장음표시 사용
391쪽
ma, M o, G:νητουογλυκύ δῖδε,1- Α Hoc aurein est albuin, aut hoc est iiii ου -- iis, ei. AMEO, Uta 3 quunt neque sit color neque sapor, sensu non potest appreliendi. Falluna
riar autem in inultis sensus,&inter dissident, ut ostendi inius per secuentes dece modos qui sunt apud AEne enisis o laurein dissentit & dissidet, non est id quod iudicat, sed opus habet eo
quod ipsuna iussi t. Non possunt ero fensus veruin per se iussicare:& opus est intelligentia& meritoria ad apprehendenda sibiecta,nen pe honii nem, plan tam,& similia. Coloris Enini cuni ma-
. ii 1 e. Sed net cogitario. Nam siverunt
gii dicit cogitatio, lebet prius si ps
test haec perspicere: siquident nonnulli putant eam nihil esse alii Hi qtiam aliquomodo affecturia corpus,sicut Dicaearchus: ath autem clicebat quident esse, leti non in eo leni loco continem sed ali; oui de extra corpiis, ut AEnesi lenius ex sententia Heraclita: atri autem to corpore, ex sententia Deniocriti:alii
auteni an parte corporis. Quoriana rur
a in sus sunt multiplices variaeque sententiae. Et aliis quidem eant differre, asusibus, ut plures: alij autem eam esse sensius,& per sensitum instrumenta tanouam per quaedam loca prospicere& se .exerere. Cuius sectae auctor sitie Strato Pitysic A AEnesciemus. Non est ergo cogitatio id quod iudicat i Mplures sunt cogitationes. Quum sine auteni plures, disci epant. Quunt alitem discrepent, opus liabent eo quod sit eas iudicaturuim. Hoc ergo aut ruinas est cogitatio, aut aliquid praeter eam. Et non est quidenti cogitatio. Nana citiunt, fiterit pars dissensionis ac di screpantiae, opus habebit ut iudicetur,
392쪽
M non, eri utique, id quod iudicaU. AQuum autem sit aliud praeter ipsam, ὲd ostenitit c lationem non esse id quod iussicat. I icctat autern nobis in Praes entia vii rationibus quae ab illis se ae sunt. Nobis enini non necesse est cadein dicere. Ad haec accedit, quod quoniam non sol uni est nobis vis cogitandi,ut volunt pluriini Philos phi, sedctiani vis s entiendi , quae sita est anici Vim cogitanili , neces latio hoc ipsum, propositum nonia sinet cogitationem extetna apprchendere. imodo e- inun corpus quod inci irritanter visum S aspectabile, nequa litam sinit aspeciabile a visu apprehcndi: ita si inteccositationem & externunt aspectabile situs cst visu cuna sit expers rationis, non sinet visiis cogitationen apprehendere externunt aspectabile: & oportet inter cogitationem & cxternunt audibile esse qui cognoscat:& in aliis s ensibus sinat liter. Intus emo inclusa cogitatio Ac obscurata sensibus, nillil apprehendet externuit . Nec ergo dicendun est cani ciue id quod iudicat. Restater-
νγ ut dicantus utrunque, neu pe cogitationem sensu tanquant nainistro v- tentena, exrerna apprehendere. quod
rursus non potest nuri. Sensiis eniim non osten sit externa cogitationi, s edsuam ostendit affectioneni : ut tactus igne sotus non reddit cogitationi cxternum, ignentia ardentena, sed quod ab eo essicitur fontentiani, hoc cst propriam suani affectioneni. Inio ne hoc quidem. Nana si tarentis agitatio apprehendat affectioneni sensus, erit sensus. JNam quod est capax videndi affectionis, mouetur ad videndunt. Quod autem n ouetur videndum, est visiis:& quod est capax audiendi affectionis, inouetur aci audiendi un. Quod autent imouetur ad aucti cndurn,ta auditus.& in aliis sensibus sinat liter. mani-obrcm cogitatio quo lite si uniuscuiusque sensus suscipit affcctionem, mouetur ad sentiendum. Si autena ad sentiendunt mouetur,est sensiis. Si sit autem sensus, est expers rationis. Si sit auteni expers rationis, eo redibit ut amittat essentiarn, intelligentiae. Si non sit autem intelligentia, non, accipiat affectionem, serius vc intelligentia
