libanii opera

431쪽

362 LIBANI ORATIO XLV επιον η φαγον ὴ ἐκοιμθησαν, ελκονται τριπλάσιοι πολλάκις των ἐν ταις αἰτίαις δντων οὐδεν εἰδοτες των ἐγκεκλημένων ἰ τι μηδεν εἰργάσθαι δεινον ἐκείνοις των πεπραγμένων ου μετεσχηκύτες. 7. Οἴτοι πάντες ν ἐμνήσθην, ω βασιλεΘ, καί τινες ξω τούτων καθ' ἔτερους κοντες ἐκεῖσε τρύπους ζωσι τον ἐν δεσμοῖς βίον οἱ δ' αυτοὐς παραδεδω- κύτες ἐν εὐωχίαις εἰσt, μαλλον δε ἐν πασιν δονον εἴδεσιν, εἰς την Λάφνην ἀναβαίνοντες, εἰς γροὐς 1 ἐλαύνοντες, ἐπ' αλλας ἰύντες πόλεις π νυμφίων καλουμενοι γηπι νησύμενοι. θάλατταν φύμενοι. RII 444 των δε δι αὐτοὐς δεθέντων των με ἐπελάθοντο,των δε οὐ φροντίζουσιν οἱ δικαστα δε οἱ βέλτιστοι οἱ τον δεσμον αὐτοῖς ον ἐβούλοντο δεδωκότες και 1 περ πλείονος την προς ἐκείνους χάριν της του δικαίου

μοίρας πεποιημένοι Ουτε ἀγανακτοῖσιν οsτε καλοῖσινομε ἐπιτιμοσιν υτε τι ταυτα ἐρωτῖσιν Ουδ' ς

περ ἀσεβοῖς του πράγματος διαλέγονται οὐδ' ς ουκαν ἐπὶ πλέον δύναιντο τα τοιαυτα ἀνέχεσθαι, λέγουσιν. εὐ8. εἶτα μεστον μὲν σωμάτων το δεσμωτήριον ἐξιόντος μεν οὐδενος η κομιδη γε λίγων εἰσιύντων δε πολλον.καὶ γίγνεται διπλουν το κακον αὐτω τε τω δεδέσθαι και τω ἴτως. οὐδε γαρ οsθ' υπνου λαχεῖν ἔστιν

432쪽

ακριβος ουδε γὰρ ' κεῖσθαι κατακλιθέντας, ἀλλ' αW4455σον ἐστοσιν εστιν αυτου μεταλαβεῖν, τοσουτον

εχουσι.

9 Πόθεν τοίνυν τούτοις τροφή την μὲν γὰρ

εν τοις λέβησι φακην καὶ τὰ λίγα λάχανα και εἴ τι τούτοις προσεστιν, ἐλάττω ταῖτα πολ του δεοντος εἶναί φασιν ανάγκη δη γυναικας και ἀδελφὰς και θυγατέρας, αἷς ν ὴ τροφὴ παρὰ των ουπω καθειργμένων, αυτὰς εἶναι τὰς κείνους τρεφούσας πύθεν, βασιλεB τω δεσμω μεν γὰρ κείνων ου εστιν αὐτὰς οευπορωτέρας γεγονεναι λείπεται δη τὰς μεν ἀμορφους γηρα κατεχομένας προσαιτειν, ἐν αἷς δέ τι και ρας, πάντα ἀνεχεσθαι ταυτ οὐ τοι δεδεμένοις του δε- σμο πικρότερα δει γὰρ αυτοὐ δήπου και ἐρωτὰ καιδιδάσκεσθαι, πόθεν αυτοις ταῖτα ερχεται. 1510. α ου ταῖτά γε μύνον, αλλὰ και σα δειπα ἐκάστου γενέσθαι--της θύρας κυρίω, λυχνον μεν εν πὰσι παρεχομένω, του μικρου δὲ ἐλαίου αI1446 τούτου μέγαν ἀπαιτουντι μισθόν. ὁ δε υ θεὶς δι' ἀπορίαν υθές ἐστιν ν πληγαῖς, καν λεγη τυπτόμενος ' soἐμοί, μαρχων του τε δεσμωτηρίου τούτου καὶ των ἐν αυτ κειμένων, πλην του δε του σῶμα -

433쪽

LIBANI ORΑΤIO XIJ πόθεν ν ουν ἀμειψαίμην τον λύχνον, εἰ μήτ'απι της γης ἀργύριον χοιμ' αν ἀνασπάσαι μη ἐστιν ὁ εἰσοίσων ταυτα εἰπὼν ακούεC δια τίου καλεῖς δια τονδε των ξιόντων γυναικαε δευρο των ἐπι φιλανθρωπία φιλοτιμουμένων,ειτ αυτης προς τα γύνατα προσπεσὼν πείθεις προσαιτουσαν ἀγείρειν τί σοι τουτὶ δε ὁ μεν τις RII 44 ἐδυνήθη ὁ ου παρ' οτου δε υκ ἔνι λαβεῖν,

αρκεῖ μαστιγῖσαι.

