libanii opera

401쪽

LIBANI ORATIO XLIIχειν φαίην αν καὶ εἶναι δίκαιον της βουλης μετέχειν

τοιουτον 5λεθρον.

51. O ουν ἐρει τις, τριον ὁντων τον φθεγξαμένων λην καταμέμφη την βουλήν; τι οἱ μεν ἐφθεγξαντο, οἱ δε ἐσιώπησαν, και οἱ μεν εἶπον κακος, ο ν ου ἀντεῖπον, και ι με ἐβλασφήμησαν, οἱ δ' ου ηγανάκτησαν, καὶ οι μὲν ἐπέθεντο, οἱ δ' ησύχασαν, και οἱ μὲν ξέωσαν, οι δ' ου ἀντελάβοντο, καὶ οἱ μὲν τὰ τον πολεμουντων δρασαν, οἱ δε ταi τῖν βοηθοέντων ου ἐποίησαν γίγνετ υν τ τον τριον κοινον απάντων τῆ σιωπη. 52. καὶ γαρ εν τοις

ἐμπρησμοις ὁ παρον σβεννύειν ου ἐθέλω εκαυσε και παρον κυνος ἐξαρπάσαι παιδίον ου ἐξαρπάσας ἔδωκε, και πόλις πόλει πολεμουμένη δυναμενη πέμψαι το1 σοσον οὐ πέμψασα συγκατεδουλώσατο ἰατρος δὲ πιτρεψας νοσήματι κρατησαι του νοσοοντος δύναιτ' αν, προς Αιύς, διαφυγεῖν αἰτίαν ολως σοι εἰσὶ δυνάμεις εἰς το κωλύσαι τι δυσχερες ρεμοοσα και περιοροσαιτο βλάψον, οὐκ ἀνείργουσαι, μετὰ τον εἰργασμένων 20 εἰσίν. γωγέ τοι τους καθημενους Ἀργείους, νίκα Rm 41 Πέρσης ρει τε τὰς θήνας και κατέσκαπτεν,

Μacar 16 δυναιτ' - 17 αἰτίαν διαφυγεῖν αἰτίαν ου δύναται Macar 17 καὶ λως Macar 18 καταλυσα Ι nun κωλυσαί

402쪽

UBANI ORATIO PRO HAIASSIO 333ου εξ τον κατεσκαφύτων τίθημι διὰ τί γὰρ οὐκ ἐμιμοοντο τους Λακεδαιμονίους;

53. ἰκύτως ἄρα, Δ βασιλεῖ, παρὰ πάντων βρισθῆναι νομίζομεν, καν τις ορθος ξετάα τιμην εὐρήσει και τὴν κατηγορίαν. ἐν γὰρ αὐτ τω λυπεῖσθαι δείκνυμεν, ὁποσον τι- συνέδριον νομίζομεν. καταφρονουντων δε ν, οἶμαι τον Ἱπποκλείδην εἰπόντας μηδεν εἰπεῖν ν νυν ἀκήκοας. 54. Παραμύθησα τοίνυν τον βρισμένον, ὼ βασιλευ, πρῆγμα ον εν μελέτη σοι και συνηθεία, δι ν 16

ου ὁλίγοις μεταβέβληκας δυρμοὐς εἰς ορτάς, και

προς το συνεδριον εἰπεῖν, Δ ἀμείνους ν ησαν μητουτον τω πράγματι τουτω κεχρημένοι τι τρύπον, ἀλλ' ὀρθύτερον και δικαιότερον και σωφρονέστερον και

εμελλον ου περιβαλεῖν ἀτιμία τον της βουλης ἐραστήν. nεκεῖνοι μεν ουν ἴσως τα αὐτον ἰάσονται βασιλε0 χρω θαρρον εἰς αρχὰς τη οὐδε φύσει, ἐάν τε την θνους ἐάν τε τὴν πλειόνων ἐθέλης παραδοῖναι. εὐρήσεις γὰρ αὐτον ἔν τε τοῖς λάττοσιν ν τε τοῖς μείζοσι τοιοBτον, ς τον παρελθόντα χρονον ἐζημιοσθαί οσοι τὰ πράγματα νομίζειν.

403쪽

XUII.