393쪽
P. ηο -- οροια πις ὀατος ουna enim sunt diutinitia iis citi si int in nobis affectionibus: dc niui xiiiiiiiiii rc illa antasia ab eo quod cadit sub pliaritasiana: ut quod cx igne existit visum, ab igne. nain ignis qua scimurat: pliantasia utent non Iaaltari vim voemii. Et alio liti etiarn si dederiinus cxterata esse si-imilia iis quae sunt in nobis allectionibus,non o ino quae sunt in nobis af. sectiones sus ipiens cogitario,con prehcndet externa. Nain quae sunt aliqui
terna, sed tuae sunt illis similia. &. quomodo qui ignorat Socraxem, Socratis autern asilicit ina agi non, nescit an Socrates sit similis et ous cernitur imagini: ita cogitatio ad auectiones se applicis, cuni cxterna noviderit, nec quidem qualia sint cognoscet, nec quod ea sint similia affectionibus. Non coinos ens
aurent ca quae videntur , nec obscura t- - i . t u ein ea Quae viQCntiar, nec obscura
αλλι γησι - , , incertaque cognos det quae sitne cogno
1cencia ex transitit ab eis. Ita nihil crita quo iudicetur veritas. Sed nonnulli ex Do aticis, Gin quae silperius icta est coniunctionein, adhuc in praesentia iactant,diccntes,non esse separatas dii ferentes has partes aniniae, nempe rati nis participes mdc expertena rationis:sEdVt mel totuni per totum simul est hu-nii duin de dulce , ita etiani antinam totaim per sE totani sibi inter se aduercantes habere facultates, quarum alia quiduni est particeps rationis,alia vero P γαί- Qων ἰπνοκτων, - , a D x xioni, expers. & moueri quidem ra-
F consistere essentia,&sbi inter se adueri
intelligentiam: rationis auteni expertem apprehendere isensilia. Stultuni itaque esse dicere , cogitationeni aut conlinuniter animam non posse apprehendere alterani harum reriani differentiana. Nani quunt itiiserentem habeat constitutionem, statim etiam omini lite apprehendet. Sunt autem admodum insipilantes:cae enim facultates etsi maxi E videantuc in eaden,
394쪽
deni naturant. Narii grauitas quidcn α - iri color, an ibo sunt in codena corpore, inter se alitent dii urunt. Et rursus&niagniti uio accidi iniqui deincidentcstentiae, habent aurein separatani naturalia,qui ini aliud qui dein intelligatur inagititudo,aliud vero figit . ita et lain prilis dicta rationis facultas, etiamsii sit pcrinista cinn ca quae est cxpers rationis, potestate laincia rursus ab ea differet. Cui deinceps simul erit consequens, non posse alterain si initiwr nio-ucri alcitie alterani , & si in iliter assici, propter cas causas quae sunt prius enitIneratae. altocliti oportebit ainbas este Vnana, ratiocinantcin qui dein cise cxperieni rationis si alliciatur citra rationcni:rationis au in expcrtem esse ratiocinantein, si mota sit ratiocinando. Quois si etiarii posueriinus cogitatione, persensit uim meatus tactu atri per aliqua totaimina prospicere,& abs ille sensibiis cliti ante cainsiti stant,ad res externasse
