libanii opera

발행: 1906년

분량: 557페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

342 IbΙBANI ORATIO XVII παρασχειν προσδοκίαν μειναν, ς αρα το αὐτο δρά-R II 425 σουσιν, στε κἀκ των βελτιόνων γενέσθαι τινὰ

9. O ουν αν καστος χοι βεβαίως ους εχει; εἰ τὰς ἀποστάσεις συνθήκαις ἀνέλοιμεν και η ἐξείη τρέχειν παρὰ μεν τούτων, ἐκείνους, παρὰ δε κείνων δε τουτους, οιόν τι τοῖς παίζουσι παισι γίγνεται περὶ τὰς γωνίας γνώτω νέος ἄπας, δε η δια των ἀποστάσεων αυτη πέπαυται τρυφη. γνώτω πατήρ, i γνώτω μήτηρ, γνώτω παιδαγωγύς ο νυν με εἰσιν απαντες των πι θρύνων καθημενων δεσποται, γενομένων δὲ ν εἶπον γνωριοοσι σφας τε αυτους κἀκείνους και ἀντι του βλέπειν εἰς υτους ἀξιου τους ηγεμόνας ἀκολουθήσουσιν ἐς του δικαίου τάξις 1 βουλεται. σονται δε ἐνεργοὶ μεν μάντες, ἐνεργοὶ δε ράβδοι δε νυν γε παρὰ μὲν τοις Ουδ' εἰσί, παρὰ δε τοι ἀφοσιουνται σαφος εἰδότων των χρωμένων, ς, εἰ γένοιτο τι τοσουτον ὁπόσον αξιον, αλλο τον νέον ἐποίησε δυναμένων δὲ τουτο των 2 πληγον ταυτο ποιεῖ και παιδαγωγος ου θεραπευύμενος. θεραπεία δε βάθρου τυχειν, ἀργυριον λα- βειν, στιαθηναι, πολλὰ τερα αν ταυτα πομείνης, εχεις τον νέον αν δ' οὐκ ἀνάσχη την πύστασινηκουσας. 10 4υκουν ου μόνον μῖν πάρξει κομί-s σασθαι διὰ των συνθηκον την λευθερίαν, αλλὰ καιτοι νέοις ἀμείνοσι γενέσθαι βλακευειν διὰ τὰς ἀνάγκας ου ἔχουσι. χει γὰρ δὴ μένοντας η βουλεσθαι

412쪽

πονειν η προσαναγκαζε σθαι. πληγὰς δε οὐ κωλύσει φόβος ἀποστάσεων. νυν δ' οἱ μεν ραθυμοοσιν, RHI 426 οἱ δ' οὐκ ἐπιτιμοσι, καὶ οἱ μεν καθεύδουσιν, οι δ' υκ ἐπεγείρουσι, και οἱ μεν πλημμελοοσιν, οἱ δε σιωπῖσιν εἰδότες μεν, Δ οὐ δίκαια ποιοOσιν, Ουκ κινδυνους δὲ αὐτοῖς τὰς νουθεσίας εὐρίσκοντες. 11. υλλα δεινον εἶναι φήσουσιν οἱ πατερες, εἰ

μὴ τα δοκοοντα σφίσι περι ων παίδων σται μηδεεπιτρεψε τις τω βούλονται παραδοοναι. καὶ γαρ ἱδιδάσκαλοι δεινον ἐναι φήσουσιν, εἰ μηδεὶς υτους 10 ἐάσει διακρίνειν οἶς τε δει συνεινα των νέων καιο- μή εστι σοι παις τουτον βούλει της του λέγειν δυνάμεως μετασχειν κάθηνται πολλοι διδάσκαλοι χρύνω μακρῶ βεβασανισμένοι πειραν σφον αυτον ἐνοις δη τινὰς πεπαιδευκασι δεδωκύτες τούτων ν αν, οι λογισμά πείθωσιν λύμενος εα παραδοὐ μένειν. 12 τ δε νυν με δε τουτον νυν δε ς αλλον γειν οὐ τουτον ἐστι θαυμάζοντος, αλλ' κεινον ἀτιμάζοντος.

