libanii opera

421쪽

LIBANI ORATIO MUCodicum vere murisiani, arisini 3017, utinensis, Ottoboniani Monacensis 113, Urdinatis 125, arisini Suppl.

656 cum tale ess pretium demonstraverim, ut nullo detrimento . apparatu critico aDesse possint, in lectioninus

codicum APLI MV40ddendis fere acquievi. Unum locum Macarius Cnoso cepnatus fol. 90 eXcorpSit, queIn cum της προς μαθητὰς μιλίας δευτερας 1nscripsit aevii atoae in oratione antecedenti' de argumento plane se caecutire pridi illi. Oratio primum suetiis anno 1754 a Bongio vannio p. 250-252 s codico Misi lici iuris facta est. Cuius oditionis vitia alia sis hius Animadversionum, qua die quinto mensis septemuris anni 1762 se adsolvisse suD- Scripsit , Volumine cimini p. 583 et 84 divinando, alia Ops codicum A et o sanavit in editione quam uxor prelis commisit t. II p. 432-434. In anc etiam notas

Animadversionum tranSterrent. Unum locum cori exit Co Detus.1 eLLI p. 351.2 es. p. 335.

422쪽

XLIV.

1. Tπεσχύμην παινέσεσθαι τον χθε τὰ λεγ6 RII 432μενά μοι τιμήσαντα - ρήματι. και πριν δ ῆν εἰδέναι, την πύσχεσιν ποιησάμην ς, εἰ και νεώτερος εἴη τουτο ποιήσων Ἀπειτα ἀνηρ ἀνεφαίνετο και οὐτος ἐν τη Ἀθηναίων σθητι. και ν ἐν κερδει το τοιουδε εἶναι το ρῆμα. Aι τοίνυν πύμενος ου ψευσομαια πεσχύμην. 2. υλλα προτον με υμῆς διδάξω ο εκ II 433Καριας Ἀθήναζε τουδε πλουν ον πλευσεν ἐπι κτήσει ο

423쪽

LIBAM ORAΤIO XLIV σοφίας ντων με των μέγα εἶναι λεγύντων τοὐς νύμους, οντων δε των μνούντων τον εὐοπλοις βίον.τω δε το κάλλος αρα των λόγων μαλλον ἐδόκει στίλβει δμφαλου τε ἀσπίδος χρυσίου τε του παρὰ των νόμων ηκων δε ἐφ' ὁπερ κεν δρα λύγοι με ἐν ὴμέραις, λύγοι δε εν νυξί. μάχας δεδεῖ χαίρειν καὶ μαχομενους λέει και τούτων γε αυτον μαλλον σοι νίκαις ἐφιλοτιμοῖντο Μουσων τε ἀλλοτρίαις και πύλ- λωνος Μουσηγέτου 3 τ δε υδεμία συμβολὴ τὰς i χειρας ἐπι ρύπαλον ὴ ξίφος ἀπ των βίβλων μετήνεγκεν α δε ησαν πολλαὶ πολλον, ἐπει οὐδε των ημετέρων, ως αὐτις φησεν, μέλει καί ποτε ὁ μεν προς του διδασκαλείου ταῖς θύραις ἀνεγίνωσκε καθη- μενος, τον δε διδάσκαλον, και γὰρ ν ὁ ἀγγείλας,1 θυμου τε τουτο και ργης ἐνέπλησε, καὶ το πρῆγμα οὐκ ἀκίνδυνον, δὐ δε μως ὁ κίνδυνος, εἰ ποιοῖντα ἀμείνω τὴν ψυχὴν δεήσει τι και παθεῖν. A. ἐπει RII 13 δ ηδ ρήτωρ τε η καὶ οἱος πόνους καὶ ποιεῖν καὶ διδύναι, λευθερίας ἐπιθυμία φεύγει με τούσδε 2 του πύνους θεάτροις δε διαγέγονε χρώμενος καιαὐτω μυρία μεν ἐν Φοινίκων ἐπεδείχθη πόλεσι, πολλὰ δε ἐν Παλαιστίνης στεσιν. - δὴ και πολίτης μέ

424쪽

UB MORATIO IN USΤAΤΗIUM CARE 355τερος ἐφεστδες δυνάμεσιν γάπησέ τε υτιν και κατεῖδεν κριβος καὶ οπως καρπώσεται τους λύγους ἐποίησε πρεποντα τω γένει δρον Μουσον γα Περσεὐ ὁμοπάτριος δελφύς, ἐξ ουπερ υτοι.