applicare, dubia nilliloininus inuenie- C traf ων α τη -θη πων τις Οκτος tu retiarnii ac ratione positio. Oporte' Hecci meritas iretν , α προς ο ν ἡ νbitent naeain sic subiecta apprela edere. Nihil autetia est cui dens, ut ostoclernus. Non potest ergo fieri ut apprehemiatur verti in cliuod cit in subiectis i censetu eniim, ab aduersariis id ei sci euidens, quod ex se si inlitur, & nullo alio eget ad probationem. Nihil autem liabet a natura vias. sitimatur, sEd suriat intur omnia ex affectione, quae quidem est aliam 3 -ο εας Α εξ ori. A
mel extra stunt.& igne adinoro calcfa,ctus, noto ex ea quae in nae existit affectione, quod ignis extri positius est calidus. Et in aliis s)nsilibi is cadent est ra
. Quoniain ergo quod ex alio sunt en--u est, constat in onavibus esse inceriatiana: Onania auicna sui intur ex nostris alfectionibus, lutini sint ab eis dioersa, omnia ouae fiunt cxtra, sunt incerta, Mi leo nobi ignota. Aaca cninico O-
395쪽
a nobis auteni corii prelieni sun-
E-- θυας - seri notitiam veritatis' Si enini ex Pity-tur, propterea clivisci sit tirnia acti albilis quae ex assc moliat usiit adnotatio. Nothenini si dulcemsic asticior riicile stillata sinibito, oinnino est incidulco: lici hiesainarorc ais ibito absinthio , alat aruni est absintlii una, tanquani h affectiones nobis necessario accidant, S debeanta cis e causis quae eas cilicitiam: Quomodo enim flagrum qi cs in carnein incurrit, dolor qui deni carneni afficit, ' - non est tamen dolor : &quo nio loci bus aut potus voluptate asticit euinqui coinrisit aut bibit, non est aut cinvQluptas:ira etiain ignis potest qiiicion cal Iacere, non autem Iacccslamo cs e calidus: SI niel dii lcq sine ciuidem assicere, non auteni etiani elle aut . in aliis quoque s Ensili iv eadent eis ratio. Scit
quo triodo ut cognoscastius vertina, O portet aliquid ei te cunicus: ostensunt est auternoninia esse incertadcolu cura, confitendunt est i otiun est e vetatui. Quonio autern non etiani de rcibus
, - m S G- ἔσορον sicis iij quidem si istuleriint oinnia quae videntur, ut Democritus: alii autem omnia posuerunt, ut Epicurus & Prota goras: ali; auton nonnulla qui se sustulerunt,non nulla vero positersit, ut stoici de Peripatetici: oninino aiate i)ia cogitationeni, seu sensum, seu virianiq; u-inui polirerit quispiarn id cliuod iudicat: oportet prinau ad ea iudicada alit assii iiii ali da id quod apparet, aut quod eis
neri. Nacunisi texe se qua dubitatur materia, erit subitabile, Mideo no erit id tuosiudicat. Quod si sit incertum Mobscurum, res sunt cucrsq. si quidε ex eo quod non cognoscitur, confirniat iridQuod videtur cognosci. qiuod cliuidE estissurduim. Sed concessa sit substantia hominis & sensuunt & cogitationis, ad hoc ut procedat quod volunt Dognia ti- i Q sςaut cita Dor haec cognoscaturali
396쪽
dein naturant. Nani qui deni Acolor,anabo fiant in coclem corpore, inter se autern differunt. Et rursus figura de magnitudo accidunt qui lenaei deincssentiae, liabent autem scparatarn naturana,quurn allu d qui sciti intelligatur magnitudo,alii id vero ligura. ita citarn prilis dicta rationis facultas , ctianasii sit perinista ciuin ca citiae est expers rationis, potestate tanacia rursus ab ea differet. Cui deinceps simul erit consequeris, non posse alterain firmi liter inoueri alitiae alteram , & silmiliter assici, Propter cas causas quae sunt prius enit-nacrata . alioqui oportebit allabas este unam, ratiocinantcni qui dein esse cx- pericin rationis si assiciatur citra rationcna:rationis aurcin experterri esse ratiocinantena, si mota sit ratiocinando.
