장음표시 사용
251쪽
variis ornu victi Heracluet variis sests mini Stesii Plisexcerptis censet in tanta varietate scripturam genuinam iliscernere haud esse proclive' at non minus errat quam Dareinber Meuvres de Galien tradustos
I 6 adn. 2 et obet Mnem X 18M, qui haud dubie veram sententiae formati restitiamini conicientes,'fξηρὴ ψυχὴ σοφωτάτη, Gadem extat rationem non
habueriint editoris enim Galeni est non ipsius Heriseeliti verba sed eam dicti Armani, in Galen innoluerit, explorare, quae qualis fuerit, proxima verba
dilucide cli Inoi ista'RIlt: τους ἀστερα αυγοειδεῖς ἐῆμα καὶ ξηρου οντας ιικραν συνεσιν χειν. Odi eum igitur lectione in intactaui reliqvimus. In est l. apertulisti ita rate ita sunt et verba b γαρ της αὐγης νομα τουτ' ἐνδείκνυται , qua Dareiul er et Coi et emendati l τι γὰρ της Θης νομα rustra Ualen inribuunt ei; ---τις αὐτοῖς οm codd. non m N υπάρχειν τομο φαίη, δήξει τῆς τῖν θεῖν περοχῆς ει -- εἶναι, quae quidem veri a debentur levium soriasse memori loci, otii est in IV 360. Ibiὶ συν--ος μαι αἰτίαν οM., prudentiae esse causam N, rauu συνέσεως αἰτίαν edit. Retinui illam collocationem et hoc loco et infra p. 799 α ιν εἶναι αἰτίαν φησίν ubi solus M αἰτίαν ιναι),
scf. Mar tu Seripi . min. vol. I p. IIII idque e naul se assi, quot diphthongi m elisio in loquendo usuatis MIna erat intra p. 814 legimus ην δικαιοσύνην αἱρεῖσθαι
252쪽
I 36, 1 invexi similem natum lectionem ἐξαρτη-μένια αυταῖς emendans in ἐξαιμα μεναι λυτον. P. 787. ἐναργος γε το της προκειμένης νυν μν
πραγματείας μείκνυται, - - - ψυχῆς ἐργα
πιαὶ πάθη - - σώμιαπυ πεσθαι ἐπήμενα οὐ.ωὶ κράσεσιν. Iummii 4 et infinitivum pro participio reposui, quia senientia l-της προκειμένης - ἡμῖν πραγματεία spectat, non ex ἐνδείκνυται
suspensa est, quod verbum ainen sexcenties apud Ial EI illi Eunio et in L struitur. Cf. VIII 853, 18oτι το προκείμενον ἀποδεδεικται δεῖν εἰς τὴν περὶ τον ἐν σφυγμοῖς αἰτίων θεωρίαν ἐπίστασθcα κτλ., XII 25, 8 το πολλάκις ήμῖν αποιθε δειγμένον - του- των μαρτυρεῖται, το χρηναι πάσας των φαρμάκων τὰς
δυνάμεις . . . ἐξετάζεσθαι , Vlt 854 4 τι ὀλίγφ
προσθεν ἀναβληθὲν &υον σκεψεως ηδη θεασώμε -
- μαμένα τον ἐμπειρικον δυνασθαι τὴν τήρησιν ... πο--θαι, III 152, 4, 27, 5. tiam infra p. 817M inissum in codd. O. esse animadvertinius atque seripsim 1 ἐφύλαττον αν αὐ---το--ον, τι
R 788. περ ὁ τε Θουκυδίδης συμβηναι πολλοῖς
φησιν ἔν τε τη λοιμώδει νύσω τη - γενύμενον γενομέν eo id est l. 4 τεσιν - πολλοῖς καὶ μεῖς εθεασάμεθα. Pro γενομένη dativo λοιμώδει νύσω alibraIU B stomulo dat seriphi γενύμενον, qua levissima mutatio tu perfectus Xistit sensus 'quod Tinicydides multis accidisse ait et in peStilentia ablunc anno non mulios factum esse nos tuos sue vidimus
