Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

211쪽

VIII AFFATIO. ἐργάζεται, σχολὴ, αν ἐν τοῖς ἀπαθεσιν εργάσαιτο,

Π 289 4 που γὰρ οὐδ' οἱ μετὰ σχολαω πολλης ἐπi τὴν ἀνατομ ρὶν αὐτον ἐψύντες ὐρι βῶκασι τὴν θεωρίαν, σχολὴ, αν τις ἐκ της τον θραυμάτων έας διδαχθείη, IV 581, 15 3που γὰρ Οὐδ' ἐπαγωγῆς ἀποδειξιν ἐπιοπηφονικὰ , συνιστάμεθα, σχολη γ' ἄν - παραδείγματος συστησαίμελ, VII 556,12 οἶμαι τοίνυν δηπροδηλον γεγονέναι τοῖς γε προσέχουσι τον νοον, ςου μικρον εἰ η πραγμα διαγνονα πλῆθος ὁπου δ' αν ουδ αχρι λόγου διαγνῖναι ράδιον ἀλλ' πορον πάντως παντοίω libri), σχολη ' αν ἐπι των ργωναπ ταυτομάτου κατορθωθείη μήτε προδιασκεψαμενοις

τι περὶ αὐτο μήτ' ἐξευρόυσιν 600, ουδὲν γὰρ του θαυμαστόν ἐκ των μαρτανομένων οὐ μηκώνε- σθαι μόνον . . . prαινοῖ τον νόσω ἀλλὰ καὶ γε---αι - ἔμπροσθεν οὐκ σαν ὁπου γὰρ οὐδὲ τοῖς ἡγιαίνουσιν ἀμαρτάνειν ἀσφαλέβ, σχολὴ ἀκίνδυνον ἄν ποτε τοῖς κάμνωσι γενοιτο, XIII 605, 1 ἔτι δὲ ληρωδεστέρα ταώτης ὴ διὰ τον ἀνατομικον συγγραμ-

πων μάθησις ἐοικυῖα τοῖς κατὰ τὴν παροιμιαν λεγομένοις εὐβιβλίου κυβερνήταις' που γὰρ Οι θεασάμενοι σαφος π διδασκάλου δεικνυμενα . . . εἰ μὴ και δεύτερον ἴδοιεν αυτ . . . καὶ πολλάκις φεξῆς, οὐ μνημονευουσιν ἀκριβος τον τύπον εν - κεῖνται, σχολη γ'

ἄν δ' ἁ libri τις ἀναγνοὐ δυνηθείη μαθεῖν, ἰθ0 tr. εἴπερ λ των οsτως ἐπι καίρων ἀρτηριον ὴ βλάβη μηδὲν σαφὲς ἀδικεῖ το ζωον, σχολη ' ν τον ἄλλων τι ἀδικήσειεν. Excidisse otii loco, de quo disputauius, putanda sunt alia sere verba ἔδυ δ' οὐδὲ ταμ μα αἱμορραγίαν η δρῖτα προλεγοντος ἀνέ

ράδιον. Defendi hunc locum in ed. an. p. 38 et 39. Quodsi cui scriapulus, quem illa Verba iniciunt, Orieximi videatur, non ideo tamen abiudicandum Galeno locum existimet reputans, quae scriptor ipse de uix

scribendi ratione prodit XVII A 80 1 ἐνιοτε γὰρ

212쪽

ἐτερας ἐπὶ θώτερα τον μετώπων, μως κρίνωμεν αὐτοντῆν ροι, τὶ σχολγης δοκιμάσαντες, ὁ προτος μεταγράφων το βιβλιον ἀμφοτερ' ἔγραψεν, εἶτα μὴ προ σχύντων μῖν cf. III 43, 6 το γεγονος παρα-