Quoil ii etiarii posueriinus cogitatione,po sensuunt ineatus laquam pe liqua forari in aprospicere, de absiliae sensibi
scenda quae sunt incerta Mnon cuiae a
bitentianeant sic fit biecta apprehedere. Niliit auteinest cui dens, ut Oste scimus. Non potest crgo fieri ut apprehendatur vertim cliuod cilin subieetis: censetur eniim ab aduersariis id esse, cui lens, quod ex se suillitiir, de nullo alio eget adprobationein. Nihil auteni halbet a natura uti se si rimatur, sed sunt unitur Omnia ex affectione, quae qui leni est alia ab co Quod cadit sub phantasiarii, cliuod cana cincit. Dulceatne cnini ai sectus omelle adllibito,coniicio quod sit dialcenici extra sitiana & igne adimoto calcfa ctus, noto ex ca quae in ine existit ais ctione, quod ignis extra potitus cst calidus. Et in aliis sensi libi ea lena est ratio. Quoniana ergo quod ex alio sumen tui in , constat in Oinoilbus esse incer
397쪽
quod adlloc attineti stant incerta & obscura, uno iras aut cui comprelicta clus1-tur, propterea qtioci sit fritia acii albilis lux cx allectioiiii iis fit adnotatio. Nolienini si dulce linc aificior inclic guttaiacili ibito, oinninocstitu lis calce: iacilites amarorca illibiti ala sit ultio, aniarum est absciiiiiiiiiii, tanqualm hq allectiones nobis necest irio accidant, & debeant accedetc causis lux eas ciliciunt. Quoi nodo enim flagruin quod in carneni incurrit, dolore qui dein carneni afficit, non est tamen dolor: M quo inoa ocubus aut potus voluptate asticit euiarii uicomedii aut bibit, non est autern votaetas:ita etiai nimis potest citi adcin cale, tacere, non autem ncccssario esse c. li-diis: SI naesdulcedine ciuidem allicere, non aut cui ctiani esse aulce. in aliis quoque s ensilissius. cadent est ratio. Scit quo imodo ut cognoscat nus verunt, O portet aliquid Alse ei liticiis : ostens uni est autenioninia esse incerta dc obsciara, confitendum est i otiani est o veruiti. Quomodo auteni non et alia de rebus
sumnus dissensio apiid Philosoplios, aufertnotitiam veritatis ' Si enuit ex Playsicis alij quidem sustuleriant omnia quae videnriir, ut Democritus: alis autem o nania posuerunt, ut Epicuriis & Protagoras: alij aut 1 nonnulla quide sustulerunt,non nulla vero posuersit,ut stoici de Peripatetici: oninino aute seu cogitationem, seu scnsiani, seu utruml; si- naul posuerit quispiant i in quod iudicat: oportet prina uadca iudicada alit assu-nii aliquid quod app.iret, aut quod est incertiani & obiduciatn: sed vi quoid sit uident id quod apparet,nunina Epotestera. Nacunis texca de qua ciuilitatur materia, erit dubitat,ue, At ideo no erit id quod i sicat Quod si sit incertunt Mobscurunt, rcs sunt eucri'. si ciui de ex eo quod non cognoscitur, confirimatur id quod videtur cognosci. iiii od liti de ei habuirdunt. Sed conccisa sit siti stantia hominis & sensuunt & cogitationis, ad hoc ut proce lai quod volunt Dognia ti- .ci. Sed vi ctia per thaec cognoscaturaliquid, oportet ratcri torti uni liuo ii iii dicat, nenipe plaantasiani. Ne luce nitri sensis neque intelligentia potest ad aliqua se applicare , nisi phantasticE seu
per visioncni altercntur. Hoc auteni it
398쪽
rint initium orationis. Quoniam enim ex iis quian rebus diiudicandis phantasia utiliariar tanqt alia regiala, ali 3 qii idem attencterunt comprchendentem , alis vcro probabilein, nos conam tunc utriusque, nempe pia antasiani ipsarn , tollanius inessio. Ea eniim sublata,tollunt retiani phantasiaruin quae fiant inspeei lifferentiae.&qtio inodosi non sita . ininiat, nec est horno ricii si non sit phan- ως μη- ως,, A , Serm . En lasa, nec comprehenden ut prQb bi se, cibi, τι, - -
nenta ann vel internam depressonem, vi exis liniat Cleathes:aut per nudam alterationern , ut opinariis est Chrysippus. Et si consistit qui deni per eminentiam de internam depressionein, ea sequentur absilrda quae dicit Chrysippiis. Sic nini instar cerae in primitiar anima,pha . lasticὰ seu per visionein patiens, sempta vitiima ita otio obscurat priorem pliantasiam, quo modo etiam typus prioris si .snacula delet priorem. Sed si ita est, tolli tur quidem inena ortia, qta et tanquan ilicsaturuin recondit visiones. Tollitii rautem omnis ars, est enim conuentias &collectio coinprehensionum. Plures autem dc diuersae phantasiae seu visiones fieri non potest vi consistant in principeaniniae facultate, cum aliter& aliter in
