πάντα ταοτα πεποιηκότας καὶ τούτοις

βλαβέντας μεν ουδέν, κερδάναντας δε α μέγιστα, καὶ τους εἰωθύτας κρατεῖν τεθορυβηκεν οἶδα δε οὐδετοις τρισι τούτοις τα των πάλαι νεωτέρων μιμοον-

10ται νυν προς αὐτοψ γεγηρακύτας, αἰσχύνην οὐτἐνεγκον και ψόγον, αλλὰ δόξαν τε καὶ παίνους καιτ της κείνων δυνάμεως εἶναι μη πύρρω.25. Παύσασθ' ουν εἰς αἰδ τε και ἐπιείκειαν τουτοαναφεροντες - μη δύνασθαι λέγειν γίγνεται, πει1 πολλάκις γε ανδρύς τινος ποντος νάγκης μῆς κατα

λευτήση τον βίον, τί δράσετε πρεσβείας δε τον Πλούτων δεήσεσθε πέμψαι εὐρο τον ανδρα δεησομένης,2 οπως γένοιντο περὶ των πραγμάτων λύγοι. ου γαρ δητω 'κείνου γε θανάτω γενήσεσθε ρήτορες οὐκοsνζοντος ἄμεινον ψασθαι του λέγειν κτησομένους δύναμιν η τεθνεῖτο ἐπιχειρειν, i ἀπορουντας ἀσχημονεῖν. εἰ δη τι με δύνασθαι λέγειν ἀναγκαῖον, ε τουτο δὲ δεῖται βιβλίων, βιβλίοις ὁμιλητέον μιν.

292쪽

τός, παιτε πόνον. και τί δεινον ἀποστάντας ηδο-

νης βλαβερῆς χρήσασθαι πύνοις συμφέρουσιν εἰ δετ τέλος του τέλους βέλτιον, βελτίων της δονης ὁ πύνος. βδ με τοῖς γεωργοῖς ἀργεῖν, αλλ' ανάγκη

θεῖναι τοις οὐσιν διον η το μηδε ἐπιβῆναι του σκάφους. εἰ ταυτα πύκτης ἐλογίζετο, πύτ αν νέγκατο οστέφανον ηδ ζην ἐξω λύγων δ' ἐν δικαστηρίοις σιωπη λύπην ου ἔχει ἀηδες συγγράμμασι δουναι τα0μματα. 4 34 ἐντεῖθεν τύκος οὐχ διστον; 27. Osτωτα μεν οὐ μῖν εἰς ἀηδίαν τελευτα, τα δε ηδηδοκοοντα εἰς δονήν, δονην η μόνη πρέπουσα ἐστιν ,ἀνδρί γε ς ἀληθος, ην ἔξεστι καλὴν προσειπεῖν. τί

γαρ εἴποι τις αν κάλλιον η εἰ καθ' απασαν την πόλιν

λύγος εἴ περ λύγου ρηθέντας καλος οsτω μεν ανκαὶ ἀλλήλοις εγώ τε και μεῖς δέως συνείημεν, ἐγώμεν εἰληφὼς χάριν, μεις δε δεδωκύτες, ω νυν γε 20 δυσχεραίνομεν αλλήλους, μεῖς μεν με τον ὐφ' μῖν ἀδικούμενον, ἐγὼ δε μῆς τους ἀδικοοντας ἐμέ.

21 δυσγεραίνομεν ῆτο μισουμεν, καὶ δια τουτο συνετάχθη αἰτιατικο. τε δὲ κεῖται τι δυσχεραίνει ἀντὶ του ἀλγεῖ συν- τακτέον δοτικὴ V

293쪽

LIBANU ORAΤIO XXXV 28. ἔνεσθε δη μεγάλοι και ἰσχυροὶ καὶ λαμπροὶ και τους εν ταις ἄλλαις πύλεσιν λικιώτας μον αἰδέσθητε τους τε νυν λαγῶς μὰς ὀνομάζοντας ἄλλο τι κάλλιον καλεῖν ἀναγκάσατε. καὶ τάχα γ' αν τις καιρου πρεσβείας κοντος ἐφ' υμῆς ελθοι τους μὲν πρεσβυτέρους ἀφιεὶς ς αν τινος δεομένους ἀναπαυ- σεως, μον δε τινας ἰέναι γράφων ς εἰσοίσοντας ἀπο της γνώμης ὁπόσα αν κεινοι τουτο μὰλλον αγορον ἀπασον και τοῖν κοσμήσειεν αὐτὴν πόλιν. 16 τουθ υμα μαλλον η πάντες μεν ἀθληταὶ τέρψει, οἶμαι, πάντες δε κυνηγέται, πάντες δε νίοχοι τουτ' εμοι τὰς πολλὰς τὰς νυν ἀθυμίας εκβαλεῖ της ψυχῆς. τουτο μόνον αν μοι γένοιτο προς τὰ παροντα φάρ

μακον.

