Historici Graeci minores edidit Ludovicus Dindorfius Nicolaus Damascenus

211쪽

δασκεν ου μάλα πειθόμενον. υτία δὲ ἡ μήτηρ τὸ μὲν ευκλεὲς τῆς τύχης καὶ τὸ μέγεθος τῆς δυναστείας ἔχαιρεν ὁρῶσα περιεληλυθὸς τῶ ἐαυτῆς παιδί, εἰδυῖα δὲ μεστὸν τὸ πρῆγμα φόβων τε καὶ κινδύνων, καὶ

ἄμα εορακυῖα Καίσαρα τον ἐαυτῆς θεῖον οἷα πάθοι, 5ου πάνυ προσίετο πάλιν ' εωκει δὲ μεταξὼ ἀμφοτέρων εἶναι των γνωμῶν, τῆς τε του ἀνδρὸς Φιλίππου καὶ του υἱέος. και ἡ μὲν διὰ τούτο ἐν φροντίσι μυρίαις ἡν, το ὲ μεν ἀνιωμένη, ἐπειδὰν τοὐς ήρτημένους ἀριθμῆται κινδύνους των συμπάντων ἄρχειν id

ἀξιουντι, το ὲ δ' ἐπαιρομένη, ἐπειδὰν τὸ μέγεθος τῆς ἐξουσίας τε καὶ τιμῆς λογίζηται. διὸ ἀποτρέπειν μεν τον παῖδα ουκ ἐτόλμα μεγάλοις ἐγχειρουντα καὶ ἐπὶ δικαίαν ἄμυναν ἡρμημένον, ου μὲν δὴ ουδὲ συμπαρορμῆν διὰ τὸ ἄδηλον του δαίμονος' συνεχώρει δ' 15 δμως τουνομα ἔχειν τὸ Καίσαρος, καὶ αυτὴ πρώτη συνέπαινος ἡν. πάντων δὲ των φίλων καὶ περὶ τουδεό Καῖσαρ πυθόμενος ἁ ἐφρόνουν, ουδὲν μελλήσας τύχη ἀγαθῆ καὶ ἐπ ευφήμω κληδόνι δέχεται του- νομά τε καὶ την υἱοθεσίαν, ἡ καὶ αυτῶ καὶ πῆσιν Nἀνθρώποις αρχὴ αγαθῶν ην, πολύ δε μάλιστα τῆπατρίδι καὶ σύμπαντι τῶ Ῥωμαίων γένει. ἔπεμψε δ παραχρῆμα καὶ ἐπὶ τας ἐν Ασία παρασκευὰς καὶ ταχρήματα ὁ προύπεμψε Καῖσαρ πρότερον ἐπὶ τὸν Παρθικὸν πόλεμον. καὶ ἐπειδὴ ἐκομίσθη, καὶ σμ αυτοῖς 25 ὁ ἐτήσιος φόρος τῶν ἐν υσία ἐθνῶν, ἀρκούμενος Καῖσαρ τοῖς πατρωοις τὰ δημόσια εἰς τὸ ταμιεῖον τῆς πόλεως ἀπέπεμψε. παρήνουν δὲ καὶ τότε αὐτῶ τῶν φίλων οῖ καὶ ἐν υπολλωνία χωρεῖν ἐπὶ τὰς

αποικίας του πατρὸς καὶ τὰ στρατεύματα συγκροτεῖν, ω κἀκείνους εἰς την υπὲρ αυτω ἔξοδον ἄλλως τε καὶ του ονόματος μεγάλου . ῆδιστα γὰρ καὶ τοὐς στρα-

212쪽

τιώτας ηγουμένου τοὐ Καίσαρος υἱέος ἀκολουθήσειν τε καὶ πάντα δράσειν θαυμαστὴ γάρ τις αὐτοῖς πίστις τε καὶ ε υνοια υπῆρχε προς ἐκεῖνον καὶ μνήμηῶν συγκατειργάσαντο ζῶντι, πόθος τε ἐπὶ τοὐ ἐκελο νου ονόματος συναγωνίζειν ἐν αυτοὶ ἐκείνω πρότερον περιέθεσαν αρχήν. ἀλλα τῶνδε μὲν οὐδέπω ὁ καιρ)ς ἐφαίνετο εἶναι' ἐσπούδαζε δε νομίμως τὰς

