libanii opera

391쪽

LIBANH ΗΑΤIO UIως τουτον και μέγα μεν ουδεν πεπονθώς, αίρων δετ πραχθὲν τω λύγω δυσμενῆ ποιεῖ τον χρήζοντα αυ- του της τέχνης τούτω μάλιστα τω Θαλασσίω, δι' οτου και την περ των νέων ἐπιτίμησιν ποιησάμην. καὶ

διετέλει δη ζητον, τω δη τον ἄνθρωπον ἀμυνεῖται τρόπω και λαβων καιρον μύνατο των τε καλῖν κεὐ II 405 νων χαρίτων ' ἀποδιδοὐς ἀμοιβὰς και αμα υτιν θερμύτερον προς τα δεέτερα ποιον ἐδύτα, ως οὐ περὶ χάριστον ἐσται προθυμότερος. 16 30 Και ὁτι ταυτα sτως ἔχει, μάρτυρας ις ου αν ἀπιστήσαις, παρέξομαι τους μὲν τον πρ της βρεως, τους δε τον ἐπ' κείνη ρημάτων, τους μὲν ἐδύτας τογενησύμενον, τους δε την ἐπι τοις πεπραγμένοις δονην ποιος γαρ Ἐκτωρ ἀποκτείνας Πάτροκλον η ποιος χιλ- 15 λεὐς Ἐκτορα τηλικοῖτον φρύνησεν, ηλίκον ο μαστροπος ουτος, ον το της χαρὰς περβάλλον λέγειν α σιωπῆν ἐχρῆν ἐξῆγε γελον ο0 και πηδον και τους μάλιστα αὐτω συνήθεις περιβάλλων και φιλον ἐμον οὐτο, εβόα το γαρ δι' εμε πραχθεν ἐμον είκύτως ν2 και δοκοῖ καὶ λέγοιτο. 31. τίνος ουν ὴ βουλὴ τούτω χάριν αν εχοι τον ἐφ' μctς πτάτω προφασιν

II 40 ετέραν χύντων οὐδἐ γαρ ὁ Πάτροκλος του θρήνου ταῖς αἰχμαλώτοις, α τῖν αυτQν εῖνεκα κακον

392쪽

UBAM ORATIO PRO HAIASSIO 323τοο ἐποίουν. εἰ γὰρ δή τις ν ως ἀληθος πτάτω του συνεδρίου λύγος, Σαβινιανον ἐξαλείφων ἐφαίνετ αν.

μεῖζον γὰρ δὴ τη βουλη προς ἰσχένην εἷς τοιουτος

πάντες οἱ τη φων τῆ Σύρων καλουντες τους δεομένους αὐτοῖς ἰαθῆναί τι των ξυλίνων αγγείων. 32. Κύων, φησίν, εἰμὶ της βουλῆς. πο ουν ου δάκνεις ους ἔξιον ουτοι δ' αὐεiεν οἱ κακοί κακως δε ἐδη μυρία. εν οἱ Ουδεὶς αν θείη δεσποτείαν ἀνδραπύδων ει δύτων εργάζεσθαι ξίφη, δι δε εστι καὶ

σώζειν την αυτον και προστιθέναι τοις υσι. 1033. α προς μεν πτάτον ταοτα Πρύκλ, δε ἐβουλήμην με και νυν παινεῖν, βρίσαντα δε καιαυτον και με μειζόνως Λαι σφοδρότερον, οὐδ' εἰ, II 407 σφύδρα βουλοίμην, δυναίμην ν η φάσκειν δικηκέναι. V ἐν δικαστο τάξει καθήμενος και δέον μη 1εκραυγ τινων και ταραχθ και συστάσει κρίνειν τὰς δίκας, αλλ απι της ἀληθείας, ἀπέκλινέ τε εὐθ0ς επὶ ταοτα και μέρος ὁ δικαστης γένετο τῖν ἐπηρεαζύντωνου ἐθελησας ἀκοέειν τον νόμων ο τον οἴσοντα την ψηφον ἴσον ἀμφοτέροις καθίζουσιν 34. εἶπεν υπτά- oτος η χρηνα Θαλάσσιον ἐγγράφεσθαι και προσέθηκε λοιδορίας. ἀνάμεινον τον τον περ κείνου λεξύντων λύγον, μὰλλον δε υτις υτος γενοῖ τι ταῖς αἰτίαις

