Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

281쪽

LXXII PRAEFATIO.

560, 15 λλὰ γαρ υκ οἶδ' πως πρ ος της ἀναισχυντίας αυτον ναγκάσθην, XV 2, 1 φθάσαντος ου οἶδ'οπως εἰς πολλους ἐκπεσεῖν του συγγράμματος. 89,9 τοις νεωτεροις δ' - οἶδ οπως δύξαν, 111 599, 10. Locum autem ita habet oυκ οἶδα πῖς,, πῖς ad ipsum vectum finitum enuntiati secundarii refertur velut III 356 6 o ne ιδ πος ἀχαριστύτερος ου αν εἴ τις εἰς τὴi

καλείη, XI 16b, 4 υκ οἶδα πῖς πομενεῖς ἔτι μη . . . κενῖσαι 177, 7 υκ οἶδα πῖς αν τις μαλλον αυτοπεριπίπτων ευρεθείη, Ι 331, 6 υκ οἶδα πο ουν αἰσχυνεσθε φλυαρουντες, 477 extr. κἀγὼ μὲν ου οid πῖς τάδε συμφωνεῖ. f. etiam III exir. VIII 577. Quana quam in codd. et edd. υκ οἶδα πῖς Μυχ--ioοπω commutantur, velut I 102, 2 rach. Sem. 1 I 28 ed. et inr. ubio rectissime υκ οἶδ' πω σωφρονουντων ἐστί, L perperaui ου οἶδα πῖς; l248, 10 ἔνια μὲν γὰρ αυτον ἀσελγη, ἐστὶ καὶ βδελυρά, τινὰ δὲ καὶ προς τοὐνύμων ἀπηγορευμέwπερ ων - οἶδα πῖς ἔγραψεν ὁ Ξενοκράτης; . i

Ibid. τρία δ' ἄλλα περὶ πνευμονος καὶ θώρακcκινήσεως edd. supra p. LiXIX αρτηριον φλεβον, Ra a. l. πνευμονος καὶ θώρακος tianspuenda censuimus II 17 6 τὰ μεντοι περὶ θώρακ καὶ πνευμονος κινήσεως πομνηματα τρία, II 659, 12 660, 8, III 417, 1 ως ἐν τοι περὶ θώρακος πνευμονος κινήσεως ἐλέγομεν, Plac. Hipp. et Plp. 196, 2 τὴν περὶ θώρακος τε καὶ πνευμονος κινήσεi se. πραγματείαν); supra περὶ . τάξεως . 55. iis Arabes, ut IVenricli p. 253 docet, in titulo illius ope

θώρακος ante πνευμονος collocatum inveneriint.

Ibi l. ,ας ψ διατρίβων κατὰ Σμυρναν ἔγρεταυτα. Posi; ταοτ in Q unus versus totus littearet in est 60 sero littor inuitas; et lacunae si una non posuer xcider

282쪽

οεισθαι τὰ

283쪽

LXXIV PRAEFATIO.

ipse i Imri e ceu SE et cf. HI 6 extr. . multa nova in- Venisse, Iae omnibus ceteris anatomicis sibi ipsi ignota, surrit,eIIL, a latentia mutilata in hunc fero modum restrias nil videtur: Di δε ζητον τινα των ἀνατομικον θεωρημάτων, α Οεδώκειν τωχ' , δια

κριβῖσαι πολλὰ ἔν δι--α, πολλὰ δὲ προσεξευρον οι- τον περὶ χρείας μορίω ἐν δευτέρφ δε

λωται κτλ. quod supplenaentum, qualecunque est, ea sal in re aliquid commendationis habet, io fere versum excidisse veri simile videtur. Ibi l. ἀνεβαλόμην δ' ἐν ἐκείνη η πραγματεία καὶ Ρro ceυθις edd.), nisi prorSus exstirpandum est, coniecimus i σαυθι ς; II 891, 4 ισαυθις ἀναβεβλήσθω, infria p. 39 φυλάττειν εἰσαsθις. re vcl. πεοὶ χρείας μορίων lib. 10 cc. 9 et 10 - III 799 sqq. inprimis p. 808extr. εἰ δ' ἐμαυτον πείσαιμί ποτε καλος ἐξευρηκεν τ συμπαν, ἐν τω περὶ τον πύρων κινήσεων

με ἐγνωκα, δηλώσω καὶ περὶ τουδε. Hoc consilio

destitisse et quae de palpebriae mota postea reppererat, in refractatam editionen ἀνατομικον ἐγχειρήσεων - - tulisse videtur. Rem plenius perspiseremus, si liber decimiis huius operis ad nos pervenisset, tuo oculis

tractatum frui.