P. 791. Ἀριστοτέλης - κατὰ μέν γε τι δεύτερον περὶ ζ φων -- κτλ. In recensendis locis Aristoteliis eandem sero atquo in Platonicis, Hippocrateis tenui rationem, ut, si quae lectiones a textu, qui dissetur receptus, discreparent, perpenderem, iamini librariorum incuria vel inter 'latomini dominentis ortae essent a Galenus ipso in suo codice eas transcrip
253쪽
ωτι γιγνώσκων μὰν ἀληθες - ἀκριβος δ' ἐρι---- 238 94sδηλος ἀν ἐστι καὶ τὴν τρίτην ὴμέραν. . . τάττων, 17, 1 εο λύς ἐσμ καὶ τὰς χολοίπους δ μεμφύμενος ἀναλήψεις. R 79b. οὐ μιγα πώ κε γνωρίσματα περί τε το ψυχης θήγω κώ της του σώματος κράσεως
Exhidit u eodd. ut e seqq. ἔνια τον φυσιογνωμονι -- Θυι, σημεῖα et suprει διὰ μέσων τον νυσιογνωμονικον σημείων Vel γνωρίσματα; es infra p. 803e tr. φυσιογνωμονικον γρωριομάτων πάντων Ι 342, 7 9 τὰ της κράσεως γνωρίσματα. E Nicola trans
corporis 4 pro sperniciunt' per compen sium seriptum)praebet sunt', in ceteris cum p consentit
P. 708. Et in priore et in hac recensione libebium Hippocratis περὶ ἀέρων - τύπων καὶ ὐδάτων inscripsimus secuti Nicolauni, qui vertit aeribus locis caret via . non Odices, qui praeben περὶ μά- των καὶ ἀέρων καὶ τόπον, quamquam aliis locis hic titulus apud Galenum te tiar, velut 481, 12, XVII A
7 6 8, 12 28, 1 35, 10 827, 13, XVII B 341, 5;
597 8 XV 374, 2 περὶ δάτων, ἀερων καὶ τύπων, item 378, 12. Illa tituli oraria is uti in in cod. Suo legit, invenitur XVIIa 2 3. XVII B 583, 18, 91, 6, XIX I4l 10 ἐν τω περὶ ἀέρων καὶ τόπων και δά-
των , ulsi Ilbergi d Galeni vocum Hippocraticarum glossario in Commenti ribbeck. p. 45 ex Marciano
τόπων καὶ δάπων). Ceterum in nullius libri titulo iam inconstans fui Galenus quam in illius ino-
254쪽
XLVIIoraiei si quiden fides editionibus tribuenda erit, Paene omnes eum an permutandis nominibus4ερων, μάτων, τόπων inodos mauieniaticorun usurpasse dica-.
D ex tr. XVII B 578, 10 περὶ δάτων, τύπων καiὰέρων) περὶ τύπων καὶ ἀερων καὶ ὐδάτω XI 36, 9 35 4 περὶ τύπων ἀερων ὐδάτιον, XV 393 7 περὶ τύπων, ἀερ- καὶ ὐδάτων). De tuissoruin varietate non aliutiliter disputavit Erinerans Hippocr reli. I 242 adn.
854 extr.); δ autem vecto postponit si hiatus tollitur, vel ut XVII 280 13 49 extr. XVIII B 343, 14
uaque non solum o γράφω sed etiam γράφων διυςtur, velut VII 10, 6 I 18 15 567, 9 591, 17. I, o igitur, ma quaerimus, o contra Nicolai indicum fidem transponendum in.Ρ. 807. ἐν- τω- λόγω πνεύματα ηῶ σαφος τὰς εἱλήσεις, τουτώ τι τὰς ηλίου θερμοτ ας, εἰς τὰς της ψυχῆς δυνάμεις, εἰ μή τι ἄρα νομίζουσι κτλ.Maneat et nititilatam lectionem codicum explevimus ex interpretatione Nicola litane in modun Instituta: In hoc sermone spiritus evidenter, id est ventos, et soliation ER, id est a quae a sole caliditates, imprimere ait in potentiis animai ' scripsi uius initiar
255쪽
έμους . καὶ 'είλησεις τουτεστι τὰς ξβλίου θερμ6- τας, Οὐ--αί φησιν εἰς τὰς της ψυχῆς δυνάμεις
ααλ. Ossis etiam servata collocatione verbi φησί, quam odices tradunt: νεέμ οπα σανος φησιν in Ntivum sic collocare, ut legatur εἰς τὰς φο ης