Oratio περὶ των συνθηκῖ ante annum, Videtur, 386 conscripta ), via Libanius praeceptoribus artis letoricae suasit ut pactis defectiones discipuloriim tollerent,

corporis fere finitius circuirisempta mansit Parvus igitur numeriis est codicum tibias ad nostram aetatem pervenit. Sunt auton hi OVem:

Vide t. I p. 10sq. et supra p. 164. Contuli. 2. Monae ensis gr. 483 olim Augustantis A)saee X fol. 193 id t. I p. 15 sq. Contuli.

t I p. 244. Contuli. 6. Neapolitanus III 17 asci I sol. 183'. idot. I p. 211 sq. et 392. 7. Vaticanus 1 a saec. XV sol. 252 Vido . I p. 209 sq. Contuli.8. Parisinus di 583 - am saec. XVII miseella-nsus continet foliis 13 et 135 0rsa inde a o υλομένοις

1 Nam vio Libanius in hac oratione suadet, id in orations XXXV περὶ των φαρμάκω hoc anno scripta p. 233, 17αλλων δε χλοις προστιθεμένων παρ' μέραν νόμον κείμενον παραβαινόντων legem dicit valentem. Cf. Sieversium p. 188 not. 3 et p. 203.

404쪽

LIBANI ORATIO DE PACTIS 335υπῆρχεν p. 45, 3 usui ad fineni orationis, quae pro

reliquiis apographi Allatiani Morello missi habenda sunt. Cf. p. 122 sq. et t. II 417 sq. xemplar er apograpidAllatiani eodex Vaticanus gr. 1 hit. Cf. Supra p. 82. Contuli mihi Carolus Grai1X.

Hic loquo duae distingi iuntur ossicum familiae, Iarriun altera codice , prior reliquis continetur. Hi vero vi necessuit linis vinculo inter se coniuncti sint, stemma p. 45 propoSuum monstrat. Unum locul Macar iiis 1 rysocephalus Dexcerpsit, vitem hic quoque orationis argumentum Pariim RSSecutum esse titulus praemissu της πρ0ς μαθητὰς μιλίας ostendit, quo non solum illoisono Anecd. t. II p. 15 sq.)et Reificia t. I p. XXX, sed etiani Voster anno Hist.

eloquelent Graec. p. 314 ita imposuit, ut orationem pro inedita haberent ' Oratio primum anno 161 graue prodiit sit hoc titulo Libani Sophistae de saetis, pro rectoribus et moderatoribus scto lar an Oratio Graeca nunc primum prodeatnte Biblioth. Vaticana. Fed Morellus Professor m est. Decanus recensuit, latine eitu, notulis illustravit. et Miae,

Asud ederi eum Morellu n Architypographum Remum MDCXIV. Antecedit textum graecum p. 17-31 versio latina p. 1 - 15), semiuntur p. 32 'Notae paucae emae

ullius pretii. M). Quod toxium e codice Vaticano manavisse dixit, id ratione 1a, supra dixi explicatur. Hanc editionem vias hodis rarissima st q), Morellus in editione poman Libani t. II p. 61U-617 repotendamq)1 CL L I p. 351. 2 Cf. t. II p. 495.

3 Cf. Ann. Flecheis. 1876, 211.4 Documento est Maod sermonem ad cives a Rum esse

videri dixit

5 Ego exemplari bibliothecae Muge Britannici usus sum.

405쪽

UBANI ORΑΤIO XL III cuius vitia pluruna clivinando sanavit Reis kius Animadversionurn Volumine V p. 412-418, nonnulla ope codicis ligusiani ditions a n uxor prelis commisti LGI p. 420 432. In hanc etiam magna pars notaraim nimadversionum transiit.

406쪽

XLIII.

1. υ με ἀμείνων καιρός, ω φίλοι, του νυν RII 420 ρηθησομένου λύγου παρελήλυθεν Ἀδει με γαρ, νίκατηδε το προτον πτύμην του διδάσκειν, πεποιησθαι προς μας γεγραμμένω λύγω ταυτην την συμβ0υλήν, ολίγοις δὲ χρησάμενος ρήμασιν ου πείσας ἀπέστην του καὶ μῆλλον φροντίσαι και συνθεὶς την παραίνεσιν ἐνεγκεῖν. μεμφύμενος δ το μη πάλαι τουτο πεποιηκεναι ποιησων κω τ μη γεγενημένον βουλοίμην δ αν μῆς τω πεισθηναι τιμησαί μοι το λογον, αλλως 10