393쪽

324 LIBANI ORATIO MIφέρον την σχιν παιτον, τὰς ποδείξεις ἀλλ' υδέτερον βούλει σιώπησον νυν δ' εἰς μοῖραν μαρτύρων ηγεν αυτον καί, τ δεινότερον, πέκρυψε τοι παρ αυ- του ον πτάτον ὁ με γαρ πλην μαχαιρον εἶπεν ουδέν, ὁ δ' ενοχόν τε εἶναι θανάτω και αὐτωR II 408 πολλὴν ἐπὶ της τρίτης αρχης γενέσθαι σπουδὴν

καὶ λεῖν και ἀποκτεῖναι δρασμω τε σωθέντα ἀλγησαι.

35. και τίς ταυτα τύπος η χρόνος οἶδεν ο Προκλε; ποῖον θνος τί πύλις τις οἶκος τίς ἀνήρ τις παις; i τίς γέρων τίς γυνή τις δουλος τίς ελεύθερος καιμην δε μὲν γήσασθαι της τιμωρίας γραφήν, η δ'ου αν η μη φύντος του γραφομένου που τοίνυν

γραφη; τίς δ' ὁ ταύτην ἀπενεγκών ποιο μεν φοβος

ἐποίησε τον δρασμον τίς δε κατηγορος το φύβον; 15 ποιον δε πάθος την αἰτίαν τις τίνα δια τουτον ἐπένθησε τίνι τί των πραγμάτων χεῖρον σχε τί τί διὰ τουτον προσδοκήσας χαλεπον εἰς δικαστήριον γαγεν; 36. χεις ἐν τη σιγη την μολογίαν, Δ βασιλεΘ, τουκύμπον εἶναι τα ρήματα τοsδε μόλις δέ μευ ἔκφυγεν R II 40 ὁ ρμην, οἰεται γαρ αὐτ πρέπειν τα Ἀχιλλέως. s1 ποίαν τὴν πύτε την που γεγενημένην οὐ συνην μοι πάντα τον χρύνον ανθρωπος νύκτα και μέραν; N

394쪽

λέγοντι παρην ου μέλλοντι οὐ πεπαυμένω οὐχ οτωτων μετερων λύγων ρω και λαβον χειν ἐβούλετο, παρὰ τουτον ῆρχετο, τούτω διελέγετο και κτησάμενος ηδε χάριν και η τυχὼν χθετο καὶ το μέγιστον,εῖπετο μεν μοι παρὰ σὲ πορευομένω πολλάκις, παρελ- θύντος δε εἴσω προς ταῖς κιγκλίσιν ἐκάθητο και ἡνημων τουτο μύνον ἐν μέσω. -υ δ' ἔχων του πάντα

μηνέοντας τοσούτους στε αλλήλους καταπατεῖν, καὶ

που καθῆστο Θαλάσσιος, εἰδος ἴτε γανάκτησας οἴτε ἐλάβου, ἀλλ οὐδὲ πείλησας ποιήσειν - πε RH410ποίηταί σοι 37. μετὰ ταυτα τοίνυν συ με ενταοθα 11ησθα καὶ σθένεις, ὁ δὲ ἐν Σαμοσάτοις και τοι ἀγροις ων των τρύπων ἀρετὴ δεσπότην αὐτον ἐποίησε. καλος δε αὐτ των ἐκεῖ τεθέντων κε εὐρο πάλιν

νοσοοντος ἔτι, καὶ ἴτε ἐκεινος ἐδειξε τινα ποψίαν 1sουτ αυτος πώπτευσας. κἀνταυθα ἐτίμας με τιμαῖς ών ου ησαν μείζονες, ον τω πονηρ γύητι συζοντα, και Ουδείς σοι κατ' αὐτο προς οὐδένα λόγος ἴτε μείζων ἴτε ἐλάττων. πο ουν ἴς αὐτον διαπεφευγέναι σε, τον ἐν αὐτη πόλει τον περὶ τὰς σας μοθυρας, τον οὐ πόρρω του ζεύγους καὶ μην οὐτ ανημεις γνοησαμεν α διανοη τον παρὰ σοὶ πιστευο-

395쪽

326 I IBANI ORATIO XI IIμένων και μιν ὁντων φίλων, ουτύς τε μαθAνRII 411 αυτον ν ἔξω θορύβων ἐποίει. 4 ν οὐδαμου φαίνεται μεταστὰς οὐδ' ἀφανίσας αυτόν, ἐς πραττες υβριζες.