ἐξαίρειν κίνη νωλ sed in re incerta melius ducem sequimur icolaum Rhemuni indicis sui Graeci multis rebus melioris vestigiis presso insistentem Aldina,
- πύματος - latone) πώματος rectissime recentissimi editores Platonis C. F. Ηemnann M. Schan alii; at in codicibus et editionibus Galeni uno, quod sciam, loco XVIII Α 49, 13 -χπεστέρφ χρῆσθαι Ῥ-μπι, excepto iam constanter scripturix se , -- μα- mullia est, non ausus sim sorinam a recipere, praesertim cum Galenus neque omnibus in
rebus uicoriam scriptorum usum sequeretiar neque Atticistarum praecepta ob ServuI'et quIppe clui munus esset in castiganda horum molestissima diligentia. Ρ. 8l2. μεταχειριζεσθαι τοὐς οἴακας της νεῶς - codd. ναύ edd.). Restitui nunc brman usitatam genitivi, clia Oniam multi aliis locis an in stld traditam Sse animadverti, velut 237, 9. 16, I 11, 2,
τδω ἄνεμον τον νηον. Ρ. 813. λεγομένης τ' ἐμωτε τροφης -τ' αὐτονLIUM VJ ου μύνον της ἐπὶ σιτίοις ἀλλὰ καὶ πάσης
256쪽
PRAEFΑΤIO. XLIXτον παίδων διαίτης. Manifestum est orationem vitiatam esse assiectis verbis π αυτῖ ab eo, qui significare voluisse videtur τροφή a Graecis ὐπ' αυτον se. O Ἐλλήνων nonnunquam dupliciter dici est autem illud ὐπ' αυτο propter sequens Oυχ οἷοντεφάναι κατὰ τ δεύτερον σημαινύμενον εἰρησθαι νυνυ αὐτο se a Platone τὴν τροφὴ mutatii in in ὐπ' αὐτο et in codico Nicola sic Latine locum reddentis: cumque dicatur aliquando cibus ab eo non solum ea quae in cibis sed universa infantium illaeta et in eo codice, unde m et is manaverunt; π αὐτο legistetiam excerptorum auctor XVI 47. 48. De illo autem genere adiectionis ab oratione Galeni absonae vide quae supra ad p. 781 collegimus exempla.Ρ. 14. Οὐκ οὐν ἀναιρετικbς δ' ὁ λόγος ἐστὶ το εκ φιλοσοφίας καλον ἀλλ' ὐφηγητικύς τε καὶ
διδασκαλικος γνοουμένου τινος εν αὐτοῖς τον φιλο- σύφων. Liectionem codicum editionum et depravatam et mutilata in emendandi funda inentui praebet
Nicolai Rhegini translatio quamvis ignoretur Sc Semno ab aliquibus philosophis. Itaque reposuimus καίτοι
γ' αγνοούμενος; genitivum autem codicum αγνοου- μενου u Spicamur accommodatum a librariis genitivo
τινύς SSe, postquam ante τινύ excidii; μέχρι , quod aegre desideratur; nam non plane ignomitur 3δ' ὁ λύγος a quibusdam philosophis sed quadami enus, μέχρι τινύς;
cf. III 310 extr. δες εἰς τα συνεχ μύρια μέχρι τινος αἱ δυνάμεις διαδίδονται. XI 4, 12 οἱ δὲ μέχρι μέν τινος ἔτεμον, ου μὴ προς γε, τέλος ἐξίκοντο, 72, 10
τοῖτο-ριέχρι μέν τινος οἷον πυρετος ἐστι του μορίου, IIII b, 9 ημίσεος enim, ut ait Galenus, naturam hominis cognoverunt. Nauch, qui conicu διδασκαλικος του γνοουμένου τέως ἐνίοις τον φιλοσύφων , acute victu; ἐν αὐτοῖς depravatum esse ex ἐνίοις, qua recepta emendatione totus locus corruptus in hunc nodum reformandus est: καίτοι γ' αγνοούμενος μέχρι τινος ἐνίοις του φιλοσύφων.