Ρ. 21. οἰηθέντες οἱ βάσκανοι εχειν εξελεγχθῆναι

με φοβουμενον, ου καταφρονουντ της φλυαρίας αυτον ποοσπDtεῖσθαι μεγαλοφροσύνην. Interposui ἔχειν qui Verborum Structurae ignarus non an Latii sive itit ah οἰηθέντες infinitivum προσποιεῖσθαι pendere, ἐξελεγχρον Ἀautem a φοβουμενον. latus, qui vocibus βάσκανοι et M ελεγχ Hu efficitur, facilis est excusatio admittitur enim, si enuntiati membri e veterum sententia diversa sunt, sive ex aequo posita sive non postia M.

Marqu. GH. Scripti min. I p. a es infra p. 42 δεηθέντιέ πομνήμου ἔχειν, IV 691 9 συμβαίνει ατε- - κατωτερω κτλ. III 4b2 6 ομολογεῖ εἰναι την αυξησιν,

284쪽

LXXVVIII 692, 1 φαδε ειρῆσθm, V 125, 10 πρέπει εἶναι γυμνοῖς; huc accedito suo scriptor hiatum post nominativo pluralis in o desinentes neutiquam respuit; M., pauca huius meris exempla asseram, V 259extr. πνοι ποπίπτουσιν, 5b7, 7 χλωροὶ ἔτι, 653 4

- οὐ ξυνεδίδοσαν. Ibid. μαγκασθεὶς οὐ-του φίλων καὶ δείξας δημοοία πολλαις μεραις ἐααυτον μὰν ουδὲν φευσμενον. . . ἐγραψα καὶ temere insertum, nai ἀναγκασθεὶς

spectat ad δείξας cs quae antecedunt verba. οι φίλοι παρεκάλουν με δημοσία δεῖξια), non ad ἔγραψα, admiο παρακληθεὶς π αυτQ pertinet. Ρ. 22. επιγεγραπται δὲ ταυτα περὶ των ἀγνοηθέντο τῶ Λύκ κατα τὰς να-μάς Excidii in edd. περί, ex titulo rabie apud Ventichra. l. p. 260 sic quae Lyeus tu anatonii ignorava' patet. P. 23. Post- περὶ τον ὀστον τοῖς εἰσαγομένοις

γεγραμμένον librarius codicis Q primo totum versum vacuum reliquit, tum in eodem versu 1itior duetuμετὰ τουτο δὲ ἐστίν scripsit, ut oriatur suspicio, laocμετὰ τουτο δε ἐστίν maioris lacunae explendae causa

insiticium Sse.

Ibid. ἔστι δὲ καὶ ἄλλο μυον ανατομή ἐν συν- τω διδάσκον απαν ἀκριβος, ὁσα κατὰ τὰς ἀνατομακὰς ἐγχειρήσεις γέγραπτω περὶ μυον. Inscripti μυον ὰνατομή sic nude posita pro additamento lectoris existimanda in titulum linii si Galenus adseribere voluisset, praescriptumii fuisse ἐπιγεγρο τται vel ἐπιγεγραμμένον ρ θον αγραφή vel o Q αὐγραμμά ἐστι consuetudo eius docet. De libro ipsovd l 227 8 γέγραπται δ' οὐ προ πολλου i. e. palilo ante libro de anatomicis ad Ininistrationi laus καὶ τον μυον ἀνατομη καθ' εαυτήν . . μάλιστα δέ με

285쪽

os, cuius somna litterae ψιλ- v vel λάμβδα δ)simidis est, o Yforme estoli II 202 Galen. II 841, 8, XVIII W957, 3, 41 8. Itaque scribendum Hοειδές,

- ψοειδές, clin error ex odietinis veteriin med coriin Graecorum, inprimis Galeni, manain tempor a recentissiana, eum os hyois' ros hyoide inter artis

tuenda is uir vera sorina in multis Galeni locis, velut Proeter eos, i suos lati attulimus, III 559, 591, 10 592,

