장음표시 사용
202쪽
203쪽
204쪽
206쪽
I. I libellus Galeni, quem in hoc Ollamin priui Oloe posui inus, inscriptus T τι Ἀριστος ἰατρος κ αὶ φιλύσοφος, non paucos editores nactus est. Nam praeterandiamus editiones Galenianas, Aldb
libellus separii. filii prodiit Graece et Grine cum e simis Erasmi Rote dares Parisiis 1544 eum libro de optinio docendi genere Graece et L, satine iis 1566; Graece ex offici1ia r. Morelli arassis 15ii Graece cum Protrephie studio Ioann. Ρos sella Rostochii 1b91;
Latine cuin rotreptico opera Sixti Arcerii cum notis eius lena in liribus partini Bxtu Graecus emendatur partim illustratur' Franeherae 1616 Graece et
Latine in Galerii opusculis variis a Theod. ouistonoreeensiliis Londini 1640 p. 25 sqq. Graeco et latine opera Curtii Sprengelii Halae Saxonum 1788 Graece cum Hippocratis libello de aere aquis locis auctore Adamantio orae Parisiis 1816. Sed hamii editionum nimium quod scisa textus indux in Aldina, nisi quod Goulsi onus o codicibus quattuor, quos sibi
terianaMueliniana in pendet, ui earum auctores Prox,
207쪽
qui seorsum Iibellum ediderivit praeter Gouisionum omnes Aldinam aut Basileensem aut Charterianam, ut quaeque eis ad manum erat, retractaveriint, ubi ea discesserunt, non collicis ullius auctoritatem sed suum secuti ingenium, sive infeliciter sive prospere, ut Grais, egreolis ille studioriun Graecorum apud
Graecos reductor ac reformator. Nos eirm OV an libri recensionem pararemus, praeter illas editiOIies quamquam non omnes his adiutisu natis codicibus Liaurentiano Ia). Od. membran. s. XI piti t. ILXXIV 3. do inus Jaaul ora Marmiarii in Praestitione Ol. I Scriptoriani minor in Galeni disputavit, Urbinari U), cod papyrace recentioris aet iis, areiano in saee XV plut V 4 legetustissime scripto, cuius apographitin arisinum in chartae. saec. XV nr. 2164 esse veri simillimum est,es Sca-tigeri Scal. codice, i. e. variis lectionibus ab eo margini Aldinae in bibliothecam uerbytana asse vatae adscriptis. Horum quae esset inter ipsos et
cum Aldina ratio, Xposuimus in editionis alterius Erlangensis a. 1875 entissae et raefatione et Adden- sis, unde elueo primo loco ponendum eas Laurentia num vel potiua eius manum alteram Li'), altero Uctinatem, Marcianum, Parisinum Scaligeri marginem, teiti Aldinam et codd. ouistonianos. Praeterea comsutilianus I. Cornarii coniecturas Galerii a sed Grunera enae 1779 p. 12 sq*), Darembergi interpretationi Gallieae Paris. 1854 subiectas adnotationes, denique ea, quae L Marsiuarili et A. Εberhard de editionis bus aneis Erlangensistus, ill de prior a. 1873 publima et in Philos g. via. VI 544 sqq. et per litteras, hic de posterior in Bursian. Jahresb. Ol. I 130TFunila II Bntiam igitur novae quam nunc foras
lodi recensionis idem est quod prioru tu mearuITI, eodex Laurentianus, quem post variorum xu a USQ
208쪽
vimus, ut, sicubi alias al1orum codicum lectiones aut emendatione sive VIIorum do tomim SiVe nostras rec1pienda esse aut memoratu clis/Ita censebanaus, id infra textu in notaremus; sthniorem autem apparatum criticum quoniam in editione ulteri Erlangens exhiburinus, ad eam studiosos eius rei delegatos volumus.
insol1to, ut videtur, adductus plurali a fastoin imsolentiam Do I devitavit Galenus, ubi terete ii Iatum fastidientiu In aures offendero nolebat, veluti IX 18 3ταῖς ἀληθείαις ου ἀθυνατον. 169 6 ταῖς δ' ἀλη- θειαι ἀμεθodo sci Isocr. 8, 38 9,5 15,283), sed XI 66l,l3ὰ δ' ἀληθεία πάμπολυ λειπεται scripsit III 278.6- p. 14 4melin r. δύο σπλάγχνα μήτε τοῖς μεγεθεσιν
ἐου μήτε τοῖς ἀξιῶμασιν μύωμα, 384, 12 οὐ τοῖς ἀξιώμασι τῖν ὁ πάνων οὐδὲ τοῖς μεγέθεσιν αλλὰ ταῖς χρείω ἀνάλογον ἡ φέσις νε μεν; at VIIII 67, 2 non ἐξ ἴσων ἰατροῖς τε καὶ φιλοσόφοις se ωο- τοῖς
ἰ αφ. legendum. Alia observavit Mamiliarili in Galeni Script naui vol. I Praef. p. XLVIII cs Heli meli in Aes Sem. Erl. I 221, 2. P. 4. φυσιν σώματος ὁ μεν κριβος ἀξιοῖ γι
σώματος Nihil mutandum respicit, auctorem libri de iocis c. 2 Ι 39 Erin. licentem pύσου δὲ του σώματος ἀρχὴ του ἐν ἰατρικὴ Θ ' ΗΔ que rectissime se habet αὐτὴ i. e. φύσιν σώματος.
1 Nilnieri in Ecant volt papig. seditionis uelaniἱinae, ciuἔle uirgini editionis OStrii lι lserit)enita, urit imus, ut lectores locos, de quibus in Praefatione disputaremus, facile invenare possent.
