Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

191쪽

ΓΑΛΦΟΥ τικης ου φύσει εξις υ νη κρείσσων ' ἔπειτα καὶ - αλλων απάντων των με αυτον ἀρίστων ἰατρῶν. υλως μὲν ουν ἐπὶ μάρτυρος ου ηβουλόμην κρίνεσθαι 'ἐητορικον γαρ το τοιουτον μῆλλον η τιμωντος ἀλήθειαν ἀνδρός ομως ἐπειδή τινες ει τοντων πολλῶν ἔπαινον σκαπαφευγο- καὶ - παρὰ τούτων κενηνδοξαν, αφέντες αυτ τὸ ἐπιτηδευμα γυμνον των ἔξωθεν σκοπιω, ναγκάσ ν κἀν τούτοις προχειρωσθαι τους μάρτυρας, ιν λι- ἐν-- πλέον ἔχουσί τι,

γήσασθαι. αυτη ποτ' ἐν συμποσίφ, παιδιας τοιαυτ νς γενομενης, ῶς μαστον ἐν μέρει προστάξαι τοῖς συμπόταις, α βούλοιτο, θεασαμένη παρούσας γυναῖκας ἀγ- χἡm τε καὶ - θω καὶ φυκε κεκαλλωπισμένας ἐκέλευσεν δατος κομισθέντος ἀρW1αμένας ταῖς χερῶπροσενεγκειν αυτ τω προσωπω κά μετα τουτοευθέως πομάξασθαι σινδονιω, καὶ αὐτη πρώτη τουτἔπραξε ταῖς, --ν αλλιας πάσαις μίλου τὸ πρόσωπον ἐπληρs i Mr ῆν ὁμοιοτάτας δεῖν τοῖς μορμολυκείοις αὐτη δὲ καλλίων ἐφάνη μόνη γαλην ἀχαλλώπιστος τε καὶ αντο-ως Πλη, μηδεμιῆς πανουργίας κομμωτικης δεομένη. Ωσπερ υν τὸ ἀληθινον κάλλος ἀκριβῶς ἐξετάζηται μόνον αὐτο καθ' αυτ των ἔξωθεν - προφιόντων απάντων γυμναψέν -- καὶ την ἀθλητικην ἐπιτηδευσιν ἐξετάζεσθαι προοηκε μόνην, εἴ τι α

192쪽

ΠPOTPEIITAEO EUI TEXN . 121νοιτ' ἔχειν χρησιμον η κοινῆ ταις πολεσιν ὴ ἰεια τοῖς μεταχειριζομένοις -την.

cap. XI. Ἀγαρῶν δν των ἐν τῆ φύσει τον μνααρὶ φυχην οντων, τῶν Γ περὶ σῶμα, των δ' ἐκτός, π

ο καὶ παρα ταυτ ουδενος αλλου γένους γαθῶν ἐπινοουμένου

μὲν τῶν ψυχικῶν - - Οὐδ' -- πο- μετειληφασιν οἱ ἀθλουντες ευδηλον παντί την γχην γαρ υδ' εἰ ψυχην ἔχουσι γιγνώσκουσι τοσουτονwἀποδέω σι το λογικὴν αυτην ἐπίστασθω. Σαρκῶν γαρ ἀεὶ καὶ ἀματος ἀθροίζοντες πληθος ς ἐν βορβόρω πολλω την η υχην εαυτῶ εχουσι κατεσβεσμένην, ουδὲν ἀκρψὲς νοῆσαι δυναμένην αλλ' ανουν μοίως τοῖς λόγοις Ῥοις Ἱσως δ' ει α ιυμ ιαν,15 τῶν περὶ το σῶμά τινος αγαθῶν ἐπηβολοι Πότερον - ουν της φιωτάτης γιείας ἀμφισβητησουσιν αλλ' -δένα αλλους αν ευ ρος ἐν σφαλερωτέρε διαθέσει--πος, εἴ περ Ἱππομάτει δεῖ πιστεύειν εἰπόντι Την ἐπ'Ἀκρον εὐεξίαν σφαλερὰν πάρχειν, ν μετα- 20 duo--σιν ουτοι. καὶ δ καὶ το υσκησις μὲ ὁγιείης, κορίη τροφης, ἀοκνίη πόνων Ἱπποκράτει καλῶς εἰρημένον, ἐπαινεῖται προς απάντων. Οι δὲ - ναντίον ἐπιτηdευουσιν, περπονουντές τε καὶ περπιπλάμενοι καὶ λως τῶν του παλαι- λόγων ς Σοκορ αντιωντες, κατεγνωκότες ' γαρ γιεινην δίαιταν ποτιθεμενος ἔλεγε ' πιόνοι σιτία ποτὰ υπνοι ἀφροδίσια πάντα μέτρια