38. Ἐδεισα, φησί, την βουλη μη δοξαιμιτων τἀναντία αὐτη πραττόντων εἶναι και των

αὐτη πρεπύντων λιγωρεῖν. γὼ δ' δε μεν ουδεὶς τούτω λύγος οὐδε σφοδρα της βουλης ὁργιζομένης

ἀγανακτοοντι τω μη μετὰ των θεῖν οἰκεῖν, ἐάσω 10 εκεῖνο δε δέως αν εἰδείην, ὼ βασιλεο, τίς αν ναἰτία κα αὐτο τη βουλη σεσιωπηκύτος η κατὰ ποίανανάγκην εἶπεν α νυν εἱ ρηκε τις δ' υκ αν αὐτον πέλαβεν ἀγνοεῖν τον ἄνθρωπον τι δ' αὐτον ἐκώλυεν αὐτο τοῖ εἰπεῖν - αγνοεῖ; τις ς αν ἐξηλεγχεν 1 εἰπόντα 39. πύσω ν αν ην ἐκεῖνο κάλλιον ἐπιστομίσαι

τολυπτάτον ἀνελόντα τὰς βλασφημίας Γ πρ0 ημῆς Θαλασσίου φιλία εἰ δ' οὐ και σφοδρα βοέλετο Πρύκλος ταὐτὰ φρονον πτάτω περὶ τούτου φανηναι, ταὐτὰ φθέγξασθαι χρην ἐκείνω καν ταῖς μαχαίραις 2 στηναι. βριζε μεν γὰρ αν και οsτω ψευδώμενος, οὐ μην- νυν γε υβρίζων δε κεῖνον οὐδ' ημον ἀπείχετο των περι πλείστου ον Θαλάσσιον ποιουμένων.

396쪽

LIBANU ORATIO PRO IMAIASSIO 327λευ, λύγων μεν ἄμοιρον αμφοτερων, νύμους δε ἀντὶ

λόγων εἰπειν Ου ἐχοντα, ουθε γαρ τουτ ενι αυτω,

δι' δονον δε καὶ τρυφης και μέθης εἰς ανδρος λικίαν ηκοντα οὐ δυνηθέντα πεισθῆναι νομίζειν τοσολοικίζειν κακύν. 41. και υκ αν ν πάνυ δεινόν, εἰ την φωνην ἀδικων ἐν τοι αλλοις ἐτίμα, δίκαιον, ἀλλα τίς μεν λοιμος σου Ουτος Φοινίκων ἀπηνεγκε; τίνος δε ου λοιμο δεινώτερος τη Παλαιστίνη κατέστη;

δὲ πλειόνων ἐθνον ἀρχὴ ποίων ου ἐγένετο βαρυτέρα πολεμων δε ποσον αἷμα την γην χρωσεν δε πόσα οξίφη δι αυχένων δραμεν δε πόσοι τάφοι τοι ἀρχαίοις προσετέθησαν δε πληγον θανάτους τε ἐργαζομένων καὶ ουδε νον παυομένων. δε πληγῖν ς ἐπείδεν

Ἐλιος δια παντος του της μέρας μέτρου φυγον. δεσμον δε παθημάτων τῖν με παρύντων, τον δε 15 ἐλπιζομενων τον με πιεζέντων, τον δε δειματουν-

των. λόγων τιμίας. τιμωμενης ἀμαθίας. R II 413 χαρίτων ἀδίκων. Q πύλεων εἰς ουδεν δέον μετα- πεποιημένων. Q βλάβης με της ἐν τοι καθαιρουμένοις, βλάβης δε της ἐν τοι ποιουμένοις 42 ουδ 'adα ει δυναιτο, φησὶν ὁ Λημοσθένης, ἐφικέσθαι τον ἐν ταῖς ἀρχαῖς τούτου κακον δι πεπαυμένου με εορτάζοντας ην δειν του ἀπηλλαγμένους,

IBMU Bong 17 λόγων sed, in ras in I ποιουμένοις Μ Bon 20 βλάβης - ποιουμένοις in Q καθαιρουμένοις