ἀνεπανορθωτον μεινεν, p. 34 4, XVIII B 63 extr. 864in. XVII 909, b); f. Marsilia rvi; l. l. LXIV, Moecher, Ria Mus XI 422 423. Duplex initar prooemium si Galenus exaravit, vinii in textu, inediam in mumine, facile ex lio in illunt ea, quae minus ad ani edentem sententiam quadrare videntur, a librario ex autographo transcripta in exempliun editioni destinatum manare potuerunt. Eadem in alio loco libelli deprehenditur ratio Capitis nivi tertii verba

extreIna. ουδὲ γὰρ υδ' ὁτι προς το χρῆσθαι καλος τε τέχνη φιλοσοφίας δει τοῖς ἰατροις, - οι φιλοχρηματοι 6 Κ quis demonstret non esse Galeni PΕ tamen, ut vidit Eberhard l. l. p. 1308l Rententiarum ordinen turbant. Ex quo eisicitur lἰalenti in de eas, Uaae hoc capite tractantur, ilia lociter scripsisse, inuo modo in textu, quem reddunt verba usi fue ad

G ἐστι καὶ φιλήσοφος p. 61), alter in mar ne, euius vestigin in seqq. οὐδὲ γὰρ ἰδ' - φιλοχρηματο apparent. P. 56. χιτέρου δ' αὐτον μυτήσαντι τι καὶ τέλους αὐτ J ἀναγκαῖον ἀποτυχεῖν. Alierum Mori

quod admodum dure ad κατορθουμενα resertur, ex repetuo Moν, videtur, natum uncis inclusimus,

ei a me in ed. p. 4 a Marquar ltiora. l. p. LIallata, quibus permulta Mia, adiungi possunt.

213쪽

-- Dei eniti laris laeua in p. 38 iuuodsi eiu scrupillus, im illa mi iniciunt. Dini videatur, non ideo tam dum

214쪽

XIIIo editionibus in est. Sunt XI , Monas v saec. XV),

bellum subsidia censura editionis 118 emenda- εἰς του Γαληνου

lim hi in eo, qui libris a Galenoni recensione praei lubium est, quinr:iticorum ratione iit voce formas intur, restituti sed in codicibus suis

luod, ut in vere dialecti in Ionicis vocibusicis adulterinaea da neque in uius rei potissies ipsi corporis nere usi esse Galenus ipse et Atticani monent nihil

215쪽

rium non est

καταχρήσασθαι. a uardi mavulf ἐκμαθόντας sc.ημῆς. Potuit sane sic scribero G. praesertiIn eum praecedat τύ γ' στέροις των παλαιον ῆμῖν γεγονέναι, at non debuit etiam in secit singularem Posuu ποθέμενον, μαθύντα. P. 59. μεθυσκύμενον ἐμπιπλάμενον ὴ ἀφροδισίοις προσκειμενον. Eberhard . t p. 1308: uch de μεθυσκύμενος ἐμπίπλαταμ also Var ausae Pauchnoch in ori, σιτίων ausgesallen' Minime vero;

es. Rep. IV p. 426 A a ων καὶ ἐμπιπλάμενος καὶ ἀφροδισιάζων, aer locum Galeno ante oculos patet obversatum esse, Platonis, ut in Act Semin. Erlang. IV 260 oeui, innatori Antiphan Falacine 33 α συνεχος γαρ ἐμπιπλάμενος μελὴς γιγνεται ἄνθρωπος ὐποπίνων πάνυ φροντιστικύς, ubi d. Meinel Ion Plut conivg. prae c. p. 14 3 A Ualen. VIII173, 2 μεθυσκομένω ἀνθρώπω καὶ δια παντb ἐμπιπλαμεν καὶ ἀργῖς βιοτευοντι, Ι 804, 12 τους ἐμπιπλαμενους τε καὶ λουομενους καὶ μεθυσκομένους, 76 18 εἰς σπέραν δ' εμπιπλαμενοι τε καὶ μεθυσκο-

μενοις, XVI 62b, 15 22l 11 τοις ἐμπεπλησμένοις

μεθυουσιν.