193쪽

122 ΓΑΛΗΝΟΥ ω δὲ - γυμνάσια πέρα του πρωννωντος λαστης ἡμερας διαπονουσι τροφάς τε προσφέρονται συνῶ 'si, πολλάκις χρι μέσων νυκτῶν ἐκτείνοντες την ἐδωδήν, ως προσνιόντως - τιν' - -τῶν Ἀλλοι με ρα θεοί τε καὶ ανέρες ἱπποκορυσταὶ Κωδον παννυχιοι μαλακ δεδμημένοι προ υλλ' οὐκ ἀθλητὰς κακοδαίμονας πνος ἔμαρπτεν. μάλπον τοίνυν τούτοις οιαὶ ἡ τῶν ὐ-- αυτοῖς ἔχει μετρία ηνίκα γαρ οἱ κατὰ νυσιν βι-ντες ἀποτων ργων κουσιν ἐδεσμάτων δεόμενοι, τηνικαυθ' -τοι διαπίμα τα των μνων, στυομέναι τον βίον αυτων ων διαγωγὴ πλην γ' σ- α - ες υχ2 υπερπονουσιν ουδὲ προς νάγκην ἐσθίουσιν, οἱ δὲ καὶ τα α πάσχουσι καὶ ροδοδάφνπις ἐνί- τα νῶτα

διακναίονται.

D μεν ουν παλαὰς Ἱπποκράτης προς οἷς εἶπον ἔμπροσθεν, ἔτι καὶ ταυτά φησι ' π κατὰ πολυ καὶ

α πίνης πληρου η κεν ν η θερμαίνειν - ἄχειν

η ἄλλως πωσου - σωμα σανεῖν σφαλερόν γάρ φησί, τὸ πολυ τῆ φυσει πολέμων' οἱ δ' ἴτε τούτων ἐσωωυσιν - των αλλων, ὁσα καλως εἰπόντος ἐκείνου παραβαίνουσιν, ἀλλα

πάντ' ἐξ πεναντίου τοῖς γιεινοις παραγγέλμασιω ἐπιτηδευουσιν. Καὶ διὰ τουτ αν ἔγωγε φαίην σκησιν

- οιείας αλλα νόσου ἄλλον εἶναι το ἐπιτήδευμα μει δ' οἶμαι καὶ αὐτον τον Ἱπποκράτην φρονεῖν,