ερχεσθαι της τέχνης, εἰ και μήπω τυγχάνετε λέγοντος ἀκηκούτες. ἐκ γαρ δη της κροάσεως ωράκατε τον

ρήτορα Osτω πῆν το λεγόμενον του προσήκοντος

ὴξίου εἰκις τοίνυν αυτον και ποταν ἐργάζηται λόγον, του προσήκοντος τυγχάνειν φεύγοντά τε α χρὴ καὶ 10 διώκοντα α προσήκει λύγων δε δύνθμιν ἐσχηκως ἐπιεικεία κεκοσμηκε την ψυχὴν ὀργης τε τι πλεῖστον απέχων ργὰς αν ετέρων ἐνέγκαι ευ μάλα φωνή τε

αὐτω πραοτέρα τύ τε πρόσωπον εν μειδιάματος μέτρω συνουσίαι τε αἱ πρῖται φιλίας ἀπεργαζύμεναι. 4τω is γαρ ἐγγύς τε ελθοι και κατασταίη πλησίον και μικρὰ διαλεχθείη, τουτον εὐθὐς λαβέ τε καὶ χει.

425쪽

XLV. Oratio vel potius scriptio προς τον βασιλέα περὶ των δεσμωτω anno 386 vel paulo post Ladan eodosiuinscripta qua videndum esse monstrat Libanius scisos scustodia reorum at imperator die 30 m. Decembris anni380 latae Cod. neod. I 3, 6 pariam ratio abeatur

omninoῬ1 ut carcerem cura agatur monet, corporis fero finitriis arcumscripta mansit Param initur numeros est codicum suistus ad nostram aetatem pervenae Sunt autem

1. Unisi anus R VI 43 - C saee. XIV fol. 302. Videt I p. 10 sq. et Supra p. 164. Contuli. 2. a timius 471 a saec. XIV M. 259'. idot. I p. 41sq. et supra p. 251. Contulit meum in usum Staium Teliacus.

3. Monacensis gr. 483 olim Augustanus A)sa oc X fol. 196 Vide t. I p. 15 sq. Contuli. 4. Vaticanus a latinus gr. 282 saso. XIV fol. 143. Manu secunda o codice IIctinat volavio simillimo conectus est Vide t. I p. 20 sq. et supra p. 82. Contuli.1 Nam legem a neodosio XIII Kal. Iun. huius anni latam Cod. Τheod. XV 5,2 valuisse o vectis orationi p. 369,4 sq.η τε γαρ δείλη καθαρὰ τουδε του φόβου η τε ἀνάγκη της θέας ημερων τινῶν ἐστιν, ἀλλ' υχ πάση se saltiar, ut nequo GotnOsredo heodosium hane legem eae sarie ad Goan orationent sanosse conicienti nemas Sieversio p. 203 orationem post annum385 scriptam dicenti adstipulari possim . Tempori io statui etiam convenit, maod nonnulla quae adnotavi ad orationem contra Tisameniam ipso anno 386 cf. p. 63 scriptam proxime

accedunt.

426쪽

Hos codicos ad untina redire arcnewpum lacuna Omnium communis p. 70,17 docet. Hi quoqiis duae

distinguuntur familiae iiamin altera, codice , prior reliquis codiciDus continetur. Qui qua ratione inter Se coniuncti sint, stemina p. 45 propositum ostendit, nisi quod neuennaniensis deest, I ver eiusdem I sapiae est atque N . Unum locum Macarit1 Cnrysocopn aliis Dexcerpsit orati primum ex apograpno codicis Augustarii' partiΠi diligenter a lianimem faeto a Iaco domo inofredo Got)Coloniae Allobrogum anno 16 31 unlici iuris facta est in editione quae titulum nabet Libani Sophistae seu oratoris Antiooheni orationes 1 amor nunc primum duae Deo, Gothostedo. Quibus propter argumenti similitudines adiuncta est cinia iam antea edita, Coloniae Allobrogum M. DCXXXI p. 50-72 forina quidem mendosa

et iiii versione latina naud raro falsa sed cum Onimentari doctissimo eo renenso Notis p. 17-24. M Cuius 1 Cf. p. 251.2 Cf. t. I p. 351.3 Cf. i. I p. 19 o supra P. 84. 4 Ropetita est ita ut notae textui subiectae sint in Iacobi Gothostedi operibus iuridies minori, s Lugduni Batavorum anno 1733 foras dati p. 398-414. Emaidem editionem principem adni Dui.

427쪽

LIBANI ORATIO XLVs titionis vitia multa sis hius Animadversionum Olumine qui ni p. 475 - 483 divinando sanavit, plura opesiodidis Augustani in editione ab uxore paulo p peranti 'IS, ut facere consueverat, prelis coonissa t. I p. 435 - 462. In hanc notae Gothoire si es pars Animadversionum'

transieriint.

Nonnulla intonis et obstus oraeXerrent.

428쪽

XLV.

