장음표시 사용
421쪽
petuo eis dabitniis idem esse 1 non esic, Midem verit inest e stimul & falliini. Nana quatenus citati leni persi iactet aliquibus, cit veritin,&cst. Quatenus autern aliis non persua det,est falliani,&nuninae potest esse. Fieri au telia non potest ut ident sit A non sit, &ver uim sit Miali uni. igitur neque protiabile est verunt. Nisi cit- canitis esse vcrunt id quoid naultis persuadet. Mel certe quod nulliis sinis uni non persuadet qui imotbo laborat regio, vere dicinius dulce. quod quidem est num tortuni. mando enini de veritate disceptantiis , tutic non est aspiciendia in adimultitudinem eoriam qui con sentiunt, sed ad affectiones. Vna auteni affectione utitur aegrotiis de una constitutionc onines qui sunt fani. Non est ergo imagis lauic senibi quana illi crea tendunt. Nains contra ponatur, multos febricitantes ania rore astici a ni elle, untini autenis antini di alcedine assi-ἀ isti , πυρἱ- λ ενα δε γλωοι C ci, onini nos eo uetur vini etaicanius a-- - ὰς ζυμον- . πλλως αὐλουθήσ4 ni runa. quos quidem est absurduni Sicut ergo hic praeternuiso iudicio intultitudinis, nihilonainus inel dulce dicinius: ita etiam quando multi assiciuntur dulcedine , unus auteni amarore, mittentes propter eorum oui sic assi ciuntur dulcedinem , inel appellare
Us μ D nite eis qui leni omnia qui dicunt fad-λ DA , εἷ c sa , ostendi inus id in cos retorqueri: Nain si omnia sunt falsa, erit etialia falsiani illud , Onania fiant falsa , .cunisit ex omnibus. Curn sit auten, DI- sunt , Omnias uni filia, id quod ei aduersatur, erit verunt , Non onaitia sunt falsi. Democritus auten &Plato abolentes quidem sensus , pcrimentes autena sensilia, & ea sola sequentes ouc percipiuntur intelligentia,res con- iaciunt: nec sol uni eorum quae suntla-
V . r. stura sensu, aut non sine sensu: Maut ex . incursione , aut non sine incursione.
422쪽
nteirius pendere ex iis xlxi*-ieni R ' ἀ- ,etria a et x miθήσεως πα-niernus pendere ex iis Liviae ecnobis cognita sunt ex incursione. Etenim qui inni rore sanguinolentas situ effingit nici S puellas serpentinas, usquae ipsit apparuerunt, coinposuaintorina nitiente agitat: ira etiam qui in so-rnnis lionainena soniniat volti creni, non absq; eo quod aliqui ci viderit volucre, horninciri quoque solitisiit volucrent. Et ut in suilinia dicani , hillil poterit co-ατ rer MM Θησεως τα-
ni in aut suinetur exstini licii line coruni - - . triae apparuerant in incursione , aut ex increniento, aut ex decremento, aut ex cona positione. Atque ex sinat litudine quidem, viqiuando viso stimulachro Socratis, cogitanius non visunt Socratena ex incremento vero,ut quando ex cona-niunt holmine non conuntinent cogitamus, ut ii ominent mente agitantes, qui non crat similis viro.
Ex decrcniento autena, quando rursiis conlinunis liontinis contracta imagnitudinc , Pygmaeiani apprehendemnaustem,quando ex horai ne dc cquo cogitainus Hippocentaurunt, quin5cluna nobis incurrat. Anteoninena ergo cogitationeni prasis fuisse oportet cani quae est ex sensu incursioneni. Et ideo si tollantur sensilia, necessario sinuit tollitur omnis intelligentia. Et qtii dicit Onania
errare auteni eos qui dicunt aliqua qui- φαι- .H λεπη, Mς, ωαι, ε - δεις, leni ex visis esse vera, aliqua vero falsa.