10 11. ακρύεις, δε βασιλευ πολλὰ αγαθά σοι γένοιτοδια την γαν χρηστότητα, και ἔγωγε, ' ονυία καὶ πάντας τους θεούς, τουτ 6ψεσθαι προσεδόκων. αλλ' ὁντων δεινον των εἰρημένων νι τι μεῖζον, εἰ μεῖζονων ἔφην το τεθνάναι θνήσκουσι γαρ, ο βασιλευ, 15 θνήσκουσι τοι τε αλλοις κακοῖς και μεγίστω δη, στενοχωρία, μυρίοι και ο μεν φύλαξ ἐμήνυσεν, ὁ δ' αρχων ουδεν τῆ ψυχη αδδε θάπτειν πέτρεψε τω

δ' τιαμένω τὴν ἀρχην Ουδεις φοβος, αλλ' οὐδὲ εἰ

τέθνηκεν, οἶδεν ἀποθνήσκουσι δε ἐν τούτοις δουλοίεο τε ἐν ἴσω κά ἐλεύθεροι, οἱ μεν οὐδὲν δικηκύτες, οἱ δ' ου αξια θανατου. οἱ θεοὶ δὲ ταυτα ἴσασιν τε αλλοι και ὁ πάντα φορων Ἐλιος. οις υκ αν φαίης τὰ τοιαῖτα ἀρέσκειν αντ δε των ἀπιύντων ἐστι τυπρος το δεσμον ἀγύμενον η υκ ελαττον η και πλέον.

434쪽

12 Ουκουν δεινύν, εἰ μέν τις ἐν ἀγορὰ μαχομενος η ἄρχων χειρον η και αμυνύμενος κτείναι τινά, πάντας

ἀγανακτεῖν και βοὰν και ταὐτα ποιεῖν τοις του H 448 τεθνεοτος οἰκείοις και τους ου προσήκοντας, πο δὲ των αρχύντων δια των δεσμωτηρίων τοσούτων ἀπολλυμένων πράως χειν σε δοκειν ουδε γαρ ἐκεῖνο γ' εἰπών τις ευ λέγειν α δόξειεν ως ουδεν τούτων εἰδείης. ἀπαιτη γαρ π της βασιλείας, ω βασιλευ, το πάντα ἐπίστασθαι. καὶ τους φονέας τουτους πάλαι χρην τούτων των θανάτων πεσχηκέναι δίκην, ἀλλ' εἰ και η 1οπρύτερον νυν γέ τις ἐπιστροφη γενέσθω. 13. και τι δεινόν, φησί τις, εἴ τις ἀνδροφόνος ων και π ταύτης ἐμπεσὼν εἰς το οἰκημα της αἰτιας εἶτα υτ τέθνηκεν ἐγω δετον τουτο λέγοντα ἐροίμην αὐηθέως, εἰ σοι τοsτονἈοτεθνασι τον τρέπον των ἀνθρώπους ἀπεκτονότων εἰσίν. εἰ δε και ψευδεῖς αἰτίαι και ρημά τι και μικρον

ηδη τινὰς ἀργύριον δησε, προυβη δε ὁ δεσμος εἰς

θάνατον τι δει λέγειν τους τ μέγιστα δικηκύτας κατὰ των η οὐδε η μικρά εἰ γὰρ δη και σφοδρα ah τοις ἐκεινα δεδρακόσι προσηκων ν ὁ θάνατος, ἀλλα

τούτοις γε υκ ἐχρην ουτ μακρον ποιειν τον δεσμύν, ωστ αυτοῖς το κακbν εἰς θάνατον τελευτὰν 14. εἴποιδ αν τις καὶ περ αυτον ἐκείνων λόγον, οἶμαι, δίκαιον,11 nue III 1