10. 15 593 extri, IV 279 8, 294, 3 13 de disseel. auum d tacta p. 28. Ibi l. πογράψω δ' αὐτον ἐκ του τὰ κεφάλπια κατὰ τὴν πρώτην ἐπιτομήν τον - τὰ Α Β om. Ch Κ Μαρίνου βιβλίων βιβλία BQ ανατομικῖναυτο τὰ πρῖτα εὐιέχεται edd. εξ αυτο non quadrat ad sententia I loci, quae phaeterea prava interpunctione perturbata est. Scrib p τὰ προτα. ian In Miro . h. Mus. XLIV 213 adn. 1 restitui se αυτο non tentavit. Excerpens libro Marini Galenus quattuor a te ferit; prima pars sex primos libros Marini complexa est. De usu dicendi f. supra

p. 9 δύο τοὐς πρώτους στίχους ἀναγνούς, VIII 80 13 οἶδα δέ τοὐς πρώτους τρόπους ὁμης, VIII 526 exis. ο μὲν τὰς πρώτας διαφορὰς τίθεσο α X 24 extri τὰς πρῶτα γεναὰς διαφοράς, Π 660, 8 ἐν δυοῖν

τοῖς πρώτοις γράμμασι, Ι 1l6, 11 τρεῖς τὰς πρώτας, VI 113 p. a. τὰς πρώτας. VII 164, τρεις αἱ πρῖται, Π 654, 1 επτὰ μεν ουν αἱ προται του θώρα-

286쪽

PRAEFATIO. LXXVIIκος πλευραι VIII 4 9 ημερον τε τριον τῖν πρώτων,

XI 590 ἔξ μὲν ταῖς πρώταις ἡμέρα ς, τοι υπολοίποις, XVIII A 157, 1 ἐν τρισὶ ταῖς πρώταις ὴμέραις, XVIII B 232 exu. δύο μὲν ἐφεξης ἀλλήλων P. 28. τραχήλου καὶ τον - αὐτ Maτο- ωτι τὴν πλευρὰν μυός, - - τρὶ κυλίδα καὶ

περὶ τραχήλου φυσεωςJ. Quemnam intelleo volacinias-anirabilis dictu musculus, qui vocatur 4 πο την κυ- λιδα κυλί quid ad declarat Pollux H 66 οι δεκυλον μεν τ κάτωθεν βλεφαρον, το ανωθεν πικυλιδα κυλιθα; oculi autem et eis qui ad eos spectant musculis in septimo libro disputaverat

minius Futilis est autem editionis Basileensis o redii κοιλίαν pro κυλίδα Q Α), quam nollem recepissent Charieritis et uetabis; nam de ventriculo Martivis, id quod paulo inlia Galenus memorint, inliti o duodecimo egerat, et sitiis est illa musculus y t 6 κοιλίαν Atque illud etiam mirabile esset,

si a venirieulo Marinus rediisset ad colli do quo iam egerat, naturam describemiam. 1aec omnia Galeno, epifornatore Marini, prorsus indigna puto, fortasse nata ex decurtatis aliis verbis perperam intellectis, quae ad disputationem περὶ τον του θώρακος μυo pertinebant. Inter musculos enim collum moventibus nominatim tractabatur 5 μυς ὁ πρόσθιος, 1 Hεἰς τὰς πλευρὰς του θώρακος φικνεῖται cs Galen dediss muse. p. 35 d. Dicto unil melli transitu e veniri potuit ad descriptionem musculor in thoracis,

Ibid. ἐν δὲ τῶ δεκάτωπήχεος πήχεως Ch Κ καὶ

287쪽

LXXVIII PRAEFATIO.e l. Diet p. 2. Scripsinitas i Ru εν ὁ τῶ δεκάτω

περὶ της κνήμης καὶ των περὶ αὐτὴν μυον. Ρ. 29. δὲ τετάρτη των ἐπιτομων κατὰ τὰ λοιπὰ του Μαρίνου ε βιβλία μετὰ τ ε καὶ ἄχρι του, περιεων edd Scripstiuus uτα γίγνεται περὶ τὰ λοιπά es. I 367, 94 μ ν τ προτέρ' -- τον αἰτίωνὴ περὶ σῖμα τεχνη πιαγίγνεται, VII 171 4, 843exu. 3τι τε περὶ τι--αιγμευον, ἐφ' λλυπωνται,

καταγίγνονται, VII 843, 11 αἱ τέχναι τουτο sc τοσύμμετρον οπευθουσι ταῖς οὐσίαις, περὶ κατα- γίγνονται 3 extr. της μεγίστης τέχνης η περὶ τὴν ψυχὴν του ἀνθρώπου καταγίγνεται, s 725, 13 Qγένει της λης, εν ῆ καταγίγνεται sc τεχνη, XVI 488 exi r. περὶ . . . καταγίγνεσbαι, ΙΙΙ 281, 1 - p. 15 16 Minir Seuuentia sic emendavimus: μετὰ τι πεντεκαιδί - quem libriam tertia pars excerptorum ultimum comprehendit, O ἐκκιαδέκατον ἄχρι το εἰ-- στου περιδεο σα.