πατρωους ἀρχὰς μετιῶν γνωμη συγκλήτου μη λαβεῖν δόξαν φιλοτιμουμένου μῆλλον ἡπερ νομίμου. διὸ

10 των φίλων τοῖς πρεσβυτάτοις τε καὶ ἐμπειρία προύχουσι μάλιστα ἐπείθετο, από τε Βρεντεσίου ἄρμησεν

ἐαὶ Ῥώμης. πιζητεῖ δὲ τουντεύθεν ὁ λόγος οπως συστήσειαν 19την ἐπιβουλὴν οἱ σφαγεῖς ἐπὶ Καίσαρα καὶ ως τὀ15 συμπαν κατειργάσαντο, τά τε μετὰ ταύτα πραχθεντα, κινηθέντων των ὁλων. διέξειμι ουν αυτήν τε πρῶτον καθ' ὁ,τι ἐγενετο καὶ ὁπως τάς τε αἰτίας υφ' Ανσυστῆσα τοσόνδε ἐπεξῆλθεν ' ἔπειτα δὲ περὶ τos ἐτώρου Καίσαρος, ου ἔνεκα ὁδε ὁ λόγος ἄρμηται, οπως 20 τε παρῆλθεν εἰς την αρχὴν καὶ ἐπειδὴ ἀντ' ἐκείνου κατέστη, ὁπως ἔργα πολέμου καὶ εἰρήνης ἀπεδείξατο. ηρξαν μεν ουν τῆς ἐπιβουλῆς ἄνδρες τὸ μεν πρῶτονολίγοι, μετὰ δε ταῶτα πολλοὶ καὶ ἴσοι ουποτε πρότερον ἐπὶ ηγεμόνα μνημονεύονται συστῆναι. φασὶ γὰρ 25 τοῖς μετασχόντας του λόγου γενέσθαι υπὲρ π ' ἐν οἷς μέγιστον ἡδύνατο Βέκμος τε Βροὐτος, φίλος εἰς τὰ μάλιστα ῶν Καίσαρι, καὶ Γάιος Κάσσιός τε καὶ Μάρκος Βροsτος, οὐδενὸς ἡττον παρὰ Ῥωμαίοις τότε ἐπαινούμενος ' πάντες δὲ πρότερον ἀντιπόλεμοί τε ο ησαν καὶ τὰ Πομπηίου ηυξον ἐκείνου δε ἡττηθέντος, γενόμενοι υπὸ Καίσαρι τὸ απὸ τουδε εἰρηνικὸν βίον εἶχον ' οὐδὲ γὰρ ἄλλως φιλανθρώπως προσα

213쪽

NICOLAI DAMASCENI γομένου ἔκαστον ἐν τῆ διανοία τὸ δυσελπι αυτῶν αφηρουντο, αμνησίκακος ων το ηθος προς τους κρατηθέντας διά τινα πραότητα. καρπουμενοι δη τοαπ' ἐκείνου ἀνυποπτον, κατεχρήσαντο αυτω εἰς τομῶλλον τι λανθάνειν ἐπιβουλευοντες ἐπαγωγοῖς τε 5 λόγοις καὶ εργοις προσποιήτοις. αἰτίαι δ' αυτῶς ἐνῆγον ἐπιχειρεῖν τἀνδρὶ ουκ ἀπὸ μικρῶν διαφόρων ἰδία τε ἐκάστοις καὶ κοινI πῶσι γεγονυιαι. οἱ μὲν γὰρ ελπίδος τι ἔχοντες, εἰ ἐκεῖνον ἐκποδὼν ποιήσαιντο, αυτοὶ ηγεμόνες ἀντ ἐκείνου ἔσεσθαι, την Ιοἐπιβουλὴν συνίστασαν, οἱ δὲ υπὸ Οργῆς ων πάθοιεν παρὰ τον πόλεμον, οἰκείων αυτοῖς απολωλότων ἡ τα