194쪽

ουδ' ἔξιν ἀνόμασε την διάθεσιν αυτῶν ἀφαιοουμενος πιαὶ την προσηγορίαν αυτῶν, ἡ προσαγορευουσιν απαντες οἱ παλαιοὶ του οντως ἡγιαίνωντας ἡ μὲν γαρ nις ἔμμονος τις καὶ δυσαλλοίωτος διάθεσις, η δὲ των οἀθλητῶν ἐπ ἄκρον υεξία σφαλερά τε καὶ εὐμετάπτω- τος ουτ γα πρήσθεσιν ἔτι διὰ την ἀκρότητα χωρεῖ, 1 καὶ δια τὸ μη δύνασθαι μένειν ἐπὶ ταυτου μηδ' ἀπρεμεῖν λοιπην χε την επὶ το χεῖρον θόν. Ουτως μὲν Θ λοὐσιν αυτοῖς διάκειται το σῶμα, καταλυσαοι πολ δη τι χεῖρον ' in .h γαρ μετ' λι--λα θνησκουσιν, ἔνιοι δ' ἐπὶ πλέον κουσιν λικίας, ἀλλ' 15 -δ αυτοὶ γηρῶσιν οὐδὲ καν ἐφία-ταί ποτ εἰς τουτ' - Aγκων οὐδὲν ἀπολείποντα Λιτων. χωλοί τε ρυσοί τε παραβλῶπές, φθαλμωJίδετο τελούμενo J. Tu γαρ τα διασεισθέντα των τειχῶν ἀπο μηχα-- νημάτων ἐτοίμως - της τυχούσης διαλύεται βλάβης ουτε σεισμον-- Ἀλλο τινα βαρυτέραν δυνάμενα

φέρειν πεοίστασιν, ουτ καὶ τα τω λαθλητῶν σώμαYασαθρὰ καὶ ἀσθενη ταῖς κατὰ την ἐπιτηδευσιν γεγονότα πληγαῖς τοὶ μα πρὸς τὸ πάσχειν ἐστὶν ἐπὶ ταῖς τυχού- i 5 σαις προφάσεσιν οἱ μὲν γαρ φθαλμοὶ περιορωρυγ-

X, 17 Pr. XXIX περιωρυγμένοι

195쪽

124 ΓΑΛΗΝΟΥ μένοι πολλάκις, θ ὴ δύναμις -κδε ἀντέχει,--

ρουνται ἐευμάτων, οἱ δ' δόντες, τε διασεσεισμενοι πολλάκις , ἐπι λειπουσης ἐν τω χρόνω της δυνάμεως -τῶν δεοίμως ἐκποττουσι τα δὲ λυροσθέντα τῶν αμθρων ἀσθεν προς πασαν ἐξωθεν γίγνετ- ο καὶ πῆν ηγμα καὶ σπάσμα αδίως κινεῖται Σωματι- κῆ ς μὰν ουν γιείας νεκα φανερόν, ουδὲ αλλο γένος ἀθλιώτερόν ἐπτι των ἀθλητῶν. γδστ' εἰκότως ἄν τις εἴποι ευφυῶς ουτως νομάζεσθαι, των ἀθλπῶν προσαγορευθεντων ἀπὸ του αθλίου η απο ου ἀθλη Ἀρτου, - προσηγορίαν των ἀθλίω ν ἐπηκότων η κοινῶς αμφοτέρων καθάπερ ἀπο πηγης μιῆς, αε λι-Woς

Cap. XII. Ἀλλ' ἐπειδη καὶ περὶ του μεγίστ- των σωματικῶν γ - , τῆς μείας, κέμμεθα, μεταμ- βμεν ἐπὶ τα λοιπά. N μὲν η περὶ κάλλους υτως αυτοῖς ἐχει, λει μόνον ουκ ἀφελεῖσθαί τι προς 3 της ἀθλησεως τη- φύσιν Ἀλλα καὶ πολλους αυτῶν

πάνυ συμμέτρως ἔχοντα των μελῶν οἱ γυμνασταὶ παραλαβόντες, περπιάναντές τε καὶ διασάξαντες, ατ soτε και σαρξίν, εἰς τουναντίον γαγον. νίων δὲ καὶ

τὰ πρόσωπα παιτάπασιν ἄμορφα καὶ δυσειδη κατέστη σαν καὶ μάλιστα των παγκράτιον η πυγμην ἀσκη

σάντων.