407쪽

μενων το κέρδος ἐμοι μεν γὰρ αἴτιοι δέξης, μιν δὲ αὐτοῖς του μεγάλων ἀπηλλάχθαι κακον σεσθε. 2. εἰ μεν ουν μὴ την σην χων προς καστον μονευνοιαν εἰς τήνδε διετέλεσα τὴν μέραν, αλλὰ τοῖς

με συμπράττων τοις δ' ἐναντιουμενος, εἰκότως ν κά νυν πωπτευόμην ου κοιν συμφέρον ζητειν, τ δε προς ἐνίους χάριτι προς τοῖτο κειν ἐπει δὲ πολλον πατερων κυριον με ποιουμενων ε ταις περδιδασκάλων ἐκλογαις ουδαμου προκρίνας τερον τερουi φανήσομαι, δικαίως ν πιστευοίμην τήμερον πο ου πάντων ὁμοίως κήδεσθαι προς την των ου δοκουντων

μοι καλος χειν ἐπανορθωσιν Δρμηκέναι ο γαρ με RII 421 μὲν ουδὲν τω μη εἶναί μοι το ἀντικαθήμενον, τα δὲ των ἄλλων μῖν βέβλαφέ τε πολὐν δη χρύνον1 καὶ εἰ μή τις ἐπισχησει, βλάπτον ου στήσεται, τουτ'αξιον ἐνταυθα δέξασθαι την τελευτήν. μάλιστα μὲν ουν, εἰ και χρηστης ἀπήλαυε της τύχης τὰ τῖν μετέρων λύγων και πλεῖν ἐξ οὐριωνυπῆρχεν, σπερ τοῖς προ ημον ταῖς τον νέων ἐφεστηεο κύσιν ἀγέλαις, ους το πολλοὐς εἶναι τοὐς επιθυμουντας μανθάνειν εὐδαίμονας ἐποίει, και τοτε μεν αν εἰκος η σκοπεῖν, πως μηδεν μηδαμόθεν ἔσται, ζημιῖσον νυν δέ, ως ὁρῆτε, βαπτιζομένου του πράγματος και πάντων ἐπ' αὐτο κεκινημένων τον πνευμάτων οὐδ' εἰ εὐσφύδρα βουλοισθε, κακος ἐξεστι φρονεῖν καὶ προστι-

408쪽

UB II ORATIO DE PACTIS 339θεναι τοῖς ἀναγκαίοις ἐκουσιον ζημίαν. A. στε γάρ δε ὁ παρὼν ουτοσὶ καιρος α μεν ν των μετέρων λύγων τοις τέροις δωκε, τὰ δὲ ἐκείνων ἐπι τουτουσι μετήνεγκε μὰλλον με ἀγαπῆσθαι ποιήσας τους ἡττον θαυμαζομένους Ἀττον ν υ του μῆλλον, μὰλλον δε

του με χορηγους πάντων ἀγαθῖν νομίζεσθαι ποιήσας, τους δ' -υδεν ἄλλο πλην θλον κα πύνω RII 422 και πενίας ἀφορμήν. i. εντευθεν ἀγωγα συχναὶ νέων και πλοια πλουν να τον ἐπὶ Ῥώμης φεριμενα κρύτος τε τον κομιζομενων παιδαρίων επὶ ταῖς μελλουσαις οελπέσιν αι δέ εἰσιν αρχη, δυναστεία, γάμος, ἐν βασιλείοις διατριβαί, το διαλέγεσθαι βασιλεῖ καὶ κομιδημεν ὀλίγοις ὁ πλους κεῖνος λυσιτέλησεν, Δ τοι γε

πλείοσι προς τω μηδεν ενεγκεῖν παρείλετο τι καὶ του φρονειν. δμως δ' ελκονταί τε και προσδοκοσι, και το εουπω κτηθὲν εχεται καὶ τω με ἐλάττονι το πρῆγμα κρίνεται, τω πλείονι δε υ δοκιμάζεται. τοιαοτα τῶδαίμονι δέδοκται περὶ κατέρων τον λέγων. διὰ ταυταλυπην ἐκ τῖν διδασκαλείων οἴκαδε κομίζομεν πληντου καταβοησαι του καtρου ποιεῖν ουδεν εχοντες. re