ne,aut etiam cicimonstrans. Sea qui sola qui dei licit assirimatione, affirmatione reprinietur. Aut enini aliquo quod apparet iliud docebit, nenape eas laesia se quae ea sunt sub intelligentiani: aut co qtiod est incertunt de non euidens. Sed neque coquod apparet laoc docebit. no est enim. Neq, coquod est incertunt & n5 euidens. Ex eo enim quod apparet, debet prius fides fieri eius Dod
423쪽
Γ μὴ δὶ ei . A propterea quod non possint separare o
pinionern ab euidentia. Isi Oreste ciuitapinionein ab euidentia. Ili Orcite qua- dein certὰ cuin sibi videretur videre Furtias, crat quidem verus s ensi'. consil-stebam enim simulachra r inens autem existinians veras esse & solidas Furias, opinabatur falsunt. Et alioqui, inquiebat, ij quos prius vixi inus, introducen tes visorum dii rentiain, non poterum im. Uta vim etου e υ οπι
quae si intinee a& non cui sentia. Haec autem dicens Epicurus, inuitus in sinit. lem incidit dubitationem. Nain si fuerit rex visis alia qui dein oriri ex solidis corporibus, 'alia autern ex stimulachra si& concedit illud quidem esse euiden tia, hoc vero opinione, quaero lucimais inoduni iussicet visa quq oriuntiu ex so, lictis corpori biri, S quae incurriint ex si mulachro Neqtie cniincia identia. qu
eoriani sera fides per euidentiam FO,
euidentiani. Et a- qui ex iis ouae magis quaeriamur, conatur osten- ciere ea cidae minus quaeruntur. Nobis enim considerantibus de fide eorum ciuet
apparet, ipsis prodi:osam S fabii los unae stimulacliris introducit opinionem. Sed neoue Stoicis rectε succedunt quae ab eis aicuntur. Nain volunt quidem sensilium &eotiam dae cadunt stibin-Co i o Mao unυτυ γαγP. λι- ο κ telligemiam, assecliuerentiam, ex oua
Non possunt autern hoc colligere. Nam confessi sunt quaedam visa esse inania: euiusinodi Oresti incurrerunt cx Furiis.& alia quae perperantini pri inunt,Vt quae existantinui dein ex subiectis,eis autem non congruant: citius odi erant quae in rore Herculi a suis filiis, tan-quani a filiis Eurγsthei incurrerunt. Cratenini ex subiectis filiis, sed non con . Diiebant ipsis subiectis. Non enim eos tanquam suos aspiciebat liberos, sed dicit, Hic di spismortuus u in Ai .ωρ Irena immiratis Arar s. Haec cum ita sint , visa non possum discerni. neque possit ni dicere Stoici, quaenam sint re vera comprehender tia Morta exsibiectis, ipsis sit biectis congruentia,& quae non sunteiusnodi,
424쪽
licitia. inclita alioqui dena ponunt verti in& t alluin in eo quod significatur,nempe in incorporeo quod dicitur: alia autenm in voce: ali avicinin motu cogitationis. Iain cnini, ut a prima incipiamus, censet,ant Stoici coinmuniter veruinesse& falsi ita in eo quod licitur. Quod dicitur au teria cilla , victint, cliuod cx rationis participc consistit pliaritalia. Ra-
dere. Ex iis aut cin quae escuntur, alia quidem vocant descientia, alia auteni per se perfecta. Ex qui ibus quae sunt qui- deni lefici ctia, nunc praeternalitantur. Ex iis auteni quae sunt per se perfecta, licunt esse plii . Quaedai neniinvocanti inperatiua , ilia ae iamperantes ilici
liabitat Dion Z Noininantiar aut mapud eos quaedam imprecativa seu cxc-
ut ni et inmn hoc eraseum c d finito. Et optatiua,quae dicimus optantes: Vt, IV m mc e qui regnas o Maxime in Ida, Da , Aiax victoris claro vi potiatur ho
per se perfecta, prolatantiat , quae dia r. A-
Sunt etiain quaeda filiae sunt plus quain Pronuntiata: ut hoc, Priamidis inis inela mital plus est quain pronuntiaturn, di n5prO- nunciaturn. Scd cuin in iis quae iscuntur, sit satis magna tisierentia, ut sit aliquid,incliti tint,vcrii in alit falsunt, opo relanteonania esse ipsini cliuod licitur: dein lectiam per se perfectuin, & non carnuniter qualecuque, sed pronuntia- tuam. Nainlioc soli tin, sicut pri ius dixi, licentcs , aut veruria ilicinius aut falsain.