294쪽

Oratio περὶ των φαρμάκω anno 386 conscripta )mia inanius, ut in Vita 243 sq. t. Ι 188, 18-191, 6,

cum aliis veneficiis tun cnamaeleontis cadavere sese fascina una esso professum nullum id aegre tuliss apud iuvenes Venementer UerituI , corporis fere nidus circumscripta mansit Parvus igitur numerias est codicum qui Diis ad nostram aetatem pervenit. Sunt autem ni decem:

1. nisi anus R VI 43 C saee. XI sol. 276. Vidst. I p. 104m in aetatis recentioris, ita paulo neglegentius scriptus est cf. p. 164). Contuli.

2. Monacensis gr. 483 lina Augustanus )saoc X fol. 167. Vide t. I p. 15 sq. Contuli. 3. Vaticanus Palatinus gr. 282 sa se. XIV fol. 236 ido p. 20 sq. Contuli. 4. Cneltenna mensis 10618 asio XVII XVIII sol. 46a Leonardo Adam e Palatino transcriptus Et lectionidus nonnullis dies Vaticani, qui fuit at gr. 1, in margine positis alma version latina sol. 48 6 49 auctus. Videt I p. 282 sq. nSpexi.

t I p. 24 sq. Allatius in margine eius sectiones varias Palatini et Vaticani 1 adnotavit. Contuli.1 Oratio XXXIV editionis Reificianae LII p. 296 30 in huius editionis torno II p. 94-50 reposita est. nou. I 188 4 sq. s. Sisvorsium p. 170.

295쪽

LIBANI ORΑΤΙ XXXuIT. Neapolitanus II E 1 7 saec. XIV fol. 182. Vidst. I p. 211 sq. st 392.8. Vaticanus gr. 1 - a saec. XV fol. 50'. Video I p. 209 sq. llatius in mamn lectiones codicis Baruerint posuit. Contuli.9. Vindo donensis phil. r. XCUI V saec. XII fol. 205 id i Up. 35sq. Contuli. 10. arisinus Suppl. 656 saec. XV fol. 161. Vido I p. 234. Qui sidem sunt atque codices quinus o ratio κατὰ κα-ρίου altera p. 444m tradita est, nisi iod aistius deeste1usque loco arisinus exstat. Nemi necessitudinis vinculum a codices inter se coniuncti sunt, impar est illi quod stemnate ad illam orationsm p. 45 delineat illustrandum duxi, nisi io Parisinium ex eodem vi Vindobonensis fonto fluxisso addendum est. Sed noc codico careri posse ex iis quae de pretio eius .es p. 234 disputavi, intollogos. Idsi in Neapolitanum cadae In excerptis nullum locum inveni. Oratio primim e codice Marc1ano a. Antonio Bon-gi Ovanni Bono Venetiis anno 1754 p. 166-175

cum plurimis mendis edita est, tomina unum p. 28, 1)postea do lectione codicum alatini et arborini a Nicolao Rubeo ceritor actus ipse in Animadversioni diis seditionisiiniectis p. 254 multa Reis kius Animadversionum volumine V p. 559-563 divinando, etiam liu a adlatuito Odice Augustano in oditione ab uxore prelis commissa t. Πp. 307-315 sustulit. In nanc etiam plurima notae Ani

296쪽

1., μεν μεγίστη μοι λύπη τὰ κατὰ της ἐμῆς R II 307

ψυχῆς τε και σώματος ἀνθρώποις γύησι μεμηχανημενα τε και τετελεσμένα, ο μικρον δε εἰς ἀθυμίαν οὐδετ της ἐπιβουλὴ ἐγνωσμένης καὶ πάσης δε εἰπειν της πύλεως δεδεγμένης τον περ του κακουργήματος λύγον συντυγχάνειν μεν μῖν τινας ου ὀλίγους εἶναι δο- κοοντας φίλους, τούτων δε του με μηδε ἀξιοῖ τι περ του πράγματος - λεγειν ἀκουειν, τους II 308δ osτως ἀηδος, στε ἐγγὐς κείνων εἶναι. l. καίτοι ο

- codex Cnisianus A - Μοnacensis gr. 483 Augustanus P - alatinus gr. 282 - Marcianus append. XCI 2 - Derinus II 41 Vaticanus gr. 1 - Vindobonongis nil.-XCIII os t. I 189, 18 sq.

