Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

231쪽

προβάλλειν πως ν ἐθελωσιν ἐπιτρεψαντες, Ι DB4, 13. Ceterum ex hoc fragmento Erasistrati Pauca Excerpta sunt in XV 395 extr. et 396. Ibi l. of ἀγρυπνιον addidimus sπνω in Nomissum, quod aegre desiderabis in oratione ita struosa, ut tria paria nominum ὰσυνδετω positorum antecindant, unum sequatur XVII A 660 9 λθ δίαιτα, οὐ τρὶν ἐν τοῖς ἐσθιομένοις τε καὶ πινομένοις -- ἀλλὰ καὶ πω τοῖς ἐλλοις, οἷον - αις γυμνασίοις, λουτρω ἀφροδιαίοις, πνοις ἀγρυπνίαις ἄ-οί τε τοῖς ἐπτων - γιγνομενοι κατὰ τὰ τον ἀνθρώπων σώματο , XVII B 53 12 ἐδεσμάτων πομάτων, λουτρον λουσίας, αγρυπνίας πνου, θάλψεως ψύξεως, φροντιδων;

Ρ. 117. λεγ δ υλην - οἷον, Δ ἔφην, δε- σματα πύματα η γυμνάσια ζῆ λουτρὰ η τι τοιουτον τερον. Accusativos restitui pro genitivis, qui in leguntur, secutus codicem Nicola Rhemi vertentia cibos vel potus vel balnea vel aliquod aliud talo';es V 857 6 απρι ψὶς δ' υ τέχνης μιας ἴσης λαι μύριαμ, τε -- αὐ- τι τυ ὐγίειαν δεχύμενον ἐδέσματά τε καὶ πύματα - φάρμακα σύμπαντα καὶ δια τήματα. latum autem ante nihil ossensionis habero constat Marma Gai Ser. min. I p. I. Ex Nicolai versione post; γυμνάσια addidimus λουτρὰ in F omis-

cavimus permunis nixi locis, ct quibus hos paucos attulimus I 239, 14 ἐπειδὰν ποι μυς η τι τοιουτονετερον πάθη, I 278, 3 εἴ τι τοιουτον τερον. III, 4, 10 εἴπερ ην αὐτω κέρας . . τι τοιουτον τερον ἀμυντήριον ἔπλον, 399, 14, 16, 12 κέγχρον η τι τοιουτον ἔτερ- μικρον, 602 8 685 16 IV 444 extr. διὰ φοβον ὴ μέθην - τοιουτον ἔτερον 504 exu. Plac. Hipp. lat. 140, 2 VI 10 exir. εἰ γάρ τι θλον πιπροσκον η τι τοι ' λερον, 11, 6 φ τι - ν

232쪽

PRAEFATIO. XXVII ' θλαν η τι τοιοsτον τερον δεπάζεσθαι, 21, 1 61 14

682, 7 629, 13 Cum hae collocatione pronominum

VI 86, 1, VII 15 5 VIII 597, 9 XV 902, 11.

Ibi l. ἀλλα τούτου με λαλια λελεκται κατὰ τυτον φυσικον δυνάμεων ἐπίσκεψιν. Gadaldinus: Φυσικο est in f rraeco costae ei Ed arbitror lesIendum τροφον i. e. alimentoriin1 nam non in libris de lacu, fatibus naturalibus hoc tradit Maod sciam sed in primo de alimentoriam facultatibus c. 1 etiam paulo inserius Cui assentitur Dareinbera 'citra rema

vae inviu in par ad juste, ear 'est seulenient en passant que dans te III clivre Des timilis naturalles Galla tricis ceu question Ah orarunt et hie et ille;

cf. II 20 9 sqq. 159 sqq. 165 sqq. Ut hoc loco lectore delegantur ad diros moὶ τον φυσικῖν δυνάμεων, a XV 464 5 ορμῶμεi 0ς ἐκ το εἰρημενων περὶ πέψεως ἐν τοῖς τον φυσικῖν δυνάμεων πομνη- μασιν, XVII B 106, 2 sqq. e VI 303. Ceterum non τῖν τροφῖν δυνάμεων conicIendum erat, sed aut τῆς