435쪽

οτι εἰ μὲν ἀνεξέταστοι τεθνῆσιν, δίκηνται κρίσεως υτετυχηκύτες, εἰ δε ἐξεληλεγμένοι, πάλιν δικηνται του περὶ τον θάνατον ἀπεστερημένοι τάχους τί γάρ με

κατατήκεις, εἴποι αν, ου τουτο του νόμου λέγον -

R II 44 τος τί δὲ κατ ολίγον ἀναλίσκεις, στε απι μόνων των στον καὶ του δέρματος πελ- θειν τὴν ψυχήν, ου τοιαύτης ἐκ των γραμμά των ἐπικειμένης της δίκης 15. τί δ' αν ἀποκριναίμεθα ταῖς των επὶ μαρτυρία δεθέντων γυναιξὶ προi της κρίσεως αυταῖς των ανδρον οἰχομένων ους χρηνῆμερων 0λίγων οἴκοι πάλιν εἶναι φράσαντας τι

εἶχον ἔτι τοίνυν των Ουτως ἀπιόντων δεσμωτον τοις ἔτι ζοσι συμβαίνει καὶ λυπεισθαι καὶ χαίρειν, λυπει- σθαι με τεθνεῖτο συνήθους, χαίρειν δε κληρονο- 1 μουσι του τύπου. πει ου πολυ στερον κεν τερος ὁ τον ἐκείνου καθέξων.16. Καὶ πῖς ταυταχυ περιεώρας, ἐρηση, δέοναU450 ἐπιτιμὰν τε τοις αρχουσι καὶ ταυτα

νυνὶ λέγεις λέγειν καὶ μηδε βουλομένοις ραθυ-r μεῖν ἐπιτρέπειν καὶ τίς ου οιδεν, σα καὶ ὁσάκις εχηταί μοι προ αυτους περὶ τον ἐν δε- φθειρομένων, ως ἀσεβοιέν τε ταύτη καὶ τοις της πολιτείας ου ἐμμένοιεν οροις οὐδὲ μὰλλον αν ἐτέρους δικαίως κολάζοιεν φ διδοῖεν αυτοὶ δίκας ἐπὶ τοι ἐκ τον

436쪽

LIBANI ORATIO DE VINCΤIS 367 δεσμωτηρίων ἐκφερομένοις νεκροις οἱ δ' ελεγον μενεσεσθαι βελτίους, σαν δε αυτοὶ τοσοsτον τοις δεσμώταις εἰς ἀναπνοὴν διδοντες, σον γον αὐτοψ εἰς τοπρο του δικαστηρίου χωρίον ως τὴν αυτήν γε γοντο πάλιν ἐλπίσαντες με τι κάλλιον ἐσχηκύτες δε υδέν. 17. N Aία, το γαρ των πραγμάτων πληθος κρεῖττον της αυτ ον βουλήσεως, και αὐτοὶ μενῆ δέως αν ἐπι του θ' κον, τα κωλύοντα δε ην

ἰσχυρύτερα τίνα ταοτα; εἰπάτωσαν. - εἰσφοραὶ και το πολλὰ πολλους οφείλειν και εἶναι ταυτα κείνων 10 ἀναγκαιότερα δεῖσθαι γαρ τον καιρον χρημάτων. εγο δ' εἰ μεν ἐώρων περὶ ταοτα τον παντα ἀναλισκόμενον

χρύνον, ἴσως μεν οὐδ' αν τότε λύγων πύρησα των

τ σ3 βασιλεία πρεπύντων, ν αν τι και τούτοις εἰπειν, εἰ καὶ μὴ πάνυ καλον νυν δε τις υτως γνοε 15τα των αρχύντων, Δ ου εἰδέναι, πύσον τι της μέρας εἰσπράξεσι νέμοντες πόσον ἄγουσιν επὶ τὰς δίκας.

18. δίκαι δε περ μικρον πολλαί, περ δε μεγάλων ὁλίγαι πολλάκις γοον κουσα παρακαθήμενος τριάκοντα στατηρας και εἴκοσι και πλέθρον και δένδρα εο τινὰ και ἀνδράποδον και κάμηλον και νον και λαμύδα καὶ χιτωνίσκον καὶ πολ τούτων ἐλάττω καὶ πολλοὐ μεν κατέρων ρητορας και μακροψ. παρ' α*451αμφοτέρων λύγους καθίζει δε αυτοὐς και σπέρα δικαστὰς οὐκ λιγάκις, και το δειπνον αὐτοψ ὴ κρίσις as

24 f. p. 170,1 sq.