297쪽

MBANI ORATIO XXXVI δίκαιον γε ν αυτούς, ει γε λέγειν βουλομένους

ἐπεῖχον, τουτ γε ἀπειθεῖν μοι και κεχρῆσθαι πῆσιν οἷς περὶ τοιοῖτον αξιον ἀλλ' οὐτοι μεν αυτοῖς ἀκολουθοῖσιν, ω νέοι, τοιο0τοι δεικνύμενοι, μὰς δ αν τις εἰκότως ἐπαινέσειε και η οργης ν επὶ τοι πεπραγμένοις σχήκατε, και του χαλεπαίνειν, τι μη τον

δεδρακότα στε δοκειτε γάρ μοι μηδ' αν δικαστήριον ἀναμεῖναι και κρίσιν, αλλ' ἀντὶ γραφης ταῖς χερσιν

απαντες χρήσασθαι. I. υκ ἔχων δε ἀποσείσασθαι ταi δεσμὰ και κατὰ το0το στένων και το τεθνάναι προτο αν ποιοέμενος δέδοικα κεῖνο μη των στερέντινες ἐσομένων ἀνθρώπων των μεν γὰρ νον οὐδένα τἀμὰ ἀγνοεῖν πολαμβάνω, γύητας και φάρμακα και

χαμαιλέοντας ἀκούοντες τιμωρουμένων ἀ- ων παθον, ὐπ' εμο νομίσωσι ταῖτα ἀνθρώπων εἶναι παραβαινύντων με νύμους, εἰκος δέ τι παθόντων περ αυτον ἀγανακτούντων. δει η με διαλεχθηναι περ ἐμαυτοΡκαι στις ἐγὼ προς καστον των ἐθνον των ἐν RI 30 τη πύλει. οἴτω γὰρ αν φανείην οὐ δίκην δεδω-

, κώς, ἀλλ' δικημένος. 4. Ἐν τίσι δη με προσήκει ζητησαι τον τοOτο ἐργασάμενον ἐν τοι πολλοις καὶ τω δημω και i ην ἐν ταῖς χερσὶν ὁ βίος αλλ' οsτω γε προσενηνεγμαι

τούτοις, στε τοι μεν ἀμείνων πατρος τοι δε παι-

298쪽

UBANI O ΤIO DE VENEFICIIS 229δων τοις δε δελφῖν γεγένημαι μερύτητί τε τρ κανεκάστην μέραν καὶ βοηθείαις πολλαῖς α μεγάλους αὐτοῖς κινδύνους λελύκασιν. ἰσον τε ν ἐν ταῖς βα- ρει αις ταύταις εἰσπράξεσι βον τε κώ αγανακτήσει γενέσθαι, παρ' ἐμο γεγένηται πληγαί τε ἰσχυροτερων

εις ἀσθενεστέρους κεκώλυνται μισθωσαμένων τε ἀγνω - μοσύναι κατὰ των αυτοὐς μεμισθωκότων, στ ε τω τούτων τι τοιουτον τετολμηται κατὰ της ἐμῆς κεφαλης,

ηδίκημαι. i. δίκημαι δε κά ε των τις ἐν τω βουλεύειν ντων ἐπὶ τοῖτο κε τίς γαρ των πάντων 10 οὐκ οἶδεν οιά μοι παρὰ πάντα τον χρύνον περ τησδε της βουλῆς τὰ μεν είρηται, τὰ δε πέπρακται προς

τους το θνος αγοντας, προς τους πλείοσιν θνεσιν ἐφεστηκύτας, προς πάρχων δυνάμεις, προ αυτοὐς τοὐς πάντων κυρίους τον συνεχ δε τουτον πολεμον ετίς αγνοεῖ προς τοὐς ἐν ἀρχαῖς γεγενημένους περτης βουλης πολεμούμενον; οῖ τά τε ἀγαθὰ τὰ αυτης

σφων αυτον γοονται κακά, τὰ κακὰ δε ἀγαθὰ καιγενύμενοι στρατοπεδον βάλλουσιν, ἄπτονται, κακῖς νυν με λέγουσι, νυν δε ποιοOσι καίτοι τὰ II 310 πολλὰ τον ταύτης χοντες, τ δε οπως, νυν οὐ καιρος 1 λέγειν, τι μη πάντα, ἀγανακτοOσιν. i. ἴτοι τί τον πάντων οὐκ ἐκίνησαν τον με ἀποστησαί με βουλύ-