τροφον δυνάμεως aut Q ἐν ταῖς τροφαῖς δυνάμεων; es V 453, 1 XI 31 8. P. 119. καὶ δια τουτο τὰ ω πως τὰς οἰκείας o is si fidationem habet impeliendi per vim, imittendi, protrudendi Exempla passim obvia os X 247, 14 osta,

γὰρ εἴωθεν φύσις εν νόσοις ἐκκαθαίρουσα το σῖματο περιττb απαν θεῖν ἐπὶ το δέρμα, 367 8 καὶ νευδηλον δύντι του σεσηπότος ἐν τοι πυρετοῖς ιμα- τος εἰναι τοὐτο λείψανον οἷον τέφραν τινὰ τη φύσειος μούσης, 11 341, 5 εστι δ' τερος . . πυρετις επὶ

φλέγματι σηπεδονώδει διὰ τον αἰ- ικον σωμάτων

233쪽

XXVIIIυπ τῆς φύσεως δε υμενω γιγνύμενος, XVIII AIB, 14ῶοαγώσης τῆς φώσεως - ι ἀκυρώτερα μύρια τους μανίαν ἐργαζομενους χυμούς, XVIII B 781, 18 - λάκις γὰρ ἀποσχίδες -- ιὰ λωτίδες ἀποπίπτουσιν ἐν α χωρο καὶ βέλτιον ἀταῖς ἐστιν ἡ πι φύσεως aeeommodate ad sent entiam o sinu diei de bestiis vi

turn quaerentibus natura duce videtur. Nauch lamniose coniecit Dδηγούμενα; f. I 120 3 δηγειν τε πασι se. οἱ Λογικοί τὰ φαινύμενα προς η των προείκνυσθαι δυναμένων κατάληψιν. XI ΙΙΙ ExtrizΩυ ουν γιγνώσκων τις ου εἰς προγνωσιν μονον ἀλλα καὶ εἰς θεραπείας ευρεσιν ὁδηγήσεται, idern

utrius ius loci lecti certa priore certe loe ὁδηγεῖν a Galeno ipso, non sciationalium medi eorum labris prosectum est. Meteris autem locis siud perquam nulli malenus utitur noδ, γεῖν; II 512 6ποδος μενος ὐπ' αὐτῆς - σωμάτων φύσεως, Π

κα ποδ ρο- τοίμως ἐπὶ τὴν τον ζητουμένων ευρεσιν, VI 106 4 1πομνήματα ποδηγοοντα τους δι' ἀγυμνασίαν ἀδυνάτους πεσθαι τάχει λεξεως παλαιος, 119, 15 παντων ἀνθρώπων πο της φωνης ποδηγουμενων επὶ

μον ὴ φυσις - καὶ δεῖταί τινος ρεξοντος χεῖρα καὶ ποδηγήσοντος αὐτ ν τὴν ὁρμὴ ἐπὶ γαστερα XVI M, 3). Equidem, si per leges palaeo aphicas liceat, crediderim Galenum scripsisse ἀγύμενα; f. IID. - τον αἰσθοον ἄγεσθαι παθον ὴμς καθάπερ βοσκήματα, Π i5,11 - της διοικ σης τι σομα --σεως αγιμενος προς τωδέον, τις καὶ τοῖς ἀλόγοις ζωοις

τὰς ἐπὶ τἀναντία των λυπουντων ὁρμὰς ἐντίθοσι, XI 207, 6 ἰδιῶτλὶς τις ὁστισουν υ αυτης του πράγματος της φυσεως αγομενος, ita 16 πολλάκις - αὐτης της φυσεως

αγύμενοι πολλοὶ των ἰδιωτῖν; es III 893, 4 IV 663, 17.