397쪽

UBANI ORATIO UIεισιόντος δε θρηνοὐντας τους δεξομένους. καὶ τύ γε τοι φάσκουσιν ου εἶναι θεοὐ συναγωνιζύμενον τοῖτο εστιν. εἰ γαρ σαν, λέγουσι, καν ἐκήδοντο γης, κηδομένων δε της γης ου αν οὐ τος δερχεν δ οταν παρὰ σο τουτο οὐκ ἐχη, δίδωσιν αυτος αὐτω πλεον ἐχειν αξιον των ε ταῖς ἀρχαῖς οντων. καὶ ταυτα οἶδε καλος η Φοινίκη καὶ μαρτυρήσειεν αν, εἰ θειν ἐγγυητὴν περ του μέλλοντος λάβοι

1 43. 'Αρχέτω με οἶν, εἰ βούλει, της δε βρεως δύτω δίκην ην βρισε με Θαλάσσιον, βρισε δε μετην δια της εἰκόνος τιμην ἐλέγχων δεικνὐ αλλο τι βουλομένην, αλλ' οὐχ περ ἔφασκεν ἐν γαρ τοῖς δευ- Π 414 τέροις ρῆται τα προτερα τιμης με γαρ τὰ

1 περὶ τὴν εικύνα πεποιηκυίας κατεῖχεν αν πτάτον, τηδε εἰκύνι ταύτης οὐκ οsσης της αἰτίας κολούθησεν εἰκότως τοις πτάτου τὰ πολ των πτάτου μείζονα. 44. νε δε των ἐν τω συνεδρίω των ψευδον υδ' αὐτο καθ' αὐτ κρινόμενον ὴ εἰκών, τιμὴν αν τιναε φέροι ἔστησε μὲν γὰρ ταύτην, στησε δε προ ταύτης ετέρας τέρων, ὼν οὐκ αν ἴσως τερος τις εἰ δε καὶ ἐμε πεποιημένος ἀρχήν, εἶθ' κων ἐπ' ἐκείνας, οὐ σφύ- δρα αν ἐτίμα, τίς η τιμὴ με ἐκείνας επὶ τήνδε ἀφῖχθαι αλλ εστ τιμὴ σανίς τε καὶ χρώματα οὐκοον ρ μείζων λύγος πανταχῆ φερύμενος ἀπειληφῶς τοίνυν

398쪽

στην εἶναι ψηφίσε τον ανθρωπον. 45. Ἐχω τινὰ και τρίτον αἰτιάσασθαι, Ῥασι- MIΙ415λευ, τον Γαίσωνος το μετὰ τὴν Ἀρκαδίαν και τηνἐν 'Ἀρκαδία πενίαν πλουσιον και προς τοσουτον κοντα

χρημάτων, στ αυτ καὶ χρυσῆς οἰκίας ἐξεῖναι ποtεῖν ἁμιλλωμένας προς τὰς ἐκ λίθου, περὶ καὶ αυτὰς ουτ δεδαπάνηται λαμπρος, ωστε μανίαν εἶναι τοπρῆγμα δοκεῖν. ουτος τοίνυν τιμαῖς άπάσαις παρ' ἐμου τιμηθεις μάτην , και γὰρ ἐν οἷς εἶχεν, εἴπερ θελεν, οῆμῆς ποικσια καλος, ου ἐποίησε, των δικηκότων καὶ αυτος γεγένηται δέκα οφείλειν τω συνεδρίω λέγων

του μαρτυρήσαντας αν. και ἐκέλευεν αυτοὐς εἰς μέσον ἄγειν και τιμωρεῖσθαι. 46 τουτων δε ὁ μενυπ' ἀνάγκης τινος δη διεπεπλευκε και ν εν αλκη- 15δύνι, ὁ ν ην ἐν- λιμένι ταυτ ποιησων ουσης νάγκης και τούτω τινύς. ὁ δὲ δὴ τρίτος ενδον ν R II 416 ἐν τοι βουλευουσι χαλεπον μεν πειρῆτο προσώπων, εἶπε δὲ πλὰ και δίκαια, τι τον τω δεῖνι συζοντα,

ἐμὲ ' λέγων, μαρτυρων εἶναι βέλτιστον οὐκ ἀδικοίη 20

νομιζε δη κοινον, ὼ βασιλευ, και των πόντων τουτον εἶναι τον λόγον. λέγουσι τοίνυν οἱ τρεις ' παι Γαίσωνος, τι μαρτυρουμεν μεῖς καλον κἀγαθον εἶναι Θαλάσσιον δροντες ἐν παιδος φύντα χώρα παρ' ἀνδρι φεύγοντι τους κακους. 25