437쪽

368 LIBANI ORATIO XLV ἀφελομενη τον γονα οὐδε μὰλλον ἔπαυσε. πο ουν, βέλτιστοι, τούτοις με ενι χώρα μετὰ των εἰσπράξεων, τοῖς δεσμώταις δε δι' ἐκείνας κέκλειται τὰ δικαστήρια ν καὶ τούτων, σπερ των εἰσπράξεων, ταυταιἈστερα, των χρημάτων αἱ ψυχαί 19. καὶ μὴν τοῖς με ἐν ταῖς ἀναβολαῖς ου απώλλυτ α τὰ παρὰ τουπράγματος δίκαια α γὰρ τήμερον ἐνην εἰπεῖν, ταυτααν πηρχε και δύο μησὶ και πλείοσιν στερον περὶ ὁ αυ τους θανάτους του οὐκ εστιν, οὐδ' αν κατάσχοι a τις την ψυχὴν εἰπδεν πρ0ς αὐτήν μένε, ἀλλ' ἀπει- πύντος του σώματος νάγκη φεύγειν ἐκείνην. οἱ δε

μεταξ περὶ ἀργυρίου δικάζοντες η ἐπὶ τη γνώσει γε

αὐτη τους τοιούτους ἀκούοντες θανάτους οὐκ εἶναι κατὰ της ἀρχης τουτο νομίζουσι. καταφρονοῖσι γάρ, 15 οιμαι, των με δε οὐκέτ ντων των δε ἐκείνοις συγ- γενον δε ἀσθενον. 20. E δὲ καὶ χρηματα δεῖ συγχωρησα των ψυχον εινα τιμιώτερα, αλλ' οὐ δήπου γε δρχηστὰς και μίμους R II 452 και Ἀπους και τους τούτοις Ἀφεστηκύτας. - ουνr οὐτοι ποιουσιν οι σωτηρες ἀξιουντες νομάζεσθαι; τρέχουσιν ψύμενοι μὲν ταυτα, φύμενοι δε κεῖνα, νυν μὲν καλούμενοι, νυν καὶ οὐ καλούμενοι καὶ τον κλήσεων δὲ νίας αὐτοι σφῆς αὐτοψ καλοῖσι.

438쪽

LIBANU ORATIO DE VINCTIS 369πος γὰρ υχ αυτούς οταν αυτοὶ διαπράττωνται φοιταν ἐπι θυρας τους καλέσοντας; 21. την νάγκην δε αν λέγωσι καὶ τ0ν φοβον τον ἀπο της ζημίας, ἐξαπατῖσιν. η τε γὰρ δείλη καθαρὰ το0δε του φοβου RII 453ανάγκη της θέας μερον τινον ἐστιν, ἀλλ' ου ἁπάσης εο δε ἐπι πάσης ρχονται καρο κατέραν της μέρας μερίδα και τὰ τονδεισπράξεων ου χείρω ταύτη καθίσταται καίτοι πέσω βέλτιον και ἀνθρωπινώτερον τοις ὐτυχηκόσι το ανθρώπων βοηθεῖν εἰς ὁσον ξεστιν η εν περιττοῖς θεάμασιν ἀναμενειν τὰς νύκτας, καὶ οδειπνοοντα -οιεῖ-αι λόγους περ τον καλO RII 454

ἀφειμένων η σα τοις νιύχοις π ἀλλήλους ευρηται. 22. πόθεν δη τούτων τὰ μεν μεληται, τὰ δε ἐν σπουδη μεγάλη δόξα τις πονηρὰ τους αρχοντας κατέσχεν, τι τὰ με αλλα πάντα φαολα καὶ ουδέν, μόνον οδ αγαθον α παρὰ τον πολλον εἰς αυτους με ευφημεῖν βοα και τι εἰδέναι χάριν ἐκείνους αυτοις ἀντιτον δονον α πορίζουσι τ πλήθει. Ἀφέντες υντ διὰ του τὰ προσήκοντα ποιειν παρὰ τοις ευ ρο- νοοσιν ευδοκιμειν, ἀφ' ων γοονται τους αργοὐ του- οτουσι καὶ κηφῆνας ἐπισπῆσθαι, τα0τα χαρίζονται, οἱ μεν ἐκδεχύμενοι τὰ τον εμπροσθεν, οι δε και προστιθέντες, καν τύχωσι της κλαγγη τον γεράνων, ευδαι-