τοOτ' οὐν ὁ δεύτερος οἶτος αἰσθανύμενος ἐρεῖ προς

σε μικρὰ καὶ μέτρια, τι οὐκ αν αυτον σοι προ τ soτοιαυτα παράσχοι οὐδ' αν βρίσαι μετὰ σο τον μύ- τεχνον. εἰ δ' ελκοις αὐτον εἰς το δικαστήριον και

413쪽

344 MBANI ORATIO XI III και δικαίους δεικνύντας, Δ ου καλον τα τοιαυτακωμάζειν, αλλ' αρχης βουλευσάμενον μένειν ἐν τοῖς δέξασιν 13. τι γαρ υ Δ επι βελτι τον δεύτερον

αγουσι, παντί τω δηλον του τε γαρ τα τοιαοτα

RII 42 εἰδότας ην ξ αρχης ἐρωταν, σφαλέντα δὲ και

ἐξηπατημένον ευθυς δε ποιεῖν το δεύτερον νυν δεενιαυτον παριύντων κα των ωρον τον περι του

μισθου λύγον εἰς μεσον γουσον τότε την ἀχλυναφαιρεθεντες διοροσι το τε βέλτιον καὶ το χεῖρον. 1 καί φασιν ἀπενεχθῆναι την αρχὴν του δέοντος ουκἄλλο τι νομίζοντες ευρηκέναι κάλλιον, αλλ' ὐπως μετ' ευπρεπείας ἀγνωμονοῖεν και δοκοσιν ἐρῆν του κρείττονος σημεῖον δε πολλοι πάλιν ἐπὶ τους αυτους ἐπανηκον Δ ἀμείνους ων ἀπέστησαν - χειρόνων. 15 καίτοι πῖς νι τον αυτον βελτίω τε και φαυλότερον εἶναι Ου εστιν. αλλ ετος, οἶμαι, πάλιν παρὰ το δευτέρω διελθb και αἱ ραι πάλιν και μισθου καιρος

την δοξαν ἐκίνησαν. 14. Ἀλλά, νὴ Λία τω θαρρεῖν χειν πι20 των συνθηκων δόξομεν νωθροτέρας ποιήσεσθαι του λοιπου τὰς συνουσίας ς ου ονετέρωσε με ρμίσασθαι ἀλλ' υκ εἰδύτων μῆς

γε τοιαύτη δοξα. και πρύς γε εἰς διδαχην της

414쪽

LIBANI ORATIO DE ACΤIS 345ημετερας φιλοπονίας ἱκανον το και τὰς μέρας ἐν αἷς εξεστιν ἀργειν, ἐργάζεσθαι. λέγω δε ταύτας ἐν αἷς οἱ τὰς αρχὰς χοντες νυν μὲν εἰς θέατρον, νυν δ' εἰς ἱπποδρομον ἀγείρουσι τ0ν χλον τιμοντες αὐτὰς ς τι τοι βασιλεfσιν ἐνεγκούσας ἀγαθύν. - μὲν RII 428

ου κηρυκε βοοσι χωρουντων τε ἐκείνων φ περεφην και πάλιν ἀναστρεφόντων, μεῖς δε ἀκούοντές τε και το πρῆγμα εἰδότες πονοομεν α μη πονεῖν βουλομένοις πηρχεν ου γὰρ ν πύστασιν ἐν κοινητοOτ ἐποίει σιωπη 15. 4τι τοίνυν το προσθήκης οεπιθυμεῖν παράκλησιν αν χοι προς το πονεῖν κά- στου βουλομένου χρηστύν τι περ αυτο λέγεψαι διατὴν ἀπ των παραδειγμάτων γενησομένην φέλειαν.

οι γὰρ παινουμενοι μαθηται και τοις υπω πεφοιτηκόσιν ὁδός. 16 προ δε τούτοις ἐξετάζεσθαι μεν 1ε ἄξιον π των πατέρων τους υἱεῖς των με παρ- R II 429ύντων των χλ απόντων η κρίνειν αυτον δυναμένων τοι κρίνειν ἐπισταμένοις χρωμένων, ὁρωμένης δετινος ἐν τοι νέοις των ἐφεστώτων ραθυμίας ἐξέστω μέμφεσθαι, κατηγορειν, ἐγκαλεῖν, αἰτιῆσθαι, και καθι 20ζέτω μέν, εἰ βούλοιτο, δικαστὰς ὁπόσους αν ἐθέλη, των ξωθέν τινας τοι διδάσκουσιν ἀναμιγνύς, γραφέσθω δε τον μεληκότα παραστησάμενος τ0ν νέον. καν με ἀρκη ποιησαι προθυμύτερον τον ἐξεληλεγμένον, πραος τις καὶ μέτριος νομισθεὶς ἀπερχέσθω νικοντος 2s

415쪽

δὲ μεθιστάναι τον νέον φήφ των δικαζόντων τοOτο ποιήσας μένειν ἐάτω τὰ συγκείμενα και προσγεγράφθω δε, ω φίλοι, το ε δε τις ἁλοίη περί τινα των νέων αργύτερος γεγονώς, τουτον μηδεν διεκεῖσθαι νομίζειν, ν τω νέω τις βοηθεῖνο ται δεῖν. 17. οις μεν ουν γονεsσιν ἀποχρήσειν ταυταυπολαμβάνω ἴσως δέ τις υμον ἐν ἐλπίσιν ν ξειν