399쪽

IIBANU ORATIO XI U47. τί τούτους ἀειους δίκης ποιησει τους μάρτυρας εἰ μεν οὐ και γ κακός, ου ἐστι λύγος τοῖς μάρτυσιν εἰ δ' ου τοιουτος, πολ0ς ἐκείνοις ἐστίν. εἶπον ν αν καὶ ταύτης αξιοπιωτοτερας ποδείξεις ἐκεινοι και διελύμενοι τους ἐπαίνους μακρὰ αν καστος διηλθε, τοσαύτην ἀφθονίαν ο Θαλασσίου βίος πεποίηκεν εὐφημιον. και ἔγωγε ξίουν τον Γαίσωνος, τον ἐχύμενον ἀφεινα μάρτυρα, αλλὰ τους πεπλευκότας πανάγειν μηδὲ ἐκείνην μῖν διδύναι την χάριν, αλλὰ ταύτην

10 κα τύ γε Θαλάσσιον καλεῖν και παρέντα δοκιμάζειν

και φαινύμενον με ἀγαθον εγγράφειν, ἐλεγχύμενον δὲ φαολον ς ἐπ ἀδικηματι τω της βουλης ἐπιθυμησαι κολάζειν νυν δε λοιδορίας ἀνεξετάστους κεκινηκύτες ααII 417 βουλομένοις δεν τοις μιν φθονοfσι πεποιήκασι 15 των μεν ρημένων των δε υ πεφηνύτων. 48. Εἶτα σοι με ἡ σπουδη βασιλεῖ, πολυάνθρωπον ἀπεργάσασθαι την βουλήν, οἱ δε υκ αἰσθάνονται τοsτο ἐμποδίζοντες. οἱ γὰρ δέως αν εἰσελθέντες φόβω των ἴσων ποτρέπονται μη κεκτησθαι μεν γὰρ ε ἐχθρον ἀνθρώπω των δυνάτων, παρὰ δε των δυσμενον ῆιειν τι τοιουτον ἐλπίζοντες οὐχ ποθήσουσι τοις πολεμίοις αυτοὐς εν τωπερ εἰσί, μένοντες Θαλάσσιος δὲ πριν η της βουλης τυχειν, ἐλειτούργει τὶ γνώμη καὶ προς την δαπάνην πείγετο τουναντίον τοι αλλοις 2 ποιον γὰρ κείνους ρῖμεν πάση τέχνη φεύγοντας,

400쪽

UBANU ORAΤI PRO HAIASSIO 331 πολλη σπουδη τουτον ην διώκοντα δεῖν. -υτως ἐρως αὐτον ἐπι- συνέδριον γε, και υχ α δαπανῆ, κερδαίνειν ξίου 49. ἀλλ' υπτάτος, ω ε βουλαῖε, τοιούτοις ἐδέξατο 0 ἐραστήν. ος, εἰ τον μιαρώτατον

εχρησεν ο θεος εν κοιν τινι θυσαι κακω, πάντως

αὐήν ὁ σφαττύμενος, ἐπε καὶ την ἐσχάτην είπερ δειτιμῆσθαι κακίαν, ἐστεφανουτ αν ουτος. του μηφιλειν σοι την πόλιν μεγα σημεῖον κφερε τι μισος το κατὰ της γυναικός. μισεῖ δὲ αυτην μισουμενος, μισεῖται δε προπηλακίζων τον Γμέναιον κολασία καὶ οτη μὲν προικι πλουτον, ω πλουτειν δε κα ἐκείνης

ἐγένετο πλειύνων παίδων πατηρ ὁρων δε αυτὴν Β II 418 χαμαί τε κειμένην και εὐλύπ μείζονι της ἐπὶ παισιν 1ε οἰχομένοις πος αυτην παυσέ τε και ἀνέστησεν ου παραμυθητικούς, μὰ υί ἐπασας λόγους Ουδ' ἐπῶν σωφρονήσειν Ουδ' εἰ μη λήξειεν ἐκείνη δακρύων, ἀποκτενειν αυτον, ἀλλ' ἀκονήσας ξίφος ἐχώρησεν ἐπ αυτην την δε ὁ φόβος ωρθωσε τον ουν τοιαύτην αὐτόεοποιουντα τὴν οἰκίαν Γει τη βουλη τινος αἴτιον ἀγαθου γενήσεσθαι θω με γαρ και σκυτοτομον, ς υμηρος