Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

261쪽

cola verba translata accommodatius scribemliai της

verba omni depravationis genere laboriast ἐπεὶ τοίνυν

εἰ μὲν ω inuis N μηδεμίαν ἔχομεν τέραν ἐν μωδύναμιν οἰκειωμεν IVM V οἰκειώμεθα , ηδονημολλον ἀρετην μῆλλον δονης τις σχυροτερα της προς την δονὴν ἀγουσης ῆμα εστ φυοεως καν Ουτως εἴημεν παντες κακοὶ τὴν μὲν κρείττονα δύναμιν ἀσθενεστέραν, ἰσχυροτέραν δὲ τὴν μοχθηρὰν χοrπες ε δη ΙA 8 V κρεῖττύν ἐστιν I, κρείττονος εστιν κρείττωνύς ἐστιν ἰσχυρότερον τίς τους πρώτους ἀνθρώπους ἀυέπεισεν - τῆς ἀσθενεστέρας νικηθοπι Initium sanationis a sanis verbis τὴν μόν Ῥείττονα δυναμιν ἀσθενεστέραν, ἰσχυροτέραν δὲ τὴν μοχ ρὰν ἔχοντες incohandum esse existilitavianus adliisua simul translatione Nicolai si initi in nobis nullam allain habemus virtutem familioren delectatione, immor in delectati quam varius et si vero ea quae meliores . sortior' indo totius loci emendatio a nobis in hunc modum tentata est: καίτοι , εἰ μὲν μηδεμίαν ' χομεν Ἀτέραν Ἐν ημῖν δυναμιν κειωμήνην μῆλλον δονης, ἰσχυροτέρα πως ἔσται δο - της ἀρε- της ῆτις κρείττων της πρις τὴν δονὴν ἀγούoiiDῆμαρ ἐστι δυνάμεως καν χ τως εἴημεν παντες κακοὶ την μὲν κρείττονα δύναμιν ἀσθενεστεραν, ἰσχυροτερα δὲ τἡ μοχ ρὰν ἔχοντες εἰ δ' η κρείττων ἐστὶν ἰσχυρο- τερα, τὶς ἡ πρώτους ἀνθρώπους ἀνέπεισεν -- της ἀσθενεστέρας νικηθηναι; Inter ωχυροτέρα ἔσται insemii Galenus, si per sententiani loci licebat, inter voeabulum viis longum desinens vel

interponere solebat es III 640, 6 ετεροί πώς ἐφει, XI

262쪽

PRAEFATIO.

ιοικυῖα, λεπτομερεστερα πώς ἐστι της ἐτερας ἀσθεν ο - ἔσται defendet Ab is, qui neminerit saloniani non omnibus locis siosse talem hiatum, of II 496, 10

ἐγκαρσία ἐστὶν ὴ διάφυσις αυτ νὶ, praesertita cum eum communis hominum pronuntiatio uiiuvaret, et qui Posidonii ipsius, non aleni verba haec esse putat; illum quidem non constat tale artificium hunc concursum v alium vitandi in componenda oratione amP. 20. δεύμεθα πάντες , , Ἀλω - φεύγειν Ηelienisticam formani verbi καθαίρειν, κωθαρίζειν α

min. Lex in libr. Nov. est. s. v. καθαρίζειν G lenus non repudiavit; f. II 883, 1 καθαρίζουσι δὲ καὶ βλέννας, 450, 6 καθ'αριεῖ τον ρύπον, 1 quidem lectio certa est elegit autem formam participii καθαρίσοντας, non Atticam καθαρ Ουντας - formis autem futuri uici alibi saepe utitur , ut eum illa aetateo et, iam eundent sonum redderent, μοι - όπτωτον efficeret, cuius schematis causa interdum

usitata dicendi consuetaidino deflexis es. I 8 n. δυνάμενος--νον Θ πλάσασθαι ἀλλ' ἔργω διδάξασθαι - - νύ ν πλούτου τι Μον, IV 43, 10 τ μέντοι χρήσεσθαι μέλλοντι ζω τοῖς λαμ- - μέλεσι καὶ βαδίσεσθαι μεν τοῖς ποσίν, ἀντιλήψεσθαι δὲ ταῖς χερσίν, VII 129 6 αυται δε γ' εἰ- θικεσάν θ μα es supra p. XXIII καὶ πεφύκεσαν ἐκ της γαστρος ἐπισπασθαι τὴν τροφήν, XI 2l 19

κἄπειθ ουτως ἀναδεύσαντας αυτ τ των κριθῖν ἄλευρον, ἀφαιρήσαντας δὲ καὶ τουτ ν τι πιτυρῖ- δε πῆν.