1. ἰ μεν απαν Ο προσηκον ἡ περὶ τοὐςRII 439 δεσμώτας, παρὰ των τὰς ἀρχὰς χύντων ἐφυλάττετο, βασιλε0 τοις μεν α συνέχαιρον σοι δε υκ αν εηνώχλουν ἐπεὶ δε οἱ μεν κακοὶ περὶ τουτὶ γεγένηνταιτο μέρος, λέγει δε οὐδε προ σε περὶ τούτων ουδεὶς των ἐτε ἀγνοουσιν ἀδικουντων εἴτε εἰδύτες σιωπῖσιν, τι τε α περὶ ταυτα γίγνηται δυσσεβές, οὐκ ἔστι μὴ συνδιαβάλλεσθαι την βασιλείαν, ὁ την σην πρα- 10

ύτητα θαυμάζων γω καὶ μα χάριν τὴν μεγίστην

429쪽

αμαρτανύμενον.

2. Οἶσθα μὲν ουν, ω βασιλευ, το0τό γε δίκαιον δ το τους μὲν ἀξίους θανάτου θνήσκειν, τους δε μη ζην τε και περιεῖναι, καίτοι γε δι περβολὴν φιλανθρωπίας δη τινὶ καὶ τούτων ην δωκας, ἀλλ' ἔστω κύρια τα παρὰ των παλαιον νύμων. ταοτα δέ ἐστιν ἀποθνήσκειν μεν ω τι τοιουτο τετολμηται, ην δε ς οὐδὲν τηλικοfτον δίκηκε το δὲ τετολμηκέναι καὶ τοR II 440 δικηκέναι τί ποτέ εστι το ἐξεληλέγχθαι. - τό γε προ λέγχων ἀποθανειν ουδὲν τερύν ἐστιν η δι-κησθαι και γαρ ε τω πέπρακται μὲν αξιον θανάτου, τουτὶ συγκέκρυπται, τοOτον ὁ κτείνας αδικεῖ τὴν τιμωρίαν προ της πίστεως λαβών. a. bθι τοίνυν σοι, φονέας ὁντας τους ἐπὶ τ εθνη πεμπομένους αρχοντας, βασιλεO. τίνα τρύπο- πολλαὶ μεν ὀργαὶ πολλὰς ποιουσι μέμψεις, αν θυμωθη τις ευθὐ παρὰ τ0ναρχοντα τρέχει καί φησιν βρίσθαι και πεπονθέναι κακος, ὁ δ εαυτον μὲν ου την γυναῖκα δέ, 2 τούτων μεν ουδέτερον, τους παῖδας δέ, καὶ ρήματαπλάττουσι και πληγὰς και καταρρήξαντές τι της ἐσθητος ἐκείνω και τοῆτο προσέθεσαν. ὁ δὲ ρνούμενος τε καὶ σεσυκοφαντη σθαι λέγων καὶ μεμνημένος γραφῆς ει καὶ νύμων πέμπεται δεθησύμενος καὶ ταυτα ἐν ἐγγυη-

430쪽

ἀσθενέστεροι παρὰ τῖν δυνατωτερων, καὶ ις υκ ενιχρήματα, παρὰ των εὐπ0ρούντων, και ι πολλοὶ παρὰτων λίγων ο τὰς αἰτίας τὰς παρὰ σφον πλεον εχειν

ἀξιοOσιν ποδείξεων. Ἀαοτα παρὰ των ἐν τω μεγιστω συνεδρίω ταυτα παρὰ των αλλων βουλον, ταυτα παρὰ

των τὰς ευφημίας μῖν ἐγκεχειρισμένων κατὰ τον ἐν ταῖς χειροτεχνίαις, ταυτα παρὰ τον εν RII 442

ταῖς ἀρχαῖς πηρετούντων κατὰ τον υ πάντα αὐτοῖς χαριζομένων. i. δεσποτον δε μύτης πλείστω χρηται

τούτω καθ ἐκάστην μέραν, ἐπεὶ ράδιον ησαι τον θῆναγκασμένον - του νύμου καν ἀδικηται σιγctν. ἐνταοθά που θετέον καὶ τους περὶ τὴν γην πονοοντας τοι κεκτημένοις τὴν γην, πεὶ καὶ τούτοις τινὲς ἴσα και οἰκέταις κέχρηνται, κανθη τὰς πλεονεξας ἐπαι- νοσιν κείνων τὰς καθ' εαυτον, λίγαι συλλαβαί, και 15 στρατιώτης αμα ἀλυσεσιν ἐπὶ τον ἀγρον, καὶRII 443 δεδεμένους το οἴκημα δέχεται. 6. βούλει με μνησθηναι και τον αἰτίαν λαμβανόντων φονεύειν τους ὁδοιπόρους , οὐκοον ουτοι μὲν δέ Τ τρεῖς, δομεν δε και τρις τοσούτους εἶναι και δέκα και πλείους παρ' οἷς δε τεο