Ρ. 60 η δ' αὐτὴ μέθοδος δε καὶ τὴν του σώματος αὐτ ῆν διδάσκει φυσιν. Marci' di conten αὐτιν se Ma Δαρ- a morbis, quorum gemera ei species arte tostica dignoscenda sunt, opponitare ipsa corporis natura, quae eadem arte medico utique cognoscenda exii Raque Mela es tiar Ibid. τί δὴ - ἔτι λείπεται προς - ουκ

VIII 14 8 στ οὐδε αν μοι λείποι προς το μὴ υ

216쪽

φωνητικόθ' αμα καὶ ἀναπνευστικα ὀργάνω, Iu 383, 4.1'. 62. ἐρίζων ἐγκρατη μεν καὶ σώφρονα καὶ χρημάτων κρείττονα καὶ δίκαιον αξιον ενναι τον ατρύν, οὐ μὴν φιλόσοφον γε, καὶ φυσιν μεν γιγνώσκειν σωμάτων - οὐ μὴν σκησθαι γε κατὰ την λογικην θεωρίαν. berhard . . coniecit ρίζων δες - αξιον se. ἐστὶν i. e. δες - προσηκε δίκαιον εἰναι τον ἰατρον. sententia haec est 'contendens continentem quidein, temperantem, adversus pecuniam invictum, iustum esse nedicum Verum, qui quidem studium Hippocrate imum in iste exercenda collocaverit τιν

ἰατρόν se alta Tπποκράτους ἀξιως ἀσκήση τὴν τεχνην

non tamen philosophaain, et naturam cognoscere odiporum , sed non exercitatum esse in arte logica . αξιο exstirpandum erit, quod e margine exemplaris lectorris alicuius adscribentis4ξto in textum fluxisse verisimillimum est. Cf. Cobet, nona XI 165, ubi, lat. Rep. VI 496a: αρ' Ουχὴς ἀληj ῖς προσήκοντα ἀκουσαι σοφίσματα καὶ οὐδὲν γνήσιον ουδὲ φρονήσεως αξιον ἀληθινῆς ἐχύμενον illud observat: Graeculi ἄξιον appellant id, quod vehenienter probant admirantur idque ipsum ad locum aliquem eximiti in in ora libri adnotare solent, ut oραων, χρήσιμον, Manilia Mnelii

N. S. I 363 X 188 Inid. τὰ πράγματα συγχωρήσας υπὲρ νομάτων

αἰδε ση διαφέρεσθαι. Eberhata l. l. lascis gelvissein Ergi in ZIing on demand de an πύτερο in tereinlaetae Frage Anstos natim Expungi igitur vult illa vertia non respiciens sequentia καὶ μὴν ψε μεν κτλ. quae non habere, ad quod referantur, nisi

illud περ νομάτων αἰδεο ὶση διαφέρεσθαι luce cla

II. Libellunt, sin est de variis consuetudinis hominum generit iis, Περὶ ἔθους- Περὶ ἐθo inseriberet, primo dubius suisse videtur Galenus. Hus-

217쪽

XII PRAEFATIO. quam enim eum publicaret, Og i ait insos re Περὶ ἔθους - libri de victus ratione in morbis acutis

ex Hippocratis sententia V X XI 2is, 12 Κὶ ἔθους γραφησομενον ἡμῖν; sed huius libri, qualis in

edd. Cliarieriant et ueliniana, radiiux, valde su pecta est InuXim S in Orationem lsraecam fortasse e vetusta translatione Latina natam animum advertas. Verrem utut res se habet, praetulit certe pluralena, quod ex ipso initio il)elli: των θεραπευτικῖν σκοπ2ν ενα καὶ τον ἀπ τῖν ἐθων γουμενωνυπάρχειν evidens est nec minus ex locis operiam postere

editoriam, velut libri III Περὶ κράσεως καὶ δυνάμεως τον ἁπλων φαρμάκων . 18 II 601 11) καὶ οὐ ν καιρος ἀποδιδύναι τὴν αἰτία - πλε-ον δύνασθαι τὰ καὶ νυσεις ἐπικτήτους . . osτως γὰρ ἄν μι - πάρεργον μεῖζον - ἔργου γένοιτο πρ0 τω καὶ γεγράφθαι κατὰ μονας -τὲ αὐτου i. s. de re), Comment in Hippo er aphorisna II 60 XVI B 554, 12) επιδε- δεικται γὰρ τουθ ήμῖν ἐν τω περὶ ἐθον βιβλίω;

eademque inscripti est in cod Laurentiun I: iuum- quam ne turn quiden abstin tu i Aulo utari; nam in

ipso illo cominentario non multo inlia p. 55, b an μεν οὐν αἰτία καθ' --- των συνήθων ἐν τω περὶ ἔθους λεγεται γράμματι; f. Method. med.