263쪽

PRAEFATIO.

3, quem post Ioannis uel scilice curas ipsi excussimus. Deseripsimus codicem in L prioris libell-

Erlangue 1874 p. b, ubi haec fere exposuimus: Odει est Myraceus atque anfimae aetatis, quippe mi Detini sam XV exaratus videatur. Parum amiteri ille adivinenti inest; nam in mendis, praetermissaominis,

interpolationibus mannuis eius eo ensus est cura editione principe Aldinsi vol. IV f. svl. f. 1 sci . , ut aut ex eodem sonte, clii haec, deductus videatur aut pro eius archetypo existi in an diis R. x Aldinastixeritia ceterii estitio Iies, Basileensis vol. IV f. 3GSsqq.et f. 361sqq. Charteriana Vol. I LAUAP1 et f. 35sqq-

lotur libellonii ad aetatem nostram pessime mulcatus pervenit cum perinultis locis lectionis minitate laborat, tum detriaricatus miserorne est desunt sim

voces, desunt sententiae inteme, quid quod partes aliquae deperdilae sunt, ii s agmenia potiusquam libros Περὶ τῆς τάξεως . . . et IIερ των

ἰδίων βιβλίων exstare dicas. Atque alteri qui leni opusculo, quod est de ordine libroriam Galeni, qualem in editione Erlano ensi peraui impenderimus, A. Et er-liari in Burs. Jithresb. II 630. 31 et J. Marquar itin Philol. Ang. VI 2, 25 vilicaverunt; quid in alterius opusculi oratione emendanda tanta apparatus eritiei penuria laborantes profecerimus, videant hamini rinini iudices periti. In adnotations critica editionuni quoque, non eodicis insolius disca epantiani lectionuni, si qua notatu disna esset, sub utrimus. XI p. 50K. ἔνιοι μι πατέρας ἔσχον κτλ.Ne quis putet anto et excidisse ἰατρούς, Vid. d. m. Erlang. p. 18 ibidem de sequente aro 'ςδε της αἱρέοεως, quod non in ὰπ τῆςδέ τινος αἱρέσεως 1uu- Ibid. ἐγω ὰν δη μοι πεπεικδες ἐμαυτὶ ν ς κτλ. edd. Marquar stra. l. 'viellelelit stech in dem m

264쪽

est atque iii S, de quo quaerimus in hoc panalepsis quae lana ceriistur, in illo non item Initio lil)selli Galpinis difforsit A non id feci ii iam esse, ut libI' 8m in OliIus

ederentur iam illuc reveritur his verbis: ἐγ μεν δὴ. . οὐκ ορο ν ουδεπώποτε τον μῖν ἡπομνημάτων οὐδὲν ἐν τοῖς ἀνθρώποις εἶναι. in eiusmodi iteratione sententiae nihil neque δήπου nevae δήποτε habet loci, sumen velis vel o , cf. XI 10, 2 - μὸν

δὴ πολλούς ἀναγιγνώσκειν ς δια τὰ ἐμά, quod soranulae, qualis est 6 μὲν δη μοι - III 860 n

tum, in more editione et in hac eieci.Ρ. 51. ἀρκεῖ ἡ χυδὲ τουτο μένον ἀλλὰ κέα πά- Graeci legem licet e sententia negativa licere verbumχo vel δεῖ, quemadmodiana h. l. volt Eberhard tamen argumenti in ecl. Erlan . p. 19 a me allatis non minus quam arquar li Script iniri. Ol. I 32, I a bductus χρή a i rariis omissum e se existimo es. 1117 11 οὐ γὰρ ἐπαρκει ἐπιγνονα . . ἀλλ' ουδὲλῆττον ἔχεσθαι ἀεὶ το ἀκολουθου δεῖ, 137, 4 καὶ ου ἐπαρ- κε τ γένει ταὐτὰ εἰνω συμ πτώματα . . ἀλλὰ καὶ