τινὰς δ αποστάσεων νέους δυσχεραίνει την περι των 1 συνθηκον παραίνεσιν δει δε τουτον η μονον λήψεται σκοπεῖν, ἀλλ ως και αυτος σως αν τινας

τον αυτον ἀφαιρεθείη τρύπον πέφυκε δε ανθρωπος οὐχ οsτως ευφραίνεουθα κερδαίνων, ως ἀλγεῖν ζημιούμενος. πότερον ουν κρεῖττον η ἐκείνην δεσθαι 1 την δονην μητε ταύτην λυπεῖσθαι την λύπην η ζην ἐν ἀμφοτέροις, ἐλπίδι τε τοιαύτ και φύβω καὶ χειμα- ζύμενον την ψυχὴν νέκτα τε και μέραν διάγειν τουμεν εροντα, προ δε κεῖνο τρέμοντα; 18. καὶ μην νυν μὲν ἀρον μῖν γέμει τὰ διδασκαλεια των π των Σ μαθητῖν ἀδικουμένων Ἐριννος ἐπ' ἐκείνους καλούντων λεγύντων οἷα ανθ Ἀων εἰσὶ κεκομισμένοι, τότε δε οὐδεντοιουτον οὐδὲ ει θεον ἀκούσεται της φορμης των RII 430 δυσχερεστέρων περιηρημένης. εἴ ουν της ελπίδος ἐκκρουεται, ταύτη την ἀηδίαν ἀντιτιθεὶς σωφρο-

416쪽

LIBANI ORΑΤIO DE ACTIS 347νείτω, εα ων παθεν ἀμυνεσθαι βουλεται, προτον μεν α καὶ αυτος δέδρακε λογιζέσθω, ἐπει εἰ και προσδεῖν τι τινος εἰς την δίκην οἴεται, νομίσας Ἐλληνικον εἶναι το τὰ τοιαυτα ἀφιέναι φερέτω καιμη των παροξυνύντων τ0ν διαλλάττοντα μηδε των προσαγωγεων τον σοφιστὴν μηδε των νεωτερων τον

πρεσβύτερον χείρονα νομιζέτω. 19. Πολὐν δη χρόνον πεπείρασθε πολεμου καὶ στάσεως. λάβετε δη πεῖραν καὶ μονοίας και φιλίας.

ἴσως γαρ α παύσαισθε των νυν θρήνων μετα- 10 πεσόντων μῖν των πραγμάτων. οἱ δε εἰσι γεωργεῖν με χρην, εἶπε τις, τερος δέ γε πλειν, αλλος αλληνεργάζεσθαι τεχνην, αλλος αρχουσιν πηρετεῖν καιτραγωδε δη την παρουσαν πενίαν καστος και ως ἐξεκείνων ἐκάστου μείζων ν ην πρόσοδος ταῖτ' πειδὰν εει το βουλευτήριον ἐλθητε παρ' με μετὰ τὰς συνου- σιας, θρηνειτε καὶ παροντας μὲν αλληλους κακος οὐ λεγετε, ριστηκοτες Ῥε δη- λοιπον της μερας II 431περὶ τουτ αναλίσκετε οι με ἐν μέσοις τοι συνδίκοις, οἱ δε ἐν μέσοις τοι στρατιώταις καθήμενοι, τους 'roίδοις αν εἰς οἰκίαν ἰέντας επὶ τοις ἴσοι το των

417쪽

LIBANI ORATIO XLIII μισούντων ποιοῖντας το μίσει δε φορμὴ τάχα μεντι καὶ ἄλλο, μεγίστη δε αἱ ἀποστάσεις. 20. Ei μεν ου ην μοι τὰ πάντα ἰάσασθαι, τοOτ'αν ποίουν τον πολλῖν δε υπω φαινομενης παν- ορθωσεως, ο δυναίμην α παυσαι, τουτο στημι καισκοπειτε, προς ιός, τίνες ἀντὶ τίνων σεσθε του

μάλιστα ἐρεθίζοντος ἐκκεκομμένου. διον με αλλήλους ψεσθε, καλλίω δ' αν εἴποιτε περ αλλήλων. οἷς δε νυν ὐποπεπτώκατε φθέγξεσθέ τι προς τούτους 1 ἐλευθερον παυσεσθε μεν του ἐν τοῖς αλλοις βίοις ευδαιμονίζοντες, πάρξει δε μῖν ἐξελαύνειν τους φάσκοντας με λύγων ἐπιθυμεῖν, ελκοντας δ' ἐπιραθυμίαν του παῖδας. γαρ αν του ἐφ οἱ τολ- μῖσιν ἀγανακτοοντας τρώσαιεν, οὐκέτ' αν εχοιεν. is 21. ρχὴν τοίνυν ἐπιεικεστερων πραγμάτων ταυτηνὶ ποιησάμενοι τὴν μερα Γωμεν ἐπι τὰς συνθήκας RII 432 κὰν μεν εὐρίσκωμεν ο ς φην, ἐμμείνωμεν ανις οὐ τοιαύτας η παρὰ τον εργων κρατείτω παραίνεσις.