6 υλλα τουτο μεν τύχημα καὶ της αἰτιας ἐκτος ημεῖς, αφ' ς τὰ εἰρημένα περὶ δε τον ἀποστάσεων

409쪽

MBAM ORATIO XVII αἷς γέγονε, διδάσκειν πονηρότερον, τίνα νε υμον

αυτον αἰτιάσεσθε μικρὰν ἀθυμίαν ταύτας ἔχειν B II 423 φήσετε; οὐ δεδηγμένος πέρχεται τις την καρδίαν, εἰ ο χθὲς μαθητὴς σήμερον τερου γεγένηται;

ου ἀηδες ἄριστον ου απορία δείλης οὐ πικρον τοδειπνον οὐ τι πλέον της νυκτbς εν αγρυπνία ουτης στεραίας μισεῖται με ὁ θρονος, ἐχθρον δὲ τοτων λόγων χωρίον, ποπτον δε- μένον τι, θρα ς δε ὁ ἀποστὰς παντον ἐξεπίτηδες σψν βρει τω τέως 1 διδασκάλω, πάντων ἐπιλελησμένος, ἐκβαλών με τονομμάτων την φειλομένην αἰδο, μεστον δε υτιν πεποιηκδες της εἰς ἐκεῖνον ἀσελγείας, απι παντος ἔργου

τε και σχηματος ἀνιῆσαι προθυμουμενος, κεκραγώς, εἰ μισθοντις μνησθείη τι και τον χρονον αὐτω τηνάλλως, ἀνηλοσθαι και μηδεν εἰδέναι και μηδεν ἀκηκοέναι και βραδέως ἀφεστάναι και χρηναι πάλαι τοOτο πεποιηκέναι και ισθον ἀμαθίας οὐ νενομίσθαι. 7. τὰς αὐτὰς δεκα προς πατέρας φωνὰς ὁ πατηρ ἀφίησι ψευδόμενοιμεν αμφοτεροι, ο τε παις ο τε πατήρ, λέγειν δε μως εὐτολμοντες, πως μὴ κακοι περὶ τον μισθbν εἶναι δοκοιεν. ὁ δὲ ἀποπνίγεται τ πλῆθος το πύνων RII 424 ους ἐπύνησεν εννοων και ως εἰς ἀχαρίστου ψυχὴν

410쪽

οἰκοδομον ου ηδει μισθου τοίνυν μεμνημένος μεν εἰς τοιαυτα ἐμπίπτει, φόβω δε τούτων σιωπον ἀλγειτω μηδε λέγειν χειν, ἐκ δὲ τούτων καθέζοιτ αν αυτον ἐσθίων ἐπι βιβλίον δε και την ἐκεῖθεν τροφην ου κεν η μάτην ου ἔχων τεινα τον νουν κριβῖς εἰς το κέρδος γίγνεται Ουν ἐντεοθεν φαυλότερος.

ουτ πρ0 τη του μισθου στερησε και το χείρω γίγνεσθαι την διάνοιαν στι. 8. Παλαιον μεν ουν τι τοOτο το των ἀποστάσεων,

αλλ' ὁσον γε νον ουδεπώποτε συμβάν. χέο η τρεις'o ἐπὶ της ἐμης οἶδα νεότητος τοῖτο πεποιηκύτας ου καλὴν δοξαν ἐκ της ἀποστάσεως λαβόντας, θεν αυτοῖς και σπάνις ἐπιτηδείων τε και φίλων. ὁ γαρ περὶ τοναυτου διδάσκαλον πιστον αυτον ἐπιδείξας προυλεγεναπασιν, ως ου οiδε φιλεῖν. το πάλαι μεν ουν μικρύν οτι τ δὲ νον τοῖτο πολύ μικρο γαρ ἰσάριθμοι ταῖς ημέραις αἱ ἀποστάσεις. και τους αυτους ευροις αν διαπάντων κοντας, Ἀως ῆλθον ἐπ ἐκεῖνον Ἀφ του προτον ἀπέστησαν. καὶ δευτέρα περίοδος και τρίτη. και περὶ καστον των διδασκάλων πολλάκις αμφύτερα, ro μεν ως τερον πηλθε νέος, ὁ δ' ηλθεν αλλον ἀφείς. οἱ δε μείναντες δια τέλους ου ανε το την σην