χρει- δεῖ τηρήσει παραλαμβάνεσθαι, ν γὰρ δὴ ἀποχρήσει γε μή - εἰς τὴν ἀρεσιν ν ζητουμεν ἐπιθυμησα της ληθείας ἀλλὰ χρὴ - δύναμώ τι-της ευρεσεως πορίσασθαι, VI 20 17 ἀλλ' - ἀρκεῖ τουτο μονον αλλὰ καὶ γη ἀπ της πείρας βάσανοναυταῖς προσακτεον, VII 612, 14 ου ἀρκεῖ μύνον το0τοφάναι προσθεῖναι δε χρὴ τὴν παντος του ωματος ταραχήν, X 56, 10 ου μὴ ἀοκεῖ τουτο μονον γιγνώσκειν υπὲρ αὐτον ἀλλὰ χρὴ τά τε κατὰ μερος ἄπαi ταδιορίσασθαι καὶ τὴν οἰκείαν ἀποδειξιν κάστρο προσθεῖναι, 779, 15 ἐπεὶ δ' ο τι το σπάνιον κανόν

ἀλλα χρὴ πολλάκις φθαι κρίνουσαν, XVII A 443, 6

265쪽

γενεσιν ποτελεσθηνst δεῖ ὁμόφυλα ἐναι τὰ συνιοντα. De collocatione auteIn verbI χρη post infinitivuII De

Ibid. εἰ γάρ τις - τοὐτ' ἔχων ἐθελήσειε . . ζητησαι τἀληθὲς . ., μύνος αὐολος ἐξευροι την ρί

εἰ γὰρ . ἡ τουτ εχω tollitur; μὴ Οοτ' ἔχων, non τουτο μὴ ἔχω Galenus idcirco scripsisse 1detur, ut h. l. concursum vocalium vitaret, quampiam pos mihiatus eum alibi saepe ab eo admissus est, tum a fluente im propter volorem loqueruli raetionem

μὴ χων eommendabatur velut VI 667, 10 ξηρότερα- ῶν ἐχόντων ἐστί, 805,6 διὰ τουτ' , μὴ ἐπιτηδειος

εἰς πόσιν. Loci iDinar sententia haec est: a caseo volgi in sectas vel sintilio vel odio liberiam esse oportet, a vacans μὴ τουτ' ἐχων si quis via ac ratione ipso an fuirere Veriim . . Volueris, S Solus sectam optimam inveniet . Ρ. 52 ταυτά τ' ουν εἴ τις ἀναγιγνώσκειν ἐθέλοι. δροῖς ποιήσει, καὶ εἰ πεισθεὶς αυτοῖς ἀποδεικτιοὰς γενεσθαι βουληθείη edd. Olim conieci τουτο ατι περὶ τὴς ἀρίστqς αἱρέσεως βιβλίον et consequentereobτφ; nunc video defendi poss6 eodicis Q et editionum

scripturam; ταμ 1 leotur--τοέτω, βιβλίωγεγραμμένα. Similem armeturam inriὰ σύνεσιν ω prosendos XVII B 647, 15 καταμα σεται αυτὰς ηc. τὰς ημετέρας πραγματείας ὁ βουλύμενος πύσαι, εἰσὶ καὶ ὁποῖαι καὶ ηντινα θεωρίαν διδάσκουσα ἐκάστη, το

266쪽

ἐν τούτω τω βιβλίω γεγραμμενων. Pluralem aut se Invidetur, ne hiatus ἀποδεικτικύ oreretur, cuiustanaen genus neutiquam ut crimen ingens expavit, cf. Marqti ardi . Ol. I p. LII.