συνθηκῶν subscr P

418쪽

XLIV.

Oratiuncula εις υστάθιον τον Κὰρ incertum Iotempore conscripta maa. 4banius usta inium Carem rhetorem bonum Viminamie ani item laudavit; non corporis fini Dus circumscr1pta mansit sed etiam in eclogas maiores quamvis pauca recepta est Nitinerias igitur

codicum aluus ad nostram aetatem pervenit paulo maior est iam in orationiDiis Iae anteceditnt et 80Ῥ1untur.

Sunt autem ni 17:1. nisi anus R VI fasci I fol. 301 . Vido I p. 10 sq. et supra, p. 164. Contuli. 2. Monacensis gr. 483 olim Augustanus ')saee X fol. 196 Vide t. I p. 15 sq. Contuli. 3. Vaticanus alatinus di 282 saec. XIV fol. 142'. Vide t. I p. 20 sq. Contuli. 4. Cneltenna mensis 10618 asio XVII XVIII fol. 9 Lisonardo Adam e alatino irranscriptiis nam lectionibus variis codicis otio non1an 69 et versione latina ta 10). Vide t. I p. 282 sq. Inspexi simil*10 lectiones Otto-boniani exscripSi.

1 Haud iniuria Reislcius p. 432 Bongiovannio p. 250 eam initium tantum elogra dicenti Diocutus est neque a veri suntlitudine adnoiret quod eam prolusionem ad quandam scholam vel loctionem fuisse coniecit. 2 Auer codex Parisinus gr. 1000 fol. 173 non ancoratiunculam, sed epistulam 551 υσταθέω inscriptam inter orationes extii Dei. Cf. t. I p. 280.

419쪽

LIBANU OBΑΤIO Uvquo Am Di osianus I 49 codice descriptus. Vide . II p. 4 sq.Collatus est a Boissonadio ). 7. Monacensis gr. 113 - o saec. XV fol. 123's arisino 301 descriptiis. Vid t. I p. 413 si t. IIp. 375. contuli.8. Mutinensis gr. ILXXX saec. XV fol. 114 item Parasino descriptus Video II p. 48 sq.9. Vaticanus otio Donianus gri 6 saec. XVI XVII sol. 55 iton o Parisino codice descriptiis. Vide in p. 222sq.6 236.10. ruinas giti 126 anno 1316 exat aliis sol. 357. id t. I p. 216 sq. Contuli. 11. Marcianus appendi. XCI saec. XIV sol. 178 id t. I p. 21 sq. Contuli. 12. Ur Dinas gr. 125 saec. XIV ol. 3. Vide t. I

t. I p. 24 sq. Contuli. 14. Marcianus gr. 437 saee XV fol. 151 F. Vid L I p. 213 sq. Contuli.

138 15. Val est lanias liticianus Id niuneri 160 insignitus in Aena Martini Catalogo Odiem graecoriam qui in inliotnec Valli cessana adservantur Mediolani 1902 odit p. 209 6 compli tridus constat fasciculis quonam tricesimus secundus continet:λιβανίου σοφιστο προ ευστάθιον τον καρα et fol. 1 φιλάργυρος ἐρασθεις ταίρας και μισθι απαιτου-

μενος εαυτον προσαγγέλλει, tricesilairus tertius:

Aιβανίου οφιστο προ ευστάθιον τον κάρα et sol. 2 φιλάργυρος ερασθεὶς κτλ.tricesimus quartus et quintus, qui alia manu exaratus est, oratiunculam solam

tricesimus sextus initia epis ariam UDanii in inros digestamin e codicibus Vaticanis descripta, 1 CUL I p. 78.

420쪽

tricesimus septimus emtem manu atMI tricesimus unius exaratus ὐποθέσεις Libania nas rationum DemoSthenica mim. Exemplar o quo Allatius vel eius amanuenSis oratiunculam descripsit repetivi te, codex Barberinus fuit'). Inspexit mea causa duardus Scheer.

16. Vindobonensis phil gati XCIII V saee XII fol. 245 id L I p. 35 sq. Contilli. 17. Parisinus Suppl. gr. 56 saec. XV fol. 16T. Vid t. I p. 234.

Hic 1omae duas itistinguuntur codicum amiliae, quarum altera, codicibus Vindobonensi et Parisin Suppl. 56, prior reliq'ais continetur. Necessimidinis vinculum 1 singuli codices coniuncti sint, hoc tibi terrima, ostem et: Allat 1 CL Allatu Excerpta varia graec Soph. Auctor lectori suo

p. 3 sq.

SEARCH

MENU NAVIGATION