χρήματα ἀφηρημένοι ἡ ἀρχὰς ἐν τῆ πόλει, ἐνεπικραί

νοντο, καὶ τὸ ὀργιζόμενον υποκρυπτόμενοι του ευ- πρεποsς τι μετεποι πιο, ως δυσχεραίνοιεν την ἐνὸς 15αρχήν, ζητοῖεν δὲ κατ ἰσονομίαν πολιτευεσθαι. ἄλλα δε ἄλλοις αἴτια συνενεχθέντα υφ' ων ἔτυχε προφάσεων τὸ μεν πρῶτον αυτους τους δυνατωτάτους συνέστησεν, ἔπειτα πολύ πλείους προσήγετο, τοὐς μεναυτεπαγγελτους κατ' ἴδια ἐγκλήματα, τους κατὰ ροσυμπραξιν ἐτέροις ἐκ τῆς πάλαι φιλίας πολὐ τὸ πιστὀν ὐποφαίνοντας καὶ κατὰ τούτο προσηταιρισμένους. ἡσαν δέ τινες οἱ κατ' Ουδμερον, αλλὰ τῆ τε αξιώσει τῶν ἀνδρῶν συνεπιδιδόντες την γνώμην,

καὶ ἐκ τῆς πάλαι δημοκρατίας ἀχθόμενοι τῆ ἐνὸς asἰσχυι, ἄσμενοί τε ἄν, εἰ καὶ μη αυτοὶ ἄρξαι του πράγματος, ἀλλ' ετέρου γε ἄρξαντος συλλαβέσθαι τοτ' ἀγαπητῶς μετὰ τοιουτων ἀνδρῶν, εἰ καί τι δέοι παθεῖν, -κ ὀκνουντες. πολλὰ δ' ἐξώτρυνε καὶ ἡ ἐκ

παλαι- Βρουτοις υποῶσα ευκλεια τῶν προγόνων κτοὐς απὸ Ρωμύλου βασιλέας τῆς νώμης καταλελυκότων καὶ δημοκρατίαν πρῶτον καταστησαμένων. a

214쪽

τε φίλοι πρότερον ἴντες τφ Καίσαρι Ουκέθ' ομοίως εὐνοι ἡσαν, εἰς ἴσον εαυτοῖς ὁρῶντες τιμωμένους τους πάλαι μὲν πολεμίους, υπ' εκείνου δὲ σωθεντας. ου μην οὐδὲ αυτοῖς ἐκείνοις τὸ ευνουν υπῆρχεν, ἀλλ' ο ἐπίπροσθεν της χάριτος γιγνόμενον τὰ ἀρχαῖον μῖσος Οὐχ ἄν ευ ἔπαθον σωθεντες μνήμην ενεποίει, ἀλλ' ῶν ἀπεστερήθησαν αγαθῶν κρατηθέντες ἐννοουμενοι παρωξύνοντο. πολλοὶ δὲ καὶ αυτῶ ἡχθοντο τῶ διέκείνου σεσῶσθαι, καίτοι γε ἀνονείδιστα αυτοὐς 1ο πάντα πεποιηκότος ' ἀλλ' ὁμως αὐτὸ τὰ ἐν χάριτος μέρει λαβεῖν ταυθ' ἁ κατὰ πολλὴν ευμάρειαν κρατουσιν υπῆρχε, σφόδρα ἐν τῆ διανοία μὰν ἐλυπει. καὶ