P. 30. -- δε-- Ἐρύφιλός τε καὶ Εὐδημος -- ρους εἶτα εἴ- in Q verbum extremum folii 192 est, novum folium 193 incipit a verbis περὶ της τον

νοσημάτων διαφορῆς. In margine ins eriore oli 192het superior folii 193' recte adscriptur1 λείπει τι λείπει; nam res 1 a se habet, ut in otio 192 terminetur quaterni a quatensione, primum et ultimuin

solium in quo pars quaedam libelli Περὶ της τάξετον ἰδίων βιβλίων exarata sint, es supra p. LXII evo, sum sit desunt Htur sexaginta versus eoisicis. HAldina accommodate ad lacunae magnitudinem indicandam spatium vacuuii quadrilinta sere versuum relictuin est, quod respondet plus septua Iinta versibus editionis Luelanianae. Intercidit igitur finis desci iptionis excerptorum Marini, Sumuiarium totum Xeerptoriam e Lyei a natornicis multaque alia, quae transitum paraverant ad illos libros, qui in extrem capite III

enumerantur.

Ibid. καὶ τ περὶ τῆς τον πυρετον διαφορος

288쪽

PRAEFATIO. LXXIXedd. Quoniam hoc scriptum Galent e duobus libris constat ei. VII 273-40M scripsi levi mutatione apro b eoque Mentius, quamquam non sum nescius Galenulae nonnumquἔim Opera sua e pluIibus libris Onstantia singulariter τύ τ vel κατὰ τύ significare solitum SSe, quia et antecedens et in περὶ των ἐν ταῖς νύσοις καιρον et Sequentili et an O τε περὶ

πλήθους κά τι περὶ των παρὰ φύσιν ὁγκων κτλ.illud et traxisse misi videntur. Ibid. ἔτι τε τι περὶ τον προκαταρριπικον αἰτιον καὶ πως αὐτοι ς ὁ περὶ τον συνεκπι- edd.; XV 112 xtr. 5σα διηλθον ἐν--το προκατανκτικον αἰτι--πομνήματι edd. eaedem editiones

410 exfr. τ περὶ τον προκαταγιτικον αἰτίων, non αιτιῖν, recte VII 0, 3 δι τερου γράμματος περτον προκαταρκτικῖν αιτίων δία γεγραμμενου; XVIIIA 279, 13 εἰργμαι δὲ καὶ περὶ τQν συνεκτικολαιτίωνετέρωθε δε κνυντων ημον, τι τε τουνομα καὶ τοπραγμα αυτο, καθ' ου τουνομα, της Στωικὴς αἱρέσεώς ἐστι - τι τε καὶ ῆμεῖς πωρονοι - ἔνια μεν ον αἰτίων οsτω καλεῖσθαι συγχωρουεν, οὐ μὰ οσατον δεῖν ὁντω ἐστὶν ἀλλὰ τον ἐν γίγνεσθαι τι εἶναι κεκτημένων, 298 14 συνεκτισῶν αἴτιον, 299, 1, 6 109 7 et M συνεχ ν αἴτιον ὴ συνεκτικον προσεχε ῖ πως αν τις νομάζειν ἐθέλη, 25, 10,

132, 7 VII 10 9 τὰς μεν . . εἴτε διαθεσεις εἴτε καὶ κινήσεις παρὰ φυο ιν ιτίας νομάζουσι προηγουμενας νοσημάτων, τὰ δ' ἔξωθεν προσπίπτοντα και ἀλλοιουντα καὶ μεταβάλλοντα μεγάλs3 το σῖμα προκατάρχοντά τε καὶ π9οκαταρκτικὰ καλοοσιν αἴτια, XVII B 4 4 τῖν μὲν αιτίων τὰ προκαταρκτικὰ λεγομεν --, ib. 18;ci inprimis ea, quae Galenus I 1sqq. de limini notionum usu disseruit. Quamquam sibi ipse non com

-ασμολ Nisi sorte Galenus ipse immemor sali, tuo ordiris has assectiones in libello laudato tractasset

289쪽

LXXX PRAEFATIO.