299쪽

230 Ι,IBAN ORΑΤIO XXXVI μενοι, ποιησαι δὲ της εαυτον μερίδος ξαρχον καιηγεμύνα καὶ πάντα τα τοιαυτα σεσθαι λέγοντες και δ πολλάκις εἰρήκασιν, ου σιωπήσομαι προσετίθεσαν γαρ, τι δη και προσκυνήσουσιν ου μην ἐμέ γε ταυτα λιπεῖν την τάξιν ἀνέπεισεν, ἀλλ' αἰδούμενος τους ἐμαυτο προγύνους μένειν δειν ἐπι των αυτον ψήθην τηρον με τοῖς αρξασι τα παρὰ του νέμου καὶ των δικαίων τιμον ου ἀποστερον εινα δε δίκαιος περ τὴν βουλὴν ἀξιον, στε τί μοι τοιουτον ἐγκα- 10 λειν οὐδ' οὐτοι δύναιντ αν. . οἶμαι δε οὐδ' αὐτον συνδίκων οὐδένα μοι μέμψασθαί τι τοιουτον, δι

δικαίως αν ἐπὶ ταύτην λθε την δίκην πρός τε γαρ τοὐς αρχοντας αεὶ τα βελτίω περὶ αυτον εἰρηκος φανησομαι και στις λέγοι κακος, ἐμαχεσάμην γλώττηi M, οὐδενbς οὐδεν πώποτε ἐνεκάλεσα μη τηρειν τον

νύμον τοις τε συνδίκων δεομένοις Ουδεπώποτε παρ-

ηνεσα οὐ μὲν φυγεῖν, οὐ δε αυτον προβαλεσθαι, τοὐς μὲν οὐδεν εἶναι λέγων, οὐ δε πάντα δυνασθαι. Π411 εν δὲ ταῖς προσρήσεσιν εἴ μέ τις φθάσειεν, ε ἀδικεῖν γούμην ἔν τε ταῖς ἀσθενείαις τὰ μεν αυτος ως αυτοὐς ειν, τὰ δ' ἔπεμπον τοὐς εἰσομένους, οὐ τύχης αυτοῖς εἴη τὰ σώματα. 8 αεν Ἀλλ' υμον τινι τοῖτο σεβήθη τον νέων; εἰσι μέν τινες, ις ἀσελγος ου ὀλίγα πέπρακται προς

300쪽

LIBANI ORΑΤIO DE VENEFICIIS 231ἐμὲ τὰ δεύτερα τη φύσει πρύτερα ποιεῖν ἀξιοsσιν. οὐ

μὴν ζητησά γε τούτου δίκην οὐδ' ἔλαβον λαβδεν ανφαδίως, εἴπερ ἐβουλύμην, ἀλλ' ἀφεὶς αυτοὐ μαίνεσθαιτης μανίας νειχύμην ουτε αἰτιώμενος οὐκ εἰσιοντας Ουθμοπότε δόξειεν εἰσελθεῖν ἀπωθον, ο εἴτε εὐήθειαν εἶτε ἀναισθησίαν ἐτε φιλανθρωπίαν βούλεταί τις καλεῖν, ου διοίσομαι - τοίνυν ουτ νοσουντας περιεῖδον ουτε εἰς ταραχὴν ἐμπεσύντας πο-ων δέως τοῖς τηλικούτοις ἐπηρεαζόντων ο - του στρατιώτου προσηγορία μέγα προς βριν φύδιον ἐν τοίνυν τούτοις οἐφροντισα, προὐθυμήθην, Ἀμυνα. ἐπήρκεσα, χειρος βαρείας ἐξειλύμην. τά γε μην περὶ μισθο τίς

των πάντων οὐκ ἐθαύμασε πλην των διδασκάλων οἷς οὐμις νύμος ἐγένετο ζημία ταὐτα και παρ' ἐκείνοις των νέων ἀξιούντων χειν τὰ δέ ἐστι τί βουληθείς ετις εδωκεν, οὐκ ἐθελήσας οὐκ εδωκε καὶ πολλοστονδη μέρος οἱ βουλύμενοι το δ' οὐκ ἐθέλον πολύ ποιεῖ δὲ τὴν ἀτέλειαν τω πένητι μὲν η πενία τω πλου-τοοντι δε ὁ πλοsτος. Jτ γαρ ἔνι πολλά, φοιτον ὴγεῖται χαρίζεσθαι οὐδ αν εις ἐφίκοιτο της ἐμης να312

εἰς μα κηδεμονίας και δικαιοσύνης. ἰστ' εἰ τοὐτο, το νον παρ' μῖν τισιν εὐρίσκεται, σαφέστατα αν- θρώπων δίκημαι χρηστοις οὐ χρηστὰ κεκομισμένος. 10. Ἐτι τοίνυν προσήκει με φανηναι καὶ περὶ τους