425쪽
cieret Autent in ex eo ipso dicEt lioc est EStoici,aut per cicimonstrationein id este probabunt. Et siquidon ex eo ipso ti-Cant esse incorporcum hoc quoa vicitur, nobis citioque licebit ex eo ipso dicere quod non sit. Quomodo enim illi fetunt fide igni absque demonstratione, ita etiam qui contra dubitant,erunt fide digni, si per solam ac nudain proferant dictioncni M afficinationem. ni erum Stoici. Si auteni lioc probabiant per dentonstrationem, eis sEque turpcius dubium. Demonstratio eniim est oratio. Oratio autem constat ex iis quae dicuntur. Iis ergo quae dictin tur,ostendent Stoici aliquid esse quod dicitur. quod quidern mini inἡ est consentaneum:quandoquidem qui non dates.se aliquid quod dicatur,neq;dabit multa esse quae dicantur. Et cum quaeratur an sint quae dicuntur in demonstratio-
. - - re enim, Ut ipsi cicunt Stoici,est proicia, si boo et, mri revocem significativam reiquet dicitui ut liuius versias,
csse, in promptu quoque iumenti qui dubitant, ea non esse,cum in utrumque hocipsum cxlat, ut sit vel credendum Vel non credendum. . Sin autem ex demonstratione , cadent in infinituin. ab eis enini postulabitur demonstratio eo-riun quae dicuntur, quae continentur in secunda demonstratione. Et cum tertiam attulerint eoruni quae sintin tertia, postulabitur etiam quarta eorum qiuae stantiniquarta. Quo sive careat
principio dei nostratio quod si id quod
tione. Nunc autem illud est dicendurn, quod pronunciatuin per se persectum volunt esse coni positum rutiliud, Dies est, coria ponitur ex Dies,&Εst. Nihil autem incorporeuna potest cornponi, nec diuidi. haec enina sunt propria corporum. Nulla est ergo res per se persecta, nec ullum pronunciatiarn. Et onane quod dicitur,aebet dici. nam exeola ac
426쪽
A MAGDi .ROEα Πη licii A' λ ρSed fieri non potest ut proferat ir V ' του γή τ Iα - φων - ὰ, quae id significet, propterea qtiod ciuitis non sit nisi iiiiii p. irtes, ncci; illi id ipsuiri est. Qilodati telia non possint silmilleste catis Partes, ex eo ipso ostEititur. Quando cni in prirnum proseminus lacinistichium,noli turn est sccianduim. SI quando proferinatis secundum , non cit pra- murri. Quo fit ut toturn quidem vers unins proferatariis. Sed nec liciti istichium. Qitando enirn rursus dici iniis prirnam par rein hemisticlai3, tunc non dii impro- Atertinus secundarneliis parecim:&citiandos ccundam proferinatis, non aniplius prirnana dicinatis. Quamobrem nec cilli finisticlitum. de si considercinus, ne est qui dei nulla dictio: ut Ira. Quando enim dicimtis syllabain I,nondunt proferimus Rain. Et quado proferimus Rain, non est ainplius I. Si ergo fieri non potest visit aliquid cuius partes stimul esse non possunt: ostensiani est alitent vel in
propterea nec ullum pronunciatuni C
crates, nondunt est illud Est: dcauando risu dicitiir illi id est, Socratcs non dicituri Nun clitani ergo est totum proni inciat uim , neque partes totius. eius autenm partes non si antproniunctata. Non est ergo viliana proiisiciatunt. Quanuiuam qii id de toto loquii nur pronunciato,neriape Socrates est, cum nec ipsunt qui- deni in recto casu Socrates pollites scin- λ
constituentes t Et si detur pronuncia- i
tuni esse aliquod vertini, Maliquod falsiani, non concedent Sceptici illis ad ueritis quos disierunt, id esse, propterea cliuod non facit Etradi possit. Dicunt enirn veriana qui deni esse pronunciatum, quod est&aduersatur alicui. Rogari auteni quid sit id quod est, dicunt esse id quod movet conlprehendenteni phan
427쪽