καὶ περὶ θουρ αμάρα- είρηται, λείποιτ ὰν ἔτι καὶ πεοὶ σπασμο θιελθειν , Scripsit, περὶ τρύμου καὶ παλμο καὶ ρίγους καὶ σπασαoυ VIVI 24, 10 invenies hunc ordinem: περὶ τρομου καὶ παλμου καὶ σπασμου

seqq. posα θείη ἄν τις addidi αὐτῆς, aod propter antecedens ἄν τις a librariis laesis praeteriniui potuit Ibid. MD δ' Ἀττον - προειρημενων της θεραπευτικῆς πραγματείας εχ ει , - τὰ περὶ

Ἐρασιστράτου θερωτευτικον λογισμον. Tribus modis Galenusu post lo collocat, uno, Si εἴη novum enuntiatum incipii a liuncto dε γάρ, καί, ουν, στε, Oniunctionibus simili lasis ut igitur dicitur εχ αν velut

ει υν, XVII 914, 14 εἴη ν ουν ὁ Ἱπποκράτης, 631 extr. εἰη αν - ὴρματισμενης' ἀντὶ του ηρτημένης ' V 603, 2 μ εἴ αν ποτε καὶ τούτου χρεία Π 906, b στ εχο αν ὴ γυναικεία μήτρα κοτυληδόνας); es XVII B 453, 3 Q και φαίη αν τις ου ἀλύγως, I 171 4 καίτοι φαίη αν τις. Itaque XVIII 137 2 emendandum M εχ αν ὁ λόγος. Alter inodus litatus admitteruli su si εἴη in iniri apodosis

collocatur u είποι ἄν II 130, 15, φαίη ἄν τις XVII

290쪽

PRAEFATIO LXXXI

42 41 ποοσθείη ἄν τις XVIIo 994, 10), uiae I 465 14 - p. 38, 17 miniri, II 1, 3, 160, 5 12 III 192, 10 440, 15, IV 378, M. 633 exi: 748 extri Wi63, 6, 1 13, 13, 5, 8, 13, 14, 654 3, VII 35 1 37, 1, 157 8, 98 7, 902, 14 etc., cuius

usus ingens est B emptor III numerus. Itaque I 229, 16 acribendum εἴη αν τις μία. ertio modo existi luatus εχ αν, s in enuuaeratione Galenus utitur huiuscemodi

formis VI 150 15 ἐκ το ἔξωθεν κινήσεων χαν καὶ ἀνάτρεψις, 303 11 ἐκ το τοιούτων εἴη

is . Huic generi subiun tu, et is locus, unde exorsi manus, et is, quem inlia p. 33 leinnius, ubi ta

Locus suspeetias libri de Eratistrati rationibus curandi non duo sed quimiue fueriint et infra p. 37 Arabes in octo libros divisum piis interpretati sunt; s Venricta p. 259), qui si Glauconi dati essoni eius rei Galanus corte ibi statim mentionem fecisset, ubi neminerat O πρbς Γλαυκωνα θεραπευτικον. Mihi quidem verba καὶ τ Γλαυκωνι - δυο interpolata videntur

ab eo, i iiii ata Mit τὰ περὶ τονἈρασιστράτου θεραπευτικον λογισμo perperam intellecto alteriam menseboim per atin addendum ess rmius emers ad verba δύο τε του πως ---α θεραπευτικο remur . P. 32. περὶ τον ἐν αὐτοῖς αἰτίων scripsi, non ut Q edd. Osirim es initium operis: Toν τούς σφυγ- μους τρεπόντων αἰτίων τὰ μὲν της γενεσεως υτῖν ἐστιν αἴτια, τὰ δ' αλλοιώσεως μύνo I 1 sqq. 208, 2. Ρ. 33. Osi: ἐμοὶ δὲ καὶ κατ- habet spatium

Vacuum septem ferino litterarum, in , cuius folium 193 in superior pari lacerun est, avum parvuluminum quattuorve litterarum spatium complectens deprehenditur, supra quod sis viscitur syllaba EM