μαν δὲ καὶ τῶν μελῶν τι τελέως ἀποκλάσωσιν, διαστρέψωσιν η τους φθαλμῶς ἐκκόψωσι, τότ', οἶμαι, τότε καὶ μάλιστα τὸ της ἐπιτηδευσεως αυτῶν

196쪽

ἀποτελουμενον κάλλος ἐναργῶς οραται. αὐτα, λουναυτοῖς γιαίνουσιν εἰς κάλλος ευτυχ αι, καταλυσασι

δὲ καὶ τα λοιπα τῶν του - πει αἰσθη ηρίων πι--ὐτόλλυται καὶ πάνθ ἔφην, τα μέλη διαστρεφόμενα

παντοίας μορφίας αἴτια γίγνεται.

Cap. XIII 'Aλλ' ἴσως των εἰ μένων μὲν Ουδ νός, ἰσχύος δ' ἀντιποιήσMαπι -- γάρ, οἶδ'οτι, φήσουσιν σχυρότατοι πάντων εἶναι Ποίας,

πτειν η θερίζειν η ἀρου η τι των αλλων των καταγεωργίαν δύνανται. 'Aλλ' ἴσως εἰς τὰ πολεμικά; ον

Εὐριπίδην αυθίς μοι κάλει, μι αυτ γῶς μνησει λέγων 1 Πότερα μαχοῖνται πολεμίοισιν, ἐν χεροῖν Αίσκους ἔχοντες;

δεὶς σιδήρου ταυτα μωραίνει πέλας. υλλα προς κρύος καὶ θάλπος ἰσχυροί, αυτο γε- τονι κλωπι χλανται, ει ν καὶ χειμωνι καὶ θέρει-πεσθαι δέρματι, ς ἀνυπόδετοι διαπελεῖν, παίθριοι κοιμῆσθαι, χαμευνεῖν Ῥω πασι γαρ τούτοις των νεογνῶν καί ν εἰσὶν οθενέστεροι. Ἐν τίνι τοίνυν δε την ἰσχυν ἐπιδεώζονται; η ἐπὶ τίνι μέγα φρονησ--α σιν οὐ γαρ δή που τι τους σκυτοτόμους η τους τέ-

197쪽

παλαίστρα τε καὶ σταδίως ταχ' υν ἰώ τ δι ίλης μέρας κονίεσθαι δικαι-

--στε - τουτω μέγα χρη φρονειν -- ω ολης ημι βρον βορβορω -εσθαι. Jυλλα νη Λία των ἱερουργημένων να ταυρων ἀναθέμενος τοῖς μοι ὁ Μίλων ἐκεῖνος ὁ Κροτωνιῆτης διεκόμισέ ποτε το στάδιον Σὸ της περβαλλουσης

ἀνοίας, ῶς μηδὲ τοὐτο γιγνωσκειν, τι προ ὐαχεος οτ αυτ τοὐτο σῶμα του ταυρου ζωντος, βάσταγν

ηγε καὶ θεῖν ηδυνατο βαστάζουσα αλλ' μως Ουδενος

ην ἀξία παραπλησίως τῆ Μίλωνος δήλωσε δὲ καὶ ἡ τελευτὴ τἀνδρής, πως ἀν-- ος γε θεασάμε- ινός ποτε νωτίσκον σχίζοντα κατα μηκος ξυλον ἐνθέσει σφηνῶν κεῖνον μὲν ἀπέστησε καταγελάσας, αυτος δὲ διὰ των αυτο χειρῶν μόνων ἐτόλμησε διασπῶν αὐτό κἄπειθ' -- χεν ἰσχέει εὐθυς ἐν πρωτ προ βολχὶ πληρώσας διέστησε μὲν κατέρωσε τὰ μερ του οξύλου, των σφηνῶν δ' ἐκπεσόντων ε τῶδε το λοιπον του ξύλου μέρος ἀδυνατων διαστῆ- -χρι πολλ - ἀντεῖχεν, στερον δὲ νικηθεὶς - ἔφθασε κομί-3 σασθαι τας χεῖρας, αλλ' - των μερῶν του ξυλου συνελθόντων ἀλληλο ς καταλεισθεῖσαι, συνετρίβη.- ει μὲν αὐτοα πρῶτω, θανάτου δ' οἰκτρου Μίλωνι

