Novum testamentum ... cum apparatu subjuncto ... inserviente Jo. Alberto Bengelio

412쪽

tim et z- d.' A l, R ium , ut rus probat. Speciosius novitatis vestisti quo iam Stephanus est usiis consenas statutini mulsi omnibu

413쪽

Pauli epistolis subjectae exstant in nass.& in pressis nostris vero ipsae antiqui ratem eo escis At non modo non infrinsunt, sed etiam egregie conficinant, qui

sunscriptionem tradet vel nullam, ut in ranue ad Cornunios vel non tam subscriptionem quam subscriptionis usinientiamin ansura. - ω κολασσαω ακλει-ει, &sse fere in ep. ad Epnesios, ad Philippenses, in uti a.

oue ad nessalonicenses in quibus ollincitor tantiarnmodis piuolis codicis l. simplicitarem servat ulnalius. In ceteris isderior est innalius, nec tam eum eo, quam cum aliis codd./ monitinentis vetustissimis convenit Alexandri.nus. Vide Missu notas in fine epictolariit singulariim Pauli,' in Proleg. M. U. 99 3. Prima subscriptionum stamina &Eusedius dedisse videtur, & ex Eusedio, tu alii a complura, ita haec sumsisse primum coci, Alexandrinus dein. multis novis additis, inhalius. Pari modis iis. particulam clausulis ludi oriana a plerisque postea nonsolum in codd. Graecis, sed etiam in veritonidus addi soluam, Alexandrinus omitare, in prima Petri prima secundisque Ionannis,

cum pauculis cod. Gr. cum versioninus modo pluribus, moari paucioridus in secunda ad Cor. Eph. Col utraque ad Tim Tla cum Cou et mo Lat in Mareo Iohanne, eum versionidus plerasque, sed inani Graeco sere nullo codice in Apo

listis tempus scriptionis, dc reliqira, per ulti veteres subsciunt coalices Alexandri nus hac quoque in parte priscam si licitiitem servat neque stimonaetriam ublius libri hadet. Quae cum ita sint, salva innent in gumenta, quae pro Vetu stare codicis Al ex codice Al. ducuntur: v. - quod nullas haveat sectiones in epistolis Paulinis nam si eas ignoravit librarius quae A. 396. sunt, 'hEuthalio postea memoratae eas celete, quas Euin alius ipse Alexanstrinus fisei minus ignorare potuisset, si recentioris esset eoolax Alexandrinus. Firmissimum vero illud est, quod de eontinuo literarum ductu, sine verborum si stinctione, sive accentuum ac spiritatum notis, uodque de dialectisontiqui ,

Waltonus, Millius, Granius rabitque successores narrant atque si spurant QV0 si quis neque nis argumentis, neque Cyrilli i ucaris relatione movetur liberiunei est, ad sedulum , vel etiam inserius deseendere nam moeseus ς' tu statis gradus non perimit codicis auctoritatem, quae certe singul3ria stis ex indole ipsius poyssimum dedet aestimari.

m. M. Code Al. non caret vitiis.

LVO VON T. Millii quotus qitiisque versieulus est, aluo non semel aut is plu , solus aut paene solus abludat Alexandrinus 3 volve LXX int Grai ii ob Vt oui usque solii marginem non modo Pro lego mena, videnis eNHem Alς Π uri x coriis consiperat. Et quidem in Novo est etiam minus ille emend*ΠΤ

- Π ςri cedet, quam in Veteri nam Alexanes inis versio LXX viralis do ς truit unde Alexandrini codicis in ea parte praestantiam recte demonstra' py uim editionis radianae Protegomena sed in libris N. T. praevalet domost,ςv Nς Asianis ancinuioribus tenor cide in inouit Tno Galalcerias BritandR ' in rura emi Ioeis nundosis mutilatus, implicatus, inte M

414쪽

ionimus ita fictis ussim seorsum a Latimis poli sus

415쪽

antiquissin iae indici, in esuieueriint, ames Vtriusvis antiquitatem seorsum pro Vimp Est a. ininiis,

nus ostendit Alexandrini lectionem non es sis p ni r vicissim vepaulo antis natam se potura Latino antiqui0 ς' ' ieVer sie nab illa. - ex

416쪽

mi III h qui interiora perauirat, a lectore aliter ani

a quoad potero, dilucide agam nuto scribere, quod pauci legant; q in rliciter,

417쪽

re, quo vel unus dextre usurias foret. Hic igitur demum in Milo nos videmus eoinutulos, uni alius editionem sibi tritam ita ubique defendit ut ea defensione aris,itretur obsequiumse praestare Dei alius contra ouo longius ad receptis refugieeditionilnis, eo se propiorem veritati pinat. Sic in extrema fit discessior vermias in medio relinquitur, cui sine favore, sine odio, in exodios, in manuscriptos codices, velificari dedemus. Etenim M. Lat. M in locis, quae Observatione XVin XVII IlX citavimus. in ceteras omnivus, ita plus minusve roboris habet, ni antiquissimi patresin antiquae versiones aliae vel congruunt vel vissonant. Prouule nicusu veni nobis, ut complura de aliis versionimis, de patribus, quo onsiuit aanue, ouantum licuit. 4stulimus, diceoda sint. Primi editores . . Graecis Laciniscue tantiitnniculo codicili AE patribus ii uepaucioridus instructi, ouod poterant, praeclare feceriint, sine Alpna illo Alexandrino, sine tot vertionibus & patribus. Nos haec omnia adhibere fas est. Lectiones uidem austriissoriam versionum pedetentini dedere Bera De Dieu,

galcianus, De la Have, Mareschallus, Felius, Simonius millius Wilκinsius. Iidemque, WVsserius, octingemas, seliseriis , orenoltus, Fabri-criis, e Longo apud hunc Renindoctus, auctoresque Lexie Historici. Basileensis minime riti Biblia, Vnitnius item, a Mastrient, fassilis, Memmius, Rumimis, Protegomena meistentana de nis versionibus, alio aliouue sensu& institino, ceteiti etiam argumenti nuiusce scriptoridus inήicacis, disserueriint

nos ea, a ad decisionem rerum pertinent, cerarentiis, patrumque simul miriο-nem nadeuimus. Singuloriani patrum, nautariini versionum, quamlliret etς-miin lectio, nil hie sibi tridui postulat hinoriam patreum, vinariam Versionum sispe eonem rentium, non multo plus. Sed ubi diversi pati es, siversi interpretes neurrsint, permultum valenti tenim persiepe versiones duae pluresve in una

eademaue lectione naradoxa, eaque vel meliore vel deteriore, 'en 'axx codicesque Graeci minus corrimunes, inter se conveniunt & talium lectionum collatio nos uvadit, in Considerationes aliquas distridula.

Cm M. I. Multis in locis diam temonem hinent Graeci ossices plerique hodie superstites aliam, eamque modo ni orent, modo ς'

iorem , interpretes pleriquein patres.