234쪽

PRAEFATIO. XXIXquamquam hoc verbum omniurn usuatis, inni est de sumendo citu potave tamen Mροαίρεσε τι-- ino

Galernis utitur; D363, 1 χωρὶς του προσάρασθαί τι; I ii3, 16 προσάρασθαι τὰ σιτία, 12 extri παμπολυ ποτον προσηράμεθα, IlI 275 14 - p. 12, 13

Helm r. ἐνδείας αἴσθησιν ἐπεστησεν se. φύσις)ἐπεγείρουσάν τε καὶ κεντρίζουσαν τι ζQον προσάρασθαι σῖτον, II 159, 10 καὶ οἱ αλλως των δεσμάτων προς ὁτιουν δυσχεραίνοντες βιασθέντες ἐνίοΤεπροσάρασθω ταχέως ξεμουσιν, V 31 15 Script min. 24, 8 Mar lv. οπως . . λαττον φου προσενεγκώμεθα . . σύμμετρα τῖν γιεινον προσαράμενοι, VI

et opposi ob mouiso commendatia versione Meolai infrigidans causa confirmatur. Nec tamen praeterinittendum est ara leni vina habere . ψυχροναι τιον, ut 5 θερμbν αἴτιον lena est quod θερμαῖνον ιτιον Α Ι 81, 7 τη θερμα διαθεσε το ψυχρον ἐτιον ναντίον ἐστι ita. 13 τι θερμαῖνον καὶ φυχον, VI 278, 2 litor κα θερμόν. VII 20, 6 I I 626 14 σκεπτέον εἰ δικαίως ἀναφερουσιν

recte deleto post διαφοραί Pantaetides structura enim haec est: αἱ φυσια- - σωμάτων διώ-ές τε - της λης οὐσία se. διιτητες διαφοραί τε. Bene Darembem: De insime que les proprisitas physiques speciales du corps et da otii sa sufflane et lainent

236쪽

Iul AEFATIO. XXXIII est X antecedentibus verbis στερονω νοσήματι -ταν αἴσθωνται nullius omnino in ligere ostendi quod sequii u καὶ πρὶν οστιθεντες τοῖς γυμνασίοις. Olim addidi

Tertilina pie in edidimus libellum non, ut tibiis trailitum est V τι τα της ψυχης σώματος κρίσεσιν πεται sed ' υτι ταῖς τοs κράσεσιν αἱ της ψυχῆς δυνάμεις πονται inesse in peeini in nova editioni I. Erlangae de monstrii virnus Ilium titulum ex locis a-

volu IV 95, 11 κολουθεῖ δὲ τ κράσει

die. Oυ της προ α ατος τα της ψυχης 97, 5 προαποδεῖξαι δε χρὴ . . . ταῖς τους κράσεσιν πύμενα α της ψυχης θη, XVI, aluui esse veri simile est, hunc testaturis ipso IV 674, 3 ἔνεστι δὲ τουτο μαθεῖν τωθέντι ὁ βιβλω, ἀναγνοναι, καθ' ὁ δεικνυμι του σώuατο κρήσεσιν πεσθαι τὰς της ψυχῆς

Colum in Pliis . p. p. 412 Ined. in lat. in1. 6 C et olim: φαίη ν ὁ Γαληνος ταῖς του σώμα- ράσεσιν πονται της ψυχῆς αἱ δυνάμεις; litto- de anim. I lol. B a. Consentiunt codices Graecinia ui Omnes et interpres Latinus Nicolaus Rheginus: Incipit liber Galeni de sequela potentiariam tutum animae ad complexiones corporis Odices autem, clitos ad recomoscendum textumli adhibiti inris, hi sunt ILaurentianus LiVI 15

237쪽

F τοις γραuuατικοῖς ἔτι παῖδες οντες, εἶθ' εξης παρά τε τοῖς ητορι-ῖς διδασκάλοις κτλ. Rectome in reuhi md natu In libris talentanis saepe πύ ἀπύ, L p. 11 P, et is conam litata tint velut I 839, 16 ἐν τοῖς ἐφ

ἐπὶ l.-των ἀνατομικον πιδων; ita XV 91, 1. QuamquaΠ παρά, quod I auelaeonisest, sequentibu παρά τε τοῖς ρητορικοῖς multisque aliis exemplis defendi potest Ibid. γεωμετρισιοῖς τε - ἀριθμητιαοῖς καὶ λογιστικοῖς. Restituimus ordinem verbonii in FN male traduum: ἀριθμη ικοῖς τε κὰ γεωμετρικοῖς - λογιστικοῖς es. 39, 2 Q29, 18 Mamu γεωμετρία τε καὶ ἀριθμητικὴ καὶ λογιστική V 64,2 4 49, 26 Marqu.