198쪽

ΠΡΟΤΡΕΠΤΙΚΟΣ ΕΠΙ ΤΕXNu. 127

μηδὲν παθεῖν ὁ νεκρος ταυρος ἐν τω σταδίω βασταχθείς η το κοινον των Ἐλληνων ἔσωσεν αν, νίκα προ τον βάρβαρον ἐπολέμουν, ἡ τοιαυτη του Μίλωνος ἐνέργεια περὶ τον ταυρον, ἀλλ' ου η Θεμιστοκλέους

σοφία πρῶτον μὲν ποκριναμένου καλῶς τον χρησμόν, εἶτα στρατηγησαντος ς χρην; Σοφον γαρ ν βούλευμα τα πολλα χερας Νικα, συν χλω ν ἀμαθία πλεῖστον κακόνδπιτι μὲν εἰς ουδὲ των κατα τον βίον ἔργων χρήσιμος i η τῶν θλητῶν σκησις, ευ οἶδ οτι σαφες ηδ γέγονεν' τι δὲ καὶ ἐν οἷς ἀσκοῶσιν, ουδενός εἰσιν αξιοι λόγου, μά ιτ αν, εἰ διηγησαίμην μῖν τον μsθον

ἐκεῖνον ον τῶν Ου ἀμούσων ανδρῶν τις ἐντείνας ἔπεσι διεσκεύασεν. εστι δ' υτος ' is E Aιος γνώμη πασι τοῖς ζωοις μόνοια καὶ κοινωνία γενοιτο προ τον βίον, ς τον ἐν υλυμπία κήρυκα μη μόνον ἀνθρώπους τους ἀγωνιουμενους καλειν, ἀλλα καὶ πῆσιν ἐπιτρέπειν τοι Ῥοις εἰς το στάδιονηκειν, Ουδ εν αν ανθρωπον οἶμαι στεφθήσεσθαι Ἐνά μὲν γαρ δολιχλυπέρτατος, φησίν, ὁ Ἀπολεσται τοστάδιον δε λαγωος ἀποίσεται ἐν δε διαύλὶ δορκας ἀριστεύσει μερόπων δ' ἐναρίθμιος ουδεὶς Ἐν ποσίν. Ω κουφοι ἀσκήτορες αδ λιο ανδρες.

16. Sequentes versus, quos talenus, ut solet, e memoria, non versum adscripsit; in metricam formam redigere conati sunt charterius et Thom Gaiaherus in Adv. Misc. Posth. c. III,

199쪽

'Aλλ' ἀδὲ - ἀφ ιρα-- τις ἐλέφαντος δελέοντος ἰσχυρότερος αὐτανεα οἶμαι δ' - καὶ

ταυρος πυγμα στεφθη ται. και νος, ηοί, λὰξ ποδί, εἰ βουλετα , ἐρίσας αυτον τον στέφανον οἴσεται.

ἀθλητικην ἰσχυν ο των ἀνθρωπίνων ουσαν ἀσκημάτων καίτοι γ', εἰ μηδὲν ἰσχυ πρωτεύουσι των γων ο

οἱ ἀθληταί, τίνος - ἔτι των αλλων ἐπηβολοι γε - αν ἀγαθων Cap. XIV. Εἰ δὲ καὶ την δονην σώματός τις ἀγαθον εἶναι φαίη, ουδὲ ταύτης αὐτης αὐτοῖς μέ