257쪽
τὰ τοιαμα - - φιλοσόφων. Ad turpatae lectionis eodieun emendationem nil ait sero valet Nicola Rhegini translatio I tradita: evitare igitur opus ut est dicere haec talia a philosophis qui nunc sunt' accedit quod Rheginu παραφυλάττειν non recte interpretatus est, cum an verbi via non evitandi sed observandi alicitud si, ut cautio adhibeatur et error vel vitium aliquod levitetur cf., ut Maca exempla e Galeno
asseram, I I95, 1 MΔς γαρ se. ὁ λογικός ὁτι τα μὲν συμπτώματα δηλωτικά ἐστι τον - συμφέρον ἐνδεικνυμένων σκι- ω, τὰ ἐς οὐκ ἔστι τοιαμα, τὰ μὲν χρήσιμα παρανυώπτει, τὰ δ' ἄλλα --ιτεῖται; IV
Ἱπποκράτους συγγραμμάτων ἀλλα καὶ μνημονεθσαι καὶ παραφυλάξαι πολλάκις ἐH τῖν ἀσθενούντων. ἐκ του συνεχος ωρακέναι την ακριβη της δυνάμεως αυτον
ἔχωuεν διάγνωσιν. 10 627 15 275, 2 ἐμοὶ τῶ τοσουτοις τεσι παραφυλάττοντι, 780, 15 ἔγωγ' κμειρακίου μὲν πηρξάμην παραφυώττειν τὰς κρισίμους ωέρας, να τι κἀκ τῆς ἐμαυτου πείρας ἐπικρίνα μιπερ διαπωνίας αὐτον. Nos eorruptum locum hoc modo sanandum existimavimus: παραφυλάττειν οὐνδεῖ εἰπεῖν τὰ τοιακτι κα τὰ τον - φιλοσύφων, id sententia esset diligenter igitur observanda sunt lada via modo attuli rerum usu manitista exempla
258쪽
qua lue I ssisputandi initia capere nolines, idque contra moren Sapientium antiquorum
P. 8l8. οἱ ἔνα η δύο που κατὰ σπάνιον ἰδόντες . . οὐ πλείστους ἔφασαν εἶναι κακοψς. Edidi καπὰ το σπάνιον; nihil eniti apiti Galenum freque
exemplis demonstretur. Copulantur cum- ε, ἐνίοτε που), ἔνιοι VΙ 847 8 ταύτr τη γυναικὶ διὰ παντος μὲν του χρύνου μέγα καὶ ἀραιον ν τι πνευμα, παρενέπιπτε δέ ποτε κατὰ το σπάνιον ὴ βραχυπνοια, incidebat tamen aliquando, clii Milit uarii raro, Spiratio
brevis', XVII A 18 extr. 819, 14, XVII B 3b, 9, XVII A 851, 4 ἐν- ἐν τω σπανίω μεθ' -νων χρη ντ- ευφορος γίγνεται νυξ, interdum autem, sed raro', XVII W546 8 Ῥιοί γε μὴν ἐν- σπανίωτο ἀπαγχομένων ἀπήνεγκαν l. ἀνήνεγκαν , nonnulli
tamen, quamquam raro ad inani redieriani, Idem usus in sententiis condicionalibus deprehenditur: IV 220, 1 εἰ μὴ φυλάττοιτό πω - , - - σπάνιον. I forte id non servetur scilio raro accidu), Gii 10 ἴτοι πάντες οἱ πυρετοὶ . . ου ἀναμένουσιδεέτερον παροξυσμον ἀλλ' ἐντος των 1κοσε καὶ τεσσάρων δερον παύονται τουπίπαν φει που κατὰ το σπάνιον ἐνίοτέ τινες αυτῖν ἐπὶ πλέον ἐκτείνονται aut, quando,
νοντό σοι φιλο τἀπεινός τις. Eadem vis anes in inmνίως VII 341, 1 εἰ δέ που σπανίως π περιστάσεως πραγμάτων ἄσιτος θναγκάσθη διατεθῆναι , XVII 33, , XVIII B 92 14. Cum numeralitatis coniunctum
259쪽
Maochstens' XVI 2b, 13 σφαλήσεται μὲν πάνυ πολλάκις, ἐπιτυχοι αν ποτε καν παξ ἐν τῶ πανίμ
XVII B 868, 14 τοι πάσης μέτι- ουσκρασίας