γεωμετρίας ἀριε μητικης λογιστικης. V 7b5, 12 γεωμετρίας με καὶ ἀρχιτεκπονία και λογιστικῆς ἀριθμητικῆς τε καὶ ἀστρονομίας, VII 487, 14 πί τε γεωμετρίαν ἄγουσι καὶ ἀρι μητικὴν καὶ λογιστικὰὶν καὶ διαλεκτικήν, V 68, 14 - 53, 13 Marciu ἀριθμητικήν τε καὶ λογιστικὴν στρονομίαν τε καὶ ἀρχιτεκτονίαν,

καὶ λογιμμης καὶ γραμματικης θεωρίας. Itavie 34, b non - 'Vτι - - Q γεωμέτραι καὶ οἱ λογιοτικοί, sed aut γεωμέτραι τε καὶ ἀφ αηοι- καὶ λογιστιαοί - οἱ ἀριθμητι- τε καὶ λογιστικοὶ καὶ οἱ γεωμέτρω legendum O. etiam eo loco, de quo

disputamus, haec collocatio: ἀριθμαὶτικοῖς τε κιὰ λογιμωκοῖς καὶ γεωμετρικοω ab usu Galeni non abhorret cf. 103, 11 - Ι 81 12 Marsita. ἀριθμροικους λογιστικους γεωμέτρας ἀστρονομους, V l, 10 - 71, 20 arqu. Ibi l. αὐτοῖς δνύμασιν εἰπδεν δε αυτοῖς adden- lian fuit; f. et Som. Erlang. Ι 382, 3. Locis ibi allatis la Os subiunximus II 113 4 λέγει γουν δε πχος

τάδε πω, 06, 3 φησὶν αυταῖς λαεσι, IV 798, γράφει. . - πως αὐτοῖς μύμασι, 802, 18 θρωτται αὐτοῖς

238쪽

PRAEFATIO. XXXIoνύμασιν, Plae Hipp. et Plat. p. 448 8ῖδε πως γράφων

IIII flo 4 αυτὰς ρήσεις αυτο παραθεμεν οι , Vl I921, 4 legendum O0το μὲν ουν αντικρυς αὐτοις τοῖς ὀνύμασιν ἔγραφε, XVII A 533, 6 γράφει περὶ τωνέ τερέθρων Ουρων αὐτοχ νήμασιν δί, ο ἐν τοῖς

μ. 4es edd. praebent. Ibid. καθάπερ εἴπομεν πολλλας πιλ. In memdandis locis Platonicis huius et proximi libelli similem arius in locis Hippocraticis rationem secuti non id es mus, ut usquequaque orationem Platonicam, qualis an optimo eod. Parisino A tradita esse'. restitueremus, sed ibi ianium codicem priinstantissimum

advocaremus, ubi aperi a menda librariorum deprehem tebamus, quos in describen si locis ex aliis scriptoribus a Galeno altaris neglegentius versatos Age constat. Ubi tamen Galenus ipso aliter iaci 'o in arisino traditum si ipsisso putantius est, hi nihil mutavimus. Velut neque τριχη MI Ala sum inter of ψυχης

ὴμῖν εἴδη inserere, quod ne in lac. ipp. et 'lat. p. 503 9 ciuidem invenitur, ne p. 126 extr. ἄτε ---Mo Oppinu in τε τι τοιομον ηὐξ. mutare, praesertim cum Nicolaus Rheg. idem legerit vertens utpote tantum aucto', eademque de causa τὰς της