209쪽
VI PRAEFATIO RH - οὐ μόνον ἐκάστου --μορίων. σων. . . ἀλλ' οὐδὲ τῆ θόσιν ἐπίσταντιαι. Mai scribendum σύ μι-- ουχ , aaeritur. Galenus enim o μύν-ο- ουδέν ponere solet non solum tibi duo membraen Ultluti iti VeISa liliiJe Iit praedicata, ut I 670 16 οὐ μόνον ουδὲ αν βλάψειε . .. ἀλλ' υδ ὰν αἰσθησιν τινα παράσχοι, I 35 5 ου μύνον ουδὲν γιες ἴσασινοι ταῖς τοιαυταις αι ρεσεσι δουλευοντες ἀλλ' οὐδὲ μαθεῖν πομένουσιν, II 6 0, 7 ου μύνον- α αν ἐκλείσθη τελέως ἀλλ' οὐδ αν ἀνεώχθη καλος, IV 72, b, 76, 10 Dιοι δ' οὐ μειον οὐκ ἀπέδει ν ἀλλ' οὐδὲ παρὰ των ἀποδεικνύντω μανθάνουσιν, VII 306, 4;314, 8 sed etiam ubi praedicatum eis commune ea, sive priori meant,ro appositum I 48, 9 Seripi min. I 88, 22 Marm αὶ τοιαύτη διδασκαλία . . - νον οὐκ ἔστιν ἀρώτη τον ἄλλων ἀλλ' οὐδὲ δι-οκαλία κατ' ἀρχήν, III 189, 10 οὐ μειον οὐ δύνανται βαδίζειν ἀσφαλος ουτοί γ' ἀλλ' υδ' ἐστάναι βεβαίως, VII 353
φοτέρας, XVIII A 348, 1 οὐ μένον ἐν Ῥώμγ λαθεῖνου εδ n/ατο συμβαῖνον τι τοιοῖτον ἀλλ' οὐδε κατὰ
τον λιμένα, Π 38 6, XVII A 251, 3, sive id quod Hirius legi ur, posteriori, ut I 625, 6 οὐ μύνον οὐκὰν της βδύμης ὴμέρας ἐντος ἀλλ' οὐδὲ τῆς τεσσαρε καιδεκάτης δυναιτο τις ἔχειν σαφὲς σημεῖον πέψεως. Sed inveniuntur loci sinisses eius, de ma quaerimus: III 88 extri οὐ μύν- τῆς δαψιλεστέρας παρὰ τὰ λοιπὰ μύρια κενώσεως ἀλλ' ὐδὲ της μετρίας εὐπορήσειν ἔμελλεν, XVII A 206, 14 θορυβώδης νθρωπος - οὐ μονον αν εἰ φθεγξεται θρασεως ἀλλ' οὐδ' εἰ
παραφρονήσει . . κινδυνευσειεν, 507, 17 ου μονον νυν ἀλλ' ουδὲ κατ ἄλλην διήγησιν . . . ἐμνημόνευσεν,
τον ἐπιτυχύντων ατρύς τις ξίωσεν αν. ilibus nisi adversatti eo die III aut non ilim aut illulis Iu Inale eollatorum auctoritas, non est curiosa inseramus, quam-
210쪽
PRAEFATIO. VIIvaam in codicibus Galenianis O saepissime a librarus omissum esse et nos asseveravimus in raef. d. lac. Hipp. tilat. p. 107 et Marciuardi intra es. l. l. p. XXXmul is exemplis demonstravit. Ibid. τοσουτον ἀποδέουσιν σκησθαι κατ' αυτήν. In e tition altera recepi coniecturam A. Veidneri: τοῖ ησκησθα nixus complur1bus locis Galenianis, quibus addi possunt alii: I 27, 5 - p. 121, 11 Marciu. τοσοOτον ἀποδέουσι του λογικὴν αὐτὴν ἐπίστασθαι, I 88 9 Aet Sem. Erl. II 270, mel nar. τοσουτον ἀπέδει του σπευδειν κτλ. 519 exi r. οἱ δ' ἄρα τοσοO- τον ἀποδεουσι του μεμνῆσθαι ταύτης, 29 12 ἐγ δὲ τοσοῖτον ἀποδέω του γρον καὶ θερμον ἀποφαίνειντο εαρ, 44, 11 αυτ δε τὰ σώματα τοσουτον ἀποδεῖ
656 extr. At Galenum hane consuetudinem non Onstanter tenuisse testantur hi loci: lac. Hipp. et lat. p. 45, 8 d. m. τοσουτον ἀποδεῖ προσθεῖναί τιν' ἀπόδειdξιν, ubi etiam cod. amilton. O Rut προσθεῖναι mutis, IV 690 10 τοσουτον ἀποδεουσι βεβαίως γιγνώσκειν κτλ. VII 628, 11 οἱ δὲ τοσουτον ἀποδεουσι τοOτο πάντη γιγνώσκειν, Ι 150 9 ὁ δὲ τοσουτον ἀποδεῖ τον λύγον ποσχεῖν, 170, 7 XV 329, 3.
Itaque coniectura Veidneriana Galeni usu non ita confirmata est, ut amplexanda utique Videatur.
Ρ. 55. σχολη , αν ουτοι ταλλα προλεγοντος τινος ἀνάσχοιντο. Ante σχολη signum lacunae ponendum censuimus, quia. σχολη σχολη γε), praeterquam in sermons es en Mena II 14 3), USs luam, quantum ego quidem sciam, nisi in apodosi ponitur, cum Secundarium enuntiatum aut praecedit aut subsequitur; cf. Gebauer, De hypotacticis et paratacticis argumenti ex contrario formis p. 10, Praef. p. XXI. Ex Galeno praeter exempla in ed. ait. p. 36 allata notavimus haso I 249, 11 ὁπότ' ουν ουδ' ἐν τοις παθητικοῖς