hiitatione , alia naaior irraeter ipsanne n erget tis qui Stoiciuna admittaint arti fici talia. Quonio io enim si vellinus di scere clii id lithoino , prius nosse cle beanaias qui id sit Aniniat , aequi liit Ratio nis particeps, Sc lis iis Mortale: exl iis eanini const.u notioli ominis & citronio
do si vel inuis nosse cita id sit eanis, opor-tcbit prius anticipare clia id fit Antimal, & ain cisit Latrans sex his enim intelli gitii r Canis: in ita sex sentencia Stoico, ω οῦ , --λ Σ i- C ritin veri ut est citiodest S alicui a lucr MAO riseratac et Li, satiar: S falsiina, quod non est qui dem,
aduersaturaliternalicui necessario de benitis nosse ad lioruin intelligeriti an , quid sitia cliuod aduersarii r. Ne auaαqualitat item pollunt Stoici ii obis osten. ciere id cauod aduersitur. Nec ergo ve runt nec falluna erunt nota. Dici intentis, Aduersatiastuat, quorunt alterurn plus halbetilii iiii alterum negatione:vr, Dies est, Non est clies. Nain pronuncia tuin,Dies non est, negationc illus liabet
428쪽
nonnulla alterum plus habet quain alterunt negatione, sed quando negatio praeponitur pronuiuiato. Assvinclaurent etiam alius ciuispiam eam oratione qua usus est Plato in libro De aninia, &docebit quod fieri non potest ut participatione negationis plus habeatronunciatuni, quani id quod non ha-ct negationein. Nam sicut participatione calidi nillil fit frigidum: sic participatione parili non fit magnum , sed earuum. & sicut participatione maioristit ali liuid inagnum:ira etiam parui participatione erit aliouid pariau. Et ideo
novenarium ex assiuinptione unitatis non fieri maiorent. Vntina enim minus cst nouem. Eo ergo assula pio , novena
rius non fiet numero amplior quina no- ueni, sed potius ni inor. Si eniim Misumptione unitatis, nsi fiet novenarim maior novenario, sed potius iminor. Quoniani ergo negatio Non , est quid minus pronunciato, non facie inarius pronunciatuna, propterea quod ut alicuiusnaagnitudinis participatione fit aliquidniatus : ita etiamniinoris participatione fit aliquid minus. Atoue Platonis quidem oratio sic ab altilitibus traducetur ad locum. Nos autem iis quae prius clicta sunt, adiungentes, illitis quoque dicamus. Si verum est pronunciatum, id est omnino aut simplex pronunciatiana, aut n5-1plex Pronunciatorum enim primam &maxinae propriam itisterentiam estersit Dialectici, perquam alia quidem exussiint simplicia,alia autem non simplicia. Et silmplicia quidem , quae neque constant cx uno pronunciato bis sumpto, neque ex disserentibus pronunciatis per aliquam aut ali litas coniunctiones: ut Dies est, aut nox est: Socrates disputat. 5 quidquid est huic simile. Quoniani enini stainen simplex dicimus , etiamsi constet expilis, quoniam non est contextii in ex staminimus quae sitiit eiusdem generis:ita simplicia dicuntur pronunciata,quoniam non constant ex pronuntiatis, sed ex aliquibus alias: ut Dies est,est simplex, quoniam nec est ex eadem bis silmpta propositione, nectite constat ex diuersis , conflata est aute ex
429쪽
pto, proni in ciuis, . per conaturaicinena aut coniunctionestvt, Simes est, lux est: si nox est. suiu nebrς.&si dies est,& lux est, aut est dies,atu nox est. Exsilia iplicibus autςnia licita a ciui dein sunt dei inita, aliqua veronnica,aliqua vero inedia. Definita ciuidet aa quae indicari lo efferuntur: ut isteatnt,ulat, lites Edet: ostentio maintali iacim ex singularibtis homini biis. Inaefinita sunt ex eoru in sententia,in lili biis dominati ir alicitii lindefinitiana de non terminatu :vt Sedet citrispiana. Media aluein sunt quaeso id habent, Hon o sedet: aut Honio anilbulat. Atoue illud quidem, Ambulat quispiani, est indefinitiain. Non enim defini ac termina liquein ex singularibus hominibus clitiana billant. conana uniter enina potest in se ei ferri. Iste autem 1bdet,est definitum ac rimina luna , quoniana definit certam personaria quae indicaria r. Hoc autem, Socrates sedct, estimemum: quoniani nec est indefinitiarn : definitentiri