Ρ. 3. εὰν . . μη κατὰ πάθος ἄλογον αἱρήσWαί τι .edd Patrocineris qui in somnae verbi tρηση - eo quod Aristophanes, cuius Galenus erat studiosissimus, volgareui sanc formam non repudiavit Thes

Gree verbs s. v. αιρεω Galenum, quamquam XI 121 exfr schematis ὁμοιοπτώτου causa es supra p. LVad I p. 20 ἀφαιρήσαντας seribere non veritus est διαιρησαι 1 bl 12 ex rasistrateorum scripti deprompsit , hoc loco, ubi nihil causae erat, in insolentet verbi ormam usitatae prael erret, non αἱρησφται Se αίρηται usurpassct se illi Oraturi liabsen. Ibid. δ αυτbς ουτος ἐπὶ τοi εμπροσθεν εἰρημε -

νοις παραγενύμενος ἐξευρήσει τά- ληθῖς αλλοις αυ- τοῖς edd. εγνωσμένα καὶ ρευδος πειλημμενα. ενο-hard l. l. ἐπὶ το ς εμπροσθεν εἰρημένοις intelleg volimedie is hilosophos, quos Galenus autea notasset, ad otios reseri lectionem eodiei. et editionum τά, αὐτοῖς εγνωσμένα λιπαραγενέσθαι ἐπὶ τοῖς ἀνδράσι diceretur inustiatissime Inio sententia loes haec est: si quis, priusquam ad notitiam iudiciumque sectarum omnium perveniat πρὶν ἐH τὴν μάθησίν τε - κρίσιν κειν-ασῖν τῖν αἱρέσεων, , deiiionstrandi artis peritus seri eupiet, lectitet opus meum de demonstratione, cuius si vias u e rationes penitus perceperii atque usum convertere didicerit, sertim in omnibus rebus ipse

quiret, modo ne insana animi cupiditate uni alicui

267쪽

rei praeter ceteras studeat tuIn si sae e lesbum Eu, quae in ovo praecepi ω τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημενοις ae-eesn rit xii xiini inaIHlat Sectarum opinioneS, παρα- γενύμενος ε c. ἐπι τὴν μά σίν τε καὶ κρίσιν ἀπασ2ντον αἱρέσεω , ea, quae alii Vere cognoveriant quae-lque perperam opinati sunt, reperieti Spectat Galenus ad ea, quae supra dixerat: Diu, ἐθελήσειε- η- . .

-- ζητῆσαι τἀληθὲς η τὰ τοῖς ἄλλοις εἰ μένο

κρῖνιαι; itaque correxi Mor i ἄλλοις. Ver ,mini ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ι παραγενύμενος explanationein comprobat requentissimus apud Galenum dicendi usus: ef. II 818, 5 ἐπὶ τουτοις σαφος γιγνωσκομένοις . . ἐπὶ τὰ μετὰ ταυτα γεγραμμένα παραγενύμενος IV 33 extr. ποοηγεῖται γὰρ Ἀνῖοις των ἐνε9γειον της τῖν χρειον ευρέσεως, θεν ἐκείνη συμπληosa-θεων ταυτὶ τὰ νυν ἐνεστοτα γράφεται, VII 579 sextr.

68 καὶ δὴ καὶ κατὰ συζυγίαν γρύτερον τε καὶ ψυ- νμερον η ψυχρύτερον τε καὶ ξηροτερον - ἐπὶ τοῖς εἰρημενοι αἰτιοι ἀποτελεσθήσετcu se is IM, VI

τρομώδεις γένωνται, ib. 10 803, 1 - μέντοι τραφλος Μυνώδης ἐπὶ τοῖς προειρημένοις γένησαι, 832 extrεπι γὰρ τοῖς προειρημένοις ευλογώτερόν ἐστι καὶ πυρε- τους κακοηθε ς γίγνεσθαι καὶ γλῖτταν τραχυνεσθαι,