μεν δὴ κἀκείνων τὰ ἡθη αυτῶ διάφορα ξδη ην, τῶν

τε συστρατευομένων πάλαι ἐν ἰδιωτῶν μοίρα τῶν τε ιβ ηγεμόνων και - τιμῆς μεταποιουμενων τὰ μεν ὁτισυγκατελέλεκτο εἰς τὸ ἀρχαῖον στρατιωτικὸν τὸ πολεμω άλόν, καὶ τους ἴσους μισθοὐς ἔφερεν ῆχθοντο ουν οἱ φίλοι ἐν ἴσω τιμώμενοι τοῖς υπ' αυτῶν αἰχμαλώτοις γενομενοις, ἔστι δ' υφ' ἁν καὶ καρωθουμε- 20 νοι τιμῆς ' πολλοῖς δε καὶ τὰ ευ πάσχειν υπ' αυτου διαφερόντως ανιαρὸν ἐν κατά τε χρημάτων δοσεις καὶ αὐχῶν συντάξεις, ῶς μόνου δυναμένου τοὐτοποιεῖν, τῶν δὲ ἄλλων πάντων ἐν Ουδενὸς μοίρα παρεωσμενων. αυτός τε ἐκεῖνος ἐπὶ πολλαῖς καὶ καλαῖς ει νίκαις ἀγαλλόμενος οὐκ ἀπεικότως, πλεον τε ἡ ἄνθρωπος αξιῶν ξδη εἶναι, τοῖς μὲν πολλοῖς μαυμάζετο, τοῖς δε μεγάλοις καὶ δυναστείας μεταποι μεθνοις ἐπαχθὴς ἐδόκει εἶναι. παντοδαπὰ Ουν συνέστη φίλα ἐπ' αυτὸν ἀνδρῶν μεγάλων, μικρῶν, φίλων, ω πολεμίων, στρατιωτῶν, πολιτικῶν, εκάστων προφάσεις ἰδίας εἰς τὸ ἔργον υποτεινομένων καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων ἐγκλημάτων ἐμπιστευόντων καὶ ταῖς παρὰ

215쪽

μενοι παρώξυνον, καὶ τὸ εἰς ἀλλήλους βεβαιον ἐκ τῶν

ἰδία υπόντων προς αυτὸν εγκλημάτων παρείχοντο. δι ο καὶ τοσουτων γενομένων τῶν συστάντων, ουδεὶς ἐτόλμησε καταμηνυσαι την πρῆξιν. φασὶ δέ τι- 5νες ολίγον προ του θανάτου γραμματίδιον αυτῶ υπότου δεδόσθαι μηνύον την ἐπιβουλήν' ο μετὰ χεῖρας ἔχων πρὶν ἀναγνῶναι ἀπεσφάγη ' μετὰ δε ἀποθανόντος ἀνηυρέθη ἐν τοῖς ἄλλοις γραμματιδίοις. 20 υτα μεν οὐν υστερον ἐγνώσθη τότε δὲ αλ- 1ολαις ἐπ' ἄλλαις τιμαῖς αυτῶ ψηφιζομέναις τῶν μὲν χαρίζεσθαι βουλομένων, ἐνίων δὲ μετὰ ἐνέδρας δεχομενων τὰς υπερβεβλημένας καὶ εἰς ἄπαντας ἐκφερόντων, ως ἄν φθόνος ὁμου καὶ υποφία ἐγγένοιτο ἐπαχθης, ὁ δὲ ἄτε απλοῶς ἀν τὸ καὶ ἄπειρος is πολιτικης τέχνης διὰ τας ἐκδήμους στρατείας, ηλίσκετο ραδίως τούτοις, ἐκ του εἰκότος οἰόμενος γίγνεσθαι τοὐς ἐπαίνους θαυμαζόντων αυτὸν μὰλλον ῆπερ επιβουλευόντων. μάλιστα δὲ τῶν ἐψηφισμένων ἐλυπει τοὐς ἐν τέλει τὸ καὶ τῶν αρχῶν ἄκυρον γενέ- πσθαι τῆς καταστάσεως τον δῆμον, ἐκείνω δ' αὐτὰς ἀποδίδοσθαι οἷς βουλοιτο διδόναι, ἄσπερ τὰ δόγμα

ἐκέλευεν ου προ πολλου κεκυρωμένον. παντοδαπαὶ

δὲ καὶ ἐν τῶ ὁμίλω λογοποιίαι διεφέροντο, ἄλλων ἄλλα διεξιόντων. οἱ μὲν γὰρ ἔφασκον βασίλειον ροαυτῶ ἐγνωκέναι συμπάσης γης καὶ θαλάττης Αἴγυπτον ἀποδεικνυναι, ἔνθα βασιλίδα Κλεοπάτραν αὐ-τῶ τεκεῖν παῖδα Καισαρίωνα φοιτήσασαν εἰς ευνῆν

ὁπερ αυτὸς ῆλεγξεν ἐν ταῖς διαθήκαις φείδος ἔν' οἱ

δ' ἐν 'Iλίω τούτο ἔφασαν αὐτὸν μέλλειν καθίστασθαι κδιὰ την παλαιὰν προς τὸ Λαρδανιδῶν γένος συγγένειαν. γενόμενον δέ τι καὶ τοιόνδε παρώξυνε τὰ