439쪽

370 LIBANU ORATIO XLVRm 455 μονιζουσιν αυτούς. ε, ο μεν μεγάλοι, ταπεινοὶ δε οἱ βουλεύοντες και η παρ' ἐκείνων βοηθεία πολλάκις τὰς παρὰ τον αρχόντων ργὰς διαφεύγοντες. τουτο ἄλλα τε πολλὰ και τους δεσμώτας ἀπόλλυσιν. 23. οἱ δε περικλύζεσθαί φασιν πο του πλη- θους των πραγμάτων α δίδωσιν μῖν τοσαύτας μώρας κάστου μηνος τηνάλλως ἀναλίσκειν α δίδωσιν ἐν άφνη καθημένοις τέρπειν τε και τέρπεσθαι κακος. η και τότε φήσετε τους ὀφείλοντας εἰσπράττειν αλλ' RII 456 αὐτω τούτω πρώτω τιματ την εἰς ἄπαντα ἐκείνην ἐξουσίαν την ν η άφνy, τουτο γάρ ἐστιν ορτῆτο μηδενος ἀπέχεσθαι τον αἰσχρον και τουτο τοίνυν αὐτη χαρίζονται, βασιλεs, το μὴ πάνυ τότε μεμνῆσθαί τινα τῖν τοι σοῖς θησαυροῖς φειλομένων χρημάτων. 1 24. πάντων δε ἀλογώτατον εισπράξεων εἰς ἀπολογίαν

μεμνησθαι τον ἄρχοντα τον οὐκ αυτον περιιύντα καιτον ὀφειλύντων α μβανο μενον ἴσμεν γὰρ δι ν

σοι τὰ τοιαοτα πράττεται, του δὲ ἄρχοντος ἐστιν ει- πειν τε ο δεῖ ποιησαι καὶ τον ποιήσαντα ἐπαινέσαι 2 και τον η ποιήσαντα πληξαι. συ δὲ προς μεν ους

λαμπροὐς στιάτορας τὴν ἀσχολίαν ταύτην ου λέγεις

440쪽

LIBAN ORATIO DE VL ΤIS 371μέρη της μέρας, καὶ ἴσως οὐκ ἀδικεῖς πακούων τοιαυτα τοι φίλοις αν δέ τι των μειζύνων τὴν σην ἀπαιτη γνώμην, οὐκ αγεις σχολήν, αλλὰ βαπτίζη καί σε των πραγμάτων των αλλων χλος ὐφ' αὐτω πεπομηται, σπερ των πραγμάτων κείνων α λέγεις τοι μεν ἐκπώμασιν εἰκόντων σωτηρίας δέ τισι φθονουντων.

25. Boέλομαι δέ τί σοι διηγησασθαι της τούτων περ τὰ τοιαῖτα αργίας. ἀποθνήσκει μέν τις ἐν αII 457 ἀγρο ξίφει νυκτος, τοι ἀπεκτονύσι δὲ πηρξε δι φυγεῖν των οἰκετον προς τὴν ἐπίθεσιν πο τὴν κλίνην οὐποδύντων νομιζύντων ἀρκεῖν, εἰ διασωθεῖεν ἐτεθνηκε μεν οὐν ἄπαις, ους δε ἐπεποιήκει των εαυτοOδεσπύτας διαθήκη, τούτους ἔδει κατὰ τοὐνύμον μηδενπαραλιπεῖν ἐξ ν ὴν ἐλπὶς ἔσεσθαί τινα δίκην ανθρωποι τοίνυν ἐξάγονται της κώμης σαφὲς μεν οὐδεν εἔχειν λεγούσης, ποπτεύειν δε τούτων εἶναι το ἔργον. 26. οἱ μὲν οὐν κληρονομοι προσιόντες πολλάκις ἐδέοντο τον ἐνόντα ποιήσασθαι περὶ της σφαγης ἐξετασμον οι δε ληρεῖν αυτοὐς φασκον ου παραχωροὐντας του δικαστηρίου τοις περ των χρημάτων ἄγουσι. μηνῖν soεπτὰ διελθόντων καὶ οἷς ν νάγκη του κειμένου φροντίζειν ἐγκειμένων τω τὴν ρχην ἔχοντι ποιειται με τὴν προ του Λιονυσίου στοὰν νὴ δικα RII 458

στήριον μελλούσης δὲ εἰσιέναι της δίκης ἀκούει μεν