l. VII e. 6 X 492, 16 γέγραπται δὲ καὶ περὶ θους ἀκριβώστερον ἰδία, Commerit in Hipp. lim. IV IV 396 3) είρηται περὶ ἔθους - ἐτέροις πο-

μνήμοσιν. Graeco primus libellum edidit r. 6inholdus

Diot Galeni de itis sectione musculo ritu de Onsuetudine libelli. Ad fideIn codicum manuScriptoriam alteriam Secunduna, primum alterum Graece edidit r.

218쪽

PRAEFATI XIII in illo progra inmitte p. 3 et 4 relatum est. Sunt auten codices Caesenates duo c saec. MV), Monacensis ni saec. XV), Palatinus Vaticanus v saec. XV),

Nova nunc Remam recensentibus libellum subsidia accesserunt nobis Helinreichii in censum clitionis

Naristicia coniecturae per interas huInanti Sime mecum

Quoniam autem in hoc iuro et in eo, quistit SequItur, multa ex Hippocrati libris a Galeno

mittenda sunt. Mihi quidem non dubium est, quini reddenda Hippom in Hippocraticorum oratione editori Galeni nonci agendum sis voce somnas Vertamini, quas ipsi usurpasse videantur, restituat sed investis're studeat, quas Galenum in codi fibus suis deprehendisse hi in libros suos transeripisse vel transeribendas curavisse probabile sub Constat autem eas iam illius aetat in libris Hippocraticis commentariisque multisamam is latas fuisse eo quod, ut in vere Hippocrateis Ionicae Attici κοινηςve malecti, ut in quibusdam seu lippocrateis, Atticae Ionicis vocibus

mum inde repetenda erit, quod auctores ipsi corporis Hippocratici mixto quodam dicendi genere usi esse videntur. In Hippocratisiniudem scriptis Galenus ipse mixtam esse testatur orationem Ionima Atticamnici 'e inani exstitisse an qui illius sermononi nihil aliud nisi indomam vetenim esse diuerant XVIII 322, 10 ἔστι γαρ ἀμέλει καὶ τορ ο σύνηθες τοῖς Ἀττι--ις, ων τη διαλέκτωχρηται κατά τι καὶ ὁ γαπο-

219쪽

κράτης, ῶς ἀποφήνασθαί τινας αυτην αρχαίων Ἀτθίδα. o do omnis Atticis vide nonnulla exempla

eXeerpta e eis quae Nilenus e suae aetatis editionibus commentariisque attulit XVΙ Α 4 extr. ράφουσι ἔνιοι πάνυ εὐστι ' neutri plux.), τινὲς δ' ευσταθεα κατὰ τὴν Ιωνι - γλωταν λ 4 600 11οσαυτως ζητ συν οἱ τοιοῖτο τον ἐξηγητον, ταυTπποκρατη ερτη κατέκειτο κατὰ τι θωτρον', αρά γε θεητρον αμεινον γράφειν, θῶ τρον', 98, 4 τινὲς μεν γαρ οσησι διὰ τριον συλλαβοι, ἔνιοι δ' ἡγνιύσρσι

διὰ τεσσάρων γραψαν ἔνιοι δ' οὐ διὰ του γράφουσιν oκύορο ιν αλλὰ διὰ του, τὴν δευτέραν συHαβην, καθάπερ ὁ Καπίτων ου τουτο μένον ἀλλα καὶ πάντα

τὰ τοιαυτα; f. XVIII B 668, 9 669, 1 670, 5 882, 1.