216쪽

μάλιστα τους ἐπ' αυτον συνεστῶτας. - αυτῶ χρυσως ἀνδριάς, ῶσπερ ἐψήφιστο, ἐπὶ των εμβόλων. τουτου διάδημα ἄφθη περὶ τy κεφαλῆ κείμενον

υπόπτως δε πάνυ προς - τὰ ἔχουσι Pωμαῖοι, δου-5 λείας οἰόμενοι εἶναι σύμβολον ' ἐπελθόντες δὲ των δημάρχων Λευκιος καὶ Γάιος ἐκέλευσάν τινι τωνυπηρετῶν ἀναβάντι καθελεῖν αυτὸ καὶ ρῖψαι. τοὐτογενόμενον Καῖσαρ ως ῆσθετο, καλέσας την σύγκλητον εἰς το τῆς Ομονοίας ἱερὰν κατηγόρησε τῶν δη- 10 μάρχων, φάσκων αυτους ειναι τους περιθέντας κρυφατο διάδημα, ὁπως αν εν φανερω αυτὸν υβρίσειαν καὶ δοκοῖεν ἀνδραγαθίζεσθαι ἐπὶ τη ἐκείνου ατιμία, ώς Ουτε βουλῆς Ου τ' αὐτου ἐπιστρεφόμενοι μείζονός τε γνώμης και ἐπιβουλῆς εἶναι αυτοῖς τὸ δραθέν, εἴ 15 πως δυναιντο εἰς τὸ πλῆθος αυτὸν διαβαλόντες ἄραν δυναστείας παρανόμου ἐρῶντα καὶ αυτοὶ ἐξάρχοντες νεωτεροποιίας ἀποκτεῖναι. ταυτα εἰπών, συνδόξαν τη συγκλήτω, ξλασεν αυτους φυγάδας. καὶ οἱ μὲν ωχοντο φευγοντες, ἔτεροι δ' ἀ- αυτῶν δήμαρ- ο χω ἐγένοντο ' ὁ δὲ δῆμος ἐβόα βασιλέα τε αυτὸν εἱ- ναι καὶ ἀναδεῖσθαι μηδὲν ἔτι μέλλοντα, ἐπεὶ καὶ ἡ χη αυτὸν ἀναδέδεκεν. ὁ δὲ παν ἀν πη χαρισάμενος τω δήμω διὰ την προς αυτὸν ευνοιαν τουτοουποτε δώσειν, καὶ συγγνώμην Θεῖτο εἰ αντιλέγει ει σώζων τὰ πάτρια ' βουλεσθαι γὰρ την υπατον αρχὴν ἔχειν νομίμως ἡ βασιλείαν παρανόμως. ιαὐτα μὲν δη τότε ἐλέγετο ' μετὰ δὲ ταυτα 21 εορτὴ ἐν τn Pώμη ἐγένετο χειμῶνος, Λουπερκάλια καλεῖται, ἐν η γηραιοι τε ὁμμ πομπευουσι καὶ νέοιω γυμνοί, ἀληλιμμένοι τε καὶ διεζωμένοι, τούς τευπαντῶντας κατακερτομουντες καὶ τυπποντες αἰγείαις

δοραῖς. τότε δὲ ἐνστασης, ἡγεμὼν ἡρέθη Μάρκος

217쪽

Ἀντώνιος ' καὶ προήει διὰ της αγορῆς, ῶσπερ ἔθος ην, συνείπετο αυτῶ καὶ ἄλλος ὁχλος. καθημένωδε Καίσαρι ἐπὶ των εμβόλων λεγομενων ἐπὶ χρυσοί θρόνου και ἱμάτιον ἀλουργὲς ἀμπεχομένω πρῶτον Λικίνιος δάφνινον ἔχων στέφανον, ἐντὸς δε διάδημα επεριφαινόμενον, προσέρχεται ην γὰρ υψηλὸς ὁ τόπος ἐφ' ου Καῖσαρ ἐδημηγόρει βασταχθεις υπὸ των