-- ἴτ' ἀπιμσι, - καταλυσασιν, ε γε παραιβμεν ον της ἀθλησεως χρόνον εν πόνοις τε καὶ ταλαιπωρίαις εἰσίν ου γυμναζόμενοι μνον ἀλλα καὶ προς ανάγκην ἐσθίοντες Ἀνίκα δὲ πιὼ καπαλυσαντες τύχοιεν, ανάπηροι - πλεῖστα μέρη του σώματος γίγνονται. IN ουν ἐπὶ τ χρήματα πάντων ἀθροίζειν πλεῖστα ει σεμνύνονται καὶ μην ἔστιν μῖν θεάσασθαι πάντας αυτ ς ὀφείλοντας συ μόνον ἐκεῖνον τον χρόνον, καθ' ον ἀθλοῶσιν, ἀλλα καὶ καταλυσαντας την σκησιν Ουδ αν ευροις ἀθλητην ουδένα πλουσιώτερον ένος των ἐπιτυχόντων οἰκονόμων ἀνδρος πλουσίου. 38 εστι δ' υθ αἰτο το πλουτειν ἐξ επιτηδευματος ἀζιόλογον πλῶς, ἀλλα το τοιαυτην ἐπίστασθαι τέχνην, καὶ πιν-γήσασι συνεκκολυμβήσει, περ -τε τοῖς διο

200쪽

κουσι τα τῶν πλουσίων - τοῖς τελωνιας η τοῖς ἐμπορο ις υπάρχει καίτοι πλουτουσι ἐπιτηδευμάτων ουτοι μάλιστα, ἀλλ' ἐαν ἀπολέσωσι τὰ χρηματα, συναπολλυουσιν αυτοῖς καὶ τα πράυις φορμης μέν τι- νος χρημάτων εἰς αὐτας δεόμενοι, τω δ' υκ χειν ταυτην ἄρξασθαι η αρχαια πράξεως δυνατουντες.

-δὲ γαρ δανεί ι τις αυτοῖς χωρὶς ἐν ἡρων ποθνιῶν. Σωτ' εἰ καὶ πως χρημα τισμον ἀσφαλετε καὶ ο αδοξον ἀξιοι τις υμῆς παρεοκευάσο'αι, τέχνην ἀσκητέον 1 ἐστὶ δια παντὸς ἡ βί- καὶ παραμεν σπι/. - διττης Ουσης διαφορῆς της πρωτης ἐν ταῖς τέχνα-- ενιαι με γαρ αυτῶν λογικαί τ εἰσὶ καὶ σεμναι,

τινὲς δ' ευκαταφρόν οι καὶ δια τῶν οὐ σώματος πόνων α δὴ βαν σου τε καὶ χειραγ-οιτικὰς ὀνο--

15 ζουσιν - αμεινον αν εἴη του προτέρου γένους των --χνῶν μετέρχεσθαί τινα το γαρ τοι δεύτερον γένος--ν απολείπειν ε εἴωθε γηρῶντας τους τεχνίτας εω ssτου προτέρου γένους ἰατρική τε καὶ ὐητορικη καὶ μουσικη γεωμετρία τε καὶ ἀριθμητικη καὶ λογιωτικη καὶ - ἀστρονομία καὶ ρ ματιοιὴ καὶ νομικη πρύσθε δ εἰ βουλει, ταύταις πλαστικήν τε καὶ πανοι - εἰ γαρ καὶ δια των χειρῶν ἐνεργοὐνται, αλλ' οὐκ ἰσχυος νεανικης δεῖται το ἔργον αυτῶν. Ἐκ τούτων πιν τινα τῶν τεχνων ἀναλαμβάνειν τε

ει καὶ ἀσκεῖν χρη τον νέον - μη παντάπασιν η φυχὴ βοσκηματώδης ἐστί καὶ μαλλόν γε την ἀρίστην ἐν ταύταις, ις, ως μεῖς φαμεν, ἐστὶν ἰατριμή. οὐτοδ' αὐτο δεακτέον ἐφεξ,ης.