ἀληθείας φρονήσεις τάς ἀληθεῖς φρ. eod. A Hai him

factum reli minus, quia e vestim quamvis obscuris versionis Latinas, quam Nicolaus praebet qui circa mentes dilectionis delicationis disciplina studet' genitivus ' ἀληθείας coniectari potest. Sed ibid. scripsimus, ut Dietzius, ἀνακρεμαννυν, non ἀνακρεμαννυον -ύων ), quia Galenus ipse non solum foranas

desinentes usurpavit, ut codices testantur, velut ii,

quomini fidei minuete libriin IV Περὶ χρείας μ-

239쪽

XXXII PRAEFATI ρίω recensuit, es eius d. p. 24, 20 ἀμ ιεννυν 43, 1

P. 128. κατα-σαι τῆν δέ-μυν Verba insedipolatori debentur explicanti τὶ πλεῖστον ἐκτεταμένων τον γυμναοίων. Quae si scripsisset Galenus, vim argumentandi Inlaeosset, quippe qui in seqq. demum illud doceret: E μεν γὰρ περβολαὶ καταλυουσί γε τὰς Ρ. 129. δι' αἱμορροχων δι' ἐμετων ἐκκενουμένους ' διαρροίαις η χολέραις αλισκομένους. Si non δι αἱμορροχων, at certe sequentia. δι μετων, διαρ- patens quam Mμορραγουντα ob eamque causam A κενουμένου 1nseris, maod post δι' ἐμέτων facile e cidisse putaveris. Praeter profluvium anspuatis Per nares sius certis sive incerus Mirip ibiis fit evacuatio aut per haemorrhoides aut per vomitus aut Rah si quis alvi deiections vel cholera laborat; f. XVIII 135 1δνομάζω δὲ κένωσιν τὴν των οικείων, ταν περβάλλητω πλήθει, κάθαρσιν δὲ τὴν των ἀλλοτρίων κατὰ ποι6-τητα; cf. XVIII 2 extr. ἰασύαι διὰ τωὐαιμορροχων ἐκκενοῖν πεφυκυιῖν τὴν οἱον ἰλυν του αῖματος, XV

φαλης γουν μύνης - ανόμεθά ποτε βαρυνομενης, XI 267 8 τοῖς με τὰ συνηθη πράπτουσιν, τοι δὲ των κυρίων τι μορίων τὶ καὶ rih υμπαν το σομα

βαρυνομενοι τεινομενοι ἀναγκαία μεν εστιν η E-

νωσις; I 363 12 νωμαλία τις η πυκνωσις η βάρος

τάσις. Ibid. ταν αἴσθωνταί τινος ὁμοίου συμπτώματος

ὐστερον ποτε συμπεσοντος αὐτοῖς. στερον ποτε

240쪽

PRAEFATIO.

I d. προστιθέντες δὲ τοῖς γυμνασιοις. Olim addi si

III. Tertiui quem ecli limus libellum non, ut in editionibus triuiitum est, υτ της ψυχ ης ηθηταῖς του σώματος κράσε νιυ 'πετα Res υτι του σώματος κράσεο ιν αἱ τῆς φυχης δυνάμεις πονται ΠΙ- scriptum esse in Spe uiuine novae editionis I. Eriangae 1880 p. 3 demonstravimus Ilium titulum ex locis,

lenianis, velut IV 795, 11 ἀκολουθει δὲ τ μ ειτοέτου sc. - της μητρι αῖματος τὰ τῆς ψυχῆς η , XV 97, 5 πρωχποδεα α χρὴ . . . ταῖς τοs σώματος κρώσεσιν ἐπιμεν τὰ τῆς ψυχῆς δη, XVI317, 3, natum esse veri simile est, hunc testatur Galenus ipse IV 674, 3 ἔνεστι δὲ τομο μαθεῖν φβουληθέντι το βιβλιον ἀναγνῖναι, καθ δ δείκνυμιταῖ του σῶuατος κράσεσιν πεσθαι τὰς τῆς φυχῆς

Procli omni in lat. Is p. p. 12 med. in lat. in1. p. 346 στί - φαι ὰν ὁ Γαληνύς ταῖς του σῶμα- τος κράσεσιν πονται της ψυχης αἱ δυνάμεις Ρlulo-pon de anim I fol. a. Consentiunt codices Graeci ad unum omnes et interpres Latinus Nicolaus Rheginus vertens: Incipi liber Galani de sequela potentiarum seu virtutum animae ad complexiones corporis.'Codices aulam, quos ad recomoseendiu textum

libelli miliabuimus, si sunt Laurentianus III 15s XV L), Vallisellanus B 934. XVI ID, Monaeensis