συναρχόντων, καὶ κατέθηκεν αυτ προ των ποδῶν τὸ διάδημα. βοῶντος δε του δημου ἐπι την κεφαλην τιθέναι, καὶ ἐπὶ τούτο Λεπιδον καλούντος τον ἱπ- 1οπάρχην, ὁ μὲν ἄκνει' ἐν τούτω δε Κάσσιος Λογγῖνος, εἷς των ἐπιβουλευόντων, ώς δῆθεν ευνους ἄν, ἶνα καὶ λανθάνειν μάλλον δύναιτο, υποφθὰς ἀνείλετο τὸ διάδημα και ἐπὶ τα γόνατα αυτοs ἔθηκε. συνην δὲ και Πόπλιος Κάσκας. Καίσαρος δε διω- Isθουμένου και του δημου βοῶντος, ταχύ προσδραμὼν υντώνιος γυμνὸς αληλιμμενος, ῶσπερ ἐπόμπευεν, ἐπὶ την κεφαλην ἐπιτίθησι. Καῖσαρ δε ἀνελόμενος αυτὸ εἰς τον ὁχλον ἔρριψε. καὶ οἱ μὲν τελευταῖοι ἐκρότησαν ἐπὶ τούτω, οἱ δε πλησίον εβόων δέχεσθαι κκαι μη διωθεῖσθαι την τοί δημου χάριν. ἄλλοι γὰρ ἄλλην γνώμην περὶ τῶν δρωμένων εἰχον ' οἱ μεν γὰρ ἐδυσχέραινον, ἄτε δυναστείας δήλωσιν μείζονος ηκατὰ δημοκρατίαν ' οἱ δε χαρίζεσθαι οἰόμενοι συνδε πραττον ' οἱ δε οὐκ ἔξω της γνώμης αυτοs διεθρόουν ιβ τούτο υντώνιον πεποιηκέναι ' πολλοῖς δ' ην καὶ βουλομένοις βασιλέα αυτὸν ἀναμφιλόγως γενέσθαι. παντοδαπαὶ μὲν φημαι ἐν τῶ ὁμίλω ησαν. τὸ δ' ουν δεύτερον Αντωνίου ἐπιτιθέντος, ὁ δημος ἐβοησε, ιρε, βασιλεs, της εαυτοὐ γλώττης. ὁ δε ου δεχόμε - κνος ἐκέλευσεν εἰς τι τos Καπιτωλίου Λιὸς ἱερὰν ἀποφέρειν αυτό' ἐκείνω γὰρ μὰλλον ἀρμόττειν. καὶ

218쪽

πάλιν ἐκρότησαν οἱ αυτοί, ῶσπερ και πάλαι. λέγεται δὲ καὶ ἔτερος λόγος, ῶς ταυτα ἔπραττεν υντώνιος ἐκείνω μέν, ῶς γε ωετο, χαρίζεσθαι βουλόμενος, αυτω δε ἐλπίδα μνώμενος, εἰ γένοιτο ποιητὸς υἱός. 5 τελευταῖον δὲ ἀσπασάμενος Καίσαρα δίδωσι των παρεστώτων τισὶν ἐπιθεῖναι αυτο ἐπὶ την κεφαληντου πλησίου ἀνδριάντος Καίσαρος ' οἱ δε ἐπέθεσαν. ἐν δ' ουν τοῖς τότε Ουδενὸς ἡττον καὶ τόδε πραχθὲν ηγειρε θῆττον τους ἐπιβουλεύοντας, πίστιν ἐν ὀφθαλ- 1ο μοῖς μείζω παρασχὸν ίν δι υποψίας εἶχον. Κίννας δὲ μετ' ου πολυ στρατηγῶν Καίσαρα 22 παραιτησάμενος δόγμα ἐκύρωσε κατιέναι τους ἀπελαθέντας δημάρχους καί, ῶσπερ βουλεται ὁ δqμος,