Galenus intelleis volt: qiu ami r unum aut summuni P. 818. εἰ γάρ τις ἐπιτριπτων τε καὶ φιλ είπιον ἐθελήσειεν δν ελευθερία γνῶμ . . τα πράγματα θεά
τις οὐκ δεν ἐπιτρίπτων κτλ. De negationis Orana, nihil est dubitationis VI 28, 9 πῖς γὰρ υ δεινον, εἰ Πλάτων μεν - ων ἰατρbς - πιγνύησεν τι . . t τοσοOτον ἀποδεουσιν o' ἐπίστανται κτλ.,
IX l εἴ τις εὐθῶς κατὰ τὴν πρῶν ὴμέραν οὐ ἔχων σημεῖον κινδυνοδες αλλὰ καὶ προσέτι σύμπαντα-στήρια πωρέττοι μὲν δρέως κτλ. Quales autem --τρί-- intellegi Galenus vestierit, docet ipse X 19, 1πλῆθος οὐκ ὀλίγον ἐπιτρί-ωω --πω - τους βελτίονας οὐκ αἰδουμένων καὶ τοῖς θεοις αὐτοῖς λοιδορουμένων φιλοι είκων γOdd. alitem non in φιλονίκων mutavi, quia persuadere mihi non potui iustam causam esse, cur labenti Graecuati adlud compositum quamquam contra leges sermonis formatum et Atticis inau
R. Selloel p. 102, 33, 103, 1, 104, 11. Idem adstin φιλονεικὼ GaI Sex min. I 25, 10 M.qu. 40 9. Ibid. δια ρεφεσθαι δ' τον ἐξεπιτιμώντωνJγονέων τε σι--πιδαγωγον κα ὶ διδασκάλων. Naues ingeniose pro iξεπιτ μεντιον conten A-τημότων.
260쪽
Equi leni suspicor ἐξεπιτιμώντων mutilatain id quod praepositio indicat adnotationem esse lectoris vel interpolatoris, cui eum illud - του
γονεων κτλ. nudo dictum esse videretur, imperfectam ut ritRbat ratio IN In his vectis Supplendam existimavit: διαστρέφεσθρ υκ κακον αξ ωθεν ἐπεισι-ύντων η τον επιτιμῶντων γονέων κτλ. At cf. Senec. Ep. 94, 64 non licet, in quam ire recta via trahunt in pravum parentes, trahunt, servi
Ibid. οὐ γαρ αλλοις γέ τισιν ἐντυγχάνει τὰ πιαδία codd. οὐ γὰρ ἐν αλλοις κτλ. OhΚ-- στιχιδία οna. N; Natio conten οὐ γὰρ ἄν ἄλλοις . ἐντυγχάνοι. De cod, cuin lectione non opus est decedere, cum Galenus hiatuni
post Fε perquam multis locis admireat, e quibus haec exemplarii l. asseres satis erit I 245, 3Οὐ γὰρ δὴ ἀποχρήσει γε μόνον, 479, 3 - p. 48, 15 d. lnir. οὐ γὰρ δὴ ἐκ το ποιοτήτων, 600, 6 ου γὰρ δὴ ουτως πλος εἰκάζειν χρην, 29 4 i γὰρ δὴ απλος κτλ. 632 6 ου γὰρ η νατεμεῖν γε ζοντας, II 6 1l bi extr. 206, 2 208, 9 υ γὰρ δὴ ἐκηγε, III 274 4 . 1, 12 ed. Helinr. ου γὰρ δῆ τι
γε δεῖται. 456, 4 ου γὰρ δὴ δαοίως γε πst . . πεφυ
κεν, 16, 2 724, 16; 13, 164 γὰρ δὴ ἐνηλλαξ γ τά, 858 extri, IV 371 4 707, 9 720, 6 IX 705 2οὐ γὰρ δὴ ἰατρον γε τις, Ι 902, 2 οὐ γὰρ δὴ αλλος
γε τις . . αἴτιος, 14 exu. ἡ γὰρ δὴ ἴσων γ' μερῖν, XI 160 14 423 9 ef ed in ali de ut med phil. p. 38 39. R 18 extri 19. - δ' - εω κά οἱ διαστρέφεσθω λέγοντες μας κτλ. Loco emaenti a Galeno o Posidonio excerpto infimis labes illata esta librariis eo diciam Graecorum quot di Ot exstant et cossicis icolai quamquam is nonnulla Iaebet, quae eam tollendari adiuInento sunt. Optime autem pro