ea intelligantur typi. Non est ery phantasia quae propriἡ intelligitur lin- pressio. Sed qtio modo s quae apparent sunt visio eoruin quae sunt incerta de
non apparentia: cernimus autena cor
liora spiritu , nullum typuiri posse in se consErilare , consentaneum est nec ipsit ni ciuident spirituin posse custoclire vitain solam phantasiae in pressioneiri. At liliaqiua est crassior spiritur sed si in earn sirimiter inunissius fuerit digitus, nurnquani visa est custocliens quae exstitia ilia inunissione fit , ini pressionen1. Quainquam quid dico aquain, cuni et lain inopiffinia cera , cuni iani sit solida ex concretione , ab aliquo - πιλύ παy ιαξ - ά πιά πο
quidem stimul ac cogitarit imprimitur E ire
quod ii cona paretur cuni aqua, est concreturn , est a limo turn i inpotens in se aliquas conseruare fi ras, est euidens
399쪽
aut ex sbia affectione est alteratio , aut cxinutationes iubiecti. Et si ex assectio ne quidcria: luontain ex visionum datic stat liuersa cst affectio, notia affectioni utat veterein t de ita non detinebiturrcsati tua incogitata one. quoci lii idem est absistati iiii. Sin autetia stibiecti inutatio,si inui atq; antina alicii ius rei vis uni acceperit , alterata desinet cile aninia,
Ad Qiod accedit etiana , cludis cosprenaitae inutatione dubitatio. Nam ii inutatur aliqliud M ait cratur, aut id quod inanet, mutatur& alteratur, aut id quod non manet. sed nec id quod manet, alteratur & intitatur : manet e- ni in in ca in qua erat essentia. Neque id quod non inanet. interiit enitn&cst mutatuni,non atrienninutatur: ut si nutaturali uni , aut manens albuni mutatur, atat non manens. Sed neque nianens albuim nautatur. ii an et e nini albuni, &quatenus cstali una, non mittatis r. Neque non nianens. interiit enirn &est nautarunt,non aut cim nulla
tur. Non ergonautatur albiana. Quana obrem pliantalia quoque, si est aliqua mutatio M alteratio antimae, non po-Ε test consistere. Et si illatur alteratio, non statini etiani conce detur phanta sani consistere. Dicebatur enani esset impressio principis aninax facultatis.s i
400쪽
Nondum autem constat an sit princeps a Iacultas animae , &inquo loco sita sit: cum alii quidem dicant non esse omnino principem animae facultatem, utΑ-s clepiades: alii a cin esse quidcui pu-wn i, non consentiant auteni de loco qui eam concinet. Quana obrem quo niani non potest diiudicari haec distensio,sustinenda est assensio:citio fit ut non sit concellendunt pliantasiann esse ina- pressionena principis animae facultatis. Conce latur auteni eani est e in pressione principis an iniae facultatis: Sed quoniani eius inodi i impressio non aliter e- nunci Mur principi antimae facultati nisi persens una, vivis una, audiriana, alit ali quani aliam eiu si nodi facultatem, quaero,cuius imocti est insensu alteratio,inetiani sit elusinodi in princite aninii facultate,an diuersa. Et si est qui deni ea lena , qtioniana unus visq; sensiis cst cxpers rationis,id quo lite quod alteratur, carebit ratione, &non differeti sensu. Sinaiue liuersa, non tale s uinetur id quod cadit sub phantasiana,quale ponitur: sed alteri iniqui lenierit subiectunt: differens alitem quae consistit in principe antimae facultate phantasia quod rursus est absurdum. Non ergo dicendunt est pliantasiani esse hanc impressionem dc alterationem principis aniniae facultatis. Ad haec accedit, quod sphantasia est effectus eius illiod cadit hab phatasiani, id quociue quod cadit siti, pliantasiant,est causa pliantasiae,& liabet vinii primendissentientena facultatem, Mdincri effectus a causa quae ipsinn essicit. Vnde quonianiniens ad visa applicatur, visoruni accipiet cffectus,non auteni ea quae extrins ecus cadat s ub pliantasiani. Quod si quispiani dicat eam se applicare ad ea quae sunt extrinsecus ex iis quae in ipsis sunt effectionibus 5 affectionibus , agg ediemur eassem priux diu bitationes. aut eniim ea quae iunt extra, cadena sunt quae nostra visa ac pilantasiae: aut non sunt ea leni, sed similia. Quo modo citini potest niente concipi ident esse causani , &sui effe- Quian sin auteni sintilla : quoniani Quod alicui est finii te, est diuersiani ab illo ciui est silmile , si iet mens ea quae sunt silmilia iis quae veniunt sub phantasiani: ad quod accedit quod hoc quo pie sit dubiunt. Quemadnio iuni c-nini sciet cog tatio , o uod quae cadunt