πεπαυμένους τῆς αρχῆς ἰδιώτας εἶναι των κοινῶν μὴ 15 εἰργομένους. Καῖσαρ δὲ Ου διεκώλυε την κάθοδον ' και οἱ μεν κατήεσαν. ἀρχαιρεσίαι δ' ησαν ἐνιαύσιοι, υπὰ Καίσαρος αγόμεναι αυτὰς γὰρ εἶχε την τούτωνεξουσίαν, ῶσπερ ἐκέλευσε το δόγμα' καὶ δη ἀποδείκνυσιν εἰς τὸ ἐπιμ υπάτους Ουίβιον Πάνσαν καιm Aυλον Ἱρτιον, εἰς δὲ τρίτον ἔτος Λέκμον Βροsτον, ἔνα των ἐπιβούλων, καὶ Μουνάτιον Πλάγκον. κατόπιν δὲ τούτου καὶ ἔτερον ἐπράχθη, ὁ σφόδρα ῆγειρε

τοὐς συνεστῶτας. αγορὰν κατεσκεύαζε μεγάλην καὶαξιοπρεπῆ ἐν μρ, καὶ τους τεχνίτας ἀθροίσας τα25 ἔργα εἰς την κατασκευὴν διεπίπρασκεν. ἐν τούτω δε αυτῶ προσῆλθον οἱ μαίων ἄριστοι τιμὰς φέροντες, ἄστινας τότε ἐψηφίσαντο ἐν κοινω. τούτων δ' ηγεῖτο μεν ὁ υπατος, συνάρχων τότε αὐτω ών, κομίζων τὰ ἐψηφισμένα ' ὐαβδοφόροι τε προίεσαν ἐν- θοθεν και ἔνθεν τον ἄχλον ἀνείργοντες ' συνίεσαν δετω υπάτω οῖ τε στρατηγοὶ και δήμαρχοι καὶ ταμίαι

καὶ ἄλλαι πῆσαι ἀρχαί ' μετὰ δὲ ἡ σύγκλητος ἐν κόσμω

219쪽

εἴπετο καὶ ὁ δῆμος πας απειρος τὸ πλῆθος καὶ ο ς ουκ αλλος' πολλὴ δε ῆ τε ἔκπληξις ἡν και τὸ αξίωματων πρώτων, εἰς ους τὰ συμπάντων ἀνήρτητο κράτη, θαυμαζόντων αλλον κρείττω. ὁ δε προσιόντων ἐκάθητο καὶ δια τὸ τοῖς ἐκ πλαγίου ὁμιλεῖν Ουτ ἐπι- sστρέψας προς αυτοὐς τὸ πρόσωπον ουτε προσέχων,

ἀλλ' ομοίως διοικῶν α ἐν χερσὶν εἶχεν, εἰς ο τῶν πλησίον φίλων τις εἶπεν, πιρα τοὐς ἐξ ἐναντίας προσιόντας ' καὶ τότε ἀποθεμενος τὰ γραμματίδια ἐπεστράφη καὶ περὶ ων ηλθον ῆκουε. συνεντες Ουν Ιοαὐτοῖς οι ἐπιβουλεύοντες τὸ γεγονὸς καὶ τοὐς ἄλλους τῆς προς αυτὸν δυσμενείας ἀνέπλησαν καὶ αυτοὐς ξδη ἀχθομενους' ἄργων τότε καὶ οἱ ἐπι ὀλεθρω τῶν συμπάντων, μήτι γε ἐπ' ἐλευθερία ἐπιχειρεῖν τω ἀνδρί, καὶ προσεδόκων χειρώσεσθαι αυτὸν ἀνίκητον uπαντάπασι δοκοίντα ειναι' δυσι γὰρ καὶ τριακοσίαις

μάχαις ἐδόκει συμβαλὼν εἰς ἐκεῖνον τον χρόνον ἔν τε Ἀσία καὶ ρώπη οἴκοθ' ἡττῆσθαι. μόνος δε πολλάκις ἐξιὼν καὶ φαινόμενος αυτοῖς ἐλπίδα ἐνεδίδου τos ἐπιβουλῆ ἀλώσιμος εἶναι' ἐμηχανῶντό τε, εἴ Nπως παραλύσειαν αυτοὐ την ἀμφὶ τὸ σῶμα φυλακήν, λόγω τε κηλosντες ὐς χρεῶν εἴη ἱερὸν αυτὸν προς