XVI A b8, 4, 273, 4 εἰ μὲν ουν πιστάμην, πως εἶχε ρώμης ἡ γυνή . ., δυνατον ὰ, ἄν μοι λέγειν ἐπὶ τοῖς προειρημένοις συμπτώμασι καὶ εἰ ἐκ παραδοξουτιν ἀμυδρὰν ἐλπίδα σωτηρίας εἶχεν, 273 6. mo usu vecti παραγενέσθαι Τ Ι 8, 11 et Sem. H. II 62 d. Holnix. - γὰρ - ο -- φαινομένωναλλοτ' ἐπ' ἄλλο τον ἀνέλια παραγίγνεται, II 520 11 ἐπὶ τ προβλα,- - του στα γίγνειψαι, III 818 7 ἐπὶ τὰ μετὰ ταμα γεγραμμενα παραγενομενος ιὰν καὶ προτον ὁδε μοι προμάν - 81, 10 Seripi min. P63 4 a u. ἐπὶ το πράττειν ἔργω τὰ δι αὐτῆς

ευρεθέντα παραγενομειπιυς, I 567, 3 επὶ τὰ χαλεπώτερα κατὰ βραχυ παραγιγνύμενος τω λύγ', l 372, 7

268쪽

PRAEFATN. επὶ τὰ μαθήαατα παφαγενέσθαι, 33, 13 παραγενόμενοι , τὴν ἐξέτασιν αὐτον, XIX 39, 12 αὐτος τε δυ-- νετιαι καθ' - - τον ζητουμένων δω τινι χρώμενος ἐπὶ sρεσιν αὐτου παραγενέσθYH. - a quis it Philol. A g. l. l. postulavit, ut scriberetur incl τὶ ψευδος πειλημμένα; at articulun Galenus nom

tione, ut lac. H. et t. p. 40l, 7 η τε του λύγου μάχη κα θιαφορά, sed etiam in opposivis, ut ib. p. 362, 5 ν τε τοῖς αμαρτημασι καὶ κατορθώμασιν,

infra. XI 24 6 IIερ των ὁ βψὶ περί τε των τὰς γνάθους κα ὶ τὰ χείλη κινουντων μυον καὶ περὶ τὴν κάτω γένυν, tibi Ch ante περὶ O inser emant; paulo infra p. 55 extri τά τ' ἐν τ τρισκαιδεκάτω περὶ ἀποδεδενως εἰρημένα κιὰ κατὰ τι πέμπτον καὶ ἔπιον περὶ τον Ἀσκλαντιάδου δογμάτων, , non καὶ τὰ κατὰ - - κατὰ praebere cognovi, cum ipse

Ρ. 55. υπὲρ ὴγεμονικοῖ δὲ - 1 περ ῶν ἐν τω πρῶτω , περὶ τ2 ἰατρικῖν ὀνομάτων κἀν τω περὶ τον καθ' Ἱπποκράτην στοιχείων ἐπιδέδεικται. In o A post τὰ περὶ μυον κινήσεως coiitinuo leguntur verba καὶ του περ τῖν νομάτων ἐπιδέδεικτο, in Ch Κ καὶ δ περὶ. τῖν νομάτων ἐπιδέδει πιαι. Sed quamquam neque in Q neque inis simum lacunae notatum est, tamen mina in archetypo codicis mei, dbtionis A missa esse indies est, quod in se i 1 τιβιβλων οὐ πάντ' ε*mαι κατὰ τὶ βψλων) non habes,

ad quod reseratur accedi quod Galenus h. fluoniam

parten tantum scriptorum suom in Enuu Emivit E ilui-bu lunetionum et naturalium et animaliuIn partium

corpori repeti posset cognitio, nullo iodo potuit ea scripta silentio praeterire, quibus Subtilius de hac re dissema in de lacitis Hippocratis Platonis, de semine, de usu partium post autem haec pera Galenum omini quoque libromin mentionem secisse,

quibus de elementis exposuerat, ut libri poni de no-

269쪽

PRAEFATIO. minibus medicinalibus et operis de elementis secundum HiIlIiocratPDI pati t ex residua Oee δνoiia xω et ex sequentibus verbis τὰ περὶ της ποδειξεως τον

στοιχείων οὐ πάντ' είρηται κατὰ τ βιβλίον κτλ- Α-hus aperte libri de elementis secundiu Hippocrinianismiifieantur. Ita sue non dubitavi ea, quae in codd.exodemant, supplere diius Ra in e variis locis, ubi Galenus de his operibus lectores docet, I 409, 5-1 XI 257 1-3, XII, 6, aliisque quasi censenem consa

einarem; f. d. Erlang. p. 22. Ἐκ τούτου δε του γένους ἐστὶ ταὶ θεωρία petivi ex I 409, 1O, non