stensione, scii videtur este inedi uin interutrumque, Iactirpe inter indefinitiani&finitum. Dicunt autem indefiniturn esse verum: nempe illud: Ainbulat aliquis, aut aliquis sedet, quando definituni ac
teriminatum inuenitur Verti In , ncinpe
titesEdet, aut iste anil illat. Nam si nullus sedeat ex singularibus , non potest indefinitum illud esse verum, Sed et aa
- εν α πέλε ν, αξ παπέ, Albra ' π με&α αν rici bus proni inciatis. Qui imouent alitem dubitationes, quaersit prirnu in an possit definitui nesse veruin. Nam sit hoc erit sublatium , nec indefinituin potest es. Verum. Si tollaturalitern etiam indefinituim,nec id quidein consistet quod est Interea interna editaria. Surat autern haec veluti elei sienta sinplici uiri proniuntiatorunt. Si ea autem aboleantur, interibunt etiam simplicia pronuntiata, nec licebit licere ei Leverit in in simplicibus. Iani vero definit uin hoc proriwntiatum, nelnpe Iste sedet,aiit iste anibulat, tunc dici in te illa verum, ilii artito id quod est praedicaturn , accidorit ei iii cliuod cadit oste so: ut Sectere,& Anabulare. Sed de cum licitiir, sileambulat,ostEso aliquo ex singulatibus honilitibus:
430쪽
Socratis.Sed neque est Socrates qui cadit sub indicationeni,neQue aliqua Dara Socratis, ut ostendet nus. Non potest erro eiscuerit in definit uin illud pronuntia tini. Et si ib indicationein quidE non cadit Socrates, quoniani cum is constet c cani ina&corpore , neque minia indicatur nec corpus. Neque totuna sub indicationem. Sed nec siib irtificalionein caduntpartcS Socratis Sie in
cunt accidere predicaturi , ara Dulare . - - .
aut sedere: nunclitani autem parti quae ostenditur, cum sit minima,accidit praedicatuna, utpote anabulare alit seaere, necessario nec pars cadet si ib indicationc . Sed ii neque hoc neque Socrates,praeter haec autem nihil est, perit finiturn pronuntiatum quod effertur per ostensionem: &simul etiarn fit propemodii in indefiniturn. Sicili incontan-
ratid quod ostenditur esse par i Socri
thim. Si non sit crgo definitum pronun--- YωMaarae ian tiatum, neque erit indefinitium. Pro-Itcrea autern nec consistet messium.) terca autem Quando lixerint quidem hoc, Dies est, pronuntiaturn qui- dein inpraesentiacis everunt: in illo alitent, Nox est, falsum: dc illud quidein, Non es tales, falsum: hoc vero, Non est noX, verunt: aduertes quenia limoduni cuni una sit & eade enuntiatio, si ad vera clii idem accesserit, ea falsa essicit: sin
Sileno, de quo lo luitur aenig a AEsopi cuin, qui cuni vi derct eu deni hominem hyeniis teri pore & flare ne algerentalianus, &eodeniore flare ne Ureretur, dixit se non toleraturuita ut clim ea vi uat bestia, a lita procedui quae sunt ima-xi inE contraria. Sic enim eadem quolenuntiatio, ea clia idcni quae si1nt faciens non csse,dc quae sunt, cile,est prodigios natur particeps. Autenini est, aut
est simul &non est. Et si est quident, quo-imodo si ad id quod est, accesserit , t este esticit, & non esse potius quod est , ad id quod est accesserit , inagis confirniat essentiani