πάντων νομίζεσθαι πατέρα τε καλεῖσθαι τῆς πόλεως, καὶ ψηφίσματα περὶ τούτων γράφοντες, εἴ πως ἐκεῖνος τούτοις παραχθεὶς τω ἔντι πιστευσειεν ὐπ' αὐ- Eτῶν στέργεσθαι, καὶ τοὐς δορυφόρους ἀπολυσειεν, οἰόμενος τῆ πάντων εὐνοία φυλάττεσθαι. οπερ γενόμενον πολλὴν αυτοῖς εἰς τὸ ἔργον φαστι νην παρέσχε. 23 Συνήεσαν δ' ἐν φανερω μεν οὐποτε βουλευσό- δομενοι, λάθρα δὲ κατ' Ολίγους εἰς τὰς ἀλλήλων οἰκίας καὶ πολλὰ μέν, ῶσπερ εἰκὸς ἐν, ἐλέχθη τε αυτοῖς

220쪽

καὶ εκινήθη, σκοπουμένοις τοσόνδε ἔργον ὀπως τε επιθήσονται καὶ Οπου. τινὲς μεν ουν εἰσέφερον διὰ

τῆς ἱερῆς καλουμένης οδ ἰόντι ἐγχειρεῖν' ἐφοίτα γὰρ πολλάκις εκεί ' ἄλλοι δ' ἐν ταῖς ἀρχαιρεσίαις,5 ἐν αἷς αυτὸν ἔδει καθιστάντα ἔν τω πρὸ τῆς πόλεως πεδίω τὰς ἀρχὰς διιέναι τινὰ γεφυραν, διακληρωσάμενοι τὸ ἔργον, ὁπως οι μεν ἄσειαν αυτὸν απὸ τῆς γεφυρας, οἱ δὲ ἐπιδραμόντες κτείνειαν ' ἄλλοι δὲ ὁταν θέαι μονομάχων ἄγωνται υπόγυοι δ' ησαν ' 16 ἔνθα καὶ ὁπλα ὁρῆσθαι παρεσκευασμένα επὶ την πράξιν ἀνυποπτον ἐν διὰ τον αγῶνα. οἱ πλειστοι δὲ παρήνουν ἐν τῆ βουλῆ συνεδρευοντα κτείνειν, ἡνίκα μόνος αυτὸς ἔμελλεν ἔσεσθαι' ου γὰρ συνεισίασινοι μὴ μετέχοντες αυτῆς ' πολλοὶ δ' οἱ ἐπιβουλεύοντες i5 υπὸ τοῖς ἱματίοις ἔχοντες ἐγχειρίδια. καὶ ἐκράτει ῆδε ἡ γνώμη. συνέλαβε δε και τύχη τις εἰς τοὐτο, ποιήσασα ημέραν βητὴν αυτὸν ὁρίσαι εἰς ἐν συνίασιν οἱ ἐκ του συνεδρίου βουλευσόμενοι περὶ αυτὸς ἔμελ- λεν εἰσοίσειν. ἐπεὶ δὲ ἐνέστη ἡ κυρία ημέρα, συνίε-κ σαν παρεσκευασμένοι τοῖς πῶσιν. ἐγίγνετο δε αυτοῖς

ἡ σύνοδος εἰς την Πομπηίου στοάν, ἔνθα εκάστοτε συνελέγοντο. τω δ' ἄρα ὁ δαίμων διεδείκνυε τα ἐνθάδε ὁποῖα εχ, ῶς πάντα ἀστάθμητα καὶ τῆς τύχης ῆττω, εἰς τὰ του ἐχθρου αυτὸν υπάγων χωρίον, ἐν

25 ω ἔμελλε προ τω ἐκείνου ἀνδριάντος νεκρὸς κείσεσθαι, καὶ ου ζῶντος περιεγένετο, τούτου τεθνεῶ τος προς τω εἰδωλω ἀποσφάττεσθαι. ἰσχυρότερον δέ

τι καὶ ἡ μοῖρα, εἰ δη τις ἐπέστη τούτοις. οι τε γὰρ φίλοι ἐκείνης τῆς ημέρας ἐκώλυον, διά τινας φήμας

30 οἰωνιζόμενοι, πορεύεσθαι εἰς τὸ βουλευτήριον, ἰατροί τε διὰ νόσον σκοτώδη εκάστοτε συμβαίνουσαναυτω καὶ τότε προσπεσουσαν, ῆ τε γυνὴ πάντων