Ihid. ἀναλεξασθαι ἀναλεξα edd. προσήκει τά εν τρισκαιδεκάτω περὶ ἀποδειξεως εἰρημένα; sed Erl. p. 23. Tantus est numeriis lammim, qui dimonstrant Galenum medium usurpasse, ut pauci illi, ab activum legimus, librariorum sive reori tu neglegentiae debeantur, velut XV 391, 7 τὰ ι τεμπερ τῆς ἀνατομίας αὐτ δε - τὰ περὶ χρείας μορῶν ἀναλέξασι, XVI 141 10 δματια μὲν οἶν ότος ἀναλέξαι λον το βιβλίον το μέτερον, abi ἀναλεζαμένοις, ἀναλεξασθαι res ituendum est; IV 11 exu. βαστα φωραθηναι δυναιτ αν μὴ παρέργως ἔκαστον του ἐνταυθοῖ γεγραμμενων ἐκλεξαμένοις eg ἀναλεξαμένοις. Ρ. , αἱ διαφootὰ της του σώματος ήμῖν κατασκευῆς τον ἐξηγησεων σαι--λέγονται.

Inter κατασκευῆς - ἐξηγήσεων spatium quadras lita duomini versuum relictum est in in Q t e usi natur in voce κατασκευῆς plagulae unius pars versa,a-- ἐξηγήσεων incipi nova plagula 199', in e

frenia illa plagula manus inera scripsi λελει. Excissum autem est, ut ipso exploravi, e quateriaione κδ solium ultimuni desunt lotur, cum Iugulae pla-mlas codicis triceno fere versus habeant, exaginta ver Rus his respondent satia fere versus quadraginta

duo e sitionis Aldinae septuaginta secessitionis uelinii

270쪽

PRAEFATIO. LXIII euitate quae opem quoque ordine Galenus commendaverit ei deseripserit ipsis est qui coniectare audeat= D nonnullis scriptis, quas necessario numeriuada erunt, d. d. Erlang. p. 24. Utaris autem hae compen Satione, ut praeter libellum περὶ των διωνβιβλίων in lices tres, quos Galenus ipse de parte librorum Suomam consecu, ompares: L407-412 III 15-218, X 14sqq.P. 57. τὴν γνώμην .γνῖναι --ου. Os γνώ-μm excidisse put propter soni siluilitudinem νῖναι, mio sententiae ratio postulat de tenuinatione e bonini in ora exeunte, quae ante sequentem vocalem in sermone communi elidi solebat eamque ob causani

vix efficere hiatiam videbatur, es quae supra ad IV 786 p. IIII aliutavi; III 641, 13 - μὴ νονα αὐτήν.

Ibid. καίτοι τά γε του Λυκου βιβλία φανερῖς

Λυκω κατὰ τὰς ἀνατομάς XI 22), nerui Προς Λύκον τι μηδὲν μι- ρογα κατὰ ἀφορισμον, οὐῆ ἀρχη τὰ αυξανύμενα πλειστον ἔχει το ἔμφυτον

θερμήν' XVI B 414 extr. 15, XI 37, 2 XVII 179 5 203, ), qui libellus ad aetaten nostram pedivendi IIIa 196-245). Obiurgat euin vehementer,

quod perperam explanasset permultos locos Hippocrinias XVII A 497 sqq. XVI 197 atque etiam aeriter im

eius cum Hippocraticae artis ignorationem XVIII 197, 2, XVII B 203, 13 210, 2), tum inscitiam

earum artium, quibus vir humanitate politus censeretur XVIII A I9 8 αἰσχρον γὰρ Ἱπποκράτην διελέγχειν ἐπιχειρουντα καὶ λύρους ἐπεραποντα περαντικούς, νομίζει, μηδὲ τὰ προτα φαίνεσθαι μεμαθηκύτατον ἐν ταῖς φιλοσόφων μαρι ιτς,4 220, 6 μὴν