At talia negat ad suam ut medici cura III pertinerct, si modo sententiae loci lectionis varietate damnum non

inseratur XVII A 798, 1 διαφέρει δ' ουδεν προς τὰ της τεχνης ἐργα γράφειν ἡτως η ἐκείνως, στ' ἄμεινον μου μοι μύνας ἐκείνας τον γραφον προχειρίζεσθια κατὰ τον λόγον, ὁσαι τι δηλοέμενον ὐ ταλλά τουσι, τὰς δ' ἐν αὐτη μύνη τη λαε διναφερομένας ἄνευ του καὶ τὰ πράγματα μεταπινεῖν ἐπιτρέπειν ςαν ἐθέλη γράφειν καὶ λέγειν κάμω ib. p. 800 13

οὐ τω κἀν τω περὶ στέρας πληθυντικος η υστερην' ενικος σὶ καρηβαρίην η καρηβαριας πληθυντικῖς οὐχ παλλάττουσι τὴν του λύγου διάνοιαν ὁθεν γει Γαληνος παρ ιτησάμην καὶ τοιαυτας ἐν ζ λέξει διαμφωνίας κρίνειν, ὁσα των δηλουμένων πραγμάτων ουδενυπαλλάττουσιν; f. b. p. 900 12sqq, 974 extri, XVII 123 131, 7 8. In hac rerum ad grammaticam spectantium incuria, quam prae se seri, non mirum est, si Galenus in transeribendis locis Hippocrateis ne sue ipse eam diligentiam, quam nos adhibuisset vellenius, adhibuit neque librarios suos quam diligentissime transcriberent adhortatus est, quod eo magis est dolenduin, ita ut ipse identidem asseverat, id sibi proposuerat, ut e corporis Hispocratici Odi-

220쪽

PRAEFATIO. XVeibus, quos conquisivisset multos, praeserret exemplaria antiquissima, fide dignissima, accuratissime

seripta XVII A 1005 6 ἀλλ' ἐγ τὰς παλαιὰς γραφὰς προαιρουμαι, XVII B 98, 5 οὐκ λιγοις εντυχὼν se ἀντιγράφοις διὰ το Cobet, mini. N. S. 455)βούλεσθαι -- τάς τε ταλιαι- γραφὰς πιὰ τὰς ἄπασιν ὁμολογουμενας η διαφωνουμένας, XVII AGMextr. 794 9; Ι 896, 13 ἐν τοῖς πλείστοις καὶ ι ξιοπιστοτάτοις των ἀντιγράφων, ' ΙΙ Α 242, 3 ἐν τοῖς ἀκριβεσι τῖν παλαιον ἀντιγράφων, XVII 65, 10, XVII 589 extr. XVI B 200, 1, XVII A 11 extr., 538 4 cf. Broecher, Rh. Mus XL 17 sqq. Sed eam

ipsam ob causam non est cur Imaginem rationis

Hippocrateae in locis a Galeno laiulatis plane dela inem suisse statuamus, praesertim cum eius non tam neglegens fieri quam multis laeis simulat, quippo qui libellum compositisset; πω τῆς 'Iπποκράτως λα-

λέκτου δεδήλωται, LGlbero , Studia seudippocratea Llips. 1883 p. i. Sed quoniam pro B dente tempore in manuscriptis Galenianis depravati illius orationis lonisus serpsit, ita, tamen ut vestigia pristinae Scrip-lli 'licti qualis in arcta etypia fuerat, non prorsus Uuteriaret tur, nostrum est ex his vestigiis non iihil petere ad archetyporum imaginem restituendam. Quamquam haec res hodie quoque in lubrie versatur nec prius melius succedet quam et corporis Hippocratici reeogantio a Maelde velat Itbero instituta, ad quam iani tuam norinam omnes de dicendi genere Hippocratis et ippocraticorum quaestiones derigendae sint, publicata et commentarii Galeni in scripta Hippocratea aliique eius libri, in quibus loci o Hip-POErat an errantur, e codicum fide dii fuerint, unde cognoscatur, quid tandem verboritui et formarum Hippocraticarum in eis ad aetatem nostram pervenerit,

et probabilis coniectura